Tibetan
་ཟིན་ནས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས། ཀུན་རྟོག་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པས་ཆོས་སྐུ་རང་ཤར་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཉམས་སྣང་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ཉིད་གོམས་པ་ལས་བདེ་བ། གསལ་བ། མི་རྟོག་པ། བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཉམས་ཤར་དུས། (༣༡༡)ཆགས་ཞེན་གྱི་འཁྲིས་ཡོད་པས་ཉམས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྔ་མ་ལྟར་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས། མཐར་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་སྟེ། དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་བས་རློམ་སེམས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞེན་འཛིན་གྲོལ་ལོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་ངན་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེའི་ཚེ་ལས་ངན་འདག་པའི་ལྷོངས་སུ་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་ངན་བརྩེགས་མར་འཆར་ཏེ། བརྡུངས་འཕྲོག་རྐུ་བརླག་གཏམ་ངན་ལ་སོགས་པ་དང་། མི་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཡང་། བཟེ་རེ་སྔོན་བས་ཆེ་བ་འཆར་དུས་རྐྱེན་ངན་ལ་ཟུག་གཟེར་རིམ་གྱིས་ཤར་བས་ཤེས་པ་རྩལ་རྫོགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཅེར་གྱིས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་རང་ཞི་ནས། སྟོང་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གསལ་དག་ཆེན་པོར་འཆར་རོ། །བཞི་པ་ཡུལ་སྣང་ཐུག་འཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། རེས་འགའ་ཡུལ་ལྔའི་འདོད་པ་ལ་སེམས་ཡེངས་དུས་ཡུལ་ཐོག་དེར་ཤེས་པ་ཧུར་བྱུང་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས། རང་གསལ་སྒྲིབ་གཡོགས་མེད་པར་འཆར་ཏེ། ཡུལ་དྲུག་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་ན་ཚ་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་ཡང་ (༣༡༢)སྔར་བས་ནད་མང་བ་ལྟ་བུ་བྱུང་དུས། ནད་ཀྱི་ཟུག་ལྷང་ལྷང་པོ་དེ་ག་དགེ་སྦྱོར་གྱི་མཐིལ་དུ་བྱས་ཏེ། ཟུག་གི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཅེར་རེ་བལྟས་པས་ན་རྒྱུ་དང་ན་མཁན་གང་ཡང་མེད་པར་རྗེན་ཁྲིས་སེ་འཆར་བས་དེ་ཉིད་ངོས་གཟུང་ངོ། །དྲུག་པ་འདྲེ་གདོན་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་དུས་བགེགས་རྣམས་མི་བཟོད་པས་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་ཏེ། ཆོ་འཕྲུལ་གང་བྱུང་བ་དེའི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ལ་བལྟས་པས། འཇིགས་མཁན་དང་འཇིགས་ཡུལ་ཐུག་ཕྲད་ལ་གྲོལ་ནས་འཇིགས་སྡངས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཤར་བའོ། །བདུན་པ་དུག་ལྔ་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ན་རྩལ་རྫོགས་རྟིང་ངོས་གཟུང་སྟེ། དེ་ཐོག་ཏུ་ཅེར་རེ་ཧུར་ཕྱུང་ནས་བལྟས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ཏེ། སྔར་བས་བདེ་གསལ་དྭངས་ཕྱེད་པ་མི་རྟོག་པའི་ངར་དང་བཅས་པ་འཆར་རོ། །བརྒྱད་པ་འཆི་རྟོག་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྲོལ་བ་ནི། དེ་དུས་སྐབས་སུ་ཐེ་ཚོམ་སྣ་ཚོགས་པ་ཆོས་དང་རང་གི་སྒོམ་ལ་འཆར་ཞིང་འཆི་བས་འཇིགས་པའི་རྟོག་པ་འཆར་བས་ཐེ་ཚོམ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་སེམ
Chinese
既已完成，若不散乱于其自性，则能使分别念消融于法界，此谓之法身自显。第二，觉受显现解脱之相：从串习彼等之觉受中，生起安乐、明朗、无分别、不可思议之觉受之时，(311)若有贪恋执着，如前一般凝视彼觉受之自性，则能了见远离能执之识，彼即是能了知自性，并能解脱我慢与破立之执着。第三，恶缘解脱之相：于彼时，为净除恶业，外境之恶缘重重显现，如殴打、抢夺、偷盗、损毁、恶语等，以及种种不悦意之事虽会发生，然若比先前更为强烈显现之时，恶缘之刺痛逐渐生起，若能凝视此已圆满之觉性，则于彼刹那自能寂灭，而空明自生之智慧，将如晴空般显现。第四，境相解脱之相：有时当心散乱于五欲之时，若能凝视于彼境上所生起之觉性，则能无有遮蔽地显现自明，此谓之六境解脱于法性。第五，病痛解脱之相：又如(312)较先前生起更多疾病之时，将病痛之剧烈感受，作为修持之根本，若能凝视彼病痛之觉受，则能了知无有病因与病者，而赤裸裸地显现，彼即是能了知自性。第六，鬼神解脱之相：于彼时，邪魔无法忍受而示现种种神通，若能了知并观视所显现之神通之自性，则能使怖畏者与怖畏境，于相遇时解脱，而使怖畏憎恨显现为法性之轮。第七，五毒解脱之相：当贪欲等分别念逐渐生起之时，即能了知觉性圆满之根源，若能于彼上专注凝视，则烦恼之分别念将显现为智慧，而生起比先前更为安乐、明朗、清澈、不分别之力量。第八，死亡之念解脱之相：于彼时，种种怀疑会于佛法与自身之修持上生起，且因畏惧死亡而生起分别念，因此对于怀疑，应观视内外之境与心
English
Having completed that, if one does not become distracted from its essence, then conceptual thoughts will dissolve into the Dharmadhatu, which is called the self-arising of the Dharmakaya. Second, the liberation of experiential appearances: From becoming accustomed to these experiences, when experiences of bliss, clarity, non-conceptuality, and inconceivability arise, (311) if there is clinging attachment, by staring intently at the essence of that experience as before, one will see that it is free from the consciousness of grasping. That itself is the recognition of self-nature, and it liberates arrogance and the clinging to affirmation and negation. Third, the liberation of adverse conditions: At that time, in order to purify bad karma, adverse external conditions will appear in layers, such as beatings, robberies, thefts, destruction, bad words, and so on, and various unpleasant things may occur. However, when they appear more intensely than before, the sting of adverse conditions gradually arises. By staring inwardly at that very awareness that has perfected its skill, it will subside on its own in that very instant, and the wisdom of empty-clarity self-arising will appear as vast and clear. Fourth, the liberation of perceived objects: Sometimes, when the mind is distracted by the desires of the five senses, by staring intently at the awareness that arises in that very object, self-clarity will appear without obscuration, which is called the liberation of the six objects into Dharmata. Fifth, the liberation of sickness: Also, (312) when more illnesses arise than before, make the intense pain of the illness the very core of your practice. By staring at the awareness of that pain, it will appear nakedly without any cause or sufferer of the illness, and that itself is the recognition of self-nature. Sixth, the liberation of spirits and demons: At that time, the obstructing forces, being unbearable, will display various magical displays. By recognizing and looking at the essence of whatever magical display appears, the one who fears and the object of fear will be liberated upon encountering each other, and fear and hatred will arise as the wheel of Dharmata. Seventh, the liberation of the five poisons: When thoughts such as desire gradually arise, recognize the source of perfected skill. By staring intently at that, the conceptual thoughts of the afflictions will arise as wisdom, and a bliss, clarity, purity, non-conceptual strength, and so on, will arise more than before. Eighth, the liberation of the thought of death: At that time, various doubts will arise about the Dharma and one's own practice, and thoughts of fear will arise due to the fear of death. Therefore, regarding doubt, one should look at the internal and external objects and mind.
Tibetan
ས་ཐེ་ཚོམ་ (༣༡༣)གྱི་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས། གཞི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཐོང་ནས། གང་ལའང་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་རྟོག་པས་སེལ་ལ། འཆི་རྟོག་གི་ངོ་བོ་ལ་ཅེ་རེ་བལྟས་པས་རྗེས་མེད་རང་གསལ་སྟོང་པར་མཐོང་ཞིང་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་པར་འདོར་ཡང་རིག་པ་དངོས་མེད་རང་གསལ་ལ་འཆི་རྒྱུ་མེད་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས། སྐྱེ་ཤི་གཞི་བྲལ་ཆེན་པོ་མཐོང་སྟེ། འཆི་མེད་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ནས། འཆི་བས་མི་འཇིགས་པའི་གདིང་ཆེན་པོ་རྙེད་པའོ། །དེ་དག་གི་གང་ཟག་གཅིག་གི་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བྱུང་རིག་པ་རྒྱ་ཡན་ཕྱོགས་མེད་ལ། །སེམས་ཀྱི་ཆར་བཟུང་མདུད་པ་ཤིག་ལ་ཐོང་། །དགེ་བས་འགྲོ་ཀུན་གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །ལྷུན་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ཐོབ་ཤོག །མཐར་ཐུག་ཡིད་བཞིན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།། །།༅། །འཕོ་བ་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་སོ། །གདོད་ནས་ (༣༡༤)མཁའ་མཉམ་ཡངས་པའི་མགོན། །ཀུན་བཟང་རྒྱལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །མི་གནས་དབྱིངས་སུ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར། །འཕོ་བ་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་བྲི། །དེའང་སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ལས། སྦྱངས་ཏེ་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པར་མང་དུ་གསུངས་པ་དག་གི་ངེས་དོན་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་དེ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པའི་རྗེས་ལ། རང་གི་གསང་བ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་རྩ་དབུ་མ་མདའ་སྨྱུག་ཙམ་ཚངས་བུག་ཧ་རེ་སྐར་ཁུང་བཞིན་ཡོད་པའི་སྙིང་ག་ནས། འོད་ཀྱི་གོང་བུ་འཇའ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ར་བ་ཅན་གྱི་དབུས་ན། ཨ་མཐིང་ག་འཚེར་བ་སྲན་མའི་གའུ་ཙམ་གཅིག་བསྒོམ་པའི་ངང་ལ་སེམས་གཟུང་བས། གསལ་སྟོང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་གསལ་སྐྱེའོ། །དེ་ནི་ལོངས་སྐུའི་འཆར་གཞི་གདོད་མའི་མགོན་པོ་འོད་མི་འགྱུར་བ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཨ་ཨ་ཨཱ་ཞེས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དབྱངས་དང་བཅས་བརྗོད་པས་གོང་བུ་དེ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་སོང་བས་ཚངས་བུག་ (༣༡༥)ནས་ཐོན་ཏེ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ལྷུན་འགྲུབ་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རིགས་ལྔ་བཞུགས་པའི་གཙོ་བོ་རྣམ་སྣང་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཐུགས་ཀར་མདའ་འཕངས་པ་ལྟར་སོང་ནས་ཞིང་ཁམས་དེ་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་སོང་བས་མཐར་དམིགས་སུ་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའི་
Chinese
当专注于包含疑惑（313）的念头时，会看到它像无根的虚空。不要对任何事物产生疑惑，通过认识到它是无根无基的来消除它。当仔细观察死亡念头的本质时，会看到无迹、自明的空性。即使身体被分解成微小的粒子，觉性，作为非物质的自明之光，也不会死亡。当观察觉性的本质时，会看到生与死的基础已经分离。从而见到不死的本初智慧，获得不惧怕死亡的巨大信心。这些就是一个人的道之顺缘的圆满。自生觉性广大无边，不要让心抓住，解开束缚。愿所有众生因善行而从一开始就获得圆满的觉悟，愿获得自然、平等、广阔的境界。名为“究竟如意宝”的殊胜乘瑜伽士龙钦饶绛所著之作圆满。 迁识发光精要。 从初始（314）就与虚空同等广阔的怙主，向普贤王顶礼。为了进入无住的法界，撰写迁识发光精要。 此外，在《声续总集》中，关于修习迁识等有诸多阐述，此乃其中确定意义的关键口诀： 首先，舒适地安坐，皈依并生起菩提心，之后修习上师瑜伽。观想从自己的密处到头顶的中央脉如箭杆般笔直，顶轮梵穴如星星或窗户般敞开。在心间，观想一个光团，具有五彩虹光环绕，中心有一个蓝色的“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），像芥子那么大。专注于此，就能生起明空自生智慧的光明。这就是报身显现的初始怙主，不变光明的普贤父母无二的意趣。 然后，念诵一百零八遍带有音调的“阿阿阿”（藏文：ཨ་ཨ་ཨཱ་，梵文天城体：आ आ आ，梵文罗马拟音：ā ā ā，汉语字面意思：阿阿阿），随着念诵，光团越来越高，越来越高，从梵穴（315）射出，如箭一般射向顶上的虚空，在圆满受用身佛土——任运成就密严刹土中，安住于五部佛的主尊，毗卢遮那佛父母的心间。之后，该刹土也越来越高，越来越高，最终变得不可思议，无法想象，如同虚空一般。
English
When gazing intently at thoughts that include doubt (313), one sees them as being like rootless space. Do not doubt anything; eliminate it by recognizing it as rootless and baseless. When carefully observing the nature of the thought of death, one sees traceless, self-luminous emptiness. Even if the body is broken down into minute particles, awareness, as non-material self-luminous light, does not die. When observing the nature of awareness, one sees the great separation of the basis of birth and death. Thus, one sees the immortal, intrinsic wisdom and gains great confidence in not fearing death. These are the completion of the conditions for the path of one individual. Self-arisen awareness is vast and without limit; release the knots that the mind has grasped. May all beings, through virtue, from the very beginning, attain perfect enlightenment. May one attain the state of natural, equal, and vast expanse. This concludes the work called "Ultimate Wish-Fulfilling Jewel," composed by the supreme vehicle yogi Longchen Rabjam. The Essence of Transference: Luminous Light. Homage to the Lord who is from the beginning (314), as vast as space, Kunsang Gyalwa. In order to enter the non-abiding realm, I write the essence of transference: luminous light. Furthermore, in the Sound Tantra Collection, there are many explanations about practicing transference, etc. This is the key instruction on the definitive meaning: First, sit comfortably on a cushion, take refuge and generate bodhicitta, then practice guru yoga. Visualize the central channel extending from your secret place to the crown of your head, straight like an arrow shaft, with the Brahma aperture open like a star or a window. In the heart, visualize a sphere of light with a surrounding aura of five-colored rainbows, and in the center, a shimmering blue "Ah" (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), the size of a mustard seed. By focusing the mind on this, the clear, empty, self-arisen wisdom light will arise. This is the initial protector, the unchanging light of the Sambhogakaya, the indivisible intention of Kunsang Yab-Yum. Then, recite "Ah Ah Ah" (藏文：ཨ་ཨ་ཨཱ་，梵文天城体：आ आ आ，梵文罗马拟音：ā ā ā，汉语字面意思：阿阿阿) one hundred and eight times with intonation. As you recite, the sphere becomes higher and higher, emerging from the Brahma aperture (315), shooting like an arrow into the sky above, and dwelling in the heart of Vairochana Buddha, the principal deity of the five families, in the spontaneously accomplished, densely arrayed pure land of the Sambhogakaya. Afterwards, that pure land also becomes higher and higher, eventually becoming inconceivable and unimaginable, like space.