Tibetan
་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མོས་པ་བྱའོ། །མདོར་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། རང་སར་གནས་པས། དགོངས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྟོང་། གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཁོང་ནས་ཤར་བ་ནི། གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་དབང་འབྱོར་བ་སྟེ། བྱིང་རྒོད་དང་། མཐར་འཛིན་དང་། རྩོལ་སྒྲུབ་དང་། སྤང་གཉེན་གྱི་འཁྲིས་མ་ཞུགས་པར་རིག་གེ། སེང་ངེ། ཝལ་ལེ། ཡེ་རེ། སྣང་ངེ། ཕྱམ་མེ། ཁྱབ་བེ། བརྡལ་ལེ། ཕྱིར་སྣང་འོད་གདངས་ལ་མིག་གིས་བལྟས་ཀྱང་། (༢༩༢)བློའི་འཛིན་པ་མ་ཞུགས། ནང་གནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ངང་གིས་གནས་ཀྱང་། ཆགས་ཞེན་གྱི་ཉམས་ཀྱིས་མ་བསླད། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ཕྱམ་གདལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་གནས་པ་ནི། མངོན་སུམ་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པ་མ་ནོར་པ་ལ་བློ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་། ཉོན་ཡིད་ཡིད་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཡིད་དང་། །སྒོ་ལྔ་སོ་སོར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་། རྣམ་པ་མ་དོར་བ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་གསང་བའོ། །དེའང་སེམས་དང་བྲལ་བས་བསམ་གཏན་གྱི་བག་ཆགས་རང་ཟད་དེ། གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལས་མེད། ཡིད་རྟོག་མེད་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་དང་བྲལ་བས། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་མཐའ་སྟོང་། རྟོག་བཅས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བས་འདོད་པར་སྐྱེ་བའི་ལས་མེད། མ་དག་པའི་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་འཁྲུལ་བའི་མཐོང་བྱེད་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལྔ། འོད་གསལ་ལ་བལྟས་པས་རང་འགགས་ཤིང་བྲལ་བས་འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་ (༢༩༣)ཡུལ་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་སྟོངས་ཏེ། འཁོར་བར་སྐྱེ་མཁན་འཁྲུལ་བའི་སེམས། སྐྱེས་ཡུལ། སྐྱེ་བྱེད་བག་ཆགས་གསུམ་མེད་པས་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་གནད་དོ། །བསྡུ་ན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གོལ་ས་དང་། སྒྲིབ་པ་སེམས་སུ་ཤར་བས་ན། ལྟ་སྟངས་གཟིགས་སྟངས་ལ་སོགས་པས་སེམས་འགགས་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྣང་རིག་འཛིན་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་ནི། གསང་བ་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་བག་ཆགས་སེམས་ལ་བརྟེན་པས་རྟོག་མེད་དུ་བཞག་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་པ་དང་། འཇུག་པ་ལས། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་ཀྱང་། ཁྱད་ཕྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་མེད་དེ། སེམས་འགགས་ནས་བེམས་པོ་དང་འདྲ
Chinese
应当信解这仅仅是错觉的显现。总而言之，自生智慧的体性，安住于自身，见解如同虚空般空旷，从内心生起远离明亮戏论之相，即是掌握了究竟大圆满的意义。不涉入沉没与掉举、执着与极端、勤作与造作、扬弃与接纳，觉知啊！澄明啊！豁然啊！了然啊！朗然啊！坦然啊！遍布啊！宽坦啊！向外以眼睛观看显现的光芒，（292）心的执着不介入；向内自然安住于禅定，也不被贪恋的体验所污染；外内中三者坦然舒展，安住于如同虚空般的境界中，这被称为对无谬的现量心髓见解生起定解。此时，连同阿赖耶识在内的心，连同烦恼意和意识在内的意，与五根门各自执着的分别念相分离，不为光明智慧的禅定所动摇，且不舍弃显现，是为大悲的秘密。因为远离了心，所以禅定的习气自然耗尽，没有了转生为色界的业；因为远离了仅仅是意念无念一缘，所以断绝了转生为无色界的边际；因为远离了有分别的能取所取，所以没有了转生为欲界的业。不净的土地、石头、山岩等外在错觉的能见者，眼识等五识，因为观看了光明而自然止息并分离，所以转生轮回的（293）处所习气的根基空尽，由于没有了转生轮回的错觉之心、所生之处、能生之习气这三者，所以是即身成佛的关键。总而言之，由于觉性智慧的歧途和障碍显现为心，因此，通过观看方式、观察方式等使心止息，智慧不摇动，在显现、觉性和无执大之中反复练习，是为秘密心髓的究竟见解。所有经部和续部都说习气依赖于心而安立为无念，并且在《二谛论》中说：“心与心所三界性，增益分别即是心。”以及在《入行论》中说：“心止息者，彼以身示现。”等等。虽然想要不分别的智慧，但像这样区分的，其他地方是没有的，因为心止息后就如同木头一样。
English
One should believe that this is merely an appearance of delusion. In short, the essence of self-arisen wisdom, abiding in its own place, the view is empty like the sky, and the clear, free from elaboration, arising from within, is to have mastery over the meaning of the Great Perfection. Without engaging in sinking and excitement, clinging and extremes, effort and fabrication, rejection and acceptance, be aware! Be clear! Be open! Be aware! Be luminous! Be at ease! Be pervasive! Be expansive! Outwardly, even if you look at the light of appearance with your eyes, (292) the mind's grasping does not enter. Inwardly, even if you naturally abide in samadhi, it is not tainted by the experience of attachment. The outer, inner, and intermediate are all spread out and abide in a state like the sky, which is called placing the mind on the unmistaken view of manifest heart essence. At that time, the mind, together with the alaya consciousness, and the mind, together with the afflicted mind and consciousness, are separated from the individually clinging thoughts of the five senses, and do not waver from the samadhi of clear light wisdom, and do not abandon appearances, which is the secret of compassion. Because it is separated from the mind, the habitual tendencies of meditation naturally exhaust themselves, and there is no karma to be born into the form realm. Because it is separated from the mere one-pointedness of thoughtless mind, the boundary of being born into the formless realm is empty. Because it is separated from the grasping and the grasped with thoughts, there is no karma to be born into the desire realm. The impure earth, stones, mountains, rocks, etc., the seers of external delusion, the five consciousnesses such as eye consciousness, etc., are naturally extinguished and separated by looking at the clear light, so the basis of the habitual tendencies of the place of rebirth in samsara (293) is exhausted. Since there is no deluded mind that is born into samsara, the place of birth, and the habitual tendencies that cause birth, this is the key to attaining Buddhahood in one lifetime. In short, since the wrong path and obscurations of awareness and wisdom appear as the mind, therefore, by stopping the mind through ways of seeing, ways of observing, etc., wisdom does not waver, and repeatedly practicing in the great non-clinging of appearance and awareness is the ultimate view of the secret heart essence. All sutras and tantras say that habitual tendencies rely on the mind and are established as non-thought, and in the Two Truths it says: "Mind and mental factors are of the nature of the three realms, The imputed aspects are thoughts." And in the Entering the Middle Way it says: "He who stops the mind, manifests it with his body." etc. Although one desires non-discriminating wisdom, there is no other distinction like this, because after the mind stops, it is like a piece of wood.