Tibetan
ང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཉིན་མཚན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་སྐྱེས་གྲོལ་ཐུག་ཕྲད་རིས་མེད་དུ་སྦྱང་བ་ནི། དགག་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་ཅི་བྱུང་དུས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སེམས་སུ་ཐིམ་ནས་རོ་མཉམ་རྗེས་མེད་གང་ཤར་ཐུག་ཕྲད་ལ་བཏང་བས་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་རང་དག་ཏུ་སོང་བས་གཉིས་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས། ངོ་བོ་རང་དག་གི་གཟེར་བློ་དངོས་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གདབ་པ་སྟེ། དགོངས་པ་གཞི་ལ་འདྲེས་པ་ཡིད་མཐུན་པའི་ཕོ་མོ་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཤར་བ་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལ་ལྷན་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཆ་ནས། རིག་པ་ཆོས་མིན་གྱི་གཟེར་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་གདབ་པ་རྟོག་དཔྱོད་དྲན་བསམ་ལས་འདས་པས་ཉི་ཟེར་དང་བ་མོ་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གང་སྣང་ཡེ་སྟོང་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པས་གང་ཤར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་བཅས་བཅོས་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། ཆང་གིས་བཟི་བའི་སྣང་བ་དཔྱད་ར་མེད་པར་ཝལ་ལེ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པ་ནི། སྣང་བ་སྣང་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་གཟུ་བོའི་བློ་ཅན་ལྷ་ཁང་དུ་ (༢༥༠)ཕྱིན་པ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་ཤེས་ལ་མ་ཆགས་པས་སྣང་བ་ཅེར་གཞག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་རང་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ལ་རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲང་མི་བཅའ་བ་ནི། གདིང་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་བཅའ་བ་སྟེ། གང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་ངང་དེ་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་སྐུར་ཕྱིན་པས། དེ་ལས་བཟང་དུ་འགྲོར་མེད་པའི་གདིང་དང་བཅས་པའི་ངང་ལ་གནས་པ་སྟེ། རང་རིག་ཆོས་སྐུར་མཐོང་བས་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པར་ཐག་ཆོད་པའི་ཆ་ནས། ཆོས་སྐུ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་གཟེར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གདབ་པ་དབུལ་པོ་གཏེར་མཛོད་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འགྱུས་སམ། གནས་སམ། གང་བྱུང་གི་དུས་ཉིད་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་བྱུང་བས་བཅོས་བསླད་མེད་པར་གཞག་པ་ནི་རིག་པ་སངས་རྒྱས་སུ་གདིང་འཆོས་པ་རིམས་ནད་བྱང་ནས་མི་ལྡོག་པའམ། བསེ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། སྣང་བ་ཅེར་བཞག་གི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐུག་ཕྲད་རྗེས་མེད་དུ་གྲོལ་ནས། སོར་བཞག་རེ་དོགས་མེད་པའི་ངང་དུ་འདུས་ཏེ། གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་བླང་ཐབས་སོ། ། (༢༥༡)དོན་གཉིས་པ་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྒོམ་པ་ནི། རིག་པ་བུམ་ནང་གི་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འོད་གདངས་རྩ་ནས་མིག་ཏུ་འབྲེལ་བ་ནམ་མཁར་ཤར་བའི་འོད་དང་། ཐིག་ལེའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གནད་ཆེན་པོ་དྲུག་ལས། དང་པོ་རིག་པ་མི་གནས་པ་གན
Chinese
我应当像不移动者那样日夜安住。第三，修习行为，于生起解脱、相遇无别中修习：无论生起何种正反、希望与恐惧，都将从心中生起的融入心中，于同味无迹中，将所显现的都放任于相遇，从而使所显现的自性清净，从不成立二法的角度而言，将自性清净的橛钉打在心与境之间，如同见解融入基，如同意气相投的男女相遇。从显现之物刹那间一同解脱的角度而言，将觉性非法的橛钉打在有法与法性之间，超越分别思念，如同阳光与雾气相遇。安住于任何显现皆是本空本解脱，因此任何显现之物的自性都不需要改造修饰，就像醉酒后的显现，无需分析而自然显现一样去修习。显现于显现中解脱，如同公正之人前往寺庙(250)一样，了知原因而不执着，这被称为显现直视的见解。第四，于果位自圆满任运大成中，不设希望与恐惧的险隘，而是在解脱的当下安住。任何显现自解脱的自性，都已到达本初成佛的法身，因此安住于不再有比这更好的信心中。从自明见法身，从而断定任何显现都是法身的游舞的角度而言，将法身本圆满的橛钉打在显现与空性之间，如同穷人遇到宝藏。无论是动摇，还是安住，还是任何生起之时，都从那时起生起法报化三身的智慧，不加改造地安住，这就是觉性于佛陀处生起信心的状态，如同疾病痊愈不再复发，或者如同檀木的果实，果不还为因。这被称为显现直视的见解。如此，一切教法都在相遇无迹中解脱，汇集于无所保留、无有希望与恐惧的状态中，这是修持基位顿超之自性的方法。(251)第二，光明妥噶的修法是：觉性如同瓶中灯火般的光芒，从脉连接到眼睛，对显现在虚空中的光和明点的形象进行修习。其中有六个要点，第一，觉性不住于
English
I should abide day and night like the unmoving one. Third, practice conduct, cultivating in the arising and liberation, encounters without distinction: Whatever arises, whether positive or negative, hope or fear, dissolve what arises from the mind into the mind, in the sameness of taste without trace, let whatever appears be released into the encounter, thereby making the nature of what appears self-purified. From the perspective of not establishing duality, drive the peg of self-purified nature between mind and object, like the view merging into the ground, like the meeting of like-minded men and women. From the perspective of the simultaneous liberation of what appears in an instant, drive the peg of awareness that is not dharma between the phenomenal and the dharmata, transcending conceptual thought, like the meeting of sunlight and mist. Abide in whatever appears as primordially empty and primordially liberated, therefore the nature of whatever appears does not need to be modified or embellished, practice like the appearance of being drunk on alcohol, appearing naturally without analysis. Liberation of appearance in appearance, like an impartial person going to a temple (250), understanding the reason without attachment, this is called the view of directly looking at appearances. Fourth, in the spontaneously perfect great accomplishment of the result, do not set up the dangerous pass of hope and fear, but abide in the moment of liberation. The very nature of whatever appears as self-liberated has reached the dharmakaya of primordial Buddhahood, therefore abide in the state with the conviction that there is nothing better than this. From the perspective of seeing self-awareness as dharmakaya, thereby determining that whatever appears is the play of dharmakaya, drive the peg of the primordially perfect dharmakaya between appearance and emptiness, like a poor person meeting a treasure. Whether it wavers, or abides, or whatever arises, from that moment onwards, the wisdom of the three kayas arises, abide without modification, this is the state of awareness generating confidence in the Buddha, like a disease being cured and not recurring, or like the fruit of the sandalwood tree, the fruit does not revert to being the cause. This is called the view of directly looking at appearances. Thus, all teachings are liberated in encounters without trace, gathering in a state of non-retention, without hope or fear, this is the method of practicing the nature of the ground of primordial purity. (251) Second, the practice of clear light Tögal is: The radiance of awareness, like a lamp inside a vase, connects from the channels to the eyes, cultivate the appearance of light and bindus appearing in the sky. Among them, there are six key points, first, awareness not abiding in
Tibetan
ས་པར་བྱ་བའི་གདམས་ངག་གིས་ཤེས་པ་བག་ལ་བཙལ་བ་ནི། གཅིག་པུར་དབེན་པའི་སར་གནས་ཏེ་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་བཏང་ནས། ལུས་འདུག་སྟངས། མིག་གཟིགས་སྟངས། རིག་པ་འོང་སྣང་ལས་མི་འགུལ་བར་བྱས་ནས། སེམས་འཕྲོ་ན་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྐུམ། དབུགས་སྙིང་གར་གཟུང་། རིག་པ་ལྟེ་བར་གཏད། མིག་བཙུམས་པས་དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་རྟོག་པ་བབས་ཀྱིས་འགགས་པ་ནི་བུས་ཕ་འཚོལ་གྱི་གདམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐབས་དེ་ཉིད་བུ་འདྲ་བས་ཤེས་རབ་གདོད་མའི་ངང་དུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་ཡང་གཞན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་སོར་སྙིང་ནང་ན་གནས་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་མ་ཟིན་པ་ཟིན་པར་བྱ་བའི་གདམས་ངག་གིས་གནད་ (༢༥༢)རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ནི། དབུགས་ཐུབ་ཐང་བཟུང་ནས་བཏང་སྟེ་ཡིད་ཀྱིས་ཉེར་གཅིག་རེའི་ཚད་དུ་བྱས་པས་ཤེས་པ་རང་སོར་གནས་ཤིང་འཕྲོ་འདུ་མེད་དུས་རིག་པ་མིག་ལ་བཅུག །མིག་ནམ་མཁའ་ལ་གཏད་ནས་འོད་སྣང་ལ་ཧྲིག་གེ་བཟུང་བས་དྲན་པ་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་ཤེས་པ་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་དང་སྤྱི་བོར་གཏད་ཅིང་མིག་འོད་སྣང་ལ་བལྟས་པས་རྟོག་པ་ཞི་དུས། རིག་པ་མིག་ནས་མ་ཡེངས་པར་བལྟས་པས་ཞེན་འཛིན་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། སྡོད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དགོངས་པ་མདའ་ཡིས་གཞུ་འཚོལ་གྱི་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ། གནད་ཀྱི་མདས་མཉམ་གནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངང་གི་གཞུ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་རིག་པ་རང་གནས་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་ཟིན་པ་ནི། རང་རིག་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་ནང་ན་མི་གཡོ་བའི་དགོངས་པ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་མི་བརྟན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་གདམས་ངག་གིས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་བསྲེ་བ་ནི། འདུག་སྟངས་གསུམ་པོ་གང་རུང་ལ་གནས་པས། ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་ (༢༥༣)དུ་ཤར་ནས་གྲོལ་ས་ཟིན་པར་བྱེད་དེ། ཤེས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕབ་པས་ལུས་མི་འཕོ། མིག་ནམ་མཁའ་ལ་ཕབ་པས་དབྱིངས་མི་འཕོ། དབྱིངས་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་ཕབ་པས་ཡེ་ཤེས་ལྷུག་པའི་ངང་ལས་མི་འཕོ་བར་གནས་དུས། བྱིང་བ་སྙམ་བྱེད་ན་མིག་ཧར་པོར་གྱེན་ལ་བལྟས་ཏེ་ཧ་དྲག་ཏུ་བརྗོད་པས་བསེང་ངོ། །དེ་ནས་མིག་ནས་རིག་པ་བཏོན་ནས་ནམ་མཁར་གཏད་པ་ནི་ཡུལ་དབྱིངས་ལ་བཙལ་བའི་ཐབས་ཏེ། ཐོབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དགོངས་པ་འབེན་གྱིས་མདའ་འཚོལ་གྱི་གདམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་འོད་སྣང་གི་འབེན་ལ་བལྟས་པས་འོད་གསལ་རང་དྭངས་ཀྱི་མདའ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
以寻觅处所之窍诀来寻觅觉性，即是：独自安住于寂静之处，放下九种杂务，身体的坐姿、眼睛的观看方式、觉性不从显现中动摇。如果心散乱，则收缩身体的肢体，将气息摄入心间，觉性专注于脐间，闭上眼睛，念头、思维、散乱的分别念自然停止，这被称为“儿子寻父之窍诀”。因为以如儿子般的方法，能安住于原始智慧之中。如是安住于无生如虚空般的境界，也不是从他处而来，而是内在的智慧自然显现，安住于心间的自性光明。第二，以使未把握的觉性得以把握之窍诀，精通三种要点，即是：屏住呼吸，用力保持，然后呼出，以意念计算二十一次，觉性自然安住，没有散乱时，将觉性注入眼中。眼睛注视虚空，紧盯着光芒，使念头不向其他地方散乱。然后将觉性专注于心间、喉间和头顶，眼睛注视光芒时，当分别念平息时，觉性不从眼睛散乱地观看，执着自然停止，这被称为“安住清净之意，箭寻弓之窍诀”。因为以要点的箭，寻觅安住于平等、无有迁变的境界之弓。彼时，觉性自然安住，没有散乱地被把握，即是：自明平等之智慧，把握住心间不动的意。第三，以使不稳固的觉性得以稳固之窍诀，混合对境与觉性，即是：安住于三种坐姿中的任何一种，智慧自然显现（253），从而把握解脱之处。将觉性降于自身，身体不动摇；将眼睛降于虚空，法界不动摇；降于法界自性之上，智慧安住于自然放松的状态中。如果觉得昏沉，则睁大眼睛向上看，大声说“哈”，即可清醒。之后，从眼睛中取出觉性，专注于虚空，这是寻觅对境法界之方法，被称为“获得清净之意，靶寻箭之窍诀”。也就是，因为注视光明的靶子，从而寻觅光明自明的箭。
English
The instruction for searching for awareness by means of searching for a place is: Staying alone in a secluded place, abandoning the nine activities, the posture of the body, the way of looking with the eyes, and the awareness not moving from the arising appearances. If the mind wanders, contract the limbs of the body, hold the breath in the heart, focus the awareness on the navel, and by closing the eyes, the thoughts, reflections, and wandering thoughts naturally cease, which is called the "instruction of the son searching for the father." Because by the method like a son, one abides in the original wisdom. Thus, abiding in the state of unbornness like the sky is not from elsewhere, but the inner wisdom naturally manifests, the self-nature of luminosity abiding in the heart. Second, the instruction for grasping the ungrasped awareness is to become skilled in the three key points, which are: Holding the breath, holding it firmly, and then exhaling, counting twenty-one times with the mind, the awareness naturally abides, and when there is no wandering, inject the awareness into the eyes. Directing the eyes to the sky, staring intently at the light, preventing thoughts from wandering elsewhere. Then, focusing the awareness on the heart, throat, and crown of the head, and when the eyes are looking at the light, when the thoughts subside, the awareness does not wander from the eyes, and clinging naturally ceases, which is called "the intention of abiding purely, the instruction of the arrow searching for the bow." Because with the arrow of the key point, one searches for the bow of the state of abiding equally, without change. At that time, the awareness naturally abides, and being grasped without wandering is: the self-aware equal wisdom, grasping the intention of being unmoving in the heart. Third, the instruction for stabilizing the unstable awareness is to mix the object and the awareness, which is: Abiding in any of the three postures, the wisdom naturally arises (253), thereby grasping the place of liberation. By lowering the awareness onto oneself, the body does not move; by lowering the eyes onto the sky, the expanse does not move; by lowering onto the self-nature of the expanse, the wisdom abides in a naturally relaxed state without moving. If one feels drowsy, then open the eyes wide and look upwards, and say "Ha" loudly, which will clear it. Then, taking the awareness out of the eyes and focusing it on the sky is the method of searching for the object expanse, which is called "the intention of obtaining purity, the instruction of the target searching for the arrow." That is, because by looking at the target of light, one searches for the arrow of luminosity and self-clarity.