Tibetan
ང་པོ་ནི། །ཀུན་དང་མཐུན་ཞིང་ཀུན་ལས་འཕགས་པའི་ཚུལ། །ལུང་བཞིན་མདོར་བསྡུས་ནས་ནི་གསལ་བར་བྱ། །གཞི་དབྱིངས་ལམ་དང་རྣམ་གྲོལ་འབྲས་བུ་ལས། །དབྱིངས་ནི་འོད་གསལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སྟོང་དང་གསལ་དང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །རྣམ་པར་དབྱེར་མེད་ཡོན་ཏན་ཚོགས་མང་ལྡན། ། (༩༢)ཉི་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག །རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་དྲི་མས་ཡེ་སྟོང་ཞིང་། །གདོད་ནས་རྣམ་དག་འོད་གསལ་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་ཡོད་པས་ན་རིག་དང་མ་རིག་ལས། །མྱ་ངན་འདས་དང་འགྲོ་དྲུག་སྣང་བ་ཤར། །ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་སྙིང་པོའི་དབྱིངས་དེ་ལ། །བཟང་ངན་འཕོ་འགྱུར་དག་དང་མ་དག་མེད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ན་འབྱུང་བཞི་ཡི། །འཕོ་འགྱུར་སྣང་བས་གོས་པ་མེད་པ་བཞིན། །ཀུན་གྱི་གོ་འབྱེད་འབྱུང་གནས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །དྲི་བཅས་སེམས་རྟེན་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། །ཉི་དང་སྤྲིན་བཞིན་གློ་བུར་དྲི་མ་ཡིས། །བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཁམས་ཞེས་དུས་རིང་ཉིད་གནས་ཕྱིར། །ཐོག་མེད་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། །གནས་ལུགས་ཡིན་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པར་བཏགས། །བསམ་ཡུལ་འདས་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འདུས་མ་བྱས་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་མཛོད་ཉིད་ཕྱིར། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས། །རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་མཐོང་བསྒྲིབས་པའི་དཔེས། །ས་འོག་གཏེར་དང་བུམ་ནང་མར་མེ་དང་། །སྦུན་པའི་འབྲས་དང་ས་ནང་བདེ་གཤེགས་ (༩༣)དང་། །གོས་དུལ་རིན་ཆེན་འདམ་རྫབ་ནོར་བུ་དང་། །པད་ནང་སྦྲང་རྩི་རྡོ་ཁམས་རིན་ཆེན་དང་། །གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་དངུལ་འདམ་གསེར་ཉིད་དང་། །ལྗོན་ཤིང་འབྲས་དང་འོ་མའི་མར་ཉིད་དང་། །སྟོང་གསུམ་དར་ཡུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས། །ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ་ལུང་ལས་གསུངས་དེ་བཞིན། །རིག་ཁམས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །འདི་ནི་ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་གཞི་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟའི་དབྱིངས་ལས་རང་རིག་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །སྐད་ཅིག་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཡོན་ཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ནང་གི་ཇི་བཞིན་གཟིགས་པ་རྣམ་དག་པས། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག། དུས་རིང་བརྟག་དཀའ་ཐོག་མ་མེད་དབྱིངས་སུ། །མ་རིག་དབང་གིས་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པ་ནི། །སེམས་ཅན་ཆུང་ངུ་ངན་སོང་གསུམ་དང་ནི། །འབྲིང་པོ་མི་དང་ཆེན་པོ་ལྷ་ཉིད་དེ། །མ་རིག་ལས་བྱུང་རྒྱལ་བས་གསུངས་དེ
Chinese
我者，与一切相合且超胜一切之理，如经所说，简略而明晰地阐述。基、界、道和解脱果中，界乃光明自性任运成就，具空、明、觉之精华，无有分别，具众多功德之集合。（92）如日般任运成就，自性清净，远离具有分别之垢染，本初即清净光明之法性。以此之故，从明与无明中，涅槃与六道显现。仅显现之时，于精华之界中，无有善恶转变、净与不净。如虚空之界中，四大之转变显现不染污般，是开启一切之生处，称为界。具有垢染之心之所依，自性任运成就，故称心性自性光明，如日与云般，为突如其来之垢染所遮蔽，故称界，因长久安住之故，称为无始法界善，是安住之方式，故称为胜义谛。是思议之外，故为般若波罗蜜多。非为造作，故为任运成就之坛城。是力等功德大海之宝藏，故说如来藏遍布一切众生。虽自身具有却未见，以被遮蔽之譬喻，如地下之宝藏、瓶中之灯、谷壳之果实、地中之如来（93）、衣内之珍宝、泥中之宝珠、莲中之蜂蜜、石中之珍宝、巨人（力士）之宝珠、银泥之黄金、树木之果实、牛奶之酥油，以及三千大千世界之绸缎等，以这些来比喻，如经中所说，觉性精华遍布一切众生。此乃确定意义之精华之基。如是之界中，自明解脱，刹那分别，便成佛陀，本初之怙主，功德波罗蜜多，以内在如实之见而完全清净，最初之佛陀安立法会。于长久难以测度之无始界中，因无明之故，六道之迷乱，小等众生乃三恶道，中等乃人，大等乃天，无明所生，胜者如是说。
English
I, in accordance with the scriptures, will briefly and clearly explain the nature that is in harmony with all and superior to all. Among the basis, the sphere, the path, and the fruition of liberation, the sphere is the spontaneously accomplished nature of clear light, possessing the essence of emptiness, clarity, and awareness, without differentiation, and endowed with a multitude of qualities. (92) Like the sun, it is spontaneously accomplished, its nature is completely pure, and it is primordially empty of the stains of differentiation. Because of this, from awareness and ignorance, nirvana and the appearances of the six realms arise. As soon as they arise, in that sphere of essence, there is no change of good and bad, purity and impurity. Just as in the sphere of space, the changing appearances of the four elements do not stain it, it is the source that opens up everything, and is called the sphere. Because it is the support of the mind with stains, its nature is spontaneously accomplished, it is called the nature of mind, clear light, and like the sun and clouds, it is obscured by sudden stains, therefore it is called the element, and because it abides for a long time, it is called the good of the beginningless dharma element, and because it is the way of abiding, it is called the ultimate truth. Because it is beyond thought, it is the perfection of wisdom. Because it is unconditioned, it is the spontaneously accomplished mandala. Because it is the treasury of the ocean of qualities such as power, it is said that the essence of the Sugata pervades all beings. Although it is present within oneself, it is not seen, like the treasure under the ground, the lamp inside the vase, the fruit in the husk, the Sugata in the ground (93), the jewel in the cloth, the jewel in the mud, the honey in the lotus, the jewel in the rock, the jewel of the giant, the gold in the silver ore, the fruit of the tree, the butter in the milk, and the great silk cloth of the three thousand worlds, etc., these are used as metaphors, as it is said in the scriptures, the essence of awareness pervades all beings. This is called the basis of the essence of definite meaning. From such a sphere, self-awareness is liberated, and in a fraction of a moment, one becomes a Buddha, the primordial protector, the perfection of qualities, with the completely pure vision of inner reality, the first Buddha establishes the Dharma assembly. In the beginningless sphere, which is difficult to fathom for a long time, due to the power of ignorance, the delusion of the six realms, the small beings are the three lower realms, the medium beings are humans, and the large beings are gods, born from ignorance, thus the Victorious Ones have said.
Tibetan
་བཞིན། །རང་རང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་སྡུག་རྣམས། །གཉིད་མྱོས་པ་ལས་རྨི་ལམ་ཤར་བ་བཞིན། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སྣ་ཚོགས་ (༩༤)མངོན་པར་སྣང་། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་། །དང་པོ་མ་རིག་ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་རྟེན། །དེ་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཉིད་དང་ནི། །སྒོ་ལྔའི་ཤེས་དང་དཔྱོད་བྱེད་ཡིད་དང་ནི། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཤར། །དེ་ཡིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདུས་བྱས་ཏེ། །ཡུལ་དད་དོན་དང་ལུས་སུ་བག་ཆགས་པས། །འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་བདེ་སྡུག་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཟོ་ཆུའི་ཁྱུད་མོ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཡིན། །མདོར་ན་འཁོར་བར་འཁྲུལ་བའི་རྩ་བ་ནི། །མ་རིག་ཉིད་དེ་དེ་ལས་གཟུང་དང་འཛིན། །དེ་ཡིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་འདུ་བྱས་པས། །འབྲས་བུ་སྲིད་པའི་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་གློ་བུར་འདུས་བྱས་ཕྱིར། །མི་བདེན་བསླུ་བ་འཁྲུལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན། །གཡོ་བའི་ཀུན་རྟོག་གིས་སྤྲུལ་འཇིག་རྟེན་པ། །མི་བརྟན་འཇིག་པའི་ཆོས་དེ་འདུས་བྱས་ཕྱིར། །མ་རིག་མི་འདྲ་དེ་ལས་གཟུང་འཛིན་གྱིས། །འདུ་བྱེད་སྐྱེས་བུའི་མཐེབ་མཛུབ་དང་འདྲ་ཞིང་། །ལས་ནི་འཕེན་བྱེད་གཞུ་མོའི་སྲད་བུ་འདྲ། །ལེན་པ་ལྟོང་ (༩༥)འདྲ་སེམས་ཅན་མདའ་དང་འདྲ། །ཉོན་མོངས་འབེམ་འདྲ་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་སྣང་། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྐྱེས་འབྲས་བུ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་མནར་འཁོར་བ་པ། །ལས་ཟད་ཉོན་མོངས་གྲོལ་བའི་གོ་སྐབས་དཀའ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཀུན་རྟོག་རྒྱུ་ལས་ནི། །འབྲས་བུ་ཕྱི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་ངང་གིས་འབྱུང་། །དེ་བས་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཐབས་འཚལ་ལོ། །དེ་འདྲའི་འཁོར་བ་ཉེས་མང་མཚོ་གཏེར་ལས། །བསྒྲལ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་ཀྱི་གྲུ་གསུངས་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་བསམ་མི་ཁྱབ། །འདི་ནི་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་རྩེ་མོ་འོད་གསལ་ལམ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བར། །མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་དོན། །འཁོར་བ་སྦྱང་ཕྱིར་མྱང་འདས་མངོན་གྱུར་ཕྱིར། །སྟོང་དང་སྣང་བའི་འཇུག་སྒོ་རྣམ་པ་གཉིས། ཁྲེགས་ཆོད་དང་ནི་ཐོད་རྒལ་ཞེས་བྱའོ། ༈ །དང་པོ་ཁྲེགས་ཆོད་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི། །འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་རྟོག་ཇི་སྙེད་ཀུན། །གློ་བུར་ཡིན་ཕྱིར་བསྒྲིབ་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཕྱིར། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་འཇིག་ (༩༦)ཕྱིར་མི་བདེན་
Chinese
如同那般，各自的处境和享受，安乐与痛苦等，如从睡眠昏沉中显现的梦境一般，显现出各种各样的显现、有情世间和器世间（94）。在如来藏意义的阿赖耶识之上，最初是无明，无记的了知。各种习气是阿赖耶识轮回的所依。由此生起阿赖耶识的自性，以及五根识和分别的意识，以及烦恼意，显现八识聚。由此造作了业和烦恼，由于对境、意义和身体的习染，各种错觉、安乐和痛苦持续不断。就像汲水器的轮转一样，是轮回。总之，在轮回中迷乱的根本是无明，由此产生能取和所取。由此造作了业和烦恼，显现出作为果的生存的各种安乐和痛苦。因为是从因缘所生，是暂时的有为法，所以是不真实的、欺骗性的、错乱的自性。以动摇的分别念所幻化的世间，是不稳固的、坏灭的法，因为是有为法。从不同的无明中产生能取和所取，行如男人的拇指和食指，业如抛射的弓弦，取如空（95）的，有情如箭，烦恼如靶，安乐和痛苦各自显现。因此，从集起所生的果是，被痛苦和烦恼所折磨的轮回者，业尽烦恼解脱的机会难得。刹那刹那，从分别念的因中，果报逐渐自然而然地产生安乐和痛苦。因此，寻求从那之中解脱的方法。从那样的充满众多过患的轮回苦海中，为了救度，诸佛宣说了正法的船，各种乘的入门不可思议。这是究竟确定的心要。经、续、窍诀的顶峰光明，或者如来藏的实相如何，是现量体验的窍诀之义。为了清净轮回，为了现证涅槃，空性和显现的入门有两种，称为且却和脱噶。༈ 第一，且却意义的见解是，轮回的错觉和错念有多少，因为是暂时的，因为是遮蔽的，因为是欺骗的，因为是从因缘所生，因为是坏灭的（96），所以是不真实的。
English
Like that, each's situation and enjoyment, happiness and suffering, etc., are like dreams arising from sleep and intoxication, manifesting various appearances, sentient beings, and the environment (94). Upon the ground of the Tathagatagarbha's meaning, the Alaya-vijnana, initially there is ignorance, the unindicated knowing. Various habitual patterns are the basis of the Alaya-vijnana's samsara. From that arises the Alaya-vijnana's own nature, as well as the five sense consciousnesses and the discriminating mind, and the afflicted mind, manifesting the eight consciousness aggregates. By that, karma and afflictions are accumulated, and due to the habituation to objects, meanings, and the body, various illusions, happiness, and suffering continuously arise. Like the turning of a water wheel, it is samsara. In short, the root of delusion in samsara is ignorance, from which arise the grasper and the grasped. By that, karma and afflictions are accumulated, manifesting various happiness and suffering of existence as a result. Because it arises from conditions, is impermanent and compounded, it is unreal, deceptive, and of the nature of delusion. The world conjured by fluctuating conceptual thoughts, is unstable and of the nature of decay, because it is compounded. From different ignorances arise the grasper and the grasped, actions are like the thumb and forefinger of a man, karma is like the bowstring that propels, grasping is like an empty (95) space, sentient beings are like arrows, afflictions are like targets, happiness and suffering appear separately. Therefore, the result born from the origin is, the samsaric being tormented by suffering and afflictions, the opportunity to exhaust karma and liberate from afflictions is rare. Moment by moment, from the cause of conceptual thoughts, the result gradually and naturally arises as happiness and suffering. Therefore, seek the means to turn away from that. From such a sea of suffering of samsara filled with many faults, in order to liberate, the Buddhas have spoken of the boat of Dharma, the entrances of various vehicles are inconceivable. This is the ultimate and certain essence. The pinnacle of Sutra, Tantra, and Upadesha is luminosity, or how the reality of the Tathagatagarbha is, is the meaning of the Upadesha of direct experience. In order to purify samsara, in order to realize nirvana, there are two types of entrances of emptiness and appearance, called Trekchö and Tögal. ༈ First, the view of the meaning of Trekchö is, however many illusions and misperceptions of samsara there are, because they are temporary, because they are obscuring, because they are deceptive, because they arise from conditions, because they are decaying (96), therefore they are unreal.