Tibetan
།རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་བསྐྱེད་དཔངས་བསྟོད་ལ། །གསལ་ལ་དྭངས་ཕྱིན་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་གློད། །ཤར་དང་མ་ཤར་རིས་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ། །འཆར་བ་མི་དགག་གནས་པ་མི་བསྒྲུབ་པར། །གང་ཡིན་ངང་དེར་རེ་དོགས་མེད་ (༧༢)པར་གློད། །ཀུན་ཡིན་སྣང་སེམས་གཏད་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ། །རང་བྱུང་མ་བཅོས་སོ་གཉུག་གཅིག་ཏུ་འཆར། །རེ་དང་དོགས་མེད་ལས་ཟིན་ལྟ་བུའི་ངང་། །འབྱུང་འཇུག་བྲལ་བ་གླེན་པ་ལྟ་བུར་གློད། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་བུ་ཆུང་ལྟ་བུའི་སེམས། །རང་གསལ་མི་གཡོ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་འཆར། །རང་བཞིན་བསམ་ཡུལ་འདས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །མ་ཡེངས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་པའི་རང་རིག་ཉིད། །སྤྲོས་བྲལ་དྲན་བསམ་བྲལ་བར་ལྷན་ནེར་ཞོག །དམིགས་བསམ་བློ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར། །བདེ་གསལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །དངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ། །རང་གསལ་སྒོ་ལྔ་མ་འགགས་ལྷུག་གིས་ཞོག །དབའ་རླབས་རྙོག་པ་མེད་པའི་འོད་གསལ་མཆོག །བྱིང་རྒོད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ངང་གིས་འཆར། །སྟོང་གསལ་འགགས་པ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །གདོད་ནས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རི་རྒྱལ་ལ། །རེ་དོགས་བཅོས་བསླད་མེད་ཀྱིས་རི་བཞིན་ཞོག །མི་དམིགས་བསམ་བརྗོད་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར། །འཕྲོ་གནས་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་སྟོང་པའི་ཡུལ་ (༧༣)རྣམས་ལ། །རྟོག་དཔྱོད་ཚོལ་འཕྲོ་མ་བྱེད་ལྷན་གྱིས་ཞོག །གང་ཡིན་ཀུན་ཡིན་གཟའ་གཏད་མེད་པར་གྲོལ། །སྣང་སེམས་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར། །རྐྱེན་སྣང་གྲོགས་སུ་འཆར་བའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །རི་བོ་རྒྱ་མཚོ་རིག་པ་ཅོག་གཞག་དང་། །མི་གནས་མི་དམིགས་གཞི་རྩ་བྱང་ཆུབ་དང་། །ངང་ལས་མི་གཡོ་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དེ་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་རིག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །དུས་གསུམ་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཞི་བའི་ཚེ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་གཞིར་བཅས། །རང་དག་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་དོན་མཐོང་ནས། །རང་བྱུང་རིག་པའི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་འདའ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་རྩེ། །ཟབ་ཞི་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་ཉིད། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་མཐོང་། །གང་དུ་མི་རྟོག་རྩེ་གཅིག་ལུང་མ་བསྟན། །གསལ་ཞིང་རིག་ཙམ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། །གཡོ་བའི་ཀུན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་གསུམ། །གཟུགས་མེད་གཟུགས་དང་འདོད་པའི་སེམས་ཉིད་དེ། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡིས་ཁམས་གསུམ་ཉེ་བར་སྐྱེ། །འཁོར་བ་ཉིད་ལ
Chinese
於自明智慧廣大讚歎之時， 放鬆於明澈澄淨，遠離收放之境。 於顯現未顯現，解脫於廣大無別之中。 不遮止顯現，不修飾安住， 於其本然之狀態，無有希冀（72）與恐懼地放鬆。 一切皆是，於無所依之廣大覺受中解脫。 任運自成，無有造作，本初即顯現為一。 無有希冀與恐懼，如已完成事業之態， 於遠離生滅之中，如愚人般放鬆。 六識自在，如孩童般之心， 自明不移，顯現為廣大智慧。 於自性不可思議之虛空中， 莫散亂，於破除執著之自明覺性中， 安住於遠離戲論、遠離憶念思維之境。 超越對境思維之智慧顯現， 生起樂明無念之體驗。 於澄澈明淨、無有動搖之大海中， 自明五根門，無有阻礙地自在安住。 於無有濤浪渾濁之殊勝光明中， 沉溺與興盛，遠離戲論，自然顯現。 生起空明無礙之體驗。 於本初不變之須彌山王中， 無有希冀恐懼，無有改造修飾，如山般安住。 不緣取，超越思維言說之智慧顯現， 生起無有去來行止之體驗。 於種種顯現所空之境（73）中， 莫作分別尋伺，安住於自然之中。 一切皆是，於無有執著之中解脫。 顯現與心識，於無有執取之中，智慧顯現， 逆緣顯現為助伴之體驗生起。 山王大海，安住於覺性之中， 不住不緣，根本即是菩提， 於本性中不移，遠離能取所取戲論。 僅僅於此，自明即是法身， 已達於三時無有遷變之境界。 三時心之行境寂滅之時， 輪迴之自性，連同八識阿賴耶識， 於自性清淨，見到殊勝智慧之義後， 於任運自成覺性之界中入於寂滅。 此乃金剛乘一切之頂點， 深寂遠離戲論之光明。 即於當下，藉由上師之恩德而得見。 於無有分別之專一，無有授記之境， 明澈且僅僅是覺知，無有分別，以及 動搖之分別念，種種三種相， 無色之色與欲念之心性， 彼禪定能使三界得以產生。 僅僅是輪迴。
English
At the time of expanding and praising the self-aware wisdom, Relax into clarity and purity, free from gathering and scattering. In arising and non-arising, liberate into the great non-duality. Without rejecting appearances, without fabricating abiding, In that natural state, relax without hope (72) or fear. Everything is, liberate into the great unattached awareness. Self-arisen, uncorrected, primordially appearing as one. Without hope or fear, in the state of having completed the task, In the absence of arising and ceasing, relax like a fool. The six senses are free, the mind is like a young child, Self-luminous and unwavering, the great wisdom arises. In the sky of the inconceivable nature, Without distraction, the self-awareness that destroys clinging. Rest naturally in the absence of elaboration, free from memory and thought. Wisdom arises that transcends conceptual thought, Experience of bliss and clarity without thought arises. In the clear and unwavering ocean, The self-luminous five senses are unobstructed and free. In the supreme luminosity without the turbidity of waves, Sinking and rising, free from elaboration, naturally arise. Experience of emptiness and clarity without obstruction arises. In the primordial, unchanging mountain king, Without hope or fear, without correction or fabrication, rest like a mountain. Non-referential, wisdom arises that transcends thought and expression, Experience of no going, staying, or acting arises. In the realms empty of various appearances (73), Do not engage in analysis or investigation, rest naturally. Everything is, liberate without attachment. Appearances and mind, in the absence of grasping, wisdom arises, Experience of adverse conditions arising as friends arises. Mountain king, ocean, rest in awareness, Non-abiding, non-referential, the root is enlightenment, Unmoving from its nature, free from grasping and elaboration. Just that is the self-aware Dharmakaya, Gone to the realization of the three times without change. When the activity of the mind of the three times is pacified, The nature of samsara, together with the eight consciousnesses and the alaya, Having seen the meaning of the supreme self-pure wisdom, Goes to nirvana in the realm of self-arisen awareness. This is the pinnacle of all Vajrayana, The profound, peaceful, and non-elaborate luminosity. Seen in this very moment through the kindness of the lama. In the non-conceptual, one-pointed, unpredicted state, Clear and merely aware, without thought, and The moving, conceptual, various three aspects, The formless form and the mind of desire, That samadhi gives rise to the three realms. In samsara itself.
Tibetan
ས་གྲོལ་བའི་སྐབས་མེད་དོ། །འདི་ (༧༤)ནི་ཐར་པའི་ལམ་གྱུར་བསམ་གཏན་མཆོག །རང་རིག་མི་གཡོ་གཟུང་འཛིན་ཀུན་དང་བྲལ། །དམིགས་གཏད་སེམས་མེད་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཞི། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀུན་དང་བྲལ། །ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་སྟེ། །བྱར་མེད་དྲན་བསམ་འདས་པའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །མ་བཅོས་ལྷུག་པ་ཡེ་གྲོལ་ཟང་ཀ་མ། །ཅོག་གཞག་ཅེར་མཐོང་བསམ་ཡུལ་འདས་པ་ནི། །སོ་མ་གཉུག་མ་ཇི་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །ཡེ་བཞིན་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དུས་བཞི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ངང་ལ་ཞོག །རེ་དོགས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་པ་རྣལ་མའི་དོན། །སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད་པའི་གཞི་བྲལ་ངང་། །དམིགས་བསམ་གདོད་ནས་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གནས་ལུགས་ཡེ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལམ་གྱི་གཞི། །ཕྱོགས་བྲལ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བས་གུད་མ་གཅད། །མ་རྟོགས་རྐྱེན་རྣམས་སོ་སོར་གཟུང་ལས་བྱུང་། །དེ་བས་བསམ་འདས་ཕྱམ་གདལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །གཞི་ཉིད་ངང་ལས་གློད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག །མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་གཉེན་པོས་མ་བཅོས་ཤིང་། ། (༧༥)སྤངས་བྱས་མ་བསྒྱུར་རང་བབ་ཇི་བཞིན་གཞག །མ་བྱིང་མ་རྨུགས་ཕྱལ་པ་ལྷུག་པ་ཉིད། །རང་གསལ་ངང་དྭངས་བཅོས་བསླད་བྲལ་བ་ནི། །ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་རྒྱ་བསྐྱེད་དཔངས་བསྟོད་ལ། །སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་རིག་པ་ཕྱོགས་ཡན་ཐོང་། །དམིགས་གཏད་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་ཕྱོགས་མེད་འཆར། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་འཁོར་ལོས་ཉིན་མཚན་འདའ། །ཉམས་ཡིན་མ་ཞེན་རྟོགས་པའི་རྩལ་སྦྱོང་མཛོད། །ངང་དེར་སྤྱོད་པས་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་མཆོག །བླང་དང་དོར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །མཉམ་གཞག་སྤྱོད་པ་མི་སྐྱེས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །སྒོ་ལྔ་རང་གསལ་བུ་ཆུང་སྣང་བ་འདྲ། །གཉིས་འཛིན་རིས་མེད་ངང་དེར་སྤྱོད་པ་ན། །སྣང་བར་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཞེན་པ་ཐོང་། །རྗེས་སྣང་སྤྱོད་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དེ། །གང་སྣང་བདེན་པས་སྟོངས་ཕྱིར་བདེན་ཞེན་ཐོང་། །བདེན་མེད་ཆེད་དུ་མ་འཛིན་གཏང་མེད་ཐོང་། །མཉམ་རྗེས་གཉིས་མེད་བཅོས་བསླད་བྲལ་བ་ནི། །གང་སྣང་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རོལ་པ་ཞེས། །བཟང་རྟོག་གཟེབ་ཀྱང་དོན་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །ཆེད་དུ་འཛིན་ཞེན་བླང་དོར་མེད་པའི་ངང་། །མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱད། །འདི་ལྟར་གནས་ལུགས་ (༧༦)ལྟ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རིག་པའི་གཤིས་ལ་གང་ཡང་མི་གནས་ཕྱིར། །བརྡ་དང་ཐ་སྙད་འདས་པར་ཤེས་པ་དང
Chinese
没有解脱的时候啊！这（74）是成为解脱之道的殊胜禅定，自明不移，远离一切能取所取，没有目标，没有心，心的行境寂灭，远离心和意及一切识，是心的秘密光明精华，是无为，超越思念的虚空自性。不造作，放松，原始解脱，赤裸裸的。放下一切，睁眼直视，是思虑之外的，如其本然，原始本初，如法身的状态。本来清净，远离一切偏袒。安住于四季不迁变的状态中。断绝希望、恐惧和执着是真实的意义。在谁也无法改变的无基状态中，了知目标和思虑原本清净。实相本基，任运成就，没有造作和错乱。如虚空般清净，远离一切偏袒。证悟此即是瑜伽之道的根本。如同无有方所的虚空一般，不要分割。不证悟的因缘，是从各自执取而生。因此请了知超越思虑的坦然开阔。从本基自性中放松是修行的殊胜之处。不扩张，不收缩，不用对治来造作，（75）不舍弃，不改变，安住于自然本性。不昏沉，不迟钝，平庸放松。自明，自清，没有造作错乱，如同虚空中心般广大，提升高度。五根门自然放松，觉性随意放松。没有目标之体验，无有方所地显现。在乐明无念的轮转中度过日夜。不要执着于体验，修习证悟的能量。在那样的自性中行持，是行持之王。这是没有取舍的法性。等持行持，如同不生的虚空。五根门自然明亮，如同孩童的显现。在无有二取分别的自性中行持时，放下对显现各自的执着。后得显现行持，是如幻的八喻。因为所显现的一切皆空无自性，所以放下对真实的执着。不要特意执着于无实有，放下不舍弃。等持与后得无二，没有造作错乱，无论显现什么，出现什么，都说是法身的游舞。即使是好的念头，实际上也不存在，因此，在没有特意执着取舍的状态中，以不舍弃而于自性中解脱的方式行持。如此，安住于（76）实相见地的瑜伽士，因为觉性的本性中什么也不存在，所以了知超越言语和名相
English
There is no time for liberation! This (74) is the supreme meditation that becomes the path to liberation. Self-awareness is unwavering, free from all grasping and clinging. Without aim, without mind, the activity of the mind is pacified. Free from mind, intellect, and all consciousness. The secret of the heart is the essence of clear light. It is the realm of no action, beyond thought and memory. Unfabricated, relaxed, primordially liberated, naked. Letting go, staring directly, it is beyond thought, like the original, natural state of the Dharmakaya. Primordially pure, free from all partiality. Abide in the state of unchanging through the four seasons. The destruction of hope, fear, and attachment is the true meaning. In the groundless state that no one can change, know that aim and thought are originally pure. The nature of reality is the original ground, spontaneously accomplished, without fabrication or corruption. Pure like the sky, free from all partiality. Realizing this is the basis of the path of yoga. Like the sky without direction, do not separate. The causes of non-realization arise from grasping at things separately. Therefore, know the vast expanse beyond thought. Releasing from the nature of the ground itself is the supreme of meditation. Not expanding, not contracting, not fabricating with antidotes, (75) not abandoning, not changing, abiding in the natural state as it is. Not dull, not hazy, ordinary and relaxed. Self-luminous, clear, free from fabrication and corruption, like the center of the sky, expanding widely, raising high. The five sense gates are naturally relaxed, awareness is freely released. Experiences without aim arise without direction. Day and night pass in the wheel of bliss, clarity, and non-thought. Do not be attached to experience, practice the power of realization. Acting in that nature is the king of actions. This is the nature of reality without acceptance or rejection. Samadhi practice is like the unborn sky. The five sense gates are naturally clear, like the appearance of a child. When acting in that nature without dualistic grasping, let go of attachment to the separate appearances. Subsequent appearance practice is like the eight examples of illusion. Because whatever appears is empty of truth, let go of attachment to truth. Do not intentionally grasp at the unreal, let go of non-abandonment. Samadhi and subsequent are non-dual, without fabrication or corruption. Whatever appears, whatever arises, is said to be the play of the Dharmakaya. Even good thoughts do not ultimately exist, therefore, in a state without intentional attachment or rejection, act in a way that is not abandoned but liberated in its own place. Thus, the yogi who abides in the (76) view of reality, because nothing exists in the nature of awareness, knows that it transcends words and terms.