Tibetan
ད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འགྲོ་ཀུན་ཕྱམ་གཅིག་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པར་ཤོག །བཏགས་གྲོལ་གྱི་རྒྱབ་ཡིག་ཡིད་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ། ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་བསྟན་པ་བུ་གཅིག་དང་། དེའི་འགྲེལ་ (༦༣)བ་དང་། བཅངས་ཐབས་གནད་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཞིབ་མོར་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།། །།༅། །ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཡང་ཡིག་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་བཞུགས་སོ།། །།ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཞེས་བྱ་བ། །དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་ལྷུན་འབྱམས་རིག་པའི་ཀློང་། །གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཡེ་གྲོལ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཅོག་གཞག་རང་གྲོལ་ལ། །མ་བཅོས་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གནས་ལུགས་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཉིད་རིག་པའི་རྫོང་། །སྲིད་དང་ཞི་བ་གཉིས་མེད་ཕྱམ་གདལ་བ། །སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་མེད་པའི་དོན། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་བཞིན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཡངས་དོག་མཐོ་དམན་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འདི་ཞེས་ངོས་གཟུང་མ་བྱེད་ནམ་མཁའི་ངང་། །མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཡིན་མིན་བློ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ལ། །དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་ཚོལ་སྤྲོ་མ་བྱེད་ཞོག །ཇི་སྲིད་ཕྱོགས་རིས་ཞེན་པའི་སེམས་ཡོད་པར། །བདག་འཛིན་ཉིད་དེ་མ་རིག་མུན་པའི་ཀློང་། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ནུས་མེད་འཆིང་ (༦༤)བྱེད་ཉིད། །དེ་བས་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཡོད་ན་ཐོང་། །གང་ལ་དམིགས་པ་འཆིང་བའི་གཟེབ་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྣལ་མའི་དོན་མི་མཐོང་། །ཡིན་མིན་བློ་ཡིན་དགག་སྒྲུབ་ཞེན་པ་ཡིན། །དེ་ལ་དོན་དུ་འཛིན་པས་མ་འཆིང་ཀྱེ། །གང་ཡང་མ་སྤངས་ཀུན་ལས་འདས་པའི་དོན། །ཕྱོགས་བྲལ་རིག་པ་གཏད་མེད་རང་ཡན་ཏེ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །གཉིས་མེད་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ཕྱམ་གཅིག་གོ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་གུད་དུ་གཅོད་པ་བཞིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཡན་ཕྱོགས་བྲལ་ལ། །འགྲོ་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་རང་རང་འདོད་གཞུང་འཛིན། །གཉུག་མའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་སྐལ་བ་དམན། །གང་ཚེ་འདི་ཞེས་རང་གི་ཕྱོགས་འདོད་པ། །དེ་ཚེ་གཞན་ཞེས་དོར་བྱའི་ཆོས་ཡོད་དོ། །གཉིས་མེད་རྟོགས་པའི་སྐལ་མེད་གཟུང་འཛིན་ཉིད། །དངོས་པོ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། །ནུས་མེད་བློ་ཡི་གཟེབ་ཏུ་འཆིང་གྱུར་པ། །གང་གི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་བསླད་པའི་ཆོས། །སྲིད་པར་འཁྲུལ་བ་དེས་ཀོ་ཅི་ཞིག་བྱ། །མཁའ་འདྲ་དཔེ་བྲལ་ཕྱོགས་བྲལ་ཤེས་པར་གྱིས། །མི་གཡོ་གདོད་
Chinese
以此善业力，愿众生速得解脱！名为《系解脱之背书·如意任运成就》，乃大圆满瑜伽士龙钦饶绛所著之《教言独子》及其释文（第63页）与持守方便要诀等一切义理，详尽汇集而成，圆满矣！ 切琼之更正文《虚空广袤》在焉。 名为《虚空广袤》。 顶礼吉祥普贤王如来！ 本初菩提任运智慧界，无基无根本来解脱无迁变， 本有自性安住自解脱，无作无离顶礼是于彼。 实相法王法性智慧之城堡，有寂二别无有普广大开展， 断舍取舍遮立希忧无有义，如我所证一般谛听为汝说。 无有宽窄高低之觉性，莫作此是之执取虚空性， 无生清净之法性，是乃超离是非之心性， 三时之中莫以心寻伺。何时有偏执之心， 彼时即是耽著我之无明暗，无有证悟实相之能力束缚性， 是故若有特意之对境则放舍，任何对境皆是束缚之匣笼， 二取执著不见真实义，是非之心乃是遮立耽著也， 莫以彼为实义而束缚汝。任何亦不舍弃超离一切义， 无偏觉性无依任其自安住，不可言说是乃远离一切思， 无二广大之中普皆一。犹如虚空分割成碎片， 自生智慧广大无偏颇，众生各自以心执己见， 未证本来自性甚可悯。何时自心执取此是， 彼时即有他者应舍弃，无有证悟无二之福分能取执， 执著事物为相甚可悲。无能为力为心之匣笼所束缚， 任何自性皆是就近所欺惑，于有生中迷乱彼作何耶？ 当知如虚空无譬喻无偏颇，无动本
English
By the merit of this, may all beings swiftly attain liberation! This is called "The Backing Document of Entrusted Liberation - Spontaneous Perfection," which is a detailed compilation of all the meanings of the "One Teaching Son" by the supreme vehicle yogi Longchen Rabjam, along with its commentary (page 63) and the key instructions on how to hold it. It is complete. The Corrective Text of Trekchö, "Vast Expanse of Sky," is present. This is called "Vast Expanse of Sky." Homage to glorious Samantabhadra! The realm of primordial enlightenment, spontaneously present wisdom, Without basis, without root, primordially liberated, without change, The intrinsic nature, naturally abiding, self-liberated, Unfabricated, without aggregation or separation, I pay homage to that. The king of reality, the fortress of the wisdom of suchness, The expanse that equally pervades existence and peace, without duality, The meaning without abandoning or adopting, rejecting or establishing, hoping or fearing, Listen as I explain it according to how I have realized it. In the wisdom without wide or narrow, high or low, Do not identify it as "this," in the nature of space. The suchness of unborn, completely pure, In the nature that transcends the mind of yes or no, Do not bother searching with the mind in the three times. As long as there is a mind of partiality and attachment, That very clinging to self is the realm of ignorance and darkness. It has no power to realize reality, it is a binding. Therefore, if there is a specific object of focus, let it go. Whatever is focused on is a box of binding, One does not see the true meaning of dualistic clinging. The mind of yes or no is rejection and attachment. Do not be bound by taking that as the meaning! Not abandoning anything, the meaning that transcends all, The impartial wisdom, without reliance, self-sufficient, Indescribable as "this," separated from all thoughts, Equally one in the great expanse of non-duality. Just as one would cut the sky into pieces, The self-arisen wisdom is vast and impartial. Beings, with their minds, cling to their own desired doctrines. Without realizing the intrinsic nature, they are of little fortune. When one desires one's own side as "this," Then there is something to be abandoned as "other." Without the fortune to realize non-duality, it is grasping and clinging. Clinging to things as signs is truly pitiful. Powerless, bound in the box of the mind, Whatever nature is nearly deceived, Deluded in existence, what is to be done with that? Know it to be like space, without example, without partiality, Unmoving, primordially
Tibetan
ནས་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ (༦༥)སེམས། །མི་དམིགས་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་ཡང་བཅོས་སུ་མེད་ཀྱི་ཇི་བཞིན་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་སེམས་པ་དེ་ཡང་ཐོང་། །ངེས་པའི་དོན་ལ་འདི་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད། །སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་ཀུན་ལས་འདས། །གཞི་བྲལ་ལམ་འགགས་འབྲས་བུའི་ཞེན་ཡུལ་མེད། །ཡིན་མིན་གཉིས་མེད་ལྷུན་མཉམ་མི་གཡོ་བ། །བྱར་མེད་རྒྱལ་པོ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེ། །མི་དམིགས་བསམ་ཡུལ་འདས་པའི་ཀློང་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཡངས་པའི་དབྱིངས་རུམ་འདིར། །འབྱུང་བཞི་འཕོ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་སྣང་ན་ཡང་། །ནམ་མཁའ་མི་འགྱུར་སྔོན་དེ་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །རང་བཞིན་ཀློང་ཡངས་དག་པའི་ངང་ཉིད་ལ། །ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན། །སྣ་ཚོགས་ལས་ཀྱིས་མངོན་སྤྲུལ་ཅིར་སྣང་ཡང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །རང་རིག་དོན་དམ་འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་རྫོབ་ཅེས། །བཏགས་པའང་དོན་ལ་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་རང་ (༦༦)བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འགྲོ་སེམས་འཁྲུལ་པའི་ངོར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་འགགས་མེད་དེ། །སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་རྨི་ལམ་མིག་ཡོར་བཞིན། །རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་ཕྱིར་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོངས། །རགས་པར་སྣང་བ་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཕྲན་དེ། །དེ་ཡང་དཔྱད་ན་ཕྱོགས་ཆ་ཀུན་དང་བྲལ། །མཁའ་བཞིན་དངོས་མེད་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་གཟུགས། །སྒྲ་དང་དྲི་རོ་རེག་ཀྱང་སྟོང་པའི་ངང་། །རྟེན་འབྱུང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་ངོ་བོ་མེད། །སེམས་ཀྱང་དངོས་མེད་ཁ་དོག་མཐོང་ཡུལ་འདས། །ཤིན་ཏུ་དཔྱད་ན་གཟུང་དང་འཛིན་མེད་དེ། །གདོད་ནས་རྣམ་དག་རང་རིག་སྟོང་པའི་དབྱིངས། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད། །གཞི་མེད་ལས་བྱུང་རྟེན་འབྲེལ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་། །མཚོན་མེད་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་ལས་འདས་པ་ལས། །མི་མཁས་བདེན་པར་ཞེན་པས་སྲིད་པར་འཁྲུལ། །ང་དང་བདག་ཅེས་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་བློས། །འཁྲུལ་པའི་དབང་གྱུར་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་འདྲ། །དོན་མེད་འཛིན་པས་ (༦༧)འཁྲུལ་པའི་འཁོར་བ་ལ། །གང་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་ལ་སོ་སོར་རྟོག །མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས། །བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་དབང་གྱུར་ཉོན་རེ་མོངས། །སྔ་ཕྱིའི་ཀུན་རྟོག་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཆུས། །རང་དབང་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་རེ་
Chinese
清净的菩提心（６５），无所缘，离戏论的自性，是任何时候都不可改变的如是性。所谓如是性，连这个念头也要放下。就究竟的意义而言，无法用“这个”来指称。超越一切取舍、扬弃、建立、希冀和疑虑。没有根基，没有道路的终结，没有对果的执着。非是、非非是，任运平等，不可动摇。无为的君王，自性圆满广大。是无所缘，超乎思维的虚空。犹如广阔无垠的虚空之中，四大变动，显现种种现象，但虚空不会改变，先前如何，之后亦然。在自性广阔清净的状态中，五蕴如幻，界和处，业和烦恼，显现世间器情万法，虽然因各种业力显现种种化现，但自生智慧不会动摇，没有迁变。将自明、胜义、错觉、世俗，这些安立也无意义，如同影像一般。未生法性，清净的自性（６６）。如此，显现世间有情，在错觉的显现中，显现之时即是自性无碍，如同幻术、梦境、眼翳一般。因为是缘起，所以本性空性。因为无自性，所以本来未曾存在。粗略显现的事物，如果加以分析，就是微尘。如果分析微尘，也远离一切方分。如同虚空一般，无实，自性空性的色。声音、气味、味道、触觉也是空性的状态。因为是依缘而生，所以没有自性。心也无实，没有颜色，超越所见之处。如果深入分析，就没有能取和所取，本来清净，自明空性的法界。轮涅无二，执着二元对立，要知道这是从无根而生起的缘起。因此，诸法本来未生，从不可指称，超越一切偏袒，不精通的人执着为实有，从而在轮回中迷惑。以“我”和“我的”这种二元执着的念头，受错觉的支配，如同车轮的转动。无意义的执着（６７），在错觉的轮回中，那些对无自性的事物分别执着，对不存在的显现，空性的色执着和贪恋，受各种苦乐的支配，多么可悲啊！前后相续的分别念，业和烦恼的洪流，毫无自主的痛苦，多么难以忍受啊！
English
The pure Bodhicitta (65), the nature of being without objectification and free from elaboration, is the Suchness that can never be altered. Even the thought of Suchness should be abandoned. In the ultimate sense, it cannot be pointed to as "this." It transcends all acceptance and rejection, negation and affirmation, hope and doubt. It is without basis, without the cessation of the path, and without attachment to the fruit. It is neither "is" nor "is not," spontaneously equal, and unwavering. The uncreated king, the great perfection of self-nature. It is the expanse of non-objectification, beyond thought. Just as in this vast expanse of space, the four elements change and various phenomena appear, but the sky does not change, it is the same before and after. In the state of pure, vast self-nature, the five aggregates are like illusions, the elements and sense bases, karma and afflictions, all phenomena of existence and samsara, although various manifestations appear due to various karmas, the self-arisen wisdom does not waver and does not change. The designations of self-awareness, ultimate truth, delusion, and conventional truth are also meaningless, like reflections. The unborn Dharma-nature is the pure self-nature (66). Thus, in the face of the delusion of beings and existence, from the moment of appearance, the self-nature is unobstructed, like illusion, dream, and cataract. Because it is dependent origination, it is empty of inherent existence. Because it is without essence, it has never existed from the beginning. If the gross appearance is analyzed, it is a particle. If that is analyzed, it is free from all directions. Like space, it is immaterial, the form of empty self-nature. Sound, smell, taste, and touch are also in the state of emptiness. Because it arises from dependent origination and conditions, it has no essence. The mind is also immaterial, without color, beyond the realm of sight. If analyzed deeply, there is no grasper or grasped, originally pure, the expanse of self-aware emptiness. Samsara and Nirvana are non-dual, the very act of grasping at duality, know that this is dependent origination arising from no basis. Therefore, all dharmas are unborn from the beginning, uncharacterizable, beyond all partiality, and the unskilled cling to them as real, thus becoming deluded in samsara. With the thought of grasping at "I" and "mine" in duality, being dominated by delusion is like the turning of a chariot wheel. Meaningless clinging (67), in the cycle of delusion, those who separately perceive things that have no self-nature, cling to and are attached to the non-existent appearances, the form of emptiness, being dominated by various joys and sorrows, how miserable! The continuous conceptualizations of past and future, the flood of karma and afflictions, the unbearable suffering of being without freedom, how unbearable!