Tibetan
་བོ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ། ཡོད་མ་མྱོང་ལ་སྣང་བར་རྟོགས་ནས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སམ། རིག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། རྟག་པ། བརྟན་པ། འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དྲི་མ་ཡེ་ནས་སངས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་རྒྱས་པའི་འདུས་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཚུལ་རོལ་མཐོང་བའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། ནམ་མཁའ་དང་ཉི་མ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མངལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་བཅད་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེའི་ཐབས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་ཆོས་ཅན་ལ་བལྟས་པས་འཁྲུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་རྟོགས་ནས། དགག་སྒྲུབ་དང་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་གཞག །ནང་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས་རོ་མཉམ་གྲུབ་བསལ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་ནས། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་ནས་རེ་དོགས་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་གཞག་ (༣༩༢)གསང་བ་རིག་པ་ལ་བལྟས་པས་སྟོང་གསལ། འགགས་མེད་ཆེན་པོ་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་གཞག་གོ། །དེ་དག་གི་དོན། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་དུ། །རྡོ་རྗེའི་གད་མོ་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པ་ནི། ལྟ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། དགེ་སྡིག་དང་ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པ་ངོ་མཚར། གཞི་མ་བསྐྱོད་པར་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་ཅི་བྱས་ཀྱང་། དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བ་ཧ་ཧ། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་འདུག་ཚུལ་ལ་ལྟོས་དང་། སྣང་བ་འདི་སྤུ་མ་བརྗེས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་ངོ་མཚར། བདེ་སྡུག་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་། དོན་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཧ་ཧ། སྟོང་བ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། དྲན་བསམ་གྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་རོལ་པར་ཤར་བ་ངོ་མཚར། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འགགས་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡེ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ངོ་མཚར། མཚོན་ཐོགས་ནས་འགྲོ་བ་དུས་གཅིག་ལ་བསྒྲལ་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་ཕན་གནོད་དང་བྲལ་བ་ཧ་ཧ། རིག་པ་སྟོང་པ་ཀུན་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ (༣༩༣)ལ་ལྟོས་དང་། གང་སྣང་རང་གི་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་ངོ་མཚར། ཅིར་སྣང་རང་གི་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པ་ཧ་ཧ། རིག་པ་སྟོང་པ་ཀུན་གྲོལ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་དང་། རང་གི་གཉེན་པོར་རང་ཆེ་བ་ངོ་མཚར། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། རིག་པ་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཀུན་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་དང་། འབད་རྩོལ་མེད་པར་འབྲས་བུ་རྙེད་པ་ངོ་མཚར། གཅིག་ཟིན་པས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་དུ་དག་པ་ཧ་ཧ། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་དང་། འགྲོ་དྲུག་སྐུ་གསུམ་དུ་སྣང་བ་ངོ་མཚར། འགྲོ་བས་སྒོམ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཞིག་མ་བྱས་པར་དུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་པ་ཧ་ཧ། སྐུ་གསུམ་སྟོང་པ་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་དང་། དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོ་མཚར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མ་སྤྱད་པར་ཚོགས་གཉིས་དུས་གཅིག་ལ་རྫོགས་པ་ཧ་ཧ། རིག་པ་ཅེར་གཞག་ཀུན་མཉམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་དང་། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རྒྱན་དུ་ཤར་བ་ངོ་མཚར། སྤང་ལེན་ཐམས་ཅད་ལྟ་བས་གྲོལ་བ་ཧ་ཧ། སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་དང་། སངས་རྒྱས་ (༣༩༤)ཐམས་ཅད་གཡང་སར་འདུག་པ་ངོ་མཚར། བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འཁོར་བ་སངས་པ་ཧ་ཧ། མི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་དངོས་ཅན་ལ་ལྟོས་དང་། མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཐེག་པ་ངོ་མཚར། སྐྱེས་པས་སྐྱེ་མེད་ཐོབ་པ་ཧ་ཧ། ཞེས་པ་སྟེ། རིག་པ་གཤིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་དང་། དགེ་སྡིག་བླང་དོར་དུ་མེད་ཅིང་། རྩོལ་སྒྲུབ་འཆིང་ཞེན་ལས་འདས་པས་འདོད་པ་སངས་རྒྱས་འདོད་ཀྱང་གཡང་ས་ལས་མ་འདས་ཤིང་། གནས་ལུགས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ལ། དོན་མེད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གྲུབ་མཐས་རང་ཉིད་བཅིངས་ཏེ། སྐྱེ་གནས་འགགས་པའི་དོན་ལས། སྐྱེ་མེད་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་རྣམས། ནམ་ཡང་མི་གྲོལ་ཞིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པས། རང་གྲོལ་བརྗོད་འདས་ཆེན་པོ་ལ་ལྟོས་ཤིག །ཅེས་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་གོམས་པ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བའི་དོན་རྟོགས་པས་སྒོམ་པ། དགོངས་པ་མཐོ་དམན་དུས་གཅིག་ལ་རྟོགས་པ། རི་རབ་ཀྱི་རྩེར་ཕྱིན་པས་གླིང་བཞི་དུས་གཅིག་ལ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། རི་བོ་ཅོག་བཞག་གི་ཐབས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གོམས་པ་རབ་རྣམས་འདི་དང་། འབྲིང་བར་དོ། ཐ་མ་རང་ (༣༩༥)བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དུ་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །གསུམ་པ་ཐབས་དེས་གྲུབ་པའི་དགོངས་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བལྟས་ན། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲོལ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། དང་པོ་འཁྲུལ་མ་མྱོངས། ད་ལྟ་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་གནས། ཐ་མ་ཡང་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་དྲུག་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས་དགག་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་སྤང་གཉེན་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྙོ
Chinese
无所依，无所缘。了悟从未存在而显现，不谬之智慧，或觉性，善逝之藏，乃是恒常、稳固、不变，本来清净无垢，功德本来圆满之无为任运大圆满，以如实见之智慧不可思议，当知如虚空、日月、水月。如是了悟，断绝入胎之城，故不退转于三界。故名断绝城之见。二者，修彼之方便者：如是了悟之瑜伽士，观外有法，则错觉显现为无实，了知如幻化之八喻，不作破立与执着而安住。观内自性，则味等同，无成无遮，了知如虚空，于离戏法尽之状态中，不作希忧之执着而安住（392）。观秘密觉性，则空明、无碍大圆满法身任运，了知为一，不作勤作、修饰、矫揉而安住。彼等之义，于《珍宝积聚续》中，所说之十二金刚笑者：观自生之智慧，超越善恶与见修，稀有哉！地基未动，身之所作无论为何，远离善恶利害，哈哈！观事物自性之安住方式，此显现不换毛色，不改颜色，稀有哉！无论苦乐如何，于义不变，哈哈！观广大空性周遍之智慧，忆念思虑之行境，显现为种种嬉戏，稀有哉！无论如何作为，亦于无碍之界中，解脱于无生，哈哈！观法身周遍之智慧，无生本来俱生，稀有哉！持兵刃于一瞬间诛杀众生，亦远离于相续之利害，哈哈！观觉性空性周遍显现之智慧（393），任何显现皆现为自之助伴，稀有哉！任何显现亦不离自之基，哈哈！观觉性空性周遍解脱之显现，自之怨敌自广大，稀有哉！诸烦恼自解脱，哈哈！观觉性本来空性周遍清净之体性，不
English
Without basis, without object. Realizing the unarisen as appearing, the unerring wisdom, or awareness, the essence of the Sugata, is the eternal, stable, unchanging, primordially pure and stainless, qualities primordially complete, unconditioned, spontaneously accomplished great perfection, inconceivable by the mind that sees the manner of reality, to be known as like space, the sun, water, and the moon. Having realized thus, the continuum of the city of the womb is cut off, therefore one does not regress in the three realms. Therefore, it is called the view of cutting off the continuum of the city. Secondly, the means to meditate on that is: The yogi who has realized thus, when looking at external phenomena, the mistaken appearances appear as unreal, realizing them as the eight similes of illusion, without refuting or establishing, and without clinging, he abides. When looking at the inner nature, the taste is the same, without accomplishment or elimination, realizing it as like space, in the state of freedom from elaboration and exhaustion of phenomena, without clinging to hope and fear, he abides (392). When looking at the secret awareness, emptiness and clarity, the unobstructed great perfection Dharmakaya spontaneously accomplished, realizing it as one, without effort, fabrication, or adulteration, he abides. The meaning of these, in the Tantra of the Heap of Jewels, the twelve vajra laughs are spoken of: Look at the self-born wisdom, beyond virtue and vice, and view and meditation, how wonderful! Without moving the ground, whatever actions of the body are done, free from virtue and vice, benefit and harm, haha! Look at the way things naturally abide, this appearance does not change its fur, does not change its color, how wonderful! Whatever happiness and suffering are experienced, in meaning there is no change, haha! Look at the great emptiness, the all-pervading wisdom, the activities of memory and thought, appearing as various plays, how wonderful! However it is done, it is liberated into the unborn in the unobstructed space, haha! Look at the all-pervading wisdom of the Dharmakaya, the unborn is primordially co-emergent, how wonderful! Even if beings are killed with weapons in one instant, one is free from benefit and harm to the continuum, haha! Look at the awareness, the emptiness, the all-appearing wisdom (393), whatever appears arises as one's own friend, how wonderful! Whatever appears does not move from one's own ground, haha! Look at the awareness, the emptiness, the all-liberating appearance, one's own enemy is oneself, how wonderful! All the afflictions are self-liberated, haha! Look at the awareness, the primordially empty, all-pure nature, not
Chinese
于此得果，甚为稀有。一经证悟，轮回涅槃一切皆于无二中清净，哈哈。本体空性，观照俱生之本体自性。六道众生显现为三身，甚为稀有。众生未曾修习哪怕一丝一毫之禅定，却于刹那间成佛，哈哈。观照三身空性，本自圆满之果。三时无有聚散之法性，甚为稀有。未曾修习六度，却于刹那间圆满二资粮，哈哈。观照觉性赤裸安住，一切平等之智慧。一切所作所为皆显现为庄严，甚为稀有。一切取舍皆于见解中解脱，哈哈。观照空性之空性，原始大空性。一切佛陀（394）皆安住于悬崖，甚为稀有。以所作所为之禅定而令轮回寂灭，哈哈。观照非空性之空性，实有之物。执持无有为我之宗派，甚为稀有。由生而得无生，哈哈。如是说，观照觉性之本体自性。善恶无有取舍，超越勤作修持束缚执着，虽欲求成佛，亦未脱离悬崖。于任何处皆未成立之实相，却以无意义之我执宗派束缚自身。由生处断绝之义，希求获得无生者。彼等永不解脱，于轮回中漂泊。观照自解脱，不可言说之大。如是教诫。如是之义，串习乃以他乘所不见之义，了悟而修习。于刹那间了悟见解之高低。如登须弥山顶，于刹那间见四大部洲一般。故名曰须弥山安住之方便。串习上等者于此，中等者于中阴，下等者自（395）然于化身刹土中解脱，是为决定。三者，以彼方便成就之见解者，名为三界究竟解脱。以大圆满证悟之瑜伽士观之。显有轮回涅槃之诸法，无有一未解脱者。最初未曾迷乱。如今不住于迷乱。最终亦不可能迷乱。故名六道本初解脱。如是安住于证悟之上，则能断除能断所断，希冀恐惧，取舍，以及由能取所取所摄持之烦恼，如水流之湍急。
English
It is wonderful to find the fruit in this way. Once realized, all of samsara and nirvana are purified in non-duality, haha. Look at the essence of emptiness, the self-nature of the ground of all. It is wonderful that the six realms appear as the three bodies. It is wonderful that beings attain Buddhahood in an instant without practicing even a speck of meditation. Look at the emptiness of the three bodies, the fruit of primordial perfection. It is wonderful that the nature of reality is without gathering or separation in the three times. It is wonderful that the two accumulations are perfected in an instant without practicing the six perfections, haha. Look at the wisdom of awareness, nakedly abiding, all equal. It is wonderful that all actions manifest as ornaments. It is wonderful that all acceptance and rejection are liberated by view, haha. Look at the emptiness of emptiness, the great primordial emptiness. It is wonderful that all the Buddhas (394) are dwelling on a precipice. It is wonderful that samsara is extinguished by the actions of meditation, haha. Look at the emptiness that is not empty, the substantial. It is wonderful that the vehicle that grasps at non-existence as self. It is wonderful that the unborn is attained through birth, haha. Thus it is said, look at the essence of the nature of awareness. There is no acceptance or rejection of good and evil, and because it transcends effort, practice, bondage, and attachment, even if one desires to attain Buddhahood, one does not escape the precipice. In whatever state of reality is not established, one binds oneself with meaningless dogmatic views of self. From the meaning of the cessation of the place of birth, those who hope to attain the unborn. They will never be liberated and will wander in samsara. Look at the great self-liberation that is beyond words. This is the instruction. To become accustomed to such meaning is to meditate by realizing the meaning that is not seen by other vehicles. To realize the high and low of views in an instant. It is like climbing to the summit of Mount Meru and seeing the four continents in an instant. Therefore, it is called the method of Mount Meru abiding. The best of those who become accustomed to this, the intermediate in the bardo, and the lowest will surely be liberated in the spontaneously (395) manifested pure land. The third, the view accomplished by that method, is called the complete liberation of the three realms. When viewed by a yogi who has realized the Great Perfection. There is not a single phenomenon of appearance and existence, samsara and nirvana, that is not liberated. At first, there was no delusion. Now, it does not abide in delusion. Finally, it is impossible to be deluded. Therefore, it is called the great primordial liberation of the six realms. Thus, by placing it on the basis of realization, all the afflictions that are included in acceptance and rejection, hope and fear, abandonment and adoption, and grasping and clinging, are like the rapids of a river.