Tibetan
བོ་དང་བཅས་པ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོངས་པས། སྣང་སྣང་ཡོད་ཡོད་གྲུབ་གྲུབ་འདྲ་ཡང་། ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་གྲགས་དུས་ནས་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ན་མེད་པ་དང་། དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱར་སྣང་དུས་ནས། སྣང་བའི་ཡུལ་དང་དེར་འཛིན་གྱི་སེམས་གཉིས་ཀ་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ན་མེད་ལ་སྣང་དུས་ངོ་བོ་མེད་པས་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། གང་དུ་ཡང་མི་གནས། གར་ཡང་མི་འགྲོ་བའི་རང་ (༣༨༠)བཞིན་དུ་ཤེས་པར་ཐག་གཅད་དོ། །དེ་ནི་ཡེ་གྲོལ་ངང་གནས་ཆེན་པོའི་དབང་ངོ་། །དེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་སུ་སེམས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བབས་སུ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྣང་བ་ལ་བརྟག་པ་ནི། རི་མཐོན་པོའི་རྩེར་ཕྱིན་ལ། ཕྱོགས་བཞིར་ཅེར་ཅེར་བལྟར་བཅུག་ལ་གང་ཡིན། །ལ་འུར་ཤོད་ཅིག་ལ་འུར་ཤོད་ཅིག་བྱས་དུས། ཡུལ་སྣང་ལ་འདི་ཡིན་དུ་མིང་མ་ཐོགས་པའི་རིག་པ་སལ་ལེ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་པའི་སེམས་འགགས་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ཁ་སྣའི་རླུང་བསྡམས་ལ། ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་ཅེར་རེར་བལྟས་པས། བུ་ཆུང་གིས་མཐོང་བ་ལྟ་བུར། ཡུལ་སྣང་ལ་མིང་དོན་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་བཀྲ་ཡལ་ལེ་བ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་དུས་རླུང་སྙིང་གར་ཐིམ་པས་གདངས་རང་སོར་གནས་ཏེ། སེམས་འགགས་ལ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བའི་དགོངས་པའོ། །རིག་པ་ལ་བརྟག་པ་ནི། རང་སེམས། སེམས་ཡུལ། ཡུལ་སྟོང་། ཨ་འཐས། བཅིངས་པ་གྲོལ། ཕྱམ་ཕྱམ་ཅི་ལ་ཟེར། ཞེས་འབྲེལ་མེད་ཅི་ཐོན་དུ་བགྲངས་ཏེ། ལ་འུར་ཤོད་ (༣༨༡)བྱས་པས། སྒྲ་སྤྱི་ལས་ངོས་གཟུང་གང་ཡང་མེད་པར་ཧད་དེ་ཕྱམ་མེ་སོང་བ་ནི། འབྲེལ་མེད་ཡེ་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན། ང་དང་ཁྱོད་གཉིས་ཚེ་སྔ་མ་གར་སྐྱེས། ཕྱི་མ་གང་དུ་སྐྱེ། ལ་འུར་ཤུགས་རྡོལ་ལ་ཤོད་ཅིག་བྱས་དུས། ཅི་ཟེར་ཕྱམ་བརྡལ་ནས་ཧད་དེ་ཕྱམ་མེ་བ་ལ་ལུས་པ་ནི། སེམས་འགགས་ལ་རིག་པ་རང་གསལ་གྱི་དགོངས་པར་ཐག་གཅད་དོ། །གསུམ་པ་སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ལ་བརྟག་པ་ནི། བླ་མས་སློབ་མ་ལ་ས་ཚོད་ཅིག་བསྟན་ནས། ཕ་གིར་སོང་ཞིག་བྱས་ལ། ཕྱེད་ཙམ་སླེབས་དུས་ད་ཚུར་ལ་ལོག་ལ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པའི་བར་དེར་འགྲོ་འདུག་དང་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ཀྱང་། མིང་དོན་དུ་མའི་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་འགགས་ཏེ། ས་ལེར་རིག་ལ་ཕྱམ་མེར་ཤར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐག་གཅད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྡ་དང་ཐབས་དུ་མས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཡེ་བབས་རང་གནས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་
Chinese
由于一切本来就不存在，虽然显现、存在、成立的样子，但已确定为本空离根大状态。同样，声音发出时，在外内中间都不存在，香、味、触显现时，显现的境和执著于此的心，内外中间都不存在，显现时本体不存在，所以从任何地方也不产生，任何地方也不住留，任何地方也不去的自性，要确定了知。这是本解脱安住大状态的威力。之后，对于总括性地指示无心之智慧自现，有三：观察显现是，登上高山之顶，让向四方凝视，是什么？大声说，大声说时，对于境显现，未起这是什么的名称之觉性，会生起明朗之觉性，这是什么什么的心的念头止息，称为智慧之境觉性。或者，闭住鼻孔之气，向外境凝视时，如小孩所见一般，对于境显现，会生起脱离名义之觉性，明晃晃而无执著，那时气融入心间，脉自然安住，心念止息而智慧明亮的意。观察觉性是，自心，心境，境空，无着，束缚解脱，飘飘然说什么？这样念诵毫无关联之语，大声说（381）时，从声音总集上，没有任何可辨认而惊呆，飘飘然消失，这是毫无关联本解脱之意。或者，我和你二人前世生于何处？后世生于何处？大声猛烈地说时，说什么飘飘然崩溃而惊呆，飘飘然安住，这是心念止息而觉性自明之意，要确定。第三，观察显现与心二无是，上师向弟子指示一个地方，说去那里，到达一半时，在这回来吧的期间，虽然行住和显现境未停止，但名义众多的执著，心的分别念止息，清明了知而飘飘然生起的自性之觉性，要确定为智慧。如是，以多种符号和方法，脱离能取所取的觉性，本来自在自安住大状态之意，自性任运成就大
English
Since everything has never existed from the beginning, although it appears as if it is appearing, existing, and established, it is determined to be the great state of original emptiness, free from roots. Similarly, from the moment sound arises, it does not exist in the outer, inner, or intermediate realms. And from the moment smells, tastes, and tangible objects appear, both the object of appearance and the mind that grasps it do not exist in the outer, inner, or intermediate realms. Since its essence is nonexistent when it appears, it does not arise from anywhere, does not abide anywhere, and does not go anywhere. One should ascertain that it is the nature of (380). This is the power of the great state of original liberation and abiding. Then, there are three ways to directly reveal the self-arisen wisdom of no-mind. First, examining appearances: Go to the top of a high mountain and have them stare in all four directions. What is it? Shout it out, shout it out! When you do, a clear awareness arises in the field of appearance, without any name being given to it. The mind that says, "This is this," ceases, and it is called the awareness of the field of wisdom. Alternatively, block the air in your nostrils and stare at the external objects. Like a child seeing, an awareness that is clear and free from names and meanings arises in the field of appearance, without any grasping. At that time, the air dissolves into the heart, and the channels remain in their natural state. The mind ceases, and it is the intention of clear wisdom. Examining awareness: "My own mind, the object of mind, the emptiness of objects, without attachment, liberation from bondage, what is 'phyam phyam'?" Recite whatever irrelevant things come to mind, and shout it out (381). From the general sound, without any recognition, one is stunned and disappears into 'phyam me'. This is the intention of irrelevant original liberation. Alternatively, "Where were you and I born in our previous lives? Where will we be born in our future lives?" Shout it out with force! When one is asked, "What are you saying?" and collapses into 'phyam brdal', stunned and remaining in 'phyam me', this is the cessation of mind and the intention of self-illuminating awareness. One should ascertain this. Third, examining the non-duality of appearance and mind: The lama points out a place to the student and says, "Go there." When they have reached halfway, in the interval of saying, "Now come back here," although the going and coming and the field of appearance have not ceased, the grasping of the many names and meanings, the thoughts of the mind, cease. The awareness that clearly knows and arises in 'phyam me' is to be ascertained as the wisdom of the nature of awareness. Thus, through various symbols and methods, the awareness that is free from grasping and being grasped, the intention of the great state of original ease and self-abiding, the great self-existing spontaneously accomplished
Tibetan
དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ངོས་གཟུང་བ་ནི། སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ (༣༨༢)གཟུང་བའོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དགོངས་པ་རང་གནས་སུ་སྤྲད་པ་ནི། ལུས་གནད་བསྟུན་ནས་དར་ཅིག་ཙན་གྱིས་གློད་པའི་ངང་དེར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཀྱེ་སྐལ་ལྡན་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འཕྲོ་འདུ་དང་བྲལ་ལ་གདངས་མ་འགགས་པར། ཧད་དེ་ཕྱམ་མེ་བ་འདི་ཉིད་ཀ་དག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་སྟེ། ཕྱི་དང་ནང་མེད་པ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་མེད་པ། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་མེད་པ། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་མེད་པ། རང་བབས་སུ་ཕྱམ་མེ། ངང་དྭངས་སུ་ལྷོད་དེ། ཡེ་གྲོལ་དུ་ཝལ་ལེ། འཛིན་མེད་དུ་ཤིག་གེ། །གསལ་སྟོང་དུ་སིང་ངེ། །བདེན་མེད་དུ་བུན་ནེ། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ངང་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བདེན་ཞེན་མེད་པར་གནས་པ་འདི་ཉིད། རིག་པ་ཡེ་གྲོལ་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་ངོས་གཟུང་ལ་རྟོག་མེད་དུ་བུན་ནེ། སྒོམ་མེད་དུ་ཁྲིས་སེ། རྩོལ་མེད་དུ་སིང་ངེ་། རྗེས་མེད་དུ་ཝལ་ལེ། གང་ལ་ཡང་འཛིན་ཞེན་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་ཞོག་ཅིག །མི་འགྱུར་བརྟན་པ་རི་བོ་བཞིན་དུ་ཞོག །མི་གཡོ་དྭངས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་དུ་ཞོག ། (༣༨༣)རེ་དོགས་བྲལ་བ་ལས་ཟིན་ལྟ་བུར་ཞོག །ཁོང་ཡངས་བློ་བདེ་རྒད་པོ་ལྟ་བུར་ཞོག །མ་བཅོས་རང་སར་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མི་གནས་གདོད་མའི་ཆོས་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བཅལ་བཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །ཅེས་གདབ་པོ། །དྲན་རིག་འཆར་ནུབ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཡང་སྐལ་ལྡན་དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ངང་ལས་འགྱུ་དྲན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་འཆར་འདྲ་ཡང་། ཤར་ས་དང་ཤར་མཁན་མེད་པས་ཤར་བ་དང་ཡལ་བ་མེད་པར་ངོས་ཟུང་ཞིག །ཇི་ལྟར་ཤར་དུས་ཉིད་ལ་ལྟོས་དང་། ཕྱི་ནང་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཤར་བ་དང་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡེ་ནས་མེད་པར་ལ་ཟློས་ཤིག །ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཤར་དང་མ་ཤར་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་སོ། །དོན་མེད་སེམས་ལ་གཉེན་པོས་མ་འཆོས་པར། །སྐྱེ་མེད་ངང་དེར་རང་ཡན་ཆེན་པོར་ཞོག །བལྟས་པས་མི་ལང་བདས་ཀྱང་ཟིན་པ་མེད། །ཡོད་མ་མྱོངས་ཏེ་ཡོད་པར་མ་འཛིན་པར། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་རང་ཤར་ལྷུག་པར་ཞོག །ཕན་གནད་མེད་པའི་ (༣༨༤)སེམས་ལ་སེམས་མཐུད་ཀྱང་། །རྟོག་པའི་འཁོར་ལོ་ནམ་ཡང་ཞིག་དུས་མེད། །རང་བཞག་སྐད་ཅིག་ངང་དེར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་འགགས་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དྲན་བསམ་འཕྲོ་བར་གང་སྣང་ཡང་། །སྣང་དུས
Chinese
于一切时中认识到，即是认识到超越心识的智慧。(382) 第二个意义是实际认识觉性的自性，其中有二：将意融入自性处，即是身体姿势端正后，稍微放松的状态中进行认识。 嗟！具缘者，当下的觉性，远离散乱和收摄，且气脉没有阻塞时， 赫然坦然的状态，即是本初清净法身的意， 没有内外， 没有见、修、行、果， 没有有、无、是、非， 没有言辞和名相， 自然安住于坦然， 心性澄澈而放松， 原始解脱而豁然， 无执着而松坦， 显空而朗然， 无实而空寂， 在本体不可认识的状态中，不作勤作和实执而安住，此即是， 认识觉性原始解脱法身任运大圆满，于无念中空寂， 于无修中寂静， 于无作中朗然， 于无迹中豁然， 对于任何也不执着，安住在如虚空般的境界中。 安住于不变稳固如山王， 安住于不动澄澈如大海， (383)安住于无有希冀和恐惧如完成事业， 安住于心胸宽广、心情舒畅如老者， 在不造作、自然安住的法性中， 不住的原始法身自然成就。 不要衡量造作，自然放松安住。 如是教导。 无有念头和觉性生灭的认识是： 再次，具缘者，在那如是安住的状态中，生起各种各样的念头， 似乎生起， 然而，因为没有生起之处和生起者，所以认识到没有生起和消失。 如何生起之时就观察，于内外本体不可认识中生起和解脱，本来就没有，要反复如此。 安住在自性中，所以无动任运成就， 因为确定没有生起和不生起， 所以相信没有解脱和不解脱。 不要以对治来造作无意义的心， 在无生状态中，自然放松安住。 观视也无法穷尽，追逐也无法抓住， 从未存在，也不要执着为存在， 无论如何生起，都自然放松安住。 对于无有利益要点的(384)心续用心， 念头的轮转也永远没有止息之时。 自然安住的瞬间状态即是法身， 心识止息即是智慧觉性的本来面目。 无论如何念头思绪纷飞， 显现时，
English
Recognizing at all times is recognizing the wisdom that transcends mind. (382) The second meaning is actually introducing the self-nature of awareness, which has two aspects. Introducing the intention into its own place is done by adjusting the posture and introducing it in a state of slight relaxation. O fortunate one, the present awareness is free from distraction and contraction, and the channels are not blocked. This very state of being stunned and open is the intention of the primordially pure Dharmakaya. There is no outer or inner, no view, meditation, action, or result, no existence or non-existence, no affirmation or negation, no words or terms. Naturally abide in openness, relax in clarity, be liberated in the beginning, be free and easy, be without grasping, be clear and empty, be without truth, and abide in a state where the essence cannot be recognized, without effort or clinging to truth. This is it. Recognize the spontaneously accomplished great perfection of the awareness of primordial liberation Dharmakaya, be empty in non-thought, be silent in non-meditation, be clear in non-effort, be free in non-trace, and do not cling to anything. Abide in a state like the sky. Abide unchangeably and steadily like a mountain. Abide immovably and clearly like an ocean. (383) Abide without hope or fear like a finished task. Abide with a broad mind and a happy heart like an old man. In the Dharma nature of non-fabrication and natural abiding, the spontaneously accomplished Dharmakaya of the non-abiding primordial state is spontaneously accomplished. Do not measure or fabricate, but let the natural state be relaxed. This is the instruction. The introduction to the absence of arising and ceasing of memory and awareness is: Again, fortunate one, in that state of abiding, various thoughts seem to arise, but because there is no place of arising or one who arises, recognize that there is no arising or disappearing. Look at the very moment of arising, and there is no arising or liberation in the outer and inner essence that cannot be recognized. There is no such thing from the beginning, so repeat it. Abiding in the natural state, it is unmoving and spontaneously accomplished. Because it is certain that there is no arising or non-arising, believe that there is no liberation or non-liberation. Do not fabricate meaningless mind with antidotes, but naturally relax and abide in that unborn state. Looking at it is not enough, and chasing it cannot catch it. It has never existed, so do not cling to it as existing. No matter how it arises, let it arise naturally and relax. Even if you connect the mind to the mind that has no benefit, (384) the wheel of thought will never stop. The state of natural abiding in an instant is the Dharmakaya. The cessation of mind is the original state of wisdom awareness. No matter how thoughts and ideas fly, at the time of appearance,