Tibetan
ང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡན་ལག་སྤྲུགས་པ་དང་། མགོ་བསྒྲིལ་བ་དང་། ཨཾ་གཙིགས་དང་མཆེ་བ་གཉེར་བ་དང་། རྐང་ལག་ཡ་རེ་བཙུགས་ནས་འགྲོ་བ་དང་། འབུ་སྲིན་གྱི་ནུར་འགྲོས་དང་། སྟག་མོའི་མཆོངས་སྟངས་ལ་ (༢༣༩)སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་དྲན་དགུ་ཅོག་བྱས་པའི་མཐར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྐོར་བ་དང་། ལྷའི་སྟངས་སྟབས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ་འཕྲོ་བཅད་ནས། མཚན་མོ་བདེ་བའི་མལ་དུ་འགུལ་འཕྲིགས་མེད་པར་ཉལ་བས་རྣལ་དུ་དབབ་བོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་ལུས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་ཉམས་རྟགས་ལ། ལུས་ལ་ཆགས་ཞེན་མེད་པ་དང་། ལུས་མེད་པར་སྙམ་པ་དང་། ཚ་གྲང་མེད་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པ་དང་། ངལ་དུབ་མེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བར་སྙམ་པ་དང་། བདེ་དྲོད་འབར་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྐྱར་བས་ལུས་ཀྱི་རུ་ཤན་ཕྱེད་ངེས་སོ། །དགོས་པ་ནི། །ལུས་ཀྱི་བར་ཆད་ཞི། སྡིག་སྒྲིབ་དག །སྤྲུལ་སྐུར་གྲོལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་མི་འགྱུར་བ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ནི། རང་གི་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་གསུང་དུ་བསམ་ལ། ངག་གི་བརྗོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ་བ་ནི། ལྷའི་སྐད་སྙན་པའི་གླུ་དང་དབྱངས་གསལ་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། སིལ་སྙན་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཀླུའི་སྐད་པི་ཝང་ལྟ་བུ་དང་། བུམ་ལྡིར་ལྟ་བུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་ཀྱི་སྐད་བྲག་རི་ཉིལ་བ་ལྟ་བུ་དང་། མིའམ་ཅིའི་སྐད་རྒྱུད་མངས་དང་སྤྲིན་གྱི་ང་རོ་ལྟ་བུ་དང་། སྲིན་པོའི་སྐད་ར་ལ་ར་ལ་རི་ལི་རི་ལི་ལ་སོགས་པ་སེར་སྤྲིན་གྱི་འབྲུག་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཞི་བའི་འབྲུག་སྒྲ་ལྟ་བུ་དང་། ། (༢༤༠)དམྱལ་བའི་སྐད་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་འཁུན་སྒྲ་དང་། དུད་འགྲོའི་མྱ་ངན་གྱི་བཤུག་སྒྲ་དང་། མི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་རང་སྒྲ་དང་། གཞན་ཡང་སྐད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཚད་བརྗོད་དོ། །རྟ་དང་། གླང་དང་། ར་ལུག་དང་། བོང་བུ་དང་། ཅེ་སྤྱང་དང་། སྟག་གཟིག་དང་། དུར་བྱ་དང་། འུག་པ་དང་། བྱ་རོག་དང་། སྐྱེ་ཀ་དང་། ཁྱི་དང་། ཝའི་སྐད་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པའི་བར་བར་དུ་ཕཊཿམང་པོ་བརྗོད་ཅིང་། ཧ་དང་ཧཱུྃ་དང་ཨཱོཾ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སུ་འགྱུར་བའི་སྒྲ་སྐད་དང་། ཆོས་འཆད་པའི་སྐད་ཀྱིས་མཐའ་བསྡུས་ནས། མཚན་མོ་གང་ཡང་མི་བརྗོད་པའི་ངང་ལ་ཉལ་བས་ངག་གི་རུ་ཤན་ཕྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་རང་རྡོལ་བ་དང་། སྔར་མི་ཤེས་པའི་
Chinese
我做手印和抖动肢体，转动头部，做“ཨཾ”（藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：ཨཾ），咬牙切齿，单腿站立行走，像虫子蠕动，像母老虎跳跃等（239），身体做出所有能想到的姿势，最后顶礼膜拜，绕圈，做出天神的姿态和手印，然后中断。晚上在舒适的床上，一动不动地躺着，以此来调伏。这样做了之后，身体分解的征兆是，对身体没有执着，感觉没有身体，没有冷热，没有饥渴，没有疲劳，感觉在空中行走，感到温暖和快乐等。在没有出现这些征兆之前，反复练习，一定能分解身体。必要的是：平息身体的障碍，消除罪障，在化身中解脱，所有佛的身体都将变得与金刚不坏之身无二无别。然后是语言的修行：将自己所有的声音都认为是上师的教言，口中发出各种各样的声音，如天神的语言，美妙的歌曲和清晰的字母，像钹一样的声音等；龙的声音，像琵琶一样的声音，像水瓶倾倒一样的声音；夜叉的声音，像岩石崩塌一样的声音；紧那罗的声音，像竖琴和云的声音；罗刹的声音，如“ར་ལ་ར་ལ་རི་ལི་རི་ལི་”等，像雷雨的声音；阿修罗的声音，像寂静的雷声；（240）地狱的声音，是寒热痛苦的哀嚎；饿鬼饥渴的呻吟声；动物悲伤的哭声；人类生老病死的自然声音；以及其他所有能知道的声音都说出来。马、牛、山羊、绵羊、驴、豺狼、老虎、豹子、秃鹫、猫头鹰、乌鸦、喜鹊、狗、狐狸等的声音，在这些声音之间，多念诵“ཕཊཿ”（藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪），以及“ཧ་”（藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：ha，汉语字面意思：哈），“ཧཱུྃ་”（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和“ཨཱོཾ་”（藏文，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）等变成佛法的声音，最后以讲经说法的声音结束，晚上什么也不说地躺着，这样就能分解语言。此外，梵语自然流露，以前不
English
I make mudras and shake limbs, turn the head, make the "ཨཾ" (Tibetan, Devanagari: अं, Romanized Sanskrit: aṃ, Literal Chinese meaning: ཨཾ), gnash teeth, stand and walk on one leg, like a worm crawling, like a tigress jumping, etc. (239), make all the bodily gestures that can be thought of, and finally prostrate, circumambulate, make the gestures and mudras of the deities, and then interrupt. At night, lying motionless in a comfortable bed, thereby subduing. Having done this, the signs of the decomposition of the body are: no attachment to the body, feeling no body, no hot or cold, no hunger or thirst, no fatigue, feeling like walking in the sky, feeling warmth and joy, etc. Until these signs appear, repeat the practice, and the body will surely decompose. The necessity is: to pacify the obstacles of the body, to eliminate sins, to be liberated in the nirmanakaya, and the bodies of all Buddhas will become inseparable from the indestructible vajra body. Then there is the practice of speech: consider all your own sounds as the teachings of the guru, and make various sounds from the mouth, such as the language of the deities, beautiful songs and clear letters, sounds like cymbals, etc.; the sound of the nagas, like a lute; the sound like pouring a vase; the sound of the yakshas, like a rock collapsing; the sound of the kinnaras, like a harp and the sound of clouds; the sound of the rakshasas, such as "ra la ra la ri li ri li," etc., like the sound of thunder in a rainstorm; the sound of the asuras, like the sound of peaceful thunder; (240) the sound of hell, the wailing of cold and hot suffering; the groaning of hungry and thirsty pretas; the crying of grieving animals; the natural sounds of human birth, old age, sickness, and death; and all other sounds that can be known are spoken. The sounds of horses, cows, goats, sheep, donkeys, jackals, tigers, leopards, vultures, owls, crows, magpies, dogs, foxes, etc., and in between these sounds, recite many times "ཕཊཿ" (Tibetan, Devanagari: फट्, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: 啪), and "ཧ་" (Tibetan, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: ha, Literal Chinese meaning: Ha), "ཧཱུྃ་" (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) and "ཨཱོཾ་" (Tibetan, Devanagari: ओं, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om) etc., which become the sounds of the Dharma, and finally conclude with the sound of teaching the Dharma, and at night lie down without saying anything, and thus the speech will decompose. Furthermore, Sanskrit arises spontaneously, and previously not
Tibetan
ཆོས་མང་པོ་རང་རྡོལ་བ་དང་། དབྱངས་སྙན་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ཞིང་། ངག་སྨྲ་སྙིང་མི་འདོད་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་སོགས་པ་འོང་ངོ་། །མ་བྱུང་གི་བར་ལ་བསྐྱར་རོ། །དགོས་པ་ནི། ངག་གི་བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། སྡིག་སྒྲིབ་འདག་པ་དང་། ལོངས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང་། གསུང་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རང་གི་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བླ་མའི་ཐུགས་སུ་དྲན་པས། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་བདེ་སྡུག་འཁོར་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དྲན་ཚད་སྤྲོ་ཞིང་། (༢༤༡)སེམས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འཕངས་པ་དང་། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་འཕངས་པ་དང་། རི་བྲག་གི་ནང་དུ་ཟང་ཐལ་དུ་འཕངས་བ་དང་། དགའ་བ་དང་མི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྐྱེ་ཤི་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་དང་། །སྔར་ཕྱིན་མྱོང་བ་དང་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བ་དང་། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་སུ་འཕངས་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོ་དང་མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་རང་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ལྷ་ཁང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་དག་པའི་ཞིང་གིས་གང་བར་མོས་པ་བྱ་ཞིང་། རང་གི་དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མས་གང་བར་བསམ་ལ། ཆགས་སྡང་དུ་སྤྲོ་ཞིང་རྗེས་མེད་དུ་རྩལ་སྦྱོང་ངོ་། །རྗེས་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་བློ་བཞག་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །རྟགས་ནི་སེམས་གསལ་བ་དང་ཡང་བ་དང་འཁྲུལ་རྟོག་འགག་པ་དང་བྲོད་པ་དང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་། ཡེ་གྲོལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་ཁོང་ནས་འཆར་རོ། །ད་ལྟར་མ་བྱུང་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དགོས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་བར་ཆད་ཞི་བ་དང་། སྡིག་པ་འདག་པ་དང་། ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་དང་། ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་འགྲོ་གསུམ་པོ་བྱེད་དུས་བླ་ (༢༤༢)མས་རང་གི་གནས་སུ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་སྒོམ་ཞིང་། སློབ་མ་རྣམས་འདུ་སླ་བའི་རི་ཟུར་དུ་སོང་ལ་རུ་ཤན་བྱེད་པའི་རྟགས་རྣམས་བྱུང་ངམ་ཞེས་སོ་སོར་དྲིས་ལ། མ་བྱུང་ན་བསྐྱར་དུ་གཞུག་ཅིང་། ཉིན་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་དྲིལ་ནས་ཉམས་སུ་བླང་ཞིང་། །མཚན་མོ་རྣལ་དུ་ཕབ་ལ་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཉི་མ་གསུམ་ལས་རྟགས་བྱུང་ན་དབང་པོ་ཡང་རབ། །ལྔ་ལས་བྱུང་ན་འབྲིང་། །བདུན་ཕན་ཆད་ནི་ཐ་མ་སྟེ། དེ་དག་གི་དུ
Chinese
许多法自然涌现，美妙的音声等出现，言语表达内心所不欲，殊胜的安乐和不可言说的意义等将会到来。在未出现之前重复修习。必要是：语言的障碍平息，罪障消除，于报身中解脱，与语金刚的体性无别。之后心的行为是，将自己回忆思索的各种显现，都忆念为上师的心。对六道各自的苦乐、轮回涅槃的自性、法与非法，忆念所及之处都加以开展，（241）心被抛向天空的中央，被抛向大海的深处，被穿透山岩内部，以及感受喜悦和不悦、安乐和痛苦、生老病死饥渴等等，去往曾经去过和未曾去过的境地，被抛向六道各自的处所，观想天空和大地一切都充满地狱、饿鬼、畜生、人、天、非天，以及充满佛、菩萨、声闻、缘觉、佛塔、神殿、园林和清净刹土。观想自己被敌人、亲友和中立者所充满，在贪嗔中开展，无痕迹地锻炼。之后将心专注于法的词句意义，安住于见、修、行、果。征相是，心明亮而轻盈，错觉妄念止息，生起喜悦和乐明无念的禅定，以及从内心生起如虚空般的原始解脱的证悟。在尚未出现之前重复修习。必要是，心的障碍平息，罪业消除，于法身中解脱，于意金刚的体性中成佛。如是做前行三者之时，上师（242）在自己的处所修习法性现前的意义，让弟子们去往容易聚集的山脚，分别询问是否出现了进行调伏的征相。如果没有出现，就让他们重新修习。白天将身语意三者的行为综合起来进行修持。夜晚放松身心，精勤修持，如果三天之内出现征相，则是上等根器。五天出现是中等。七天以上则是下等。这些的
English
Many dharmas naturally arise, and beautiful sounds and the like appear, speech expresses what the heart does not desire, supreme bliss and unspeakable meanings and the like will come. Repeat the practice until it appears. The necessity is: the obstacles of speech are pacified, sins are eliminated, liberation in the sambhogakaya, and inseparability from the nature of speech vajra. Then the activity of the mind is, all the various appearances of one's own memories and thoughts are remembered as the mind of the lama. Expand upon whatever is remembered of the happiness and suffering of each of the six realms, the nature of samsara and nirvana, dharma and non-dharma, (241) the mind is thrown into the center of the sky, thrown into the depths of the ocean, pierced through the inside of mountains and rocks, and experiencing joy and displeasure, happiness and suffering, birth, old age, sickness, death, hunger, thirst, and so on, going to places that have been gone to and not gone to before, thrown into the places of each of the six realms, and imagine that the sky and the earth are all filled with hells, hungry ghosts, animals, humans, gods, asuras, and filled with Buddhas, bodhisattvas, shravakas, pratyekabuddhas, stupas, temples, gardens, and pure lands. Think that you are filled with enemies, friends, and neutrals, expand in attachment and aversion, and train without trace. Afterwards, focus the mind on the meaning of the words of the Dharma, and abide in view, meditation, conduct, and result. The signs are, the mind is clear and light, illusions and thoughts cease, joy and bliss-clarity-non-thought samadhi arises, and the realization of primordial liberation like the sky arises from within. Repeat the practice until it has not yet appeared. The necessity is, the obstacles of the mind are pacified, sins are eliminated, liberation in the dharmakaya, and enlightenment in the nature of mind vajra. When doing these three preliminaries, the lama (242) practices the meaning of the direct experience of dharmata in his own place, and lets the disciples go to the foot of the mountain where it is easy to gather, and asks them individually whether the signs of taming have appeared. If they have not appeared, then let them practice again. During the day, combine the activities of body, speech, and mind and practice. At night, relax the body and mind and practice diligently. If signs appear within three days, then it is a superior faculty. Appearing in five days is medium. More than seven days is inferior. These