Tibetan
་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པར་སྣང་བ་དང་། རང་གདངས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དང་། སྟོང་གསལ་འཆར་བ་སྐུ་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་དང་། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་དང་། ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་རྣམས་མིག་ལམ་དུ་མཐོང་བ་རྣམས་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གསུམ་པ་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་ནི། བླ་མས། དངོས་པོ་གང་ལའང་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བལྟར་མེད་ (༢༡༩)པའོ། །སྲོག་མེད་པའོ། །སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །ཡ་མ་བརླའོ། །ཚིག་མེད་པའོ། །ཡི་གེ་མེད་པའོ། །སྒྲ་མེད་པའོ། །ཐ་སྙད་མེད་པའོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་བརྗོད་ནས། སེམས་ཉིད་འདི་ལ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད། །ངོས་གཟུང་མེད་པས་བལྟར་མེད། །ཡོད་མེད་ལས་འདས་པས་སྲོག་མེད། ཡིན་མིན་མེད་པས་སྙིང་པོ་མེད། མེད་ལ་སྣང་ལ་ངོ་བོས་སྟོང་པས་ཡ་མ་བརླ། །གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ཚིག་མེད། དམིགས་བསམ་དང་བྲལ་བས་ཡི་གེ་མེད། ངག་ལས་འདས་པས་སྒྲ་མེད། །སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པས་ཐ་སྙད་མེད། བརྗོད་བྱ་ལས་འདས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཆོས་ཉིད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དབང་ནི། བླ་མས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ལ། །འདོད་ཅིང་ཞེན་པའི་བློ་ནི་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ལ། །མཚན་མ་ཚིག་ཕྱིར་འབྲངས་བ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ལ། །གཞན་བྱུང་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ལས་འདས་པ་ལ། །སྐྱེ་འགག་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ (༢༢༠)ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འབྲས་བུ་རང་རྫོགས་སྨོན་ལམ་བྲལ་བ་ལ། །རྣམ་དཔྱོད་དུས་ལ་བལྟས་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །བླང་དོར་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རང་ལ་གནས་པ་ལ། །ཡི་དམ་གཞན་ནས་ཆོལ་བ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །བདག་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འཁོར་བ་ངན་སོང་རོལ་པར་ཡེ་ཤར་ལ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །དུག་ལྔ་མ་སྤངས་རང་བྱུང་ཆེན་པོ་ལ། །ཉོན་མོངས་སྤང་བྱར་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཆོས་སྐུར་རང་ཤར་ལ། །དངོས་པོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཐེག་པ་རིམ་དགུ་རང་ལ་ཤར་བ་ལ། །སོ་སོའི་འདོད་གཞུང་འཛིན་པ་ཡོངས་རེ་འཁྲུལ། །ཞེས་པའི་དོན་ནི། །ཀྱེ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས
Chinese
显现为见、修、行，自性法性现前，空明显现为三身，显现为不可言说的智慧觉性的体性，以及在眼界中见到空性明点的灯，这些都被称为奇妙。第三个是觉性力量的灌顶：上师说：“任何事物都没有自性，不可见（219），没有生命，没有精华，空无所有，没有言辞，没有文字，没有声音，没有名相，不可言说。”这样说完后，因为此心性没有成立自体，所以没有自性；因为无法指认，所以不可见；因为超越有无，所以没有生命；因为没有是非，所以没有精华；因为无而显现，体性为空，所以空无所有；因为在任何处都不成立，所以没有言辞；因为远离分别念，所以没有文字；因为超越言语，所以没有声音；因为超越言说思虑，所以没有名相；因为超越所说之境，所以不可言说。这样应当解说。第四个是普贤法性任运成就的灌顶：上师说：“一切诸法皆空且无我，希求和执着的念头完全是错乱。法界自性远离戏论，追随名相言辞完全是错乱。精华意义的智慧自然显现，认为是从他而生并勤作努力完全是错乱。心性超越生死二者，执着为生灭二者（220）完全是错乱。果位自然圆满远离希愿，以分别念观察时机完全是错乱。一切苦乐都是觉性的幻化，执着为取舍二者完全是错乱。普贤安住于自身之中，从他处寻求本尊完全是错乱。自性本来就是佛，执着为三恶道完全是错乱。轮回恶道显现为游乐，希求真实的佛陀完全是错乱。五毒未断自然生起广大，执着烦恼为应断除完全是错乱。错乱的显现自然显现为法身，执着事物为实有完全是错乱。九乘次第自然显现于自身，执着各自的宗义完全是错乱。”这些话的意思是：啊！有缘者们，包含显有世间轮回涅槃的一切诸法
English
Appearing as view, meditation, and conduct, the self-radiance of dharmata is manifest, emptiness and clarity arise as the three kayas, appearing as the essence of inexpressible wisdom awareness, and seeing the lamps of empty bindus in the field of vision, these are said to be wonderful. The third is the empowerment of the power of awareness: The lama says, "In any object, there is no self-nature. It is invisible (219). It is lifeless. It is without essence. It is empty. It is without words. It is without letters. It is without sound. It is without terms. It is inexpressible." Having said this, because this mind-essence is not established in its own entity, it has no self-nature. Because it cannot be grasped, it is invisible. Because it transcends existence and non-existence, it is lifeless. Because there is no right or wrong, it is without essence. Because it appears as non-existent and its essence is empty, it is empty. Because it is not established anywhere, it is without words. Because it is free from focus and thought, it is without letters. Because it transcends speech, it is without sound. Because it transcends speech and thought, it is without terms. Because it transcends the object of expression, it is inexpressible. This is how it should be explained. The fourth is the empowerment of Samantabhadra's spontaneously accomplished dharmata: The lama says, "All dharmas are empty and without self, the mind of desire and attachment is completely deluded. The very nature of dharmadhatu is free from elaboration, following after signs and words is completely deluded. The wisdom of the essence of meaning arises naturally, thinking it comes from others and striving to accomplish it is completely deluded. Mind-essence transcends the two of birth and death, clinging to the two of arising and ceasing (220) is completely deluded. The fruit is naturally complete and free from aspiration, looking at the time with discriminating wisdom is completely deluded. All happiness and suffering are the magical display of awareness, clinging to the two of acceptance and rejection is completely deluded. Samantabhadra abides within oneself, seeking a yidam from elsewhere is completely deluded. Self is primordially Buddha, clinging to the three lower realms is completely deluded. Samsara and the lower realms appear as enjoyment, desiring true Buddhahood is completely deluded. The five poisons are not abandoned, the great natural arising, clinging to afflictions as something to be abandoned is completely deluded. The appearance of delusion naturally arises as the dharmakaya, clinging to things as real is completely deluded. The nine vehicles arise naturally within oneself, clinging to the tenets of each is completely deluded." The meaning of these words is: Ah! Fortunate ones, all dharmas included in appearance, existence, samsara, and nirvana
Tibetan
་ཅད་གདོད་ནས་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པས་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཤིང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུང་འཛིན་རང་ཚན་དུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་ན་འཁོར་བའི་ (༢༢༡)ཁ་བརྒྱུད་པས་འཁྲུལ་པ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་། ནང་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་དབྱིངས་སམ། འབྱུང་གནས་ནི། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་སྣང་བ་དང་སེམས་སུ་ཨ་འཐས་ཤིང་། བདེན་ཞེན་གྱི་བློས་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དུ་མར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་འབྲང་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་ལ་ད་ལྟ་ནས་གནས་པ་དེ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པར་ད་ལྟ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྲུབས་པས། དུས་ཕྱིས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནའང་། རང་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བའོ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ལ། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེར་མ་ཤེས་ཏེ། སྐྱེ་ཤིང་འཛིན་པས་སྐྱེ་འགག་ཏུ་ཞེན་ན་འཁྲུལ་བའོ། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རང་ཆས་སུ་ཚང་བས་རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མ་ཤེས་ན་འབད་རྩོལ་བྱས་པའི་མཐར་བསྐལ་ (༢༢༢)པ་དུ་མ་ནས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་སྡུག་བར་མ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ལས་ཤར་བར་མཉམ་ཞིང་ངོ་བོ་མེད་པས། ཡེ་གྲོལ་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མ་ཤེས་པར་འདོད་པ་བསྒྲུབ། །མི་འདོད་པ་འདོར་བ། བདེ་སྡུག་སོ་སོར་ཞེན་ན་གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མ་ཤེས་པར་མཚན་མ་རྟོག་བསྒོམ་གྱིས་ཡི་དམ་གཞན་ནས་བཙལ་ཀྱང་། རང་གི་ཡིད་དཔྱོད་གོམས་པའི་རྣམ་རྟོག་ལས་གཞན་མེད་པས་འཁྲུལ་ལོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ནས་སངས་ཤིང་། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་རྒྱས་སུ་ཡོད་པ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མ་ཤེས་པར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་གིས་དོགས་ནས་འཇིགས་པའང་ནོར་བའི་བློ་ཡིན་ནོ། །རང་རིག་གི་སྣང་ཚུལ་ལ་མར་འཁོར་བ་འགྲོ་དྲུག་གི་ཞིང་དང་། ཡར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རོལ་པ་ཡེ་ཤར་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྦུབས་ལ་ཡོད་པ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མ་ཤེས་པར་འཁོར་འདས
Chinese
须知一切事物本初即空，无有自性，故安住于无有取舍、扬弃之自性中。若不如是知，而于人与法之我执，耽著于自性，则为轮回之（221页）延续，乃自生之错谬。外显之物，地水火风；内蕴之蕴、界、处等之界限，或生处，乃远离一切戏论，如虚空般。故当知心性乃自生之智慧，无实而通透。若不如是知，执著显现与心，以实执之念，施加诸多词语与名相，则心随之而迷妄。当知心要之义之智慧，本自具足，任运成就，当下即安住于自身。若不如是知，认为当下以因缘所成，日后方能获得清净之智慧，此乃不识自性之错谬。须知自心性无有实体可执，乃无生无死之自性。若不如是知，执著生，则执著于生灭，乃错谬。三身无离无合，本自具足，故当知为明空法身。若不如是知，则勤作努力，终经（222页）无数劫方能成就佛果之想，乃错谬。一切苦乐中庸，皆由自心显现，平等且无自性，故当知为本初解脱之觉性之幻化。若不如是知，则求所欲，舍不欲，执著苦乐，是为将二元执为二，乃错谬之自性。当知自之觉性乃自生之佛陀普贤王如来。若不如是知，虽以相之分别修习，从他处寻觅本尊，然除自心意念串习之分别念外，别无他物，故乃错谬。觉性之体性，本自清净业与烦恼，证悟之智慧本自广大，当知此。若不如是知，因惧怕堕入恶道而恐惧，亦乃错误之念。自明觉之显现，下为轮回六道之境，上为涅槃三身之游舞，当知皆在本觉任运成就之坛城中。若不如是知，轮回涅槃
English
Know that all things are primordially empty and without self, therefore abide in the nature of non-acceptance and non-rejection. If you do not know this and cling to the self-grasping of persons and dharmas as self-existent, then the continuation of samsara (page 221) is a self-caused delusion. External appearances are earth, water, fire, and wind. The inner aggregates, elements, and sense bases, etc., are the realm or source that is free from all elaborations, like the sky. Therefore, know that the nature of mind is self-born wisdom, insubstantial and transparent. If you do not know this and cling to appearances and mind, and with a mind of true clinging, apply many words and terms, then the mind follows and becomes deluded. Know that the wisdom of the essential meaning, spontaneously present in yourself from the beginning, abides in you now. If you do not know this and think that it is accomplished by causes and conditions now, and that you will attain pure wisdom later, then it is a delusion because you do not know your own nature. Know that your own mind-nature is without any tangible object, and that it is of the nature of no birth and no death. If you do not know this and cling to birth, then clinging to arising and ceasing is a delusion. The three kayas are inseparable and complete in themselves, so know them as the empty essence of the Dharmakaya. If you do not know this, then striving and striving, and in the end, thinking that Buddhahood will be attained after many kalpas (page 222) is a delusion. All happiness, suffering, and neutrality arise from your own mind, are equal, and have no essence, so know them as the magical display of primordial liberation awareness. If you do not know this, then pursuing what is desired, abandoning what is not desired, and clinging to happiness and suffering separately, is grasping duality as two, which is the nature of delusion. Know that your own awareness is the self-born Buddha Samantabhadra. If you do not know this, then even if you seek a deity from elsewhere through conceptual meditation on characteristics, it is nothing other than the habitual conceptual thoughts of your own mind, so it is a delusion. In the essence of awareness, karma and afflictions are primordially purified, and the wisdom of knowledge is primordially vast, so know this. If you do not know this, then fearing falling into the lower realms is also a mistaken thought. In the appearance of self-awareness, the lower is the realm of the six realms of samsara, and the upper is the play of the three kayas of nirvana, know that they are in the spontaneously accomplished mandala of primordial awareness. If you do not know this, samsara and nirvana