Tibetan
་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་མཚོན་པའོཿདེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཁྱབ་པ་ནི་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེསཿརྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ (༡༧༢)ལྷུང་མེད་པཿདུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོཿདེ་ལས་གཞིར་སྣང་དུ་ཤར་བཿའཁོར་འདས་ཀྱི་འཁྲུལ་གྲོལ་དུ་གྱུར་པའི་གཞི་ནིཿཤེལ་ཉི་མ་ལ་ཕྱར་ནསཿནང་འོད་ཚན་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ལཿའོད་ལྔ་ཤར་དུས་རང་སྣང་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་ལཿཕྱི་འོད་ནང་དུ་བསྡུས་པས་ཤེལ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པ་གདོད་མའི་གཞི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བསཿཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་དགེ་བ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པརཿསྐད་ཅིག་ལ་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེཿསྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེདཿསྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱསཿཞེས་སོཿསྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་གྲོལ་བ་ནི་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་མེད་པསཿའཇོམས་བྱེད་གཉེན་པོ་མེད་པའོཿཡང་ཕྱར་ལཿགདོད་མའི་གཞི་ཤེལ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ། རང་བྱུང་དུ་རང་བཞིན་གསལ་བ་འོད་ལྔ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་དང་ཿཐུགས་རྗེ་མ་འགགས་པའི་རིག་པ་དཀར་ཕྲ་ཕྲོ་བ་ལྟ་བུ་གཉིས་དུས་གཅིག་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ངང་ལས་རང་གདངས་ཤར་བ་ངོ་མ་ཤེས་པའི་ཆ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེཿའཁོར་བ་སོ་སོའི་རྒྱུ་བྱསཿ (༡༧༣)ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཡུལ་བྱསཿདཀར་པོ་དེ་ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བ་ཡོད་ཀྱི་དཔེ་སྟེཿརང་བཞིན་གྱི་གདངས་ལ་ཐུགས་རྗེས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར་གཞན་དུ་ཞེན་ནས་འཁྲུལ་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེཿའཁོར་བར་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་བྱས་ནསཿརང་བཞིན་གྱི་གདངས་འོད་ལྔ་ཡུལ་དང་ལུས་སུ་འཁྲུལཿཐུགས་རྗེའི་གདངས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུགཿཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་ཏེ་བདུན་དུ་འཁྲུལཿངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་ཀུན་གཞིར་འཁྲུལ་ཏེ་རྟེན་བྱེད་དོཿདེའང་ཤེས་པ་ཕྱིར་འཆར་དུས་སྒོ་ལྔ་དེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་ནང་དུ་གནས་དུས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གསལ་ལ་དྭངས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་ཿམི་གསལ་བ་གཟུགས་མེད་དུ་འཁྲུལ་ཞིང་ལས་གསོག་གོཿདེའང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་ནིཿམིག་སོགས་དབང་པོ་ལྔ་ལ་གསལ་གྱིསཿཤེས་པ་ལ་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོཿལུས་སོ་སོར་སྤྱོད་པ་ནི་དབང་པོ་མ་ཡིན་གྱིས་དབང་ཤེས་སོཿདེས་ན་ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་ལྔ་ཤར་བ་མེད་དེཿམིག་ལོང་བས་ (༡༧༤)ན་གཟུགས་མི་མཐོང་ཡང་ཤེས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོཿདེས་ན་དབང་པོ་རྟོག་མེད་ལ་གཟུགས་སོགས་མཐོང་བའི་ཆ་རྣམསཿརྟོག་མེད་ཡིན་པར་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོཿཡིད་འཇུག་པས་རྟོག་པར་སོང་བ་ཡང་ཆས་དབྱེ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོཿདེ་ལྟར་རིག་པ་མདངས
Chinese
是象征上师、本尊、空行三者无别的。如此这般的实相，从本来到如今，周遍而无有迁变，即是心性自生之智慧。没有边际和偏颇，是超越三时迁变的见解。从那之中显现为基现，成为轮回涅槃之迷乱解脱之基础是：如将水晶放在太阳下，显示内光分为两部分，五光显现之时，在自显中认识自性的刹那，外光收摄于内，融入水晶本身，于原始基位上解脱，普贤王如来未曾做过丝毫善事，却在刹那间解脱，所谓“一刹那分别，一刹那圆满成佛”就是如此。一刹那解脱是因为没有所断的垢染，所以没有能摧毁的对治。再次譬喻，在原始基位如水晶般的自性中，自发地显现出如五光般的自性光明，以及不间断的慈悲觉性，如白色细丝般，二者同时在本体空性的状态中，自性光芒显现，因为不认识本面，所以是俱生无明，成为各自轮回之因。（173）以五种颜色为对境。白色是到处寻找的例子，因为慈悲没有认识自性之光芒，执着于外境而迷乱，所以称为遍计所执无明，成为轮回迷乱之因，自性之光芒五光迷乱为境和身体，慈悲之光芒迷乱为六识之聚，以及阿赖耶识，总共迷乱为七种。本体无记迷乱为阿赖耶，成为所依。那也是，识向外显现时，五根门，以及在其中进行判断的意在内住时，阿赖耶识，清晰明澈的是四禅，不清晰的是迷乱为无色界而积累业力。那也是，色等五境，对于眼等五根是清晰的，对于识是不清晰的。身体各自所使用的是根而不是根识。因此，识中没有显现五境，如同盲人（174）看不到色，但识是存在的。因此，五根无分别地见到色等的部分，都是合乎道理的无分别。意介入而变为分别，也要区分开来认识。如此，觉性光芒
English
It symbolizes the inseparability of the three: Guru, Yidam, and Dakini. Such a state of affairs, from the very beginning until now, pervades without change, which is the self-arisen wisdom of mind essence. Without limitation or bias (172), it is said to be the view that transcends the change of the three times. From that, the basis appears as manifestation, the basis for the delusion and liberation of Samsara and Nirvana is: like holding a crystal up to the sun, showing the inner light divided into two parts, when the five lights appear, in the moment of recognizing one's own nature in self-appearance, the outer light is gathered inward, dissolving into the crystal itself, liberating on the original ground, Kuntuzangpo (Samantabhadra) did not do even a hair's breadth of good deeds, but was liberated in an instant, as it is said, "One instant separates, one instant perfects Buddhahood." Liberation in one instant is because there is no impurity to be abandoned, so there is no antidote to destroy. Again, as an example, in the state of the original ground like a crystal, the self-luminous nature appears spontaneously like five lights, and the uninterrupted compassion awareness, like a white, fine, and crisp thread, the two simultaneously in the state of essence emptiness, the self-radiance appears, because of not recognizing the true face, it is co-emergent ignorance, which becomes the cause of each Samsara. (173) With five colors as the object. The white color is an example of searching everywhere, because compassion does not recognize the radiance of its own nature, clinging to external objects and becoming deluded, so it is called the all-pervasive ignorance, which becomes the cause of delusion in Samsara, the radiance of self-nature, the five lights, are deluded into objects and body, the radiance of compassion is deluded into the six aggregates of consciousness, together with the Alaya consciousness, a total of seven kinds of delusion. The essence, unspecified, is deluded into Alaya, becoming the basis. Also, when consciousness appears outward, the five sense doors, and when the mind that judges within dwells, the Alaya consciousness, clear and pure, is the four Dhyanas, the unclear is deluded into the formless realm and accumulates karma. Also, the five objects such as form, etc., are clear to the five senses such as the eye, etc., but not clear to consciousness. What the body uses separately is the sense, not the sense consciousness. Therefore, the five objects do not appear in consciousness, just as a blind person (174) does not see form, but consciousness exists. Therefore, the parts where the five senses see form, etc., without conceptualization, are all reasonable non-conceptualizations. The mind intervenes and becomes conceptualization, which must also be distinguished and recognized. Thus, the radiance of awareness.