Tibetan
ད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་དོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་དུ་རང་བྱུང་ནས། རང་བཞིན་གྱི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུག་རྗེ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོའི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་འབར་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་སོགས་པས་བསྐོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་གྲངས་མེད་དཔག་གིས་མི་ལང་བ་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འོད་འབར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འོད་དཔག་མེད་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་སོ་སོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཆོས་སྐུའི་སྟོན་པ་ལ་འདུས་ཤིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འོད་ (༣༥)འབར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱུང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་རྫོགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་ཐུགས་ཡིད་དུ་རང་བྱུང་ལས་ཐུགས་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་དགོངས་པ་རང་བྱུང་རང་ཤར་དུ་བྱུང་ངོ། །དེའི་ཚེ་ན་འོད་ཁྱིམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བཀོད་ལེགས་པའི་གནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ན། སྟོན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གང་ཆེན་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ། དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཏུ་རང་བྱོན་ཏེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འོད་འབར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། འོད་དཔག་མེད་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་གང་ཆེན་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཏུ་རང་བྱོན་ཏེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུར་འོད་འབར་རོ། །འདིའི་དུས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རང་བྱུང་བྱས་པ་མེད་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ངང་ལས་མི་གཡོ། མི་འབྱུང་། མི་གནས། མི་ལེན། མི་འདོར་ (༣༦)ཞིང་མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་དུ་རང་བྱུང་ངོ། །དེའི་ཚེ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་གདུལ་བྱ་མ་ཡིན། སྟོན་པ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པས་འདུལ་བྱེད་རིན་པོ་ཆེ་མཛེས་པའི་འཁོར་ཚོམ་བུ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ་གཙོ་བོ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བསྐོར་བ་ལྟར། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་། གསུང་དང་། ཐུགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཕྲིན་ལས་ཉིད་ལས་འཕྲོ་ཞིང་འདུའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྟེང་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མ་ཡིན་ཞིང་། ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་གྱི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་དག་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་བདེ་བའི་ཞིང་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་དག་ཏུ་རང་བྱུང་སྟེ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེ་ལྷང་ངེར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་རང་རིག་རང་གསལ་བ་ཉིད་ཚངས་པ་རྔ་སྒྲའི་ཞིང་ཁམས་ན། སྐུའི་འོད་ལ་ཞུགས་ཤིང་གསུང་གི་ཟེར་ལ་རོལ་པ་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་བཞུགས་པས། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་ (༣༧)པོ་དེ་ཉིད་རང་གཡོས་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་ཏེ། འདི་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ་མ་རིག་པ་འཁྲུལ་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་བྱེད་གྱི་རྟོག་པ་ལས། རྒྱུ་འཁོར་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་དག་པས་རྐྱེན་བྱས་པས་ཆ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཞི་བྱས། ཡུལ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་ལ་བདག་རྟོག་གི་ཆ་ཕྲ་མོ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ལས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་དུས་གཡོ་བས་རྐྱེན་བྱས། ཡུལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཤེས་པས་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་སོང་བ་ལས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་བདག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུའི་ཆ་ཙམ་པས་དམིགས་པ་སོ་སོའི་ཁ་དོག་གིས་རྐྱེན་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་དུས་མཚུངས་པས་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཁ་ཕྱིར་འཁྱལ་བ་ལས། དེ་ཉིད་མ་དག་པ་ལ་དུས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་བའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་གི་དུས་རྣམས་སུ་གཞི་མེད་པ་ལས་རང་གི་རང་རྐྱེན་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་དུས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྱི་རྩལ་དུ་མར་སྣང་བ་ལས་ཐབས་ཞེས་རྟོག་པ་ (༣༨)རང་ཤར་དུ་ཤར་བས་ཕའི་རྒྱུ་བྱས། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྩལ་ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དུ་སོང་བ་ལས་ཤེས་རབ་ཅེས་ཤེས་རིག་ཕྱོགས་མེད་དུ་གསལ་བས་མའི་རྐྱེན་བྱས། རྒྱུ་རྐྱེན་འཛོམ་པ་ལས་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོ
Chinese
今将无上菩提安置。（念诵）如是三遍，从心之智慧完全清净中，自生之智慧，自识之智之国王普贤王如来即自生，自性之无缘大悲遍布十方。彼之自性中，由佛陀大日如来之身相好光明炽盛，金刚不动佛与宝生佛等围绕之坛城，不可思议之千百万，无数不可量者，皆汇集于法性普贤王如来之受用中，于大圆满身中光明炽盛。如是，不动佛与宝生佛与无量光佛与不空成就佛等无数佛陀各自之坛城与彼等之受用，皆汇集于法身导师，于大圆满身中光明（35）炽盛。如是，由十二支分所生，一切法之受用完全清净，受用且圆满。彼时，获得一切法之自性无垢且离尘。其后，于心中自生者，名为心意，于一处与多处之意念，自生自显现而生。彼时，于光蕴完全清净，极其庄严之处，完全清净之楼阁中，导师完全清净，自识之智之国王大日如来名为江钦措者，自生为一切坛城之主，于大圆满身中光明炽盛。如是，不动佛与宝生佛与无量光佛与不空成就佛名为江钦措者，各自部之坛城一切之主自生，于大圆满身中光明炽盛。此时，身语意自生无为之珍宝教法之自性中，不摇动。不生。不住。不取。不舍（36），且于不移动中自生。彼时，非为五部佛陀之所化，以与导师自性为一故，调伏者珍宝庄严之眷属无数千百万，皆显现趋向于主尊。
English
Now I place myself in the unsurpassed Bodhi. (Recite) Thus three times, from the complete purification of the wisdom of the heart, the self-born wisdom, the king of self-awareness, Samantabhadra, the self-born one, and the unconditioned great compassion of his nature spread in the ten directions. From that very nature, the body and marks of the great Buddha Vairochana blazed forth, and the mandalas surrounded by Vajra Akshobhya and Ratnasambhava, etc., countless millions beyond comprehension, countless and immeasurable, all gathered into the enjoyment of the Dharma-nature Samantabhadra, and blazed with light in the body of the Great Perfection. Similarly, the countless Buddhas such as Akshobhya, Ratnasambhava, Amitabha, and Amoghasiddhi, each with their own mandalas and their enjoyments, all gathered in the Dharma-body teacher, and blazed with light in the body of the Great Perfection (35). Thus, arising from the twelve branches, the enjoyment of all dharmas is completely purified, enjoyed, and perfected. At that time, the nature of all dharmas, immaculate and free from dust, is attained. Then, from the self-arising in the heart-mind, it is called heart-mind, and thoughts of one place and many places arise spontaneously and manifest themselves. At that time, in a completely pure light-sphere, in a very ornate place, in a completely pure tiered pavilion, the teacher is completely pure, the king of self-awareness, Vairochana, called Gangchen Tso, spontaneously arises as the lord of all mandalas, and blazes with light in the body of the Great Perfection. Similarly, Akshobhya, Ratnasambhava, Amitabha, and Amoghasiddhi, called Gangchen Tso, spontaneously arise as the lords of all the mandalas of their respective families, and blaze with light in the body of the Great Perfection. At this time, the precious teachings of body, speech, and mind, self-arisen and uncreated, do not waver from their nature. They do not arise. They do not abide. They do not take. They do not abandon (36), and they arise spontaneously in immobility. At that time, they are not to be tamed by the Buddhas of the Five Families, because they are one in nature with the teacher himself, and the taming, precious and beautiful retinues, countless millions, all manifestly turn towards the main deity.
Chinese
如同轮转一般，所有显现也都是从导师本身的身体、语言、意、功德和事业中散发和汇聚。因此，显现的伟大佛土，除了导师大悲之外，对其他任何事物都不显现。它不是上方、下方和十方世界，而是一切光明清净的境界，是密严刹土，是安乐的佛土，无数且无法言说的佛陀们自然显现，一切都明亮、完整、清晰地显现，一切也都是自生智慧的境界，自知自明。在梵天鼓音的刹土中，融入身体的光芒，享受语言的光芒，安住于意之境界，三身无离无合，自然成就。之后，自生智慧大悲（37）自身动摇，化现为化身。这是七大劫之后，从无明迷惑，执着于我的分别念中，由轮回之意的自性不净所造成的因，以无分微尘的烦恼为基础。境是光和光蕴，对我的执着的微细部分向外看，因此以时间的动摇作为主宰的缘。境是不了解自然成就的功德，因此功德变为过失。所缘的缘是身体和智慧，以执着我的方式来使用，只是因的微小部分，因此以所缘各自的颜色作为缘。如此，法身和化身二者，与报身同时，从法身无戏论的体性中，自生智慧向外散乱，因此，对那不净同时，就称为直接的缘。在这些时候，从无根基中，自己进入自己的缘，就称为缘。此时，一切遍知智慧本身显现为功德的才能，因此以方便之名，分别念（38）自生而生起，作为父亲的因。执着相的五种智慧的才能，功德变为过失，因此以智慧之名，知识无偏颇地显现，作为母亲的缘。因缘聚合，因此法性普贤母，一切法的根本，导师佛陀薄伽梵的身体功德种种
English
Like a wheel, all appearances also emanate and gather from the body, speech, mind, qualities, and activities of the teacher himself. Therefore, that great Buddha-field of appearance does not appear to anything other than the teacher, the Great Compassionate One. It is not the world of above, below, and the ten directions, but all are pure realms of clear light, the dense array of Akaniṣṭha, the blissful Buddha-field, where countless and inexpressible Buddhas naturally appear, and everything appears bright, complete, and clear. All appearances are also the state of self-born wisdom, self-knowing and self-illuminating. In the realm of Brahma's Drum Sound, entering the light of the body, enjoying the rays of speech, abiding in the intention of the mind, the three bodies are spontaneously accomplished without separation or union. Then, the self-born wisdom, the Great Compassion (37), stirred itself, and manifested as the Nirmāṇakāya. This is after seven great kalpas, from the delusion of ignorance, the concept of clinging to self, the cause is the impure nature of the mind of samsara, based on infinitesimal afflictions. The object is light and light-essence, a subtle part of the self-grasping looking outward, therefore the cause is the movement of time as the lord. The object is not understanding the qualities of spontaneous accomplishment, therefore qualities become faults. The condition of the object is the body and wisdom, using them in the way of clinging to self, only a small part of the cause, therefore the condition is the color of each object. Thus, the Dharmakāya and the Nirmāṇakāya, simultaneous with the Sambhogakāya, from the nature of the Dharmakāya without elaboration, the self-born wisdom scatters outward, therefore, to that impurity simultaneously, it is called the immediate condition. At these times, from the groundlessness, entering into one's own condition, is called condition. At this time, the wisdom of all-knowingness itself appears as the talent of qualities, therefore, in the name of skillful means, the concept (38) arises spontaneously, as the father's cause. The talent of the five wisdoms that grasp characteristics, qualities become faults, therefore, in the name of wisdom, knowledge appears impartially, as the mother's condition. Cause and condition gather, therefore Dharmatā Samantabhadrī, the basis of all dharmas, the body and qualities of the Teacher, the Buddha Bhagavan, various