Tibetan
བབས་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་། སྟོན་དང་དགུན་པུ་ཆུང་བསིལ་དྲོད་སྙོམས་པའི་དུས་དང་། སོ་ཀ་མེ་ཏོག་དང་ཤིང་ལོའི་འདབ་མ་ཁ་བྱེ་བའི་དུས་རྣམས་མཆོག་ཏུ་བཟང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དབྱར་མ་སྟོན་དང་དགུན་ཆུང་དཔྱིད་ཀྱི་དུས། །ཟེར་གཉིས་དུས་ནི་མཆོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས། ལས་དང་པོ་བ་ལ་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཉི་མའི་དུས་ (༢༨)ནི་སྔ་དྲོ་རྩེ་ཤར་དང་། ཕྱི་དྲོ་ནུབ་ག་གཉིས་བཟང་སྟེ་མངོན་སུམ་གསལ་ཞིང་འཆར་སྣང་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །རྒྱུན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་ནི་སྟོན་སོར་འབྲས་བུ་སྨིན་པས་སྒྲུབ་པ་འཕེལ་ཞིང་བསྒྲུབ་སླ། སྟོན་འབྲས་བུ་བཅུད་སྡུད་པས་ནང་དུ་ཁམས་སྨིན་ཞིང་སྙིང་པོའི་དོན་རྟོགས་སླ། དགུན་ཆུང་བསིལ་དྲོད་སྙོམས་པས་ཁམས་བདེ་ཞིང་སྒོམ་སྙིང་འདོད། །སོ་ཀ་རྩི་ཤིང་ཁ་འབུས་པས་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་སྐྱེ། དེ་ལས་དུས་གཞན་ས་ཚུབས་དང་སེར་བུ་མེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་དྭངས་པའི་ཚེ་དབྱིངས་རིག་རྒྱ་ཆེར་གསལ་བའོ། །དེ་ལྟར་དུས་ཀ་ནད་ཤེས་པས་གནས་སྐབས་སུ་ངོ་འཕྲོད་མགྱོགས་ཤིང་། མཐར་ཐུག་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་ཆེ་བ་སྟེ། སྔ་མ་དེ་ཉིད་ལས། །ངོ་འཕྲོད་མགྱོགས་ཤིང་ཉམས་སྣང་གོང་དུ་འཕེལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལས་ལྡོག་པའི་སྐྱོན་ནི་སྔ་མ་ལས། མཁས་པས་དུས་གནད་བསྟན་པར་མ་བྱས་ན། །ངོ་བོ་འགག་ཅིང་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་དང་གནས་སུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཁང་པ་དབྱར་འཇག་མ་དང་སྨྱུག་མའི་བསིལ་ཁང་ལ་སོགས་པ་དང་། དགུན་ས་ཕུག་དང་བྲག་ཕུག་དྲོ་བ་དང་། སྟོན་དཔྱིད་བསིལ་དྲོད་སྙོམས་པའི་རྡོ་ (༢༩)ཁང་ལ་སོགས་པར་ཡིད་དང་མཐུན་པར་རབ་གཅིག་པུར་བསྒོམ། འབྲིང་མཚམས་དང་འདག་སྦྱར་བྱ། ཐ་མའང་གྲོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གཞན་དང་མི་འགྲོགས་པར་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལ་བསྒོམ་པའི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་མཚན་ཉིད་བདུན་གྱིས་གདམས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པའོ། །དོན་གཉིས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའི་གླེང་གཞིའི་གདམས་པ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། སྒྲ་ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུགས་ནི་གླེང་གཞི་རྣམ་པ་གཉིས། །གཞན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་དོན་དུ། །ཐུན་མོང་མིན་པས་ཁྱད་པར་ཏེ། །ཐེག་པ་ཀུན་ལས་འཕགས་པའི་རྟགས། །ཐུན་མོང་གླེང་གཞིའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །གཞན་དང་ལུང་ཙམ་སྒོ་བསྟུན་ཕྱིར། །ཐུན་མོང་པ་ཞེས་གྲགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་ཐོག་མར་སྟོན་པ་ནི། ཐེག་བ་ཐུན་མོང་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མས་སེམས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོན་པའི་བྱོན་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གླེང་གཞི་ཟ་རམ་བརྩེགས་སུ་ཡོད་ན། འདིར་དེ་རྣམས་ལས་ཆེས་ལྷག་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ (༣༠)ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐེག་པ་ལ། སྟོན་པའི་བྱོན་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྒྱུ་སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ། རྐྱེན་གདུལ་བྱའི་མོས་པ། དགོས་བྱེད་ཕྱི་རབས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དྲང་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་གཞན་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལུང་ཙམ་སྒོ་བསྟུན་ཏེ་འདིར་རེ་ཞིག་བརྗོད་ན། འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་གཞི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པས། ཐུགས་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་རྒྱལ་པོ་གཡོས་ཏེ་ངོ་བོས་རྒྱུ་བྱས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡུལ་བྱས། ཐུགས་རྗེས་ཡུལ་སྤྱོད་བའི་་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་ཤར་བ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་འོད་དུ་གསལ་བའི་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བའི་སྤྲུལ་སྐུར་རྟོགས་པས། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་རང་ལ་ཤར་བར་རིག་ནས་གཞི་ཐོག་དེ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ནས། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་གདོད་མའི་ (༣༡)སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ལམ་སྲོལ་བཏོད་པའི་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོར་གདོད་མའི་གཞི་ཐོག་ཉིད་དུ་ཡེ་ཇི་བཞིན་པར་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞུགས་སོ། །འདིའི་དུས་ན་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རང་ཤེས་རིག་གི་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ཙམ་ལས་ཕྱིར་མ་འཕྲོས་པར་སྒོ་ལྔའི་རིག་པ་ལྟར་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པར་ནང་རང་གསལ་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞི་གནས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེར་བཞུགས་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་ན་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ངང་གིས་འོད་གསལ་བ་ལས། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་བརྡ་བཏགས་ཏེ་གང་ལ་ཡང་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཡངས་བའི་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞི་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རོལ་ཞིང་། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གདོད་མའི་གཞིར་སྣང་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་དུས་གསུམ་མ་གྲུབ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས། (༣༢)སྤྲོས་པ
Chinese
降雨的形成，秋季和冬初凉热适中的时候，以及娑罗树花和树叶绽放的时候，都是最好的。正如《彼经》所说：“夏末秋初和冬初春季时，凉热适中的时候是最好的。”因此，对于初学者来说，认识太阳的时间（28）是早晨日出和傍晚日落的时候最好，因为显现清晰，景象广阔。经常修习的时间是秋季果实成熟的时候，修行增长且容易成就。秋季果实吸收精华，内在气脉成熟，容易领悟心髓之义。冬初凉热适中，气脉舒适，渴望禅修。娑罗树等植物开花，新的功德产生。此外，没有尘土和冰雹，天空晴朗的时候，法界智慧广阔明晰。如此，了解时间和疾病，暂时能够迅速认识，最终修行增长迅速。正如《彼经》所说：“认识迅速且修行景象不断增长。”与此相反的过失是，正如《彼经》所说：“如果智者没有指示时间的关键，本体就会停滞，与修行的增长分离。”在这样的时间和地点，禅修的房屋可以是夏季的茅草和竹子的凉房等，冬季温暖的土洞和岩洞，以及秋季和春季凉热适中的石头（29）房等，随心所欲地独自修行。中等可以闭关和禁语。最下等也要与特别的道友以外的人不交往，对显现的意义进行禅修的特殊智慧，是指示以七个特征进入教导的原因。第二个意义是五种圆满的开示之基础的教导的简要说明。如《声论》所说：“规矩是两种开示的基础，为了超越他者，因为不共同而特殊，是超越一切乘的标志。共同开示的基础的原因和条件，为了与其他经论相符，被称为共同。”因此，这里有共同和不共同的两种开示的基础，首先阐述共同的开示的基础，即以多种原因和条件在心中形成共同乘
English
The formation of rainfall, the time when autumn and early winter are mild and temperate, and the time when the flowers of the Sal tree and the leaves of the trees bloom are all excellent. As it is said in the Sutra: "The time of late summer, early autumn, early winter, and spring, when it is mild and temperate, is the best." Therefore, for beginners, the time to recognize the sun (28) is best in the morning when the sun rises and in the evening when the sun sets, because the manifestation is clear and the scenery is vast. The time for regular practice is in the autumn when the fruits ripen, practice increases and is easy to accomplish. In autumn, the fruits absorb the essence, the inner channels mature, and it is easy to understand the meaning of the heart essence. In early winter, when it is mild and temperate, the channels are comfortable and one desires meditation. When the Sal trees and other plants bloom, new merits arise. In addition, when there is no dust and hail, and the sky is clear, the wisdom of the Dharmadhatu is vast and clear. In this way, understanding the time and illness, one can quickly recognize it temporarily, and ultimately practice grows rapidly. As it is said in the Sutra: "Recognition is rapid and the appearance of practice is constantly increasing." The opposite fault is, as it is said in the Sutra: "If the wise do not indicate the key to time, the essence will stagnate and be separated from the growth of practice." At such times and places, meditation houses can be cool rooms of thatch and bamboo in summer, warm earth caves and rock caves in winter, and stone (29) rooms with mild temperatures in autumn and spring, etc., where one can practice alone as one pleases. Medium can be in retreat and silence. Even the lowest should not associate with anyone other than special Dharma friends, and the special wisdom of meditating on the meaning of manifestation is to indicate the cause of entering the teachings with seven characteristics. The second meaning is a brief explanation of the teachings that are the basis of the five perfections. As it is said in the Sound Sutra: "The rules are the basis of two kinds of teachings, for the sake of surpassing others, because they are uncommon and special, they are the signs of surpassing all vehicles. The causes and conditions of the common basis of teachings, in order to conform to other scriptures, are called common." Therefore, there are two bases of teachings, common and uncommon, and first, the common basis of teachings is explained, that is, the common vehicle that forms in the mind through various causes and conditions.
Chinese
如果说在其他的经典中，也有关于导师降临等圆满的开示，那么在这里，在远胜于那些经典的金刚藏（３０）以智慧为道的法乘中，也有导师降临等稀有奇妙之事。为了宣示其原因，即导师的慈悲；缘，即所化众生的意乐；目的，即为了后世众生走上正道。略微参照其他法乘的圆满之处，在此稍作讲述：我们的导师，吉祥普贤王如来，乃是原始本初之地的实相，本体、自性、大悲三者，以三身无二无别的意念，心之觉性，自生之王发动，以本体为因，以自性为境，以大悲为境所用的缘，从而显现。一刹那间，本体本自空性为法身，自性光明朗然为报身，大悲周遍一切为化身而证悟。了知三身无二无别的意念在自身显现，于原始之地当下成佛。如幻化网中所说：“一刹那间而分别，一刹那间证圆满。”其义显现，于原始（３１）之佛陀自然成就，为佛与众生开创道路的伟大根源，于原始本初之地，如是安住于三身无二无别的意念中，于三时无有迁变。此时，处所圆满，法界远离一切戏论；导师圆满，自知自明的觉性之王，慈悲仅显现少分，如五根之识般融入，不昏昧，于内自明，一切智之智慧安住于本住之地的慈悲中，从智慧宝藏之中，自显之身与智慧自然光明朗照。眷属圆满，仅是假立名相，于任何处皆不分离，无有能分、所分、分离者，法性广阔之法圆满，安住于大寂静之意念中。时间圆满，法性无有改变的自性，于原始本初之地，大光明之中，三时无成，平等性之时。（３２）戏论
English
If it is said that in other scriptures, there are also complete teachings on the coming of the teacher, then here, in the Vajra Essence (30), which far surpasses those scriptures, in the vehicle that takes wisdom as the path, there are also rare and wonderful things such as the coming of the teacher. To declare the reason for this, which is the compassion of the teacher; the condition, which is the inclination of the beings to be tamed; the purpose, which is for the sake of future beings walking the right path. Briefly referring to the completeness of other vehicles, here I will speak briefly: Our teacher, the glorious Samantabhadra, is the reality of the original, primordial ground, the three aspects of essence, nature, and compassion. With the thought of the three bodies being inseparable, the wisdom of the mind, the self-born king, is stirred, with essence as the cause, with nature as the object, and with compassion as the condition for the use of the object, thus appearing. In a single instant, the essence is empty from the beginning as the Dharmakaya, the nature is clear and bright as the Sambhogakaya, and the compassion pervades all as the Nirmanakaya, and is realized. Knowing that the thought of the three bodies being inseparable appears in oneself, one becomes enlightened in the original ground itself. As it is said in the Net of Illusions: "In a single instant, one separates, in a single instant, one attains complete enlightenment." The meaning of this is manifested, and one is spontaneously accomplished as the original (31) Buddha, the great source that opens the path for all Buddhas and sentient beings. In the original, primordial ground, as it is, one abides in the thought of the three bodies being inseparable, without change in the three times. At this time, the place is complete, the Dharmadhatu is free from all elaboration; the teacher is complete, the self-knowing and self-illuminating king of awareness, compassion only manifests a small part, like the consciousness of the five senses, it dissolves without becoming obscured, and within, it is self-illuminating. The wisdom of all-knowing abides in the compassion of the original ground, and from within the treasury of wisdom, the self-manifested body and wisdom naturally shine with light. The retinue is complete, only nominally designated, without separation in any place, without the ability to separate, the object to be separated, or the separator. The Dharma of the vast expanse of Dharma nature is complete, abiding in the thought of great peace. Time is complete, the nature of Dharma nature is unchanging, in the original, primordial ground, in the great light, the three times are unestablished, the time of equality. (32) Elaboration