Tibetan
རྐང་པ་གྱད་ཀྱི་དོར་སྟབས་སུ་བགྲད། མིག་བར་སྣང་ལ་གྱེན་དུ་བགྲད། ཧ་ཧ་དང་ཧི་ཧི་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་བཞག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཀློང་གསལ་ལས། །ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། ། (༣༥༢)རྣལ་ཕེབས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་གནས་པ་བརྟན་པར་བྱ། ཁྲོ་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བརྟན་པ་གྲོལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སོར་ཆུད་པ་ལ་དགོས་པ་གཉིས་ལས། གནས་སྐབས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་བཟང་པོ་སྐྱེ། མཐར་ཐུག་ལྷག་མཐོང་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སོར་མ་ཆུད་ན་གོང་གི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁྲེགས་ཆོད་གདབ་ཚུལ་ནི། འདས་རྗེས་དོན་ཁྲིད་ལས། ཁྲོ་བོའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བརྟན་པ་གྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་རྟོག་པ་བརྩད་བཅད། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ། དེ་ནས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས། །དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད། སྟོང་པ་སྣང་བར་ངོ་སྤྲད། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། །སྒོ་ལྔ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་དུ་དབབ་སྟེ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་ཞེས་གསུངས་པས་འདི་ལ་སྔོན་འགྲོ་གསུམ་ (༣༥༣)གྱིས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་གནས་ལུགས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ། དངོས་གཞི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱ་བ། རྗེས་རང་གྲོལ་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་བོག་དབྱུང་ཞིང་རྩལ་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྟོགས་པ་རྩད་པ་ཅད། བར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ། ཐ་མ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལས། །འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་གང་དུ་འདུག། དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་པོ་སུ་ཡིན། །སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ནས་འདི། འདི་ནས་ཕྱི་མར་འགྲོ་མཁན་སུ་ཡིན། གཙོ་གང་ཆེ་ཞེས་དྲི་ཞིང་བརྟགས་པས། །སེམས་གཙོ་ཆེ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ནི་དང་པོ་རྟོག་པ་བརྩད་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་པོའི་སེམས་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་ང་ཞེས་བདེན་པར་ཞེན་ན། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་དེ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ། ཐ་དད་དུ་འདུག། གཅིག་ན་སེམས་བལྟར་མེད་པ་བཞིན་དུ། ལུས་བལྟར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་ར
Chinese
双腿摆出勇士的姿势，双眼向上凝视虚空，发出哈哈和嘿嘿等声音，并将心安住于无有戏论之中。如《虚空光明》中所说：以忿怒尊之观视，也能成就现前三种功德。如是，以声闻的观视，使身语意三者不安住而安住；以菩萨的观视，使安住者稳固；以忿怒尊的观视，使稳固者解脱。如是，回返本位有二种必要：暂时能生起身语意三者的乐、明、无分别之良好体验；究竟能证得胜观本来清净之意。如是，若不回返本位，则具有与上述功德相违之过患。第三，安立本性之本来面目顿超之方式是：在《逝后义诀》中说：以忿怒尊之观视，使稳固者解脱，首先切断分别念，之后寻找心的弱点，之后观察生处、住处、去处三者。之后将分别念认识为心，心认识为空性，空性认识为显现，显现空性认识为二无，二无认识为自解脱，五毒认识为自解脱，五根门认识为自解脱，六识聚认识为自解脱。如是安住而确定顿超之义。因此，对此，以三种前行（353）生起未生之止观双运的本性，以三种正行认识已生者，以三种后行使已生者成熟并勤修。三种前行是：首先切断分别念，中间寻找心的弱点，最后观察生处、住处、去处三者。首先是身语意三者中，在轮回中漂泊者住在哪里？谁是进行破立者？从前世到今生，从今生到后世的去者是谁？谁最重要？如此提问并观察，心最重要，如此了知是首先切断分别念。第二，如此行事者的心，对一切执著为我，并且执著我为真实，那么身语意三者是一个吗？是各自不同的吗？若是一个，如同心不可见一样，身体也变得不可见，身体若
English
Legs are stretched out in the stance of a warrior. Eyes gaze upwards into space. Uttering sounds like Haha and Hihi, the mind is placed free from elaboration. As it says in Klong gsal: "Through the gaze of the wrathful one, the three qualities of arrival are also accomplished." Thus, with the view of the Hearers, the three doors of body, speech, and mind, which are not abiding, are made to abide. With the view of the Bodhisattvas, what abides is made stable. With the view of the wrathful ones, what is stable is liberated. Thus, there are two necessities for restoring to its original state: temporarily, a good experience of bliss, clarity, and non-conceptuality arises in the three doors of body, speech, and mind; ultimately, the meaning of the primordial purity of superior seeing is realized. Thus, if it is not restored to its original state, there are faults that are the opposite of those qualities mentioned above. Third, the way to establish the essence of reality, the nature of trekchö, is as follows: In the "After-Death Meaning Instructions," it says: "With the view of the wrathful one, what is stable is liberated. First, cut off conceptual thoughts. Then, seek the flaw of the mind. Then, examine the three places of origin, dwelling, and going. Then, recognize discursive thoughts as mind. Recognize mind as emptiness. Recognize emptiness as appearance. Recognize appearance and emptiness as non-dual. Recognize non-duality as self-liberation. Recognize the five poisons as self-liberation. Recognize the five gates as self-liberation. Recognize the six aggregates as self-liberation." Thus, by placing it in its natural state, the meaning of trekchö is determined. Therefore, for this, with three preliminaries (353), the unborn state of union of calm and insight is generated. With three main practices, what is born is recognized. With three subsequent self-liberations, what is born is matured and skill is cultivated. The three are: first, cutting off conceptual thoughts; in the middle, seeking the flaw of the mind; and finally, examining the three places of origin, dwelling, and going. The first is: from the three doors of body, speech, and mind, where does the one who wanders in samsara reside? Who is the one who makes assertions and negations? Who is the one who goes from the previous life to this one, and from this one to the next? Which is the most important? By asking and examining in this way, the mind is the most important. Knowing this is the first cutting off of conceptual thoughts. Second, if the mind of the one who acts in this way clings to everything as self, and clings to "I" as true, then are the three doors of body, speech, and mind one? Are they different? If they are one, just as the mind is invisible, the body also becomes invisible, and the body