Tibetan
ན་པོ་གདོད་མའི་ཀ་དག་གི་ངང་དུ་ལ་བཟླའ་འོ། །དེའང་ཐེག་པ་འོག་མའི་བདེ་སྟོང་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སྟོང་བས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་། བདེ་ཉམས་ལ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དང་པོའི་བདེ་བ་གཡོ་བ་ནས་མཐར་ཀ་དག་ཏུ་ལ་བཟླ་བའི་བར་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་གྱི་རྟོགས་པ་དང་མ་བྲལ་བས། བདེ་བ་ལ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ཙམ་ལས་ཀྱང་འདས་སྟེ། མཐའ་གྲོལ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ཆགས་བྲལ་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་ལ་བཟླའོ། །དེའང་རྟོགས་པ་ཇི་སྙེད་བདེ་བར་བསྡུས་ནས། བདེ་བ་འཛིན་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་དེ། ། (༢༨༦)འཛིན་མེད་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཕྱ་མ་བརྡལ་ནས་ཡེ་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་བློ་བདེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་གཞི་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར་བ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐྱེལ་སོ་བྱེད་དོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བདེ་ཆེན་གནས་ནས་བདེ་གསང་ནོར་བུའི་རྩེར། །ཉི་མ་ཟླ་བསྐད་ཅིག་ཉིད་ཤར་བ། རི་རབ་ལྷ་ཡི་ཁང་པའི་རྩེར་བརྒྱན་ཏེ། །གླིང་བཞིའི་འཇིག་རྟེན་བདེ་ཆེན་འོད་ཀྱིས་འགེངས། །བདེ་ཆེན་གནས་ནས་བདེ་སྐྱོང་འཁོར་ལོའི་བར། །དབབ་པ་བཞི་ལས་ཡས་བརྟེན་དགའ་བ་བཞི། །བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ་བདེ་སྟོང་ཆོས་ཉིད་དང་། །དེ་བཞིན་མས་བཟློག་མས་བརྟེན་དགའ་བ་བཞི། །གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་སྐྱེ་མེད་གཉུག་མའི་དོན། །ཡས་བརྟེན་མས་བརྟེན་ཐིག་ལེའི་འགྲེམས་སྡུད་བརྒྱད། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་བའི་ཐིག་ལེ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །དེ་དག་བར་དུ་སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་བརྒྱད། །བཅུ་དྲུག་ཕྱེད་ལ་ཐིག་ལེ་མེད་པ་ཡིན། །ཀུན་ཀྱང་གདོད་ནས་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་འགོག། རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་འདི། །བདེ་སྟོང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ། །དེ་བཞིན་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་ཚད་མེད་བཞི། །བསླབ་གསུམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་སྨོན་འཇུག་གཉིས། ། (༢༨༧)ཐེག་པའི་ལམ་རྣམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན། །བདེ་སྟོང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་འདི་བདག་སྙིང་དགའ་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ། །མི་ནུབ་རྒྱལ་མཚན་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འཛུགས། །ཕྱི་རབས་རྩེ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་རྣམས། །ཡི་གེ་འདི་ལ་རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་མཛོད། །ཅེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ། །བཞི་པ་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དེ་ཡང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་སྤྱི་བོ་ནས་བདེ་ལ་གཡོས་མགྲིན་པར་བབས་པས། བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྣོང་པར་ཤར་བ་དེ་དགའ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྣམ་རྟོག་རགས་པ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་
Chinese
那波原始本来清净的状态中修持。那也是像下乘的乐空一样，不是以空来增益乐，也不是耽著乐的消退，这里从最初的乐动摇到最后修持到本来清净之间，没有离开原始的实相本来空性离戏的证悟，对于乐，也超越了仅仅执着乐的自性为空，成就了脱离边际、超离心识的大离贪，将贪欲的执着修持为本来大空性。那也是将所有证悟都归纳为乐，将乐认知为无执着，（286）在无执着的大本来清净中扩展，在本来乐的基础上，心乐持续不断，因此，乐之根本的自性显现为任运成就法性的游舞，瑜伽士进行引导。这里是偈颂：从大乐处到乐密宝顶，太阳月亮刹那间升起，须弥山庄严天之宫殿顶，四大部洲世界充满大乐光。从大乐处到乐护轮之间，从四降到四升喜悦，四禅定即乐空法性，同样从下逆转下升喜悦四，四无色即无生本元之义。上依下依明点的散聚八，十六分成半的明点称为八。这些之间无生相八种，十六分成半没有明点。一切从本初遮止分别念感受，自性无生远离戏论此，乐空逐渐安住的九次第定，同样三解脱和四无量，三学六度波罗蜜多愿行二，（287）乘之诸道任运成就故，乐空乃是大乘道。此乃我心喜悦之花园，不灭胜幢树立于虚空之中。后世一心欲成佛者们，对此文字恒常精进修。这是中间的偈颂。第四与四智慧相认，那也是入定后从顶轮乐动摇降至喉间，乐的自性显现为空性，那是喜悦的智慧，舍弃粗大分别念
English
Practice in the state of primordial purity, Kadag. That is also like the bliss-emptiness of the lower vehicles, not increasing bliss with emptiness, nor clinging to the decline of bliss. Here, from the initial movement of bliss to the final practice of primordial purity, there is no separation from the realization of the original state of emptiness, free from conceptual elaboration. Regarding bliss, it transcends even merely grasping the nature of bliss as emptiness, accomplishing detachment from extremes, the great transcendence of mind. The clinging of desire is practiced as the great emptiness of primordial purity. That is also gathering all realizations into bliss, recognizing bliss as non-grasping. (286) Expanding in the great primordial purity of non-grasping, on the basis of original bliss, mental bliss continues uninterruptedly. Therefore, the nature of the root of bliss manifests as the spontaneous play of the Dharma nature, and the yogi guides it. Here are verses: From the place of great bliss to the peak of the secret jewel of bliss, the sun and moon rise in an instant, Mount Meru adorns the top of the palace of the gods, the four continents of the world are filled with the light of great bliss. From the place of great bliss to the wheel of bliss protection, from the four descents to the four ascents of joy, the four meditations are bliss-emptiness Dharma nature, similarly from the lower reversal to the lower ascent, the four joys, the four formless realms are the meaning of unborn original essence. The eight scatterings and gatherings of bindus of upper reliance and lower reliance, the bindus divided into sixteen halves are called eight. Between these, there are eight kinds of unborn aspects, sixteen divided in half have no bindus. Everything from the beginning prevents conceptual thought and feeling, this self-nature unborn, free from elaboration, the nine successive absorptions of bliss-emptiness gradually abiding, similarly the three liberations and the four immeasurables, the three trainings, the six perfections, the two aspirations and practices, (287) because the paths of the vehicles are spontaneously accomplished, bliss-emptiness is the path of the great chariot. This is the garden of joy in my heart, the indestructible victory banner stands in the middle of the sky. Those of later generations who desire to become Buddhas with one-pointed mind, always diligently practice these words. These are the intermediate verses. Fourth, recognizing the four wisdoms, that is also after entering into meditation, from the crown of the head, bliss moves and descends to the throat, the nature of bliss manifests as emptiness, that is the wisdom of joy, abandoning coarse conceptual thoughts.
Tibetan
ཉན་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་སླེབ་དུས་མཆོག་དགའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་སྤང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས་ཏེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་ལྟེ་བར་སླེབས་དུས་དགའ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་སྤོང་ཞིང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་དགའ་བའོ། །དེ་ནས་གསང་བར་སླེབས་དུས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་ཡེ་ (༢༨༨)ཤེས་ཏེ་དགའ་བ་གསུམ་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་སྤོང་ཞིང་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས་ཏེ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་དགའ་བའོ། །མདོ་ལས། དགེ་སློང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའང་འདི་དང་དོན་གཅིག་གོ །ཡས་བརྟེན་གྱི་དགའ་བ་བཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་བ་ནས་ལྟེ་བར་དྭངས་མ་ལྡོག་སྟེ། མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །སྙིང་གར་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ། །མགྲིན་པར་ཅི་ཡང་མེད་པའོ། །སྤྱི་བོར་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཞི་བས་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཏེ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནོ། །དེ་ནས་དུས་གསུམ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི་འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་བབས་དུས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དུ་མ་གྲུབ་པས། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་བཞིར་བབས་པས་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྭངས་མ་མི་འཛག་པས་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ། གོང་དུ་ (༢༨༩)འཕེལ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོས་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དྲུག་རྣམ་པར་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀྱི་ནང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ། །ཁམས་དཀར་དམར་གཉིས་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བས་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་གཉིས་སོ། །མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མའི་གང་ཆེན་མཚོའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ། བདེ་བའི་འཆར་ལུགས་ངོས་གཟུང་། འབྲས་བུ་ལེགས་པར་བསྟན། གེགས་སེལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བཅོ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ལ་བདེ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་སྦྱར་བ་ནི། །ཡབ་ཡུམ་ལྷར་བསྐྱེད་པས་ཚོགས་རྫོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ཐིག་ལེ་མི་ཉམས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྣང་
Chinese
领悟声闻缘觉的宗义。是初禅的喜。之后到达心间时，是胜喜的智慧，断除执我的分别念，领悟菩萨的宗义，是二禅的喜。之后到达脐间时，是离喜的智慧，断除执持手印的分别念。领悟密咒的宗义，是三禅的喜。之后到达密处时，是俱生喜的智慧（288），断除执持三种喜的分别念，领悟无上瑜伽的宗义，是四禅的喜。经部中说：比丘进入四禅的安乐等同于此。是向上依靠的四喜。同样，从密处到脐间明点回转，安住于此是：虚空无边处生处。心间是识无边处。喉间是一无所有处。顶轮是有无的戏论寂灭，是有顶的意，即非有非无。之后安住于三时无生的状态，是灭尽定。同样，当降至三个脉轮时，由于生灭住三者不成立，是解脱之门空性，无相，无愿的智慧。同样，降至四个脉轮时，从四无量心中生起无所缘的四无量心的智慧。同样，由于明点不漏失，是别解脱戒。向上（289）增长是菩萨戒。以大智慧是持明戒。同样，由于六度波罗蜜多的不共品六种完全清净，是二种波罗蜜多中的六度波罗蜜多。由于白红明点不衰减且增长，是欲乐与进入的二心。总之，是世间和出世间诸多功德的广大海。第三是结尾的意义。确定安乐生起的方式。圆满地显示果。详细阐述遣除障碍，这三者中，第一个有十五个。第一个是将安乐与六度波罗蜜多结合：将父尊母尊观想为本尊，圆满资粮是布施波罗蜜多。明点不衰减是持戒。
English
Realizing the tenets of Hearers and Solitary Realizers. It is the joy of the first dhyana. Then, when reaching the heart, it is the wisdom of supreme joy, abandoning the conceptualization of self-grasping, realizing the tenets of Bodhisattvas, it is the joy of the second dhyana. Then, when reaching the navel, it is the wisdom of joylessness, abandoning the conceptualization of grasping mudras. Realizing the tenets of Secret Mantra, it is the joy of the third dhyana. Then, when reaching the secret place, it is the wisdom of coemergent joy (288), abandoning all conceptualizations of grasping the three joys, realizing the tenets of Unsurpassed Secret, it is the joy of the fourth dhyana. In the Sutra it says: The bliss of a monk entering the fourth dhyana is like this. These are the four joys of upward reliance. Similarly, from the secret place to the navel, the essence reverses. Abiding in equanimity is: the sphere of infinite space. In the heart is the sphere of infinite consciousness. In the throat is the sphere of nothingness. In the crown, the elaboration of existence and non-existence is pacified, it is the mind of the peak of existence, that is, neither existence nor non-existence. Then, abiding in the state of unbornness of the three times is the samadhi of cessation. Similarly, when descending to the three chakras, since the three of arising, ceasing, and abiding are not established, it is the door of liberation, emptiness, signlessness, and wishlessness wisdom. Similarly, when descending to the four chakras, from the four immeasurables arises the wisdom of the four immeasurables without object. Similarly, since the essence does not leak, it is the Pratimoksha vow. Upward (289) increase is the Bodhisattva vow. With great wisdom, it is the Vidyadhara vow. Similarly, since the six non-concordant aspects of the six perfections are completely purified, it is the six perfections within the two perfections. Since the white and red essences do not decline and increase, it is the two minds of desire and entering. In short, it is the vast ocean of many qualities of the mundane and supramundane. The third is the meaning of the conclusion. Identifying the way of arising of bliss. Perfectly showing the fruit. Explaining in detail the removal of obstacles, among these three, the first has fifteen. The first is to combine bliss with the six perfections: Visualizing the father and mother as deities, perfecting the accumulation is the perfection of generosity. The essence not declining is morality. Appearance