Tibetan
་བཞིན་འོད་གསལ་ནང་གསལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོམ་བུར་གནས་པའི་ནང་ན། ཐུགས་རྗེ་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་གཡུ་སྒོང་འབར་བ་ལྟ་བུའི་དཔེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའང་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་ལོངས་སྐུ། ལོངས་སྐུའི་ངང་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་རིག་པར་གནས་པ་ལ་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེ་ངོ་བོ་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་མདངས་མཐིང་ག་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟ་བུ་ལ། རང་བཞིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོམ་བུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ། མདོར་ན་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཀློང་ན་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཟེར་མདངས་སྐུ་དང་ཚོམ་བུར་གསལ་ (༧༢)བ་ཐམས་ཅད། ཐུགས་རྗེ་རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར་མ་འཕྲོས་པར་ནང་གསལ་དུ་བཞུགས་ཏེ། ཀློང་གསལ་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ནི། །མ་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྟོང་གསལ་རང་མདངས་ཉིད་དུ་གནས། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ནི། །འགགས་མེད་སྣང་སྟོང་ཉིད་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དེ། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་རང་སྣང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་ལས། དེ་ཡང་གདོད་མའི་གཞི་ངོ་བོའི་ངོས་ནས་གཞལ་ན། སྟོང་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན། སྣང་བ་མ་ཡིན། མི་སྣང་བ་མ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན། འཁོར་བ་མ་ཡིན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན། དགེ་བ་མ་ཡིན། སྡིག་པ་མ་ཡིན། བྱས་པ་མ་ཡིན། མ་བྱས་པ་མ་ཡིན། སྣང་བ་མ་ཡིན། སྟོང་པ་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མ་ཡིན། ། (༧༣)དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན། །འདུས་བྱས་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན། ཁ་དོག་མེད། དབྱིབས་མེད། ངོ་བོ་མེད། ངོས་གཟུང་མེད། བརྗོད་བྱའི་དོན་མ་གྲུབ། བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་མ་གྲུབ། མཚོན་པའི་ཡུལ་མ་གྲུབ། གནས་པའི་གཞི་མ་གྲུབ། གདོད་མའི་ངང་མ་གྲུབ། བྱུང་བའི་ས་མེད་པས། སྔར་འདས་པ་མེད་དོ། །འགྲོ་འོང་གི་ཡུལ་མེད་པས། ཕྱིས་འབྱུང་། བ་མེད་དོ། །བརྟེན་པའི་གནས་མེད་པས་ད་ལྟར་དམིགས
Chinese
如是，以光明内明的状态，于身与智慧的坛城中安住，以安住于大悲觉性之精要者，如燃烧之绿松石卵之譬喻而知晓。彼亦从法身之状态中，报身，从报身之状态中，化身安住于觉性，谓之三身无离无合任运自成珍宝之状态。譬如，本体从初始即空性，法身之自性光芒，犹如湛蓝虚空般清净。自性身与智慧之坛城圆满受用，犹如日月星辰升起。大悲周遍，觉性之智慧向十方放射光芒之状态，应如是知晓。总而言之，本体原始清净之界中，自性任运之光芒，所有显现为身与坛城（72）者，大悲自显之智慧未向外散发，而安住于内明中。于界清净中云：本体原始清净之智慧，远离一切无明分别。自性任运之智慧，安住于空明自性光芒中。大悲周遍之智慧，安住于无碍显空性中。如是说。若彼等摄集，则唯有三种智慧，此外无有。日月和合经中云：基础安住之智慧有三种，即本体原始清净之智慧，自性任运之智慧，以及大悲自显之智慧。如是宣说。第二，广说，于本体、自性、大悲三者中。又，若从原始之基础本体之角度衡量，空性远离戏论，犹如虚空般清净，非有非无，非显现非不显现，非二者皆是，亦非非二者皆非。非轮回，非涅槃。非善非恶，非作非未作。非显现非空性，非事物（73）非非事物。非有为，非无为。无色，无形，无本体，无所指。不可言说之义未成立，不可言说之词未成立，所诠释之境未成立，安住之基础未成立，原始之状态未成立。因无生起之处，故无先前已逝。因无来往之境，故无后来生起。因无所依赖之处，故无现在所缘。
English
Thus, in the state of luminous inner clarity, residing within the mandala of body and wisdom, it should be understood by the example of a burning turquoise egg, residing in the essence of compassion and awareness. Moreover, from the state of the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and from the state of the Sambhogakaya, the Nirmanakaya abides in awareness, which is called the state of the spontaneously accomplished preciousness of the three bodies, inseparable and unmingled. For example, the essence is empty from the beginning, the self-radiance of the Dharmakaya is like the utterly pure blue sky. The self-nature body and the mandala of wisdom are perfectly complete, like the rising of the sun, moon, planets, and stars. Compassion is all-pervasive, and the wisdom of awareness radiates in all directions like rays of light, which should be understood in this way. In short, in the realm of the essence of primordial purity, all the radiant light of self-nature that spontaneously arises as body and mandala (72), the wisdom of compassion's self-appearance does not radiate outward but abides in inner clarity. In the clarity of the realm, it is said: The wisdom of the essence of primordial purity is free from all ignorance and concepts. The wisdom of self-nature that is spontaneously accomplished abides in the self-radiance of emptiness and clarity. The wisdom of all-pervasive compassion abides in unobstructed appearance and emptiness. Thus it is said. If these are gathered together, there are only three wisdoms, and nothing else. In the Sutra of the Union of the Sun and Moon, it is said: There are three wisdoms that abide as the basis: the wisdom of the essence of primordial purity, the wisdom of self-nature that is spontaneously accomplished, and the wisdom of compassion's self-appearance. Thus it is taught. Secondly, in the extensive explanation of the three, essence, self-nature, and compassion. Furthermore, if measured from the perspective of the original ground essence, emptiness is free from elaboration, like the utterly pure sky, it is neither existent nor nonexistent, neither apparent nor non-apparent, neither both nor neither. It is neither samsara nor nirvana. Neither virtuous nor non-virtuous, neither done nor undone. Neither apparent nor empty, neither a thing (73) nor a non-thing. Neither conditioned nor unconditioned. Without color, without shape, without essence, without designation. The meaning to be expressed is not established, the words to be expressed are not established, the object to be represented is not established, the basis of abiding is not established, the state of primordiality is not established. Because there is no place of arising, there is no past that has passed away. Because there is no place of going and coming, there is no future that will arise. Because there is no place of reliance, there is no present object of focus.
Tibetan
་སུ་མེད་དོ། །ལས་མེད་དོ། །བག་ཆགས་མེད་དོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ། །རིག་པ་མེད་དོ། །མ་རིག་བ་མེད་དོ། །སེམས་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་མེད་དོ། །སྣང་བ་དང་། །མི་སྣང་བ་དང་། ཡོད་པ་དང་། མེད་པ་དང་། ཡིན་པ་དང་། མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་ཚིག་དང་། དོན་དང་མིང་དང་། ཡི་གེའི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་ཞིང་བསྟན་དུ་མེད་པ། བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་དག། ཅེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མེད་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་གྲངས་མེད་ (༧༤)དོ། །གང་དུ་མ་ཕྱེ་ཆིག་ཆོད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ཞེས། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིར་མི་དགོངས། །ཡུལ་དག་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྩལ་དང་ཡོན་ཏན་འགགས་མེད་པས། །རོལ་པ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ལས། །སྣ་ཚོགས་བརྗོད་པའི་གཞི་མའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་སྤྱད་པའི་ཡུལ་མེད་དོ། །སྔར་འདས་པ་མེད་དོ། །ཕྱིས་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ད་ལྟར་གནས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ལས་མེད་དོ། །བག་ཆགས་མེད་དོ། །མ་རིག་པ་མེད་དོ། །སེམས་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་མེད་དོ། །འཁོར་བ་མེད་དོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ངོ། །ཞེས་པ་དང་། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་གདོད་མའི་ཀ་དག་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱང་ཆད་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ཁོ་ན་དང་འདྲའམ་ཞེ་ན་སྟོང་ལ་གོ་འབྱེད་པས་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དཔེར་བྱས་ཀྱི། སྣང་བ་དང་རིག་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ངོས་ནས་དཔེ་བཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་ (༧༥)འགྱུར་ལས། སྟོང་གསལ་རིག་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། ང་ལ་སྟོང་པ་དང་སྣང་བ་མ་སྤངས་པར་རྫོགས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། སྟོང་དང་གསལ་དང་མི་འགགས་ཕྱིར། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། ང་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན་གཞིའི་གནས་ལུགས་འདི་ལྟར་གནས་ཏེ། གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་སོ། །ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུའི་གནས
Chinese
亦无有业。亦无有习气。亦无有异熟。亦无有明。亦无有无明。亦无有心。亦无有智慧。如是显现与。不显现与，有与。无有与，是与。非是等等之词与。义与名与。文字之相，以任何皆不可表示与显示。是超越心识之境地。如是于牟帝伽鬘中云： 初始本净中， 错乱唯是说， 如是无错乱，为何耶？ 是故错乱本即净。如是于拨乱中云： 自性本净智慧中， 无明之名亦无有， 一与二等数亦无（74）。 何处未分唯一决， 唯是智慧亦无成。 自性任成智慧者， 不生不灭作何思？ 境等无有决定故， 功能功德无有断， 唯是戏耍而显现， 多种言说之根本。如是于无字中云： 于自生智慧之见修行之境亦无有。 过去已逝亦无有。 未来将生亦无有。 现在安住任何亦无有。 业亦无有。习气亦无有。无明亦无有。心亦无有。智慧亦无有。轮回亦无有。涅槃亦无有。觉性自性亦非有， 显现为智慧者任何亦无有。 彼一切皆从无执着而生。如是于觉性自显中云： 超离常断二边际， 四边之垢自清净。如是说。 那么，初始本净，与任何皆无有之空旷虚空相同吗？若如是，以空性作区分，以虚空之清净作为比喻。然并非从显现与觉性任何皆无有之角度而作比喻。如是于拨（75）乱中云： 空明觉且无有变。如是说。于无字中云： 诶玛吙！吾于空性与显现未舍弃而圆满。如是说。于虚空清明中云： 以空与明及无灭故， 无有边堕与偏袒。如是说。于自显中云： 吾无有之先，此地之体性如是安住。所谓地本净大者，自性本体大悲三者而安住。本体不变之智慧，无有间断而显现，乃童瓶身之境地。
English
There is no action. There is no habit. There is no maturation. There is no knowledge. There is no ignorance. There is no mind. There is no wisdom. Like appearance and. Non-appearance, existence and. Non-existence, is and. Non-is, etc., words and. Meaning, name and. The form of letters cannot be represented or shown by anything. It is beyond the realm of mind. As it is said in the Garland of Pearls: In the original pure, It cannot be said that it is just a mistake. What is the same as not being wrong? Therefore, the mistake is pure from the beginning. As it is said in Thalgyur: In the essence of pure wisdom, There is no such thing as ignorance, There is no number of one and two (74). Where there is no separation, there is only one decision, There is no such thing as wisdom. Self-existent wisdom, What do you think of not being born or dying? Because there is no certainty about the place, The skill and merit are uninterrupted, It is only a play, The basis of various expressions. As it is said in the letterless: There is no object of practice in the view of self-born wisdom. There is no past. There is no future. There is nothing that exists now. There is no action. There is no habit. There is no ignorance. There is no mind. There is no wisdom. There is no samsara. There is no nirvana. Consciousness itself is not existent, There is nothing that appears as wisdom. All of this comes from non-attachment. As it is said in Rigpa Rangshar: Beyond the two extremes of permanence and annihilation, The stain of the four extremes is self-purified. So it is. Then, is the original pure like the empty sky that has nothing? If so, distinguish it by emptiness, and use the purity of the sky as a metaphor. However, it is not a metaphor from the perspective of having no appearance or knowledge. As it is said in Thal (75) gyur: Empty, clear, aware and unchanging. So it is said. In the letterless, it is said: Emaho! I am complete without abandoning emptiness and appearance. So it is said. In Klongsal, it is said: Because of emptiness, clarity and non-cessation, There is no side fall or bias. So it is said. In Rangshar, it is said: Before I was gone, the nature of this ground remained like this. The so-called ground, the great pure, remains in the three essences of self-nature, essence and compassion. The wisdom of unchanging essence, appearing without interruption, is the state of the youthful vase body.