Tibetan
་མོས་པ་བྱས་ཏེ་བདེ་སྟོང་གི་དོན་ལ་མཉམ་པར་གཞག། ཡང་ན་ཞེན་ལོག་བསྒོམས་པས་དེར་མི་འཇུག་གོ། །དེའི་དུས་སུ་ལྷ་ (༤༤༦)མི་གཉིས་འོད་དཀར་བོ། བྱོལ་སོང་། ལྟ་མིན་སེར་པོ། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་ནག་པོར་སྣང་ཞིང་། ལྟ་མི་གཉིས་མགོ་གྱེན་དུ་བལྟས་ནས་འགྲོ་བ་སྙམ་བྱེད། ལྷ་མིན་བྱོལ་སོང་མགོ་འཕྲེད། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་མཐུར་དུ་བསྟན་ནས་འགྲོ་བ་སྙམ་བྱེད་དོ། །དེའང་བར་དོར་ཇི་ཙམ་གནས་པའི་ཕྱེད་སྔར་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་ཞིང་། །ཕྱེད་ཕྱི་མའི་སྣང་བ་འཆར་རོ། །དེ་ཡང་ལྷ་ཁང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནང་ན་འདུག་པ་སྙམ་བྱེད་ན་ལྷར་སྐྱེ། །དེ་བཞིན་དུ་འོད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྷ་མིན་དང་། ནམ་རྨུགས་པ་ནི་མི་ལུས་ཙམ་པོ་དང་། །སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དབུས་ན་འདུག་པ་ནི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་དང་། སྤྱི་ལ་པོའམ་ས་ཕུག་ནི་བྱོལ་སོང་དང་། གྲོག་པོ་ནི་ཡི་དྭགས་དང་། མུན་ནག་ཆར་འཐིབས་ནི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བས། དེའི་གསེབ་ཏུ་མི་འགྲོ་བར་གཟབས་པར་བྱའོ། །ཐ་མའི་འབྲིང་གིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་བཟློག་པ་ནི་གོང་གི་སྣང་བདེ་རྣམས་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམས་ནས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ངང་ལ་བཞག་པས་ཁ་ཅིག་གྲོལ་བ་ཡང་ཡོད་ཅིང་། དེར་མངལ་ནས་ཡི་དམ་ཡབ་ཡུམ་དུ་གསལ་བཏབ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་ (༤༤༧)བསྒོམས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེའོ། །ཐ་མ་སྐྱབས་འགྲོས་བཟློག་པ་ནི། གོང་གི་སྣང་བ་ཤར་བའི་དུས་སུ་བླ་མ་ཡི་དམ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་མངལ་སྒོ་ངན་པ་རྣམས་ཁེགས་ཏེ་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་དལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཐོབ་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་ཞབས་དྲུང་དུ་སྐྱེས་ཏེ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཐོས་ནས་འཚང་རྒྱའོ། །འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ངོ་སྤྲོད་མ་ཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་དུ་གྲོལ་བར་ངེས་སོ། །དོན་གསུམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཐམ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་དབུགས་ཕྱུང་ནས་འཚང་རྒྱ་བའི་གདམས་ངག་ནི། རང་ཤར་ལས། བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་ནི། །རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་། །ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ། །གནས་ནས་མཐར་ཕྱིན་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། །སྐུ་གདུང་འབར་བ་ལས། འདི་ནི་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ (༤༤༨)ཁམས་སུ། །དབུགས་ཕྱུང་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རང་དགར་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ཟད། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པར་དབུགས་ཕྱུང་ནས། །བར་དོ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་རྙེད། །ཅེས་པས། འདིའི་དབང་པོ་ཡང་མཐའ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཐ་མ་ནི་མངོན་སུམ་མཐོང་ཡང་ཡུན་དུ་མ་བསྒོམས་པས། ཆོས་ཉིད་བར་དོ་མ་ཟིན་ཏེ་དབང་པོ་ཁ་འཁྱལ་ནས་སྲིད་པའི་བར་དོའི་སྣང་ཆ་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལས། རྨི་ལམ་སད་པའི་ཚུལ་ཙམ་དུ་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེའོ། །དེའང་ཤར་ཕྱོགས་མངོན་པར་དགའ་བ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ། རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་ལས་གྲུབ་པའི་ས་གཞི་ལ་གཞལ་མེད་ཁང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བཀོད་པ། སྒོ་བཞི་གྲུ་བཞི་རྟ་བབས་དང་ལྡན་པ། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པས་མཛེས་ཤིང་ཁོད་སྙོམས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བར་ཡན་ལག་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཆུ་འབབ་པ། །མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་མང་པོས་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གླུ་ལེན་ཅིང་འབྱུང་བ་བཞིའི་གནོད་པ་དང་བྲལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། དེར་སྣང་བའི་ (༤༤༩)སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པས་གདུལ་བྱའི་སེམས་རྒྱུད་འདུལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་སྒྲ་ཆེན་པོ་དུས་བཞིར་སྒྲོགས་པས་མཛེས་པ། རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་འཁོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྣང་བ། རང་ཉིད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རིགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་གཞོན་ནུའི་གཟུགས་ཅན་མཆོག་ཏུ་དཀར་བའི་ལུས་བླངས་ནས་སྟོན་པའི་ཞལ་མཐོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཞེ་སྡང་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་གྲོལ་ཏེ། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་གནས་པ་སྙམ་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ཡང་རང་སྣང་རྣམ་པར་དག་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་ལས་ཤར་བ་སྟེ། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པའི་རིགས་ལྔའི་ཞིང་ལྟར་ཕྱོགས་གཤེད་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སྔར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གནད་ཀྱིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་ཤར་བའི་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དེ་ཉིད་རང་སྣང་ལ་སྣང་བའོ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཤད་པ་ནི་སྙིང་ནས་ཤར་ཏེ་མདུན་གྱི་འོད་གསལ་གྱི་མདངས་ལས་སྣང་བ་ན་སྣང་བ་དེ་ཡོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེས་མཚོན་ཏེ། སྙིང་གི་དབུས་ན་ཆོས་ (༤༥༠)སྐུ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གྱི་གདངས་ལས། བར་ན་རིགས་ལྔ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་དེའི་གདངས་ལས། ཕྱི་རོལ་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དང་སྐུར་སྣང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་དང་། འགྲོ་བ་འདུལ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། མ་དག་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མངོན་པར་སྣང་བ་ཡི
Chinese
以信慕而于乐空之义入于等持。或者修习厌离，则不入于彼。其时，天（446）人二者显现白光，旁生，非天显现黄色，地狱饿鬼显现黑色。二者，天人头向上看而行，心想。非天旁生头横着，地狱饿鬼向下看而行，心想。彼亦于中阴所住之量之半，显现先前之相。半者，显现后来之相。彼亦心想若住于天宫与园林之中，则生于天。如是，光之轮为非天，雾气蒙蒙为人类之身，于众多生灵之中而住为人类之珍宝，灶口或者地洞为旁生，峡谷为饿鬼，黑暗降雨为生于地狱。于其间不前往而谨慎。以下等之幻化般生起次第而遮止者，乃于上方之诸相乐显现之时，观想为本尊之天，安住于生起次第之状态中，亦有少数解脱者。于彼处，从胎中明观为本尊父母，以修习生圆（447）之加持，恒常生于行持佛法之族类中。末者以皈依而遮止者，乃于上方之相显现之时，于上师本尊十方之佛陀五部如来等三宝作皈依，则恶劣之胎门皆遮止，获得具备十八暇满之珍宝人身，于彼生中，生于上师善知识殊胜之足下。听闻甚深之法而证菩提。此乃对于未曾通达现量之引导者而言。通达者则决定于自性化身刹土中解脱。第三义，精进印于自性化身刹土中出气而证菩提之窍诀者。自显现云： 见真谛之补特伽罗，虽未于相续中生起证悟，然于十方化身之刹土中，住于彼处而终将解脱。如是说。身舍利燃烧云： 此乃于化身之刹（448）土中，出气一生ིས་ཐོགས། །如是。以及《日月和合》中说： 自在执着的习气尽， 从自性化身中吐气， 无有中阴而证得佛。 如是说。此处的根器也是，最下等的精进者虽然现量见到，但因为没有长期修习，没有把握住法性中阴，以致根器错乱，仅停留在有中阴的显现少分中。如从梦中醒来一般，转生到自性化身刹土。那也是，东方现喜不动金刚的清净刹土，在由珍宝琉璃构成的地面上，有七宝所成的无量宫殿，具备四门四角和阶梯，以伞、胜幢和法轮等庄严，平坦舒适，有八功德水流淌。众多供养天女唱着吉祥之歌，远离地水火风四大种的损害。没有任何烦恼和近烦恼。在那里显现的(449页)本师不动金刚，为了调伏所化众生的心相续，于四时发出巨大的法音鼓声而显得庄严。金刚部的眷属无量菩萨显现。自己也变成金刚部的年轻菩萨形象，获得极其洁白的身体，见到本师的容颜。烦恼嗔恨及其习气都解脱。感觉在那里住了百二十五年。那个世界也是，从自显清净任运自成的光芒中显现的。不像共同乘的五部佛刹土那样位于某个方位。那也是，以前以见到法性真谛的要点，从任运自成的显现中出现的自性化身刹土，是显现在自显中的。说到东方等方位，是从心中升起，从前方的光明光芒中显现时，因为存在那个显现，所以才那样说。同样，其他方位也用此来表示。心的中央是法(450页)身普贤父母的光芒，中间是五部如彩虹般的光芒，外面显现为化身刹土和身。自性化身刹土和，调伏有情的化身身和，不净的化身身显现出来。
English
Having faith and longing, one should remain in equipoise on the meaning of bliss and emptiness. Or, if one meditates on renunciation, one will not enter there. At that time, gods (446) and humans both appear as white light, animals, asuras appear as yellow, and hell beings and pretas appear as black. The two, gods and humans, think they are going with their heads looking up. Asuras and animals have their heads sideways, and hell beings and pretas think they are going with their heads looking down. Also, half of the time spent in the bardo, the previous appearance manifests. The other half, the later appearance arises. Also, if one thinks one is staying inside a temple and a pleasure garden, one will be born as a god. Likewise, the wheel of light is for asuras, the misty sky is just the human body, staying in the midst of many beings is the precious human body, the stove or the hole in the ground is for animals, the ravine is for pretas, and the dark rain is for being born in hell. One should be careful not to go in between them. The last, the intermediate, is to avert with the generation stage like an illusion, that is, when the above appearances of bliss arise, one should contemplate oneself as the deity of the yidam and remain in the state of the generation stage, and some are liberated. There, from the womb, one should clearly visualize the yidam father and mother, and through the blessings of meditating on the generation and completion (447), one will always be born into a lineage that practices the Dharma. The last, averting with refuge, is that when the above appearances arise, one should take refuge in the Three Jewels, such as the guru, the yidam, the buddhas of the ten directions, the five families of sugatas, etc., and then the bad womb doors will all be blocked, and one will obtain a precious human body endowed with the eighteen leisures and endowments, and in that life, one will be born at the feet of the noble guru, the virtuous spiritual friend. Having heard the profound Dharma, one will attain enlightenment. This is for those who have not understood the direct introduction. Those who have understood are certain to be liberated in the realm of the self-existing nirmanakaya. The third meaning, the instruction on exhaling and attaining enlightenment in the realm of the self-existing nirmanakaya through the seal of diligence. From Rangshar: The individual who has seen the truth, even if realization has not arisen in his mindstream, in the realms of the nirmanakaya in the ten directions, by staying there, he will ultimately be liberated. It is said. From the Burning of the Body Relics: This is in the realm of the nirmana (448) kaya, exhaling in one lifetime.
English
īs thogs. Thus. And in "Union of Sun and Moon" it says: The habit of clinging to self is exhausted, exhaling from the nature of the emanation, without bardo, Buddhahood is attained. Thus it is said. The faculties here are also, the lowest of the diligent ones, although seeing directly, but because they have not meditated for a long time, they have not grasped the bardo of dharmata, so the faculties are confused and they remain only in the appearance of the bardo of existence. Like waking up from a dream, they are born in the realm of the self-nature emanation. That is also, the pure realm of the Immovable Vajra, the Joyful One in the East, on the ground made of precious crystal, there is an immeasurable palace made of seven precious things, with four doors, four corners, and steps, adorned with umbrellas, banners, and wheels, etc., level and pleasing, with water flowing with eight qualities. Many offering goddesses sing auspicious songs, free from the harm of the four elements of earth, water, fire, and wind. There are no afflictions or near afflictions. The teacher who appears there (page 449), the Immovable Vajra, in order to tame the minds of the disciples, is adorned by the great sound of the Dharma drum sounding at all times. The retinue of the Vajra family, immeasurable Bodhisattvas, appear. One also becomes the image of a young Bodhisattva of the Vajra family, taking a supremely white body, and seeing the face of the teacher. Afflictions, hatred, and their habits are all liberated. It feels like staying there for one hundred and twenty-five years. That world is also, arising from the self-appearing pure spontaneous light. It is not located in a certain direction like the five Buddha realms of the common vehicle. That is also, previously, with the key point of seeing the truth of dharmata, the self-nature emanation realm that arises from the spontaneous appearance is what appears in self-appearance. Speaking of directions such as the east, it arises from the heart, and when it appears from the light of the light in front, it is said that way because that appearance exists. Similarly, other directions are also indicated by this. In the center of the heart is the light of the Dharma (page 450) body Samantabhadra and Samantabhadri, in the middle is the light of the five families like a rainbow, and outside it appears as the emanation realm and body. The self-nature emanation realm, the emanation body that tames beings, and the impure emanation body appear.