Tibetan
ཏང་སྟེ་དལ་བར་གནས་པའོ། །དེའང་ལུས་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཚོང་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས། ནང་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི་དགེ་བ། གསང་བ་རྣམ་གཡེང་དང་འདུ་འཛི་སྤངས་ཏེ་གཅིག་པུར་འདུག་པའོ། །ངག་གི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས། ནང་ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་བརྗོད་ (༣༥༦)སྣ་ཚོགས། གསང་བ་སྨྲ་བརྗོད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཀག་ནས་ལྐུགས་པ་ལྟར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཁྲུལ་རྟོག་སྣ་ཚོགས། །ནང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་སེམས་འཛིན་སྣ་ཚོགས། གསང་བ་དྲན་རིག་གི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་བཀག་ནས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་གཉིས་ལས། གནས་སྐབས་སུ་བྱ་བ་ཐེངས་པས་འཁྲུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་ལ། །མཐར་ཐུག་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མྱུར་དུ་འཆར་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། ལུས་ཀྱི་གནད་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལ་གནས་པའོ། །དེའང་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ནི་ཙོག་པུ་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སྤྲད་དེ་པུས་མོ་གཉིས་ཕྱིར་བརྒྱངས་ལ། ལག་མཐིལ་བརླའི་ཕྱི་ནས་ས་ལ་བཙུགས་པའམ། ནང་དུ་བཙུགས་པའི་མཐེ་བོང་བཅངས་ཏེ་མཇིང་པ་ཡུད་ཙམ་གྱེན་དུ་བསྟོད་ལ། སྨིན་ཕྲག་གི་ནམ་མཁའ་ལ་མ་འགུལ་བར་བལྟའོ། །ལོངས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་གླང་པོ་ནི་ཁ་སྦུབ་ཀྱིས་པུས་བྲང་སྦྱར་ལ་གྲུ་མོ་གཉིས་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ། ལག་མཐིལ་གཉིས་ཀྱིས་ཨོ་ལ་ཀོ་བརྟེན་པའི་སོར་མོ་འགྲམ་པ་ལ་སྦྱར་ཞིང་། སྒལ་ཚིགས་བསྲངས་ཏེ་མིག་ནམ་མཁའ་ལ་ཟུར་གྱིས་རིག་པར་བལྟའོ། །སྤྲུལ་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་དྲང་སྲོང་ཙོག་པུ་ནི། ཙོག་ (༣༥༧)པུར་འདུག་པའི་རྐང་པའི་ལོང་བུ་གཤིབས་ཏེ་ལག་པ་གཉིས་མཁལ་ཁུང་ངམ་པུས་མོ་ལ་བསྐོར་ནས་སྒལ་ཚིགས་བསྲངས་ཏེ་མིག་བར་སྣང་ལ་ཟིམ་བུར་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་དགོས་པ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་བཞུགས་སྟངས་དང་པོས་ནང་གི་འབྱུང་བ་རྣམས་འཛད་པ་དང་། གཉིས་པས་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཟིན་པ་དང་། །གསུམ་པས་དྲོད་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བ་སྙོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཀ་དག་གི་དོན་རྟོགས་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་འཆར་བ་དང་། འཁྲུལ་སྣང་ཞིང་ཁམས་སུ་འཆར་བའོ། །གཉིས་པ་དག་གི་གནད་ལ་གསུམ་ལས། །དང་པོ་གནས་པ་ནི་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་འཁྲུལ་གཏམ་བཀག་ནས། བརྟན་པ་ནི་རང་གི་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལས་མི་བརྗོད། ལ་བཟླ་བ་ནི་བརྡ་ཙམ་ལས་བརྗོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་དགོས་པ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་འཁྲུལ་པ་
Chinese
堂（ཏང་，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）即是安住于寂静。其中，身体方面，外在的行为是经商、务农等世俗的各种琐事；内在是磕头、绕转等低劣的善行；秘密是舍弃散乱和喧嚣，独自一人安住。语言方面，外在是世俗的各种闲谈；内在是念诵和复诵（356）各种内容；秘密是禁绝言语的表达，如同哑巴一般。意识方面，外在是世俗的各种妄念；内在是生起次第和圆满次第的各种心念执持；秘密是禁绝记忆和觉知的各种分别念，安住于无念的状态。如此行持，有两个必要。暂时来说，因为事情繁多而追随迷惑；究竟来说，有迅速生起无漏智慧的必要。第二方面有三点：身体的关键在于安住于三种坐姿。也就是法身的坐姿如同狮子一般，是盘腿而坐，两个脚底相合，两个膝盖向外张开，手掌从大腿外侧按在地上，或者按在内侧，握住拇指，脖子稍微向上抬起，眼睛不眨地看着眉间前方的天空。报身的坐姿如同大象一般，是脸朝下，膝盖和胸部贴地，两个手肘按在地上，两个手掌以支撑奥拉科（ཨོ་ལ་ཀོ་）的方式，手指贴在脸颊上，脊椎挺直，眼睛斜视着天空。化身的坐姿是如仙人般的盘腿而坐，是盘腿（357）而坐，双腿的胫骨并拢，双手环绕腰部或膝盖，脊椎挺直，眼睛半闭着看着虚空。如此行持的必要是：暂时来说，第一种坐姿能消耗体内的各种元素；第二种坐姿能控制游移的风息；第三种坐姿能产生暖意，并使元素平衡。究竟来说，依次是证悟本来清净的意义，显现任运自成的意义，以及将错觉显现为清净刹土。第二，关于语的关键有三点。第一，安住是断绝言语，禁绝闲谈。稳定是只说少许自己的念诵和复诵。重复是除了示意之外，什么也不说。如此行持的必要是：暂时来说，能减少迷惑。
English
Ṭaṁ (ཏང་，Devanagari: तं, IAST: taṁ, meaning: stillness) is to abide in stillness. In terms of the body, outwardly, it involves various worldly activities such as trade and agriculture; inwardly, it involves inferior virtues such as prostrations and circumambulations; secretly, it involves abandoning distractions and busyness, and abiding alone. In terms of speech, outwardly, it involves various worldly idle talks; inwardly, it involves various recitations and repetitions (356); secretly, it involves restraining from verbal expression, like being mute. In terms of mind, outwardly, it involves various worldly delusions; inwardly, it involves various mind-holdings of generation and completion stages; secretly, it involves restraining various conceptual thoughts of memory and awareness, and abiding in a state of non-thought. Doing so has two purposes. Temporarily, one does not follow delusion due to being occupied with activities; ultimately, there is a need for the swift arising of uncontaminated wisdom. The second aspect has three points: the key to the body is to abide in three postures. That is, the posture of the Dharmakaya, like a lion, is to sit cross-legged with the soles of the feet together, the knees stretched outwards, the palms placed on the ground outside the thighs, or inside, holding the thumbs, the neck slightly raised, and the eyes gazing without moving at the sky between the eyebrows. The posture of the Sambhogakaya, like an elephant, is to lie face down with the knees and chest touching the ground, the elbows placed on the ground, the palms supporting the "Ola Ko" (ཨོ་ལ་ཀོ་) with the fingers touching the cheeks, the spine straightened, and the eyes looking sideways at the sky. The posture of the Nirmanakaya, the sage's cross-legged posture, is to sit cross-legged (357) with the shins of the legs aligned, the hands wrapped around the waist or knees, the spine straightened, and the eyes half-closed, looking at the space. The purpose of doing so is: temporarily, the first posture exhausts the internal elements; the second posture controls the moving winds; the third posture generates warmth and balances the elements. Ultimately, in sequence, it is to realize the meaning of primordial purity, to manifest the meaning of spontaneous accomplishment, and to manifest illusory appearances as pure realms. Second, regarding the key to speech, there are three points. First, abiding is to cut off speech and restrain idle talk. Stability is to speak only a little of one's own recitations and repetitions. Repetition is to say nothing at all except for gestures. The purpose of doing so is: temporarily, it reduces delusion.
Tibetan
དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་འཕེལ། མཐར་ཐུག་རིག་པའི་དོན་ལ་རེག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་གནད་ནི། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པས། ཡུལ་སྟོང་པ་ལ་རིག་པ་སྟོང་པ་འཆར་བའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་དགོས་ (༣༥༨)པ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་མཐོང་ལ། མཐར་ཐུག་ལྷག་མེད་དུ་འཚང་རྒྱའོ། །གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསང་ལམ་མཚོན་ཚུལ་ནི། སྙིང་ནས་མིག་ཏུ་རྩ་དར་དཀར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུས་འབྲེལ་པ་དེའི་ནང་ན་ཡར་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་སྐར་གྱི་ཉི་ཞུར་ལྟར་འཆར་བས་མིག་གི་ནང་དུ་གཟིགས་སྟངས་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་གྱེན་ལོངས་སྐུའི་ཟུར་ལ་དལ་ཞིང་སྙོམས་པར། སྤྲུལ་སྐུའི་ཕབ་ལ་ཕྱེད་བཙུམ་རབ་ཏུ་ཟིམ་པར་བྱས་ལ་བལྟའོ། །རླུང་གི་གནད་དུ་མཆུ་དང་སོ་གཉིས་བག་ཙམ་མ་རེག་པར་བྱས་ལ་རླུང་ཁ་ནས་རབ་ཏུ་དལ་བར་གཏང་ངོ། །རིག་པའི་གནད་དུ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཤར་བ་ལ་མ་འགུལ་བར་བལྟའོ། །དེས་ནི་གནས་སྐབས་སུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་ལ། མཐར་ཐུག་སྣང་བ་བཞི་ཟད་དེ་ལྷག་མེད་དུ་འཚང་རྒྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་དེ་ཉིད་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རྣམ་པ་མང་ཡང་། འདིར་བསྡུ་ན་ལྔ་ཚན་བདུན་ལས། དང་པོ་སྐུ་ལྔར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དེ་ལྟར་གནད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གདངས། འོད་དང་ཐིག་ལེར་སྣང་བ་འདི་རང་ངོ་འོད་གསལ་དུ་སྣང་བས་རྣམ་སྣང་གི་སྐུ། འོད་གསལ་འགྱུར་བ་མེད་པས་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། དེ་ཉིད་འཕེལ་བ་དང་བཅས་པས་རིན་ (༣༥༩)ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་སྐུ། སྣང་བ་ཚད་མེད་པས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐུ། འོད་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤར་བས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་སྐུ་སྟེ་གཞི། དེར་སྣང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བས་སྟོང་གསལ་དུ་བསྒོམས་པ་ལམ། རིགས་ལྔ་སོ་སོའི་སྐུར་གསལ་དུས་འབྲས་བུའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། འོད་གསལ་དེ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་ཅིང་སྐུའི་འཆར་གཞི་བྱེད་པས་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས། དེ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས། དེ་ལ་བློའི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་འཆར་བས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་ཉིད་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས། དེ་ཐམས་ཅད་ཡེ་སྟོང་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཞི། དེ་ཉིད་ས་ལེ་སིང་ངེ་བསྒོམས་པ་ལམ། དེ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྣང་སྲིད་འོད་སྣང་དུ་ཤར་བ་འབྲས་བུའོ། །གསུམ་པ་རིགས་ལྔར་ངོ་སྤྲད་པ་
Chinese
并且烦恼不增长，最终触及智慧的意义，在所有佛的语言之中获得寂灭。第三是心的要点：当天空没有云彩时，心不散乱地专注于此，在空旷的境地上，空性的觉性便会显现。如此做的必要是：暂时能清楚地见到觉性显现，最终彻底成佛。第三是象征智慧的秘密道：从心脏到眼睛，如同白色丝线的脉络相连，在那之中，智慧如印度星辰般的日晕般显现，因此要在眼睛里进行观看。法身的观看方式是向上，报身的观看方式是倾斜且缓慢平和，化身的观看方式是向下，半闭着眼睛，非常专注地观看。关于气的要点，嘴唇和牙齿稍微不要接触，从口中非常缓慢地呼气。关于觉性的要点，对于连续显现的光芒，不要动摇地观看。这样，暂时觉性的智慧会在感官的显现中清晰，最终四种显现消失，从而彻底成佛。第二，真正介绍本体：虽然形式多样，但如果在此归纳，则有五组七个方面。第一，介绍五身：像这样通过要点所见的觉性，金刚连续，是身和智慧的自性，显现为光和明点，这自性显现为光明，是毗卢遮那佛的身；光明不变，是不动金刚的身；它增长并具备，是宝生佛的身；显现无限，是无量光佛的身；五光任运自成地显现，是不空成就佛的身，这是基础。在那里，由于没有能见和所见，因此在空明中禅修是道。五种姓各自显现为身时，是果。第二，介绍五种智慧：光明本身没有污垢，并且是身的显现基础，是镜智；它本身没有分别，是平等性智；在那之上，心的差别各自显现，是妙观察智；它本身不需寻找，任运自成，是成所作智；那一切远离原始空性之根，是法界性智，这是基础。它本身清晰明亮地禅修是道。它最终圆满，显现为轮回涅槃的光明，是果。第三，介绍五种姓：
English
And afflictions do not increase. Ultimately, one touches the meaning of wisdom, and in the realm of the speech of all Buddhas, one passes beyond sorrow. The third is the key point of the mind: When the sky is free from clouds, by focusing the mind without distraction, empty awareness arises in the empty realm. The necessity of doing so is: temporarily, one clearly sees awareness manifest, and ultimately, one attains complete Buddhahood. The third is the way to symbolize the secret path of wisdom: From the heart to the eye, connected by a vein like a white silk thread, within that, wisdom appears like the halo of an Indian star, so one should look within the eye. The way of looking at the Dharmakaya is upwards, the way of looking at the Sambhogakaya is inclined, slow, and peaceful, and the way of looking at the Nirmanakaya is downwards, half-closed, and very focused. Regarding the key point of the wind, the lips and teeth should not touch slightly, and one should exhale very slowly from the mouth. Regarding the key point of awareness, one should look without moving at the continuous appearance of light. By this, temporarily, the wisdom of awareness will be clear in the manifestation of the senses, and ultimately, the four appearances will cease, and one will attain complete Buddhahood. Second, the actual introduction of the essence itself: Although there are many forms, if we summarize them here, there are five sets of seven aspects. First, the introduction to the five Kayas: The awareness seen through the key points in this way, the Vajra continuous, is the self-sound of body and wisdom. The appearance of light and bindus, this self-nature appearing as clear light, is the body of Vairochana. The clear light is unchanging, it is the body of Akshobhya Vajra. That itself increases and possesses, it is the body of Ratnasambhava. The appearance is limitless, it is the body of Amitabha. The five lights spontaneously arise, it is the body of Amoghasiddhi, this is the basis. There, since there is no grasper and grasped, meditating in emptiness and clarity is the path. When the five families each manifest as bodies, it is the fruit. Second, the introduction to the five wisdoms: The clear light itself is without impurities and is the basis for the manifestation of the body, it is the Mirror-like Wisdom. That itself is without separation, it is the Wisdom of Equality. Upon that, the distinctions of mind each manifest, it is the Discriminating Wisdom. That itself is not sought, spontaneously accomplished, it is the All-Accomplishing Wisdom. All of that is free from the root of primordial emptiness, it is the Wisdom of Dharmadhatu, this is the basis. Meditating on that itself, clear and bright, is the path. That ultimately perfected, the appearance of samsara and nirvana as light, is the fruit. Third, the introduction to the five families: