Tibetan
། ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་། ཡོན་ཏན་འཐོབ་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ངག་ཕྱིས་འཁོར་བར་མི་འཇུག་ཅིང་། ལོངས་སྐུར་གྲོལ་བའོ། །མཐར་ཐུག་གསུང་རྡོ་རྗེའི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལའང་། དང་པོར་རྩད་བཅད་པ། བར་དུ་མ་ཚང་བཙལ་བ། ཐ་མར་གནས་ལུགས་ལ་བརྟག་པ་གསུམ་ལས། རྩད་བཅད་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་འདི་གང་འཁོར་བར་ (༣༤༤)འཁྱམས་པ་ཡིན། བདེ་སྡུག་དང་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་གང་ཡིན། ཚེ་སྔ་ཕྱིར་ཡང་གང་འཕོས་ཤིང་བརྒྱུད་པ་ཡིན། གཙོ་གང་དུ་འདུག་སྙམ་དུ་བརྟགས་པས། སེམས་གཙོ་ཆེ་བར་ཤེས་པ་ནི་རྐུན་མ་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་ཚང་བཙལ་བ་ནི། སེམས་དང་དེའི་ཡུལ་སྣང་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ལ་བརྟག་པ་སྟེ། དེའང་ལུས་ངག་སེམས་གསུམ་པོ་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་ལུས་ངག་ལྟར་སེམས་ཀྱང་མཐོང་ཐོས་སུ་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད། ངག་རྗེས་མེད་གཏད་ཡལ། སེམས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་རྗེས། ཐ་དད་བྱ་དང་། དད་བྱེད་འདུག་གམ། དཔྱད་ན་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་ཡི་ན་དང་། གཅིག་མ་ཡིན་གྱི་ཕུང་པོ་གསུམ་པའང་ཞར་ལ་ཁོགས་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་དང་། ནང་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་དུས་ན། གཟུང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དང་། འཛིན་བྱེད་ཤེས་པ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པས། ཡུལ་མེད་རྟེན་འབྲེལ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཆད། གཉིས་འཛིན་གྱི་མཁར་པོ་འགྱེལ། བདག་གཞན་གྱི་སྣང་བ་ནུབ། དགྲ་གཉེན་གྱི་འཁྲུལ་ (༣༤༥)འཛིན་ཞིག །དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་སྤྲིན་ཚོགས་དེངས། །ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་ལ་ཕྱིན་ཏོ། །གནས་ལུགས་ལ་བརྟག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ནི་ཡུལ་ལ་འཆར་དུས་ན། ཡུལ་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་། ཡུལ་ལས་སེམས་བྱུང་ན་ཡུལ་དེ་རགས་པ་ཡིན་ན་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་བསིལ་བས་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཚེ་བྱུང་བའི་ཡུལ་མེད་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་མི་འགྲུབ་བོ། །ཕྲ་བ་ཡིན་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ཆ་ཤས་བརྟག་པས་མི་རྙེད་དོ། །སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་ན་སྐད་ཅིག་རང་དུས་ན་སེམས་ཆ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་ཆ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་སྐད་ཅིག་ལ་ཆ་གཉིས་མེད་པས་ཀྱང་སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་ས་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཀྱང་བྱུང་ངོ་སྙམ་ན། སེམས་དེས་དེ་སྐད་ཟེར་རམ། ཡི་གེ་བྲིས་པ་འདུག་གམ། ཁྱོད་རང་སྙམ་པ་ཡིན་ནམ། དེ་སྐད་ཟེར་བ་དང་བྲིས་པ་འདུག་ན་ག་རེ། །ཅི་ཡང་མི་འདུག་གོ་སྙམ་པས་དེར་འགྲོ་ན། སྣང་བ་འདི་མུན་པའོ། །སྙམ་པ་བྱས་དུས་དེར་འགྲོའམ། དེས་ན་བློས་བཀོད་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ཀྱང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ལ། དེ་ལས་ (༣༤༦)གཞན་དུའང་སྐྱེས་ས་དང་སྐྱེ་མཁན་མེད་པས། སེམས་དང་པོར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས། ཆོས་སྐུ་བློ་བྲལ་ཆེན་པོ་ཐོག་མའི་ཟད་ས་ཤེས་སོ། །བར་དུ་གནས་ས་གནས་མཁན་ལ་བརྟག་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་པས་གཞི་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་སྟེ་གནས་པའི་ཡུལ་མེད། གནས་མཁན་རང་གི་སེམས་ལ་བརྟགས་པས། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་ངོ་བོ་དང་ངོས་གཟུང་མ་རྙེད་པས། འཛིན་བྱེད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་རྙེད་དེ། གཟུང་འཛིན་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་སྟོངས་ནས། གནས་ས་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ཡོངས་སྐུ་གཞི་བྲལ་གསལ་དག་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་བབས་ཀྱི་དགོངས་པར་ཤེས་སོ། །ཐ་མར་འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟག་པས། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤར་བའི་སེམས་ཞེས་མ་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་མ་སྐྱེས་པས་བར་དུ་མི་གནས་། མི་གནས་པ་ལ་འགག་པ་མེད་པས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད། ཤར་གནས་རིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་སྟེ། རིག་སྟོང་རང་གྲོལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་ཐག་ཆོད་པས། ཕྱམ་མཉམ་ཡངས་པ་ཕྱོགས་ཡན་ཆེན་པོར་བློ་བདེ་བའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་གསུམ་ལས། ཐུན་མོང་དུ་སེམས་ཀྱི་སྡིག་པ་ (༣༤༧)འདག །ཡོན་ཏན་སྐྱེ་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕྱིས་འཁོར་བར་མི་འཇུག་ཅིང་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བའི། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི། བཞི་པ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ནི། བདེ་བའི་མལ་དུ་ལུས་སོ་མ་སྒུལ་བསྐྱོད་དང་བྲལ་བ། ངག་སོ་མ་སྨྲ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ། ཡིད་སོ་མ་དྲན་རྟོག་དང་བྲལ་བར་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་རང་བབས་སུ་ཉལ་ལོ། །དགོས་པ་གསུམ་ལས། ཐུན་མོང་དུ་རྩ་རླུང་ཁོད་སྙོམས་པས་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུགས་ཤིང་ནད་མེད་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ལུས་སེམས་ངང་གིས་བདེ་བའོ། །མཐར་ཐུག་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཛིན་པ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བའོ། །དོན་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་རིག་པའི་རང་ངོ་སྤྲད་པས་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཅེར་མཐོང་དུ་བསྟན་པ་ལ། ཀ་དག་ཆོས་ཟད་དུ་ལ་བཟླ་བ་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་དང་། ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་
Chinese
通常来说，可以清净语的罪业，获得功德，遣除执着。特别来说，语不再进入轮回，于报身中解脱。最终来说，于语金刚的虚空中证入涅槃。第三，心的前行也有三种，首先是追根究底，中间是寻找不足，最后是观察实相。追根究底是：身语意三者中，哪个在轮回中（344）漂泊？苦乐和否定肯定一切的作者是谁？又是哪个在前后世中转移和延续？思索着主宰在哪里。认识到心是主宰，就像认出盗贼一样。寻找不足是：观察心和它的境相二者是一还是异。也就是身语意三者是一还是异？如果是一，那么像身语一样，心也应该能被看见和听见。如果是异，那么身体是不可分割的微尘，语是无痕迹的消失，心像鸟飞过一样无痕迹地消失后，异体和异体作用者存在吗？如果考察，因为关系没有成立的缘故，既不是一也不是异。这样一来，如果说是二，以及不是一的第三种聚合体也随之崩溃，所以一和异的成立是丝毫也没有的。同样，当外面的色声香味触和里面的心被心所执持的时候，观察所取的境显现和能取的识二者是一还是异。认识到无境的缘起是唯一的，能取所取的根本断绝，二取的高墙倒塌，自他的显现消失，敌友的错（345）觉平息，否定肯定的云团消散，到达了如虚空般的法性见解。观察实相的三种方式中，第一种是观察生处和生者：心在境上显现的时候，是从境中生出心，还是从心中生出心？如果从境中生出心，如果境是粗大的，那么因为它没有被分解成不可分割的微尘，所以在境产生的时候，没有境，所以从境中产生的心不会成立。如果是微细的，那么考察颜色、形状和部分也找不到。如果从心中生出心，那么在一刹那间，心会变成两部分，因为有生处和生者两部分。这样一来，因为心在一刹那间没有两部分，所以心不能从心中生
English
In general, it purifies the sins of speech, obtains qualities, and reverses attachment. In particular, speech does not enter samsara again, and is liberated in the Sambhogakaya. Ultimately, it passes into nirvana in the space of Vajra Speech. Thirdly, the preliminaries of the mind also have three aspects: first, tracing the root; second, searching for deficiencies; and third, examining the nature of reality. Tracing the root is: which of the three—body, speech, and mind—wanders in samsara (344)? Who is the agent of all happiness and suffering, affirmation and negation? Which one transmigrates and continues through past and future lives? When contemplating where the master resides, recognizing that the mind is the master is like recognizing a thief. Searching for deficiencies is: examining whether the mind and its object appearance are one or different. That is, are the three—body, speech, and mind—one or different? If they are one, then like body and speech, the mind should also be seen and heard. If they are different, then the body is an indivisible particle, speech is a traceless disappearance, and after the mind disappears like a bird flying without a trace, do the different entity and the agent of difference exist? If examined, because the relationship is not established, it is neither one nor different. Thus, if it is said to be two, and the third aggregate that is not one also collapses along with it, so the establishment of one and different is not even a little. Similarly, when external forms, sounds, smells, tastes, and textures, and the internal mind are apprehended by the mind, when examining whether the appearing object to be grasped and the apprehending consciousness are one or different, realizing that the interdependent origination without an object is unique, the root of grasping and being grasped is severed, the fortress of dualistic grasping collapses, the appearance of self and other vanishes, the illusion of enemy and friend is (345) pacified, the clouds of affirmation and negation disperse, and one reaches the view of dharmata like the sky. Among the three ways of examining the nature of reality, the first is to examine the place of origin and the originator: when the mind appears on an object, does the mind arise from the object, or does the mind arise from the mind? If the mind arises from the object, if the object is coarse, then because it has not been broken down into indivisible particles, when the object arises, there is no object, so the mind arising from it will not be established. If it is subtle, then examining the color, shape, and parts will not be found. If the mind arises from the mind, then in a single moment, the mind will become two parts, because there are two parts, the place of origin and the originator. Thus, because the mind does not have two parts in a single moment, the mind cannot arise from the mind.
Chinese
尚未成立。然而，如果認為產生了，那個心會那樣說嗎？有寫字嗎？是你自己認為嗎？如果那樣說和寫了，那會是什麼？如果認為什麼也沒有而前往那裡，這個顯現就是黑暗。如果做了認為的時候，會前往那裡嗎？因此，由於心所造作的是虛構的，所以自性也不成立。而且，從那裡（346）以外也沒有出生地和出生者。由於心最初沒有出生已成定論，所以了知了法身離念之大的最初窮盡之處。中間安住處和安住者的觀察也與此相同，通過觀察六境的自性，如虛空般清淨，沒有安住的地方。通過觀察安住者自己的心，沒有找到顏色、形狀、本質和識別，沒有找到能執著的識之自性，能所執的心的錯覺消失，了知了無有安住處的心性，圓滿身離基清淨廣大，法性自然本來的意。最後，通過觀察去處和去者，在境上生起的心並未成立。因為最初沒有出生，所以中間不住留。不住留就沒有止滅，因此是遠離生、滅、住三者的法性。轉為顯現、安住無別的大平等，確定為明空自解脫化身，廣坦平等廣大無邊之境心安樂。如此對心做前行有三個必要，共同的是心的罪業（347）清淨，功德生起，顯現執著轉為解脫。特別是不再墮入輪迴，於法身中解脫，最終於心金剛界中寂滅。第四，安住於自然狀態，在安樂的床上，身體不搖動，語不說話，意不憶念分別，放鬆鬆弛，自然安眠。有三個必要，共同的是脈氣調和，四大不紊亂，無有疾病。特別是禪定自然生起，身心自然安樂。最終三門的執著自然解脫。第二個意義，通過實際指示覺性的本來面目，直接顯示光明法身，將本淨法盡轉為基位截斷，任運成就光明
English
It has not been established. However, if you think it has arisen, does that mind say so? Is there writing? Is it what you think? If it says and writes that, what is it? If you think there is nothing and go there, this appearance is darkness. When you make the thought, do you go there? Therefore, since what is fabricated by the mind is a fabrication, its own nature is not established. Moreover, there is no place of birth or one who is born other than that (346). Since it is established that the mind does not arise in the beginning, one knows the initial exhaustion of the great Dharmakaya beyond mind. The investigation of the place of abiding and the one who abides in the middle is also the same. By examining the nature of the six objects, it is pure like the sky without a basis, and there is no place to abide. By examining the mind of the one who abides, one does not find color, shape, essence, or identification. One does not find the nature of the knowing that grasps. When the delusion of the grasping mind vanishes, one knows the mind itself without a place of abiding, the great clear and pure groundless totality body, the intention of the natural state of reality. Finally, by examining the place of going and the one who goes, the mind that arises on the object is not established. Because it is not born in the beginning, it does not abide in the middle. Since there is no cessation for what does not abide, it is the nature of reality that is free from the three: arising, ceasing, and abiding. It transforms into the great equality of appearance and abiding without distinction. By deciding on the self-liberated Sambhogakaya of awareness and emptiness, there is mental ease in the vast, equal, and boundless realm. Thus, there are three necessities for doing the preliminary practices of the mind. In general, the sins of the mind (347) are purified, qualities arise, and manifest clinging turns into liberation. In particular, one does not fall into samsara later and is liberated in the Dharmakaya, ultimately passing into peace in the realm of the Vajra Mind. Fourth, settling into a natural state: on a comfortable bed, the body is without movement, speech is without speaking, and mind is without thought and concept. Loosen and relax, and sleep naturally. There are three necessities. In general, the elements are not disturbed and there is no disease because the channels and winds are balanced. In particular, samadhi arises naturally, and body and mind are naturally at ease. Ultimately, the clinging of the three doors is naturally liberated. The second meaning, by actually pointing out the face of awareness, directly showing the clear light Dharmakaya, transforming the primordially pure exhaustion of phenomena into the cutting through the base, spontaneously accomplishing clear light.