Tibetan
་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་དང་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་གཞིག་ཅིང་བརྟགས་པས་། མ་རྙེད་པ་ནི་ཡེ་སྟོང་ (༢༩༧)རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ད་ལྟ་གང་ན་གནས་བརྟགས་པས། མ་རྙེད་པ་ནི་གཞི་མེད་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཐ་མ་གར་འགྲོ་བ་རྟགས་པས་མ་རྙེད་པ་ནི་སེམས་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་ནི། སྤྱི་བོར་ཨ། མགྲིན་པར་སུ། སྙིང་གར་ནྀྲ། ལྟེ་བར་ཏྲི། གསང་བར་པྲེ། རྐང་མཐིལ་དུ་བསམས་ལ། འགྲོ་དྲུག་གི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་གང་བ་སེལ་དོང་གི་དུ་བ་འཐུལ་བ་ལྟ་བུའི། སྤྱི་བོར་ཨོཾཱ། མགྲིན་པར་ཨཱཿསྙིང་གར་ཧཱུྃ་གསུམ་ལས་མེ་འབར་བས་ཡི་གེ་དྲུག་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ནས་ལུས་ཤེལ་གོང་ལྟར་བསམས་ལ། ཨཱོྃ་ཨཱཿཧཱུྃ་གི་གླུ་སྙན་ལ་རིང་བ་འབུམ་ཚོ་བདུན་བཟླའོ། །གསུམ་པ་གསང་བ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོས་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ལུགས་བསྟན་པ་ལ། ཞི་གནས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་རང་བཞིན་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། ཟུང་འབྲེལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་བཟླ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་སྔོན་འགྲོ་རྣལ་དུ་དབབ་པས་ཞི་གནས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། དངོས་གཞི་སོར་འཇུག་པས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་དེ་ (༢༩༨)ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ། རྗེས་ལྟ་སྟངས་གསུམ་གྱིས་རྐྱེན་དང་བསྲེས་ཏེ་བོགས་དབྱུང་ཞིང་རྩལ་སྦྱོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བདེ་བའི་མལ་དུ་ཉལ་ལ་ལུས་འགུལ་བསྐྱོད་དང་བྲལ་བ་ངག་སྨྲ་བརྗོད་དང་བྲལ་བ། སེམས་དྲན་བསམ་དང་བྲལ་པས་སོས་དལ། ཁོང་གློད་བག་ཕབ་ལ་ཕྱམ་གྱིས་སྐྱེ་མེད་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་བའི་ངང་ལ་འཇོགས་པའོ། །དེས་ནི་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་ཞི་གནས་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་བཅས་ལ། མཉམ་པར་གཞག་ནས་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟ་སྟངས་མིག་བར་སྣང་ལ་མདའ་གང་ཙམ་དུ་གཏད་པས་ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཞི་གནས་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བས་དེ་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཅུང་ཟད་བརྟན་ནས་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་སྟངས། དང་པོ་གྱད་ཀྱི་དོར་སྟབས་ནི་ལངས་ཏེ་གོམ་པ་བགྲད་མིག་ཧར་པོར་བལྟས་ལ་ཞི་གནས་བསྒོམ་མོ། །གཉིས་པ་འཇིགས་པའི་སྒེག་འགྲོས་ནི། གོམ་པ་དལ་གྱིས་འདོར་ཞིང་ཞི་གནས་དང་བསྲེའོ། །གསུམ
Chinese
最初从何而来？内外之境与身体，分解为微尘而观察，未能寻得，即是了悟本来空性（２９７），远离根本之义。第二，现在处于何处，若观察之，未能寻得，即是了悟无基无相，远离执取。第三，最终将往何处，若观察之，未能寻得，即是了悟心无来去之义。第二，内三门之前行，清净障碍，即于头顶观想ཨ（藏文，梵文天城体अ，梵文罗马拟音a，汉语字面意思：阿），于喉间观想སུ（藏文，无，无，无），于心间观想ནྀྲ（藏文，无，无，无），于脐间观想ཏྲི（藏文，无，无，无），于密处观想པྲེ（藏文，无，无，无），于足底观想，如消除充满六道业及习气之污水沟之浓烟般。于头顶观想ཨོཾཱ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：嗡），于喉间观想ཨཱཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：啊），于心间观想ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：吽），由三者发出火焰，焚烧六字及习气之罪障，观想身体如水晶球般。念诵ཨོཾཱ་ཨཱཿཧཱུྃ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：嗡啊吽）之悦耳悠扬之声七百万遍。第三，秘密身语意三门之前行，开示三门之体性，即生起寂止之自性于相续中，以及认识胜观之自性，以及于双运之自性中串习三者。其中，第一者亦有，以令前行纯熟，生起未生之寂止，以及正行安住，认识已生者（２９８），而修持之方式。后有以三种见解，与缘混合，而提升并勤修。其中，第一者，即于安乐之卧具上躺卧，身体远离动摇，语远离言说，心远离忆念思虑，而放松，放开身心，放下一切，坦然安住于无生无思无念之状态中。如此，则必定生起心离戏论之寂止之义。第二者，即声闻之见解，具备七支坐法，于等持中稍作稳固。以及菩萨之见解，双眼凝视前方虚空一箭之遥处，以令觉性明空，不作分别之寂止，如虚空般清净之中心，生起远离戏论之智慧，即是认识彼者。第三者，即于彼者稍作稳固后，忿怒尊之见解。第一，如勇士之姿态，即站立，张开步伐，睁大双眼凝视，而修持寂止。第二，如怖畏之舞姿，即缓慢地迈开步伐，并将寂止与之混合。第三，
English
How did the first come about? By dissecting and examining the external and internal realms and the body into minute particles, it is not found, which is to realize the meaning of primordial emptiness (297), devoid of root. Second, by examining where it dwells now, it is not found, which is to realize that it is without basis or apprehension, devoid of grasping. Third, by examining where it will ultimately go, it is not found, which is to realize the meaning of the mind's absence of coming and going. Second, the preliminary practice of purifying obscurations through the three inner gates: Visualize A (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: A) at the crown of the head, SU (Tibetan, none, none, none) at the throat, NRI (Tibetan, none, none, none) at the heart, TRI (Tibetan, none, none, none) at the navel, PRE (Tibetan, none, none, none) at the secret place, and at the soles of the feet, like the thick smoke billowing from a drain clearing the accumulation of karma and habitual tendencies of the six realms. From OM (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: Om) at the crown of the head, AH (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: Ah) at the throat, and HUM (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: Hum) at the heart, flames blaze forth, burning away all the obscurations of the six syllables and habitual tendencies, and visualize the body as a crystal ball. Recite the melodious and prolonged song of OM AH HUM (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning: Om Ah Hum) seven million times. Third, the preliminary practice of the secret three doors of body, speech, and mind, showing the nature of the three doors: generating the nature of shamatha in the continuum, introducing the nature of vipashyana, and familiarizing oneself with the nature of union. Among these three, the first also involves making the preliminary practices thorough, generating shamatha that has not arisen, and the actual practice of abiding, introducing what has arisen (298), and the way to practice it. Afterwards, there are three ways of viewing, mixing with conditions, and enhancing and training. The first is to lie down on a comfortable bed, with the body free from movement, speech free from utterance, and mind free from thoughts and conceptions, relaxing and letting go, and settling naturally into a state free from birth, thought, and conception. This will surely give rise to the meaning of shamatha, the mind free from elaboration. The second is the view of the Shravakas, with the seven-point posture of Vairochana, remaining in equipoise and becoming somewhat stable. And the view of the Bodhisattvas, fixing the eyes on the space in front, about an arrow's length away, so that awareness is clear and empty, shamatha without conceptualization, like the center of a sky completely pure, giving rise to wisdom free from elaboration, which is to recognize it. The third is, after becoming somewhat stable in that, the view of the wrathful deities. First, the stance of a warrior is to stand up, spread the legs, stare with wide eyes, and meditate on shamatha. Second, the fearful dance is to slowly take steps and mix it with shamatha. Third,
Tibetan
་པ་སེང་གེའི་མཆོངས་སྟངས་ནི། མཆོངས་རྒྱུག་རྒོད་སེམས་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་འཕྲོར་བཅུག་ནས་ཞི་གནས་ཀྱི་དོན་ལ་རྩལ་ (༢༩༩)སྦྱངས་བས། ཕྱིས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཞི་གནས་སུ་འཆར་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་རང་བཞིན་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་གསུམ་ཏེ། སྔོན་འགྲོ་གསུམ་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། དངོས་གཞི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། རྗེས་རང་གྲོལ་གསུམ་གྱིས་བོགས་དབྱུང་ཞིང་རྩལ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྟོག་པ་རྩད་གཅོད་པ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ་འདིའི་བྱེད་པ་པོ་གང་དུ་འདུག །སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིར་གང་ལ་འགྲོ་བར་འདུག །དགག་སྒྲུབ་གང་ལས་འབྱུང་བར་འདུག་བརྟགས་པས་སེམས་སུ་ཤེས་པའོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ་བ་ནི། །དེ་ལྟར་སེམས་དང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ་ཐ་དད་དུ་འདུག །དགའ་མི་དགའ་སྙན་མི་སྙན་སྐྱིད་སྡུག་ཏུ་བྱུང་དུས་སེམས་དང་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ། ཐ་དད་དུ་འདུག །གཅིག་ན་སེམས་ལ་ཁ་དོག་ཡོད་པར་གྱུར་ཏེ་ལུས་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ན་སོ་སོར་གང་ན་འདུག་པ་རྟགས་ཤིང་དཔྱད་པས། གཅིག་ཐ་དད་རྟོགས་པས་བརྟགས་པ་མ་རྟོགས་པར་མེད་པར་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བཏགས་གློ་བུར་བར་གཏན་ལ་ཕེབས་སོ། །གསུམ་པ་ཐ་མ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་གློ་བུར་ (༣༠༠)གྱི་སེམས་དེ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གང་ལས་བྱུང་། སེམས་ཁོ་རང་ལས་སེམས་བྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་སེམས་ལ་དཔྱད་པས། སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་སྟོང་གནས་ས་གནས་མཁན་ལ་བརྟགས་པས། གནས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་། འགྲོ་ས་འགྲོ་མཁན་ལ་དཔྱད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ཤེས་པས་དུས་གསུམ་རྩ་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟར་ལྷག་གིས་སྐྱེ་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་ཚུལ་ལ། གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་བ། །འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བ། གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་གནས་པའི་ངོ་སྤྲད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འཆར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་། གྲུབ་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་སེམས་འདི་ལ་ལེགས་པར་ལྟོས་དང་། དགའ་མི་དགའ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སེམས་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཨེ་འདུག །དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་ཨེ་འདུག །གང་སྣང་གི་ཤེས་པ་དེར་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ངང་ནས་ཕཊ་ཀྱིས་ལ་ཅེར་གྱིས་ལྟོས་ལ་ཕྱམ་གྱིས་ཞོག་དང་། རྒྱ་མཚོའི་དབའ་རླབས་ཞི་བ་ལྟར་རྟོག་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷན་གྱིས་གནས་པ་ནི
Chinese
雄狮跳跃之法：将跳跃、奔跑、狂野之心投入于破立之中，于寂止之义上勤奋修习（299），之后一切行止皆会显现为寂止。第二，介绍胜观之自性，分为三：以三种前行生起未生者，以三种正行介绍已生者，以三种后行自解脱而增益并勤奋修习。第一种又分三：首先，断除分别念：此身、语、意三者的作者位于何处？前后世将往何处？破立从何处产生？通过观察，得知是心。第二，中间寻找心的漏洞：如此，心与身、语、意三者是一体还是他体？喜不喜欢、悦耳不悦耳、快乐痛苦生起时，心与这些是一体还是他体？若是一体，则心应有颜色，因为与身一体之故。若是他体，则各自位于何处？通过寻找和观察，了知一体他体皆是分别念，从而确定一切皆是虚构的、突发的。第三，最后观察生处、住处、去处：如此虚构的、突发的（300）心，从内外器情何处产生？心是否从心自身产生？如此观察心。观察生之因、住之处、去之处，了知住之自性为空，观察去之处、去者，了知自性为空，从而确定三时皆与根本分离的心，如旭日东升般生起决定的证悟。第二，介绍已生之方式：安住显现为心的庄严，散发显现为心的游戏，介绍安住于二取不二、平等之状态，分为三。第一种是：虽然显现方式多种多样，但请好好观察这个未在任何事物上成立的心。喜不喜欢等等的各种显现，是否在心之外成立？破立的觉知，与其自性是否分离？于任何显现的觉知中，于无执著的状态中，念诵“ཕཊ་” （藏文，梵文天城体स्फट，梵文罗马拟音phaṭ，汉语字面意思：啪）并专注观察，然后放下。如海浪平息般，任由分别念于法性中自然安住。
English
The lion's leap is this: Throwing the leaping, running, wild mind into negation and affirmation, and diligently practicing (299) the meaning of stillness, all conduct will surely appear as stillness. Second, introducing the nature of insight is threefold: generating the unborn with three preliminaries, introducing the born with three main practices, and enhancing and diligently practicing with three subsequent self-liberations. The first also has three parts: First, cutting off conceptual thoughts: Where is the actor of these three, body, speech, and mind? Where will they go in the past and future lives? From where do negation and affirmation arise? Through investigation, it is known to be the mind. Second, in the middle, searching for the flaws of the mind: Thus, are the mind and the three, body, speech, and mind, one or different? When joy and sorrow, pleasant and unpleasant, happiness and suffering arise, are the mind and these one or different? If they are one, then the mind should have color, because it is one with the body. If they are different, then where do they each reside? Through searching and examining, it is known that oneness and otherness are conceptual thoughts, thereby establishing that everything is fabricated and sudden. Third, finally examining the three places of origin, dwelling, and going: Thus, from where do the fabricated and sudden (300) mind arise, from the outer and inner world of container and contents? Does the mind arise from the mind itself? Thus, examine the mind. Examining the cause of arising, the place of dwelling, and the one who goes, it is known that the nature of dwelling is empty, and examining the place of going and the one who goes, it is known that the nature of self is empty, thereby determining that the mind is separated from the root of the three times, and a decisive realization arises like the rising sun. Second, the way to introduce what has arisen: Abiding appears as the adornment of the mind, radiating appears as the play of the mind, introducing abiding in the state of non-duality and equality, divided into three. The first is: Although the ways of appearing are diverse, look well at this mind that is not established in anything. Do the various appearances such as joy and sorrow exist apart from the mind? Are the awareness of negation and affirmation and its nature separate? In the awareness of whatever appears, in the state of non-grasping, look intently while uttering "PHAṬ" (藏文，梵文天城体स्फट，梵文罗马拟音phaṭ，汉语字面意思：啪), and then let go. Like the waves of the ocean subsiding, let the collection of thoughts naturally abide in the nature of reality.