Tibetan
༈ ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ། དཔལ་གཉུག་མ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ཆེ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྣ་ཚོགས་སྤྲོས་ཀུན་ཞི། །རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེ་འགག་མེད་རང་ཤར་ལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་དག་པ་ལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཐུགས་རྗེ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །སྣ་ཚོགས་མི་གཉིས་སྐྱེ་མེད་སྙིང་པོའི་དོན། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་བཞིན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཆོས་ཀུན་གཞི་རྫོགས་བསམ་ཡུལ་འདས་པ་ལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་བསམ་བྱའི་དངོས་པོར་མེད། །རང་བཞིན་མི་དམིགས་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ཀུན་གྲུབ་པ་མེད། །ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་སོགས། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ལྷུན་འབྱམས་གཞི་རྩ་ཀུན་ལས་འདས། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དེ་མཚོན་པའི་ཡུལ་ (༤༢༦)མེད་དོ། །མི་མཁས་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གྱིས་བཅིངས། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་རི་དྭགས་རྒྱུག་པ་བཞིན། །གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔའི་དངོས་ལ་སྲེད་པས་བསླུས། །ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཆུ་བོ་ལྔ་ཡིས་བཅིངས། །འཁོར་བའི་གནས་ལས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །བསྒོམས་པའི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་བློ་ཡིས་བཅིངས། །སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་རང་ཉིད་འཆིང་བ་བཞིན། །བསྒོམས་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་བསླུས། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་གཟེབ་ཀྱིས་རྟོག་པ་འཆིང་། །ཞེན་འཛིན་གཉེན་པོའི་ར་བར་རྟག་ཏུ་འཁོར། །གཉིས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་སྙེམས་ཀྱིས་བཅིངས། །མིག་གི་དབང་པོས་རང་ཉིད་མི་མཐོང་བཞིན། །ཆོས་ཉིད་གདེང་གིས་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་བསྒྲིབས། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་མཐའ་བྲལ་ངང་དུ་འཆིང་། །གཉིས་མེད་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་དུས་མེད་དོ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་ལེགས་པར་སོམས་མཛོད་དང་། །རྒྱལ་པོ་རང་གི་སྲིད་ལ་ཆགས་པ་དང་། །བློན་པོ་གཉེན་འཁོར་རྫས་ལ་ཆགས་པ་དང་། ། (༤༢༧)དབུལ་པོ་ཁབ་ཙམ་ཞེན་པས་ཆགས་པ་དག །སྲེད་པའི་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་མེད་པས། །གང་ལ་ཞེན་པ་འཆིང་བའི་ཐག་པ་སྟེ། །བཟང་ངན་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་མེད་པར་རོལ། །སྣ་ཚོགས་གང་ཤར་ཡུལ་ལ་མ་ཞེན་ན། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔས་སུ་ལ་ཕན་གནོད་ཡོད། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཅེས་རང་རིག་གཟའ་གཏད་བྲལ། །རྟོགས་པའི་རྩལ་སྦྱོང་ཡིན་ཕྱིར་གཟིགས་མོར་ཆེ། །འདོད་ཡོན་མ་སྤངས་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་རྟོགས། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་ངང་། །གཞི་བྲལ་སྟོང་པའི་ཉམས་ཞེས་འཛིན་པ་ཡོད། །གནས་ལུགས་ངང
Chinese
名为无垢虚空。顶礼原始大尊！本觉智慧本自圆满广大，自性光明，种种戏论皆寂灭，自生大悲无碍任运显，以无有聚散之方式顶礼！体性无生本自清净，自性任运，大悲无有偏袒，种种不二，无生心要之义，如我所证，请谛听我宣说。诸法之基圆满，超离思议，不可指为此，非是思维之对境，自性无所缘，超离有无之边，唯是假立，彼皆无有自性。是否、有无、取舍、扬弃等，无论如何显现，皆无如是之自性。本初解脱，任运广大，超离一切根本，如虚空般，无有能诠释之境（426）。不智孩童为境所缚，如渴鹿追逐阳焰水，为色等五境之实有贪恋所迷惑，为贪等五毒之河流所束缚，无有从轮回处解脱之时机。禅修之禅定者为分别念所缚，如虫之口水自缚自身，禅修之体验迷惑了本觉之智慧，以见修行为牢笼束缚了分别念，恒常于执着亲疏之围墙中流转。无二瑜伽士为傲慢所缚，如眼根不见自身，以自以为是之法性遮蔽了原始之本性，于不可指为此之离边状态中束缚，无有从无二之边解脱之时机。嗟！诸友当善思维，国王贪恋自己之王位，大臣眷属贪恋财物，（427）贫者贪恋针尖般之事物，于贪恋之心无有差别，于何者贪恋即是束缚之绳索，不作好坏取舍之分别，安住于无有偏袒中。种种显现，若不贪恋对境，烦恼五毒对谁有利益损害？所谓之智慧即是自明，无有执着，是故修习证悟之妙力至关重要，不舍弃欲妙，了知为心之庄严，于本初无生自显现之大状态中，执着于离基空性之体验，安住于本
English
Called Immaculate Sky. I prostrate to the glorious primordial Great One! The wisdom of essence is completely perfect from the very beginning. The self-nature is clear light, all kinds of elaborations are pacified. The self-arisen compassion is unceasing and self-manifesting. I prostrate in a way that is without gathering and scattering. The essence is unborn, pure from the very beginning. The self-nature is spontaneously accomplished, compassion is without partiality. The meaning of the various non-dualities, the unborn essence, listen as I explain it according to my realization. The basis of all dharmas is complete, beyond thought. It cannot be pointed out as this, it is not an object of thought. The self-nature is without object, beyond the extremes of existence and non-existence. It is merely a designation, all of that is without establishment. Whether it is yes or no, existence or non-existence, acceptance or rejection, taking or abandoning, etc., however it may appear, it has no such self-nature. Primordially liberated, spontaneously vast, beyond all roots. Like the sky, there is no object to represent it (426). Unskilled children are bound by objects. Like a deer running after water in a mirage. They are deceived by craving for the reality of the five objects such as form. They are bound by the five rivers of afflictions such as attachment. There is no opportunity to escape from the state of samsara. Meditative contemplatives are bound by the mind. Like a silkworm binding itself with its own saliva. The experience of meditation deceives the wisdom of the natural state. The boxes of view, meditation, and action bind the thoughts. They constantly wander in the enclosure of attachment and aversion. Non-dual yogis are bound by pride. Like the eye not seeing itself. The confidence in the nature of reality obscures the primordial state. They are bound in a state of being beyond extremes, which cannot be pointed out as this. There is no time to be liberated from the extremes of non-duality. Alas! Friends, please think carefully. The king is attached to his own kingdom. The ministers and relatives are attached to wealth. (427) The poor are attached to even a needle tip. There is no difference in the mind of craving. Whatever one is attached to is the rope of bondage. Enjoy without discriminating between good and bad, acceptance and rejection. Whatever arises in various ways, if one is not attached to objects, who will the five poisons of affliction benefit or harm? The very wisdom is self-aware, free from grasping. Therefore, training in the power of realization is very important. Without abandoning desirable qualities, understand them as ornaments of the mind. In the great state of primordial unbirth and self-arising, there is attachment to the experience of emptiness without a basis. Abiding in the
Tibetan
་དེར་གནས་ཀྱང་འཆིང་བྱེད་ཉིད། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་དེས་ནམ་ཡང་ཐར་པ་མེད། །གང་ལ་ཆེད་འཛིན་ཞེན་པའི་སེམས་མེད་ཅིང་། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་རང་འགྲོས་ཟང་ཀ་མ། །གང་བབས་བླང་དོར་འཛིན་པས་མི་འཆིང་ན། །ཡེ་གྲོལ་ཉིད་དེ་དེ་ལ་བཅོས་ཅི་དགོས། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་ལམ་དུ་མི་འཆོས་ན། །འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གང་གིས་བཅོས་ན་ (༤༢༨)འཇིགས་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། །སྟོང་ཉིད་བསྒྲིབས་ཀྱང་མི་རྟོག་བློ་ཡི་ཉམས། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྐུ་འཇིགས་མེད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གདོད་མའི་གནས་ལུགས་བྱར་མེད་ཡེ་གྲོལ་ལ། །ལམ་དུ་བྱ་རྩོལ་གང་གིས་བསྒོམས་པའི་མཐར། །བྱར་མེད་རྒྱལ་པོ་ཆོས་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཐོབ་པར་རློམ་པ་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འགལ་ལ་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །གཞི་ཉིད་ནས་སུ་བློ་ཡིས་ཐག་བཅད་ནས། །ལམ་དུ་བྲ་བོའི་ས་བོན་བཏབ་ལ་འབད། །འབྲས་བུ་ནས་བཟང་ཐོབ་ཅེས་རློམ་པར་ཟད། །གཞི་ནས་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པ། །ལམ་དུ་མ་བཅོས་འབད་རྩོལ་བྱར་མེད་ན། །འབྲས་བུ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཐོབ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་རང་བཞིན་སྙིང་པོའི་སེམས། །གཏད་མེད་རྒྱལ་པོ་འཛིན་མེད་ཤར་བའི་ཚེ། །རང་གྲོལ་རྒྱལ་པོ་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །ཨེ་མ་ད་དུང་ལེགས་པར་སོམས་དང་ཀྱེ། །གཞི་ནས་མ་བཅོས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ལམ་དུ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་འཆོས་པ་ནི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ (༤༢༩)སྟེ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་མིན། །གཞི་ལམ་འཛོལ་བས་འབྲས་བུ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཧ་ཧ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ། །བལྟར་མེད་སྤྱད་མེད་འབྲས་བུའི་ཞེན་པ་ཟད། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་ཡེ་ཡིན་རྫོགས་པ་ཆེ། །དག་པའི་སེམས་ལ་འཛིན་པས་མ་བསླད་ཅིག །གང་ལ་འཛིན་མེད་རྟོད་ཕུར་སྤངས་པའི་ཚེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་འདུ་འབྲལ་མེད། །གང་ཤར་སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་སྟོང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མི་འགག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ཤར་གྲོལ་འཛིན་མེད་གང་སྣང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །ཡེ་གྲོལ་སོར་བཞག་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །གནས་ལུགས་ཕྱམ་ཅིག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་གདོད་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་འདུ་འབྲལ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །དེ་ཚེ་གཟུང་འཛིན་མི་དམིགས་ངང་གཅིག་པ། །ཡིན་མིན་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་འོད་གསལ་མེ་ལོང་འདྲ། །དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ (༤༣༠)གཉིས་མེད་མཉམ་ཉིད་
Chinese
于彼处安住亦成束缚，以所知障故，终无解脱时。何者无有特意执著贪恋之心，庸常之识自然运行坦然自若。随顺显现取舍不执著，即是本初解脱，于彼何需改造？若从根本不改造，于道不作修饰，则果于基位不改造任运成就。以何改造则（４２８）恐惧乃法性，纵然空性被遮蔽，亦是无分别之心的体验。胜者的法身无畏终将无法成就。于原始之本性无为本初解脱中，于道以任何作为勤作修习之终，无为之王法身亦无迁变。自性任运成就若自诩获得，则是因果相违，本性颠倒错乱。从基位自身以分别念断定，于道中种植稗子的种子而努力，徒劳自诩获得良种稻米。从基位本性之实相不改造，于道中不改造无有勤作努力，则果位如何获得原始之本性？嗟呼！诸友！自性心之精髓，无所依恃之王，无执显现之时，自解脱之王，于三时无有迁变。噫玛！再次善加思维且听之！于基位不改造之义智慧，于道中以见修行改造者，乃是颠倒错乱（４２９），非原始之本性。基道错乱故，果位终将无法获得。哈！哈！于精髓之义无有可修，无有可观，无有可行，果位之贪恋止息。此亦不可诠释，本初即是圆满大。清净之心莫以执著染污之。于何者无执，抛弃系缚之桩橛之时，身与智慧自性无有聚散。何者显现，离戏本初空性法身。种种显现不灭，圆满报身。显现解脱，无执，任何显现皆是化身。本初解脱，安住本然，不变金刚身。本性唯一，现证菩提身。显现与心二者无别，于原始之状态中解脱。本体自性具足大悲之精髓。平等之王无有聚散迁变。如是则能取所取不缘，唯一之状态。超脱有无边际，法界。种种显现犹如光明之镜。遮破与建立，取舍（４３０）二者无别，平等性。
English
Even dwelling there becomes a binding factor; due to the obscuration of knowables, there is never liberation. Whoever has no mind of deliberate grasping or attachment, ordinary awareness flows naturally and uninhibited. If one is not bound by grasping at what arises, accepting or rejecting, it is primordial liberation itself; what need is there for alteration? If one does not alter from the ground up, and does not modify the path, then the result is spontaneously accomplished, unaltered from the ground. If one alters it, then (428) fear is the nature of things; even if emptiness is obscured, it is still the experience of non-conceptual mind. The fearless dharmakaya of the Victorious Ones will never be accomplished. In the primordial state of being, the effortless primordial liberation, at the end of whatever practice one cultivates on the path, the effortless king, the dharmakaya, does not change. To boast of having attained self-existing spontaneous accomplishment is a contradiction of cause and effect, and an inversion of the state of being. From the ground itself, one decides with the mind, and then strives to plant seeds of weeds on the path, only to boast of obtaining fine rice as a result. If the nature of reality is not altered from the ground up, and there is no alteration or effort on the path, then what kind of primordial state of being will the result attain? Alas, friends! The essence of the nature of mind, the king without reliance, when ungrasping dawns, the self-liberated king does not change in the three times. Ema! Think well again and listen! To alter the wisdom of meaning, unaltered from the ground, with view, meditation, and conduct on the path, is an inversion (429), not the primordial state of being. Because the ground and path are confused, the result will never be attained. Ha ha! In the meaning of essence, there is nothing to meditate on; there is nothing to see, nothing to practice, and attachment to results ceases. This cannot be indicated; it is primordially the Great Perfection. Do not defile the pure mind with grasping. When one is without grasping, having abandoned the stake of fixation, body and wisdom are naturally inseparable. Whatever arises is free from elaboration, primordially empty, the dharmakaya. Various appearances are unceasing, the sambhogakaya. Arising and liberating, ungrasping, whatever appears is the nirmanakaya. Primordially liberated, remaining as it is, the unchanging vajrakaya. The state of being is uniform, the manifestation of enlightenment, the sambhogakaya. Appearance and mind are non-dual, liberated in the primordial state. Essence, nature, possessing the heart of compassion, the king of equality is without separation or change. At that time, the grasper and the grasped are not perceived, a single state. Transcending the limits of existence and non-existence, the dharmadhatu. Various appearances are like a clear mirror. Negation and affirmation, acceptance and rejection (430) are non-dual, equality.