Tibetan
་ཡིན། །གང་སྣང་དངོས་ལ་གཟའ་གཏད་ཀུན་བྲལ་བས། །ཟང་ཐལ་རིག་པ་ཐོག་བབས་བཏང་བས་ཆོག །གང་ཡང་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བ་ཡིན། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་བདག་དང་འགྲོ་བ་ཀུན། །ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལ། །སྣང་ཞིང་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ངང་། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །དག་དང་མ་དག་དེ་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད། །སྒྱུ་མའི་གྲོང་ན་བདེ་ (༤༡༧)སྡུག་སྣང་བ་བཞིན། །མེད་སྣང་འགྲོ་བ་དྲུག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཞིང་། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་གཞི་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །དབའ་རླབས་རི་བོ་འདྲ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ངང་། །དྲན་རིག་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་སེམས་ཉིད་ངང་། །སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ཆོས་ཉིད་ངང་། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་སྟོང་པའི་ངང་། །སྟོང་པ་ཕྱམ་བརྡལ་གཞི་རྫོགས་སྙིང་པོའོ། །ཀྱེ་ཧོ་ལྷུན་རྫོགས་མཉམ་ཉིད་གདོད་མའི་ངང་། །སྐྱེ་མེད་མཁའ་ཀློང་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་སྤྲིན་ཚོགས་གྲངས་མེད་ཀྱང་། །ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་མི་གཡོ་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཉིད་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །རྟོགས་དང་མི་རྟོག་སྣང་སྲིད་ཅིར་ཤར་ཡང་། །ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་ངོས་གཟུང་ཅུང་ཟད་མེད། །དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་། །ཁྱབ་གདལ་འུབ་ཆུབ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཤིང་། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་གཟིགས་མོར་ཆེ། །ཀྱེ་ཧོ་འགྲོ་ཀུན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ལེགས་ཉེས་ཤོར་ཐོབ་དགག་སྒྲུབ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །རྨི་ལམ་ནོར་སྟོར་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་བཞིན། །ཡེ་ནས་དགག་སྒྲུབ་ (༤༡༨)ཤོར་གོད་མ་མཐོང་ངོ་། །སྒོམ་ཉམས་དྲོད་ཚད་བཟང་ངན་དེ་དང་འདྲ། །སེམས་གོམས་བརྟགས་པའི་དོན་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ལ། །བྱིས་པའི་ཁང་བུ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་འཛིན། །དེ་ཀུན་བཟང་ངན་རྡུལ་ཙམ་མ་མཐོང་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་ལ་སྒོམ་མཁན་བཟང་པོར་རློམ། །ཨ་ཧོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཕྱམ་བརྡལ་ལོ། །འཁྲུལ་པ་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ལོགས་ན་མེད། །མ་རིག་སེམས་དེ་རིག་པས་ཆོས་ཉིད་དངོས། །ཐག་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་སྦྲུལ་འཛིན་གྲོལ། །དེ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁྲུལ་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ཙམ། །ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །འདིར་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་བློས་དཔྱད་དེ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུའི་ངང་། །གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་འབྱེད་པའི་བློ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས། །ལྟ་མཁན་མ་གྲུབ་གཟུང་འཛིན་མཁན་པོ་སྟོར། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་གདོད་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། །ཧ་ཧ་འགྲོ་ཀུན་འཁོར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། །འཆིང་དང་གྲོལ་མེད་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་བཞིན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པར་མཐོང་། །འཁོར་བར་འཛིན་པ་མང་ཙམ་གློ་བུར་ཏེ། །གློ་བུར་རྐྱེན་ལ་ངོས་ (༤༡༩)གཟུང་འགའ་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་གྲོལ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །བཅིངས་པ་འགག་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་སྣང་འཛིན་པ་དགོད་རེ་བྲོ། །སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་ཕྱམ་གཞི་ནས་གྲོལ་བར་མཐོང་། །ཡ་མཚན་དགོད་པོ་བྲོ་བའི་སྣང་བ་ལ། །འཛིན་མེད་གཟའ་གཏད་བྲལ་བའི་རྟོགས་པ་ཤར། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་སྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད། །ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་མེད་བླང་དང་དོར་བ་མེད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་རྨི་ལམ་སྣང་བ་འདྲ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རང་གྲོལ་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་པར་སྒོམ་མེད་ཐ་མལ་གནས་པས་བདེ། །སྔ་ཕྱིར་མི་འཛིན་ད་ལྟར་འཛིན་པ་ཞིག །དུས་གསུམ་དུས་མེད་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་ཕྱམ་ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་སོ། །འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ། །རྩིས་མེད་རིས་བྲལ་མ་བཅོས་བློ་བདེའོ། །སོ་གཉུག་རྣལ་མ་བུ་ཆུང་ལྟ་བུ་སྟེ། །རེ་དོགས་གཉིས་མེད་ཚོང་ཟིན་སྐྱེ་བོ་འདྲ། །བླང་དང་དོར་མེད་དགག་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་། །བདེ་ཆེན་ས་ལ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ། །རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པས་བློ་བདེའོ། ། (༤༢༠)ཨེ་མ་གྲོགས་དག་འཁྲུལ་པ་ནང་ནས་ཞིག །སྐུ་གསུམ་ས་ལ་མ་ཕྱིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དུས་གསུམ་རིག་འཛིན་སྔ་ཕྱི་དགོངས་པ་གཅིག །གདོད་མའི་གཞི་ལ་ལྷུན་རྫོགས་བློ་བདེའོ། །ད་ནི་བསམ་རྫོགས་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པའི་ངང་། །ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་འཁོར་འདས་འཛིན་པ་ཟད། །རང་བཞིན་ལྷུན་འབྱམས་མ་བཅོས་གཉུག་མའི་དོན། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཡེ་གྲོལ་སོར་བཞག་ཀུན་བཟང་རོལ་པའི་ཞིང་། །བཟང་ངན་བླང་དོར་རེ་དོགས་འདས་པ་ནི། །སྣང་སྲིད་མ་ལུས་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད། །ཡེ་ནས་ཕྱམ་ཅིག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཟད་དོ། །མེད་སྣང་སྟོང་ལ་ཕྱོགས་རིས་འདས་པ་ནི། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་ཚུལ་ཏེ། །འདི་ཞེས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་ན་གདོད་མའི་ངང་། །གཞི་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ་ཕྱམ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ཉི
Chinese
是。任何显现都远离对实有的执着，放下通透的觉性如闪电般降临就足够了。一切都汇聚于安乐的法界之中。唉！朋友们，我和一切众生，从本初未生，如梦如幻。一切显现和存在皆在法性之中，念头和无念本自平等。清净和不清净，同样没有二元对立。犹如幻城中显现的苦乐，仅仅是假立为不存在的六道众生。虽然显现种种，却是本自清净的刹土。显现证悟的广大基础法界。犹如海浪般的山峰在大海之中，忆念、觉知、苦乐种种在心性之中，心性如虚空般在法性之中，法性本自未生在空性之中，空性坦然开阔，是圆满的基础和精华。唉！任运自成，平等性在原始状态中。在无生广大虚空的空中，即使有日月星辰和无量的云朵，虚空的自性也不会动摇，远离戏论。同样，在心性广阔的虚空中，无论显现证悟与未证悟，显现和存在如何，一切都是未生的，自性远离戏论。无法用“这个”来指代，没有丝毫可以把握的。三时不变，在普贤王如来的状态中。遍布广大，圆满无尽，法界广阔，种种幻化的游戏是伟大的景象。唉！一切众生都如梦一般，无论发生什么好坏、得失、取舍，都如梦中失物和幻术游戏一般，本初就没有取舍和得失可见。禅修的体验、温度、好坏也是如此。习惯于心的检验，在事物显现的影像中，像孩子们的房子一样执着为真实。即使没有看到任何好坏的微尘，世间的迷惑也自诩为好的修行人。啊！一切都是平等坦然的。如果认识到迷惑，智慧并不在别处。无明的那个心，以觉性来说就是法性本身。认识到绳子的自性，就会解除对蛇的执着。同样，显现和存在只是迷惑的显现和影像。超越了有无戏论的境地。在这里，以唯一确定的心来观察，向外观看种种显现的境地，梦和幻化在无二法身之中，没有所取的境，没有能取的心。这就是开启智慧的心。
English
It is. Whatever appears is free from clinging to reality, and it is enough to let go of the clear awareness like a lightning strike. Everything is gathered in the blissful realm of Dharma. Alas! Friends, I and all beings, from the beginning unborn, like dreams and illusions. All appearances and existence are in the nature of Dharma, and thoughts and non-thoughts are inherently equal. Purity and impurity are also non-dual. Just like the appearance of suffering and happiness in a phantom city, it is merely a designation for the non-existent six realms of beings. Although various appearances manifest, it is inherently a pure realm. The vast ground of enlightenment manifests as the expanse of Dharma. Like mountain-like waves in the ocean, memories, awareness, suffering, and happiness are all within the nature of mind. The nature of mind is like the sky in the nature of Dharma. The nature of Dharma is inherently unborn in emptiness. Emptiness is vast and open, the essence of the complete ground. Alas! Spontaneously perfect, equality is in the primordial state. In the unborn, vast expanse of the sky, even if there are countless suns, moons, stars, and clouds, the nature of the sky will not waver and is free from elaboration. Similarly, in the vast sky of the nature of mind, no matter how enlightenment and non-enlightenment, appearances and existence arise, everything is unborn, and its nature is free from elaboration. It cannot be indicated as "this," and there is nothing to grasp. Unchanging in the three times, in the state of Samantabhadra. Pervasive and vast, complete and endless, the realm of Dharma is vast, and the play of various illusions is a great spectacle. Alas! All beings are like dreams. No matter what good or bad, gain or loss, acceptance or rejection occurs, it is like losing something in a dream or a magic trick. From the beginning, there is no acceptance or rejection, gain or loss to be seen. The experience of meditation, temperature, good or bad, is the same. Habitual examination of the mind, in the image of things appearing, clings to reality like children's houses. Even if no dust of good or bad is seen, the delusion of the world boasts of being a good practitioner. Ah! Everything is equally open. If delusion is recognized, wisdom is not elsewhere. That mind of ignorance, in terms of awareness, is the nature of Dharma itself. Knowing the nature of the rope will dissolve the clinging to the snake. Similarly, appearances and existence are merely deluded appearances and images. It transcends the realm of existence and non-existence. Here, with a single, definite mind, observe, looking outward at the realm of various appearances, dreams and illusions are in the non-dual Dharmakaya, there is no object to be grasped, and there is no mind to grasp. This is the mind that opens wisdom.
Chinese
往此回首一望时，能见者未成，能执之主失落空。境心二无，于本初状态中解脱。哈哈，于众生轮回之城市中，束缚与解脱皆无，如虚空之结。见一切本自圆满成佛。于轮回中执着增多，乃为突发之事。然于突发之境，无有可执之物（419）。一切本自解脱，无一未解脱者。束缚无阻，于本自成佛中，执着轮涅二相，实乃可笑。向显有世间之幻境望去，见一切皆已从根解脱。于稀有可笑之显现中，生起无执、无碍之觉悟。显现与心二无，无修亦无不修。见行二无，无取亦无舍。能取所取二无，如梦境之显现。如是证悟，即为自解脱之身。尤以无修，安住于庸常之中为乐。不执前后，唯执当下之一念。三时、无时、四时，皆为平等之性。一切皆已从根解脱，如虚空之广阔。行住坐卧，一切行止之中，无算计、无偏颇，不造作，心安乐。如初生之赤子，无希冀亦无恐惧，如交易已毕之人。无取亦无舍，超越一切取舍。一切时中，皆处于普贤之状态。于大乐之地上，安乐汇聚为一。自性二无，故心安乐。（420）唉玛，诸友，错乱于内而息灭。三身无需前往他处，自然成就。事业之功德，等同虚空之边际。三时持明，前后见解一致。于本初之地上，任运圆满，心安乐。如今思虑已尽，处于本初广阔之状态。法尽、心尽，轮涅之执着亦尽。自性任运，不造作之本义。自性任运成就之法性，乃为本初解脱，保持原状，普贤之嬉戏之地。善恶取舍，希冀恐惧皆已超越，一切显有，三身无聚无散。本自清净，一切法皆已穷尽。于无有之显现空性中，超越一切偏颇，乃为本体、自性、大悲之显现方式。若执着于“此”，则于本初状态中，基圆满，本初解脱，当下成佛，三身无聚无散之状态。
English
When looking back this way, the seer is not established, and the one who grasps and holds is lost. The duality of realm and mind is liberated in the primordial state. Haha, in the city of samsara for all beings, there is neither bondage nor liberation, like knots in the sky. All are seen as primordially complete Buddhas. Attachment to samsara is mostly sudden, and there is nothing to grasp in sudden circumstances (419). All are primordially liberated, and there is not a single one who is not. In the unimpeded bondage of primordially enlightened ones, grasping at the appearance of samsara and nirvana is truly laughable. Looking out at the illusory realm of existence, all are seen as liberated from the root. In the wondrous and laughable appearance, realization arises that is free from grasping and fixation. There is no duality of appearance and mind, no meditation and no non-meditation. There is no duality of view and action, no acceptance and no rejection. There is no duality of grasping and holding, like the appearance of a dream. Realizing this way is the self-liberated body, and it is especially blissful to abide in ordinariness without meditation. Not grasping at the past or future, but grasping at the present moment. The three times, timelessness, and the four times are all equal in nature. All is completely liberated, like the vast expanse of the sky. In all activities of walking, standing, sitting, and lying down, there is no calculation, no bias, no fabrication, and the mind is at ease. Like a newborn child, without hope or fear, like a person who has completed a transaction. There is no acceptance or rejection, transcending all affirmation and negation. At all times, in the state of Samantabhadra. On the ground of great bliss, bliss gathers into one. The nature is non-dual, so the mind is at ease. (420) Ema, friends, confusion subsides from within. The three bodies are spontaneously accomplished without going to another place. The activity of deeds is equal to the extent of the sky. The vidyadharas of the three times have the same view from beginning to end. On the primordial ground, spontaneously complete, the mind is at ease. Now that thought is exhausted, in the vast state of primordial space. Dharma is exhausted, mind is exhausted, and grasping at samsara and nirvana is exhausted. The spontaneously abundant nature is the meaning of the unconditioned essence. The nature of spontaneously accomplished nature is primordial liberation, remaining as it is, the realm of Samantabhadra's play. Good and bad, acceptance and rejection, hope and fear are all transcended, all appearances are the three bodies without gathering or scattering. Primordially pure, all dharmas are exhausted. In the emptiness of non-existence, transcending all biases, is the manifestation of essence, nature, and compassion. If one clings to "this," then in the primordial state, the ground is complete, primordially liberated, instantly enlightened, the state of the three bodies without gathering or scattering.