Tibetan
ཡོ་བསམ་གཏན་མཆོག་ལས་རྒྱང་རིང་འགྱུར། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འཇུག་མཉམ་གཞག་ཀྱང་། །རྟོག་པའི་འཕྲོ་གནས་མཉམ་སྦྱོར་གནས་པ་ཙམ། །གཞི་བྲལ་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་ན། །གོང་མའི་སྐྱེ་གནས་ཉིད་ལས་འདའ་མི་ནུས། །རྟོག་པ་འགག་ཕྱིར་སྒོམ་པའང་གནས་ལུགས་མིན། །བཀག་པས་མི་ཁེགས་སྔོན་པས་རགས་པར་འཆར། །རྫིང་བུའི་ཆུ་བཞིན་ནམ་ཞིག་ཉོན་མོངས་གྲོགས། །ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་ (༤༡༥)མཉམ་པ་ཉིད། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་གཟའ་གཏང་མེད་པ་ལ། །བློ་ཡིས་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་བས་བསླད་པ་ཡིན། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པས། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་ངང་། །ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོའི་ངང་། །རྟོག་མེད་གནས་ཀྱང་མ་བཅོས་ཆོས་ཉིད་ངང་། །རེས་ཤར་རེས་འགག་གཞི་ཀློང་ཡངས་པའི་ངང་། །དགག་སྒྲུབ་མི་དགོས་རང་ཤར་གདོད་མའི་ངང་། །མི་འགྱུར་གཞི་ཡི་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མར་མཐོང་བ་དང་། །འཛིན་པའི་སེམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཞིག་པ་དང་། །འདི་ཡིན་གཟའ་གཏད་རྡུལ་ཙམ་མེད་པའི་ཚེ། །ཕྱི་ནང་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ཡིན། །གང་ཤར་ཆོས་ལ་ཅི་དགར་རོལ་པས་ཆོག །མཁའ་ལ་རྫས་བཞིན་ཀུན་གྱིས་གོས་པ་མེད། །ཟས་ནོར་རྙེད་ཀུན་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། །བསྟོད་སྨད་སྒྲ་རྣམས་བྲག་ཆར་རྟོགས་པ་དང་། །དགྲ་གཉེན་ཆགས་སྡང་གཉིས་འཛིན་མེད་པའི་ཚེ། །དགག་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པའི་རི་བོ་ཞིག་པ་ཡིན། །སྣང་སྲིད་གང་དགའི་ངོས་ལ་དེ་ལྟར་ཐོངས། །སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་དེ་རང་སར་རང་གིས་གྲོལ། །ཀུན་ལས་བདག་ཉིད་དམན་པར་མཐོང་བ་དང་། །སྙིང་ནས་མི་རྟག་བློ་སྣ་ཐུང་བ་དང་། །འཁོར་བའི་ཆོས་ (༤༡༦)ལ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །ཆོས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལེགས་པར་ཕན་པ་ཡིན། །ཚུལ་འཆོས་མི་དགོས་སྤྱོད་ལམ་རྣལ་མར་བྱ། །དཔང་པོའི་གཙོ་བོ་རང་སེམས་ཟོལ་མེད་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་མཛད་སྤྱོད་དགོངས་པར་ཤེས་པ་དང་། །སྙིང་ནས་མོས་གུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་། །རྟོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སེམས་ལ་འཆར་བ་དང་། །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་དང་། །ཆོས་མཛད་རྣམས་ལ་དག་སྣང་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །རང་སྣང་དག་པས་གཞན་དོན་ངང་གིས་འགྲུབ། །དངོས་གྲུབ་སྤྲིན་ཚོགས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །འཁོར་འདས་དགག་སྒྲུབ་རེ་དོགས་ཞིག་པ་དང་། །བདེ་སྡུག་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་ལོངས་པ་དང་། །ཐེ་ཚོམ་ཁུ་འཕྲིག་སྙེམས་ཐག་ཆོད་པའི་ཚེ། །རྟོགས་པའི་ཉི་མ་ནང་ནས་ཤར་བ
Chinese
瑜伽禅定远离胜义谛， 止观双运等持亦如是， 仅是分别念头暂存留， 若未生起离基之义悟， 则无法超越上层之生处。 为断分别而修亦非实， 禁锢无法止息反显粗大相， 如池塘之水何时烦恼息？ 诸法本来自性（415）皆平等， 此彼无法指称无所执， 以心改造扭曲乃是染污。 无论显现如何皆非实有， 故虽显现种种亦自解脱于本初。 如水与波浪于智慧海中， 虽无分别住于无造作法性中， 时而显现时而止息于广大基界中， 无需破立于自生原始状态中， 不变基之意界甚广大。 视诸法如幻象， 执着之心破除破立时， 无有丝毫此是彼之执， 内外诸法即证悟为空性。 随显何法皆可随意享用， 如虚空之物一切不沾染。 于食财利养皆无执着， 赞毁之声皆如山谷回音， 敌友贪嗔二执皆无时， 破立错谬之山即崩塌。 于所显现之境如是放任， 如蛇结般自解脱于自身。 视己较一切皆卑微， 从心底知无常寿命短促， 于轮回之法（416）生起出离心时， 佛法即能善益于内心。 无需矫揉造作如实而行， 见证之主即是无伪自心。 了知种种作为皆是意之显现， 从心底生起不间断之虔诚， 证悟之缘起于心中显现， 慈悲喜舍无有偏颇， 于行法者生起清净观时， 上师之加持融入于心间。 自显清净故自然成办他利， 成就之云聚等同虚空边际。 轮回涅槃破立希冀皆消散， 苦乐逆境皆转为道用， 怀疑犹豫彻底断除时， 证悟之日由内而升起。
English
Yoga meditation is far from the supreme meaning, Even shamatha-vipashyana union and equipoise, Are merely the lingering traces of conceptual thought, If the realization of the groundless meaning is not born, One cannot transcend the very place of the higher realms. Meditating to stop conceptual thought is also not the true state, Restraint does not restrain, anticipation makes it appear coarser, Like water in a pond, when will the afflictions cease? All dharmas are primordially equal in nature (415), In that which cannot be pointed to as "this" or "that," without grasping, It is defiled by being altered and transformed by the mind. However it appears, it is not established as such, So although various things appear, they are self-liberated in the innate state. Like water and waves in the ocean of wisdom, Although abiding without conceptual thought, it is in the unaltered state of dharmata, Appearing and ceasing alternately in the vast expanse of the ground, No need for negation or affirmation, it is self-arisen in the primordial state, The unchanging ground's expanse of intention is vast. Seeing all kinds of dharmas as illusions, And the destruction of affirmation and negation in the grasping mind, When there is not even a speck of grasping at "this is it," One realizes the emptiness of outer and inner dharmas. Whatever arises, it is enough to enjoy the dharma as one pleases, Like objects in the sky, one is not stained by anything. Without attachment to food, wealth, or gain, And understanding praise and blame as echoes in the rocks, When there is no clinging to enemies, friends, attachment, or aversion, The mountain of mistaken affirmation and negation collapses. Release whatever appears in samsara and nirvana as it is, Like a snake's knot, it is self-liberated in its own place by itself. Seeing oneself as inferior to all, And from the heart, being impermanent and short-sighted, When renunciation arises towards the dharmas of samsara (416), The dharma greatly benefits the mind. No need for pretense, act genuinely, The main witness is one's own unfeigned mind. Knowing various actions as manifestations of intention, And from the heart, having continuous devotion, When the interdependence of realization dawns in the mind, And love and compassion are without partiality, When pure perception arises towards those who practice the dharma, The blessings of the lama enter the heart. By the purity of one's own perception, the benefit of others is naturally accomplished, The clouds of siddhis are equal to the extent of the sky. The hope and fear of samsara and nirvana, affirmation and negation, are destroyed, And happiness, suffering, and adverse conditions are taken as the path, When doubt, confusion, and arrogance are completely resolved, The sun of realization rises from within.