Tibetan
དེན་པས་སྟོང་། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་མདུན་གྱི་གཟུགས་དེ་ཡང་། །འཆར་གཞིའི་རྒྱུ་བྱེད་མེ་ལོང་ནང་ཤར་ཡང་། །གཟུགས་དེ་མེ་ལོང་ངོས་ལ་འཕོས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད། །མེ་ལོང་གཟུགས་དེར་ཡེ་ནས་སྒྲུབ་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པའི་མེ་ལོང་འདི། །གང་དུ་མ་གྲུབ་གང་གིའང་འཆར་གཞི་བྱེད། །དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱི་གཟུགས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་སེམས། །དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡོད་མོད་ཀྱང་། །སེམས་ལ་དེ་མེད་ངོས་གཟུང་ཀུན་ལས་འདས། །འཛིན་མེད་དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ཅི་ཤར་ཡང་། །རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལ་གོས་པ་མེད། །སྣ་ཚོགས་སེམས་འདི་གང་དུའང་མ་ (༤༠༥)གྲུབ་པས། །གང་དུའང་སྣང་བའི་འཆར་གཞི་མེ་ལོང་འདྲ། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་དུ་མའི་འཆར་གཞིར་འགལ། །དུ་མར་མ་ངེས་ངོས་གཟུང་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་མེད། །ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱིས་སྣ་ཚོགས་སོ་སོར་སྣང་། །རྐྱེན་ལ་མ་གཟུང་དེ་ཡིས་གོས་པ་མེད། །བཟུང་ན་འཆིང་ལ་མ་བཟུང་རང་སར་གྲོལ། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་གང་གིས་མ་གོས་པ། །དྲི་མེད་སེམས་ཉིད་དག་པའི་མེ་ལོང་འདྲ། །དེ་བཞིན་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་དང་། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་སེམས། །གཞི་མེད་རྟེན་བྲལ་སྣང་ལ་ངོས་གཟུང་མེད། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །གང་གིས་མ་བཟུང་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་སེམས། །རང་བཞིན་ཉིད་དེ་གང་བབས་རང་དགའི་ངང་། །སྲིད་འབྱུང་སྒྱུ་མར་རྣམ་སྦྱོང་ཡེ་ཤེས་དངོས། །ཐུགས་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡང་ནས་ཡང་ཤར་བ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ཁྱབ་བའོ། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་དག་གིས་དེ་བསླད་དེ། །སྲིད་པའི་ནགས་ཁྲོད་འཐུག་པོར་རང་ཉིད་འཆིང་། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་དགྲས་གཙེས་ཤིང་། །ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམ་འགྲོས་ལུགས་སུ་འཇུག །རང་བཞིན་ཤེས་པ་དག་གིས་འདི་རིག་ན། ། (༤༠༦)འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་དག་ནི་རབ་བརྒལ་ཞིང་། །མ་རིག་ལ་སོགས་ལུགས་ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས། །རང་བཞིན་དེ་རིག་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་སེམས་དེ་ཁྱབ་གདལ་བ། །གཞི་མེད་རྟེན་བྲལ་རང་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་སྣ་ཚོགས་རིག་པའི་སེམས། །ཤེས་རབ་རྟོགས་པའི་མེ་ལོང་ངོས་ཤར་བའི། །གཟུགས་བརྙན་གསལ་བ་འགྲོ་ཀུན་སྙིང་ལ་གནས། །གང་ཤར་བློ་རྣམས་རང་གྲོལ་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེན་འཛིན་འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང་དགག་ཅི་དགོས། །སྟོན་ཀའི་མ
Chinese
空性之舞。 犹如明镜前的影像， 作为显现之因，虽在镜中显现， 影像却未曾移至镜面。 如是显现而显现，却无从把握。 镜中影像本无实有。 如是本自清净之此镜， 于何处未成，却为何者之显现之因？ 善恶取舍，外境之相， 种种显现之时，彼之影像即是心。 虽似有善恶取舍， 然心无彼，超越一切把握。 无执，无论善恶取舍显现何者， 亦不染污自性清净之心。 种种此心于何处亦未（405）成， 故如于何处亦显现之显现之镜。 若为一，则与众多之显现相违。 于众多亦不确定，毫无可把握之处。 是故心无善恶取舍。 由外境之缘，显现种种各异。 若不执缘，则不为彼所染。 若执则束缚，若不执则自解脱。 种种显现，然不为任何所染， 无垢心性，犹如清净之镜。 如是幻化、阳焰、水月， 以及自性化身般显现之心， 无基无依，显现而无从把握。 当知自性本初清净。 不为任何所执，无有矫饰之心， 自性即是，随其所至，任运自在之状态。 存在显现为幻化，清净为本觉智慧之实性。 慈悲之自性，再三显现， 如来藏遍布一切众生。 无知孩童，以此染污， 于稠密有海森林中，自我束缚。 为业与烦恼、痛苦之敌所恼， 十二缘起之流转，步入歧途。 若有知自性者，知晓此理， （406）则能超越轮回之荒野寂地， 从无明等流转中解脱之法， 证悟彼自性，即是般若波罗蜜多。 菩提心之精髓，彼乃遍布广大， 无基无依，自解脱之法身。 无论显现何者，种种觉性之心， 于智慧证悟之镜面上显现之， 清晰之影像，安住于一切众生之心。 无论显现何者，诸般心识皆自解脱于刹那间， 虽似有执着错乱之显现，然何须遮止？ 秋季之
English
The dance of emptiness. Like the image before a mirror, Although appearing in the mirror as the cause of manifestation, the image has not moved onto the surface of the mirror. Likewise, appearing as appearance, yet there is nothing to grasp. There is no inherent existence in the image in the mirror. Likewise, this mirror of primordial purity, Is not established anywhere, yet it is the cause of manifestation for everything. The forms of virtue and vice, acceptance and rejection, external conditions, When various things appear, their reflection is the mind. Although it seems that there are virtue and vice, acceptance and rejection, But the mind does not have them, it transcends all grasping. Without grasping, no matter what virtue, vice, acceptance, or rejection appears, It does not stain the naturally pure mind. This various mind is not (405) established anywhere, Therefore, it is like a mirror that manifests appearances everywhere. If it is one, it contradicts the manifestation of many. It is not definite in many, there is nothing to grasp at all. Therefore, there is no virtue, vice, acceptance, or rejection in the mind. Due to external conditions, various things appear separately. If you do not grasp the conditions, you will not be stained by them. If you grasp, you are bound; if you do not grasp, you are liberated in your own place. Although various things appear, it is not stained by anything, The stainless mind is like a pure mirror. Likewise, the mind that appears like illusion, mirage, moon in water, And the nature of emanation, Without basis, without support, appearance without grasping. Know that the nature is primordially pure. The mind that is not grasped by anything, without fabrication or corruption, Its nature is just that, in a state of spontaneous ease wherever it goes. Existence arises as illusion, purification is the reality of primordial wisdom. The nature of compassion, appearing again and again, The essence of the Sugata pervades all beings. Ignorant children defile it, Binding themselves in the dense forest of existence. Tormented by the enemies of karma and afflictions, suffering, The twelve links of dependent origination enter the path of wandering. If those who know the nature understand this, (406) They will transcend the wilderness and solitary places of samsara, The Dharma that turns away from the wandering of ignorance and so on, Realizing that nature is the Perfection of Wisdom. The essence of the Bodhi mind, it is vast and expansive, The Dharmakaya, without basis, without support, self-liberated. No matter what appears, the various minds of awareness, The clear image appearing on the surface of the mirror of wisdom realization, Dwells in the hearts of all beings. Whatever thoughts arise, they are self-liberated in an instant, Although there seems to be attachment and delusion, why should we reject it? Autumn
Tibetan
ཁའ་ལ་དྲི་མེད་འོད་སྟོང་ལྡན། །ཆུ་སྐྱེས་པདྨོའི་སྦུབས་སུ་འོངས་བ་བཞིན། །རྟོགས་པའི་ཉི་མ་ནང་ནས་ཤར་བའི་གཟུགས། །ཐེ་ཚོམ་མུན་པ་མ་ལུས་ཀུན་བཅོམ་ཞིང་། །མཐའ་བྲལ་བློ་ཡི་པད་ཁ་རབ་རྒྱས་ཏེ། །བདེ་ཆེན་འོད་ཀྱི་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ། །ད་ནི་སྲིད་པའི་གྲོང་ལས་འདས་པ་སྙམ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ནས་སུ་ལའང་དྲི་རྒྱུ་མེད། །སྐྱིད་པའི་ཉི་མ་ནང་ནས་ཤར་བའི་མཐུས། །དེ་རིང་བདག་བློ་དགའ་བའི་དཔལ་འདི་རྒྱས། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་རང་བཞིན་སྙིང་པོའི་སེམས། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་དེ་ཡིན་དགག་སྒྲུབ་མེད། །ཆེད་དུ་མ་འཛིན་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྲོལ། །འབད་པས་མ་ཡིན་རྩོལ་མེད་བློ་བདེ་བའོ། ། (༤༠༧)གང་དགར་འཁྲོལ་བས་རང་བཞིན་རིགས་ལྔའི་གདངས། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་རང་ཤར་བ། །མི་རྟོག་དྲན་བསམ་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི། །རྣམ་སྣང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་རིགས། །སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མ་འགགས་རང་ཤར་བ། །མི་བསྐྱོད་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་རིགས། །གང་ལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་སེམས། །རིན་འབྱུང་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རིན་ཆེན་རིགས། །སྣ་ཚོགས་གང་ཤར་མ་འདྲེས་སོ་སོར་འབྱེད། །འོད་དཔག་སོར་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་པདྨའི་རིགས། །སྣ་ཚོགས་གང་བསམ་དོན་འགྲུབ་རིག་པའི་སེམས། །དོན་ཡོད་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ལས་ཀྱི་རིགས། །འཕྲོས་སམ་འགྱུས་སམ་གནས་པའི་དྲན་རིག་སེམས། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་ཡེ་ཤེས་རིགས་ལྔའི་གདངས། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དགག་སྒྲུབ་བྱ་ཅི་དགོས། །སྐྱེ་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བཅོས་རྒྱལ་པོ་རང་བབས་ལྷུན་འབྱམས་ཤིང་། །ཐོག་བབས་རང་ཤར་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གདངས། །རང་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་ནམ་ཞིག་སུས་མཐོང་བ། །སྐྱེ་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་གྲོལ། །གཞི་དང་སྙིང་པོ་ཀུན་གྱི་བཅུད་ཕྱུང་བ། །དག་པའི་ནམ་མཁར་ཤར་བའི་ཉི་མའི་གཟུགས། །སྣ་ཚོགས་དྲན་ (༤༠༨)རིག་ཀུན་བཟང་ཀློང་དུ་ཤར། །མི་ནུབ་འོད་ཀྱི་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་གང་སྣང་འོག་མིན་གནས། །སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་སྤུན། །ཇི་ལྟར་འགྱུས་ཀྱང་ཏིང་འཛིན་ཡངས་པའི་ཀློང་། །གདོད་མའི་གནས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །སྐལ་བཟང་སྐྱེ་བོ་མཆོག་སྟེ་རིག་འཛིན་ཆེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཡིས། །འོག་མིན་གནས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྟེ། །ཐུགས་རྗེའི་མཛད་པས་སྲིད་པའི་སེམས་ཅན་ལ། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་འགྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྒོམ་མེད་ཡེ་
Chinese
空性之中具足无垢光明，犹如莲花胎中降生一般，证悟之日从内升起之相，尽除所有怀疑之黑暗，无边智慧之莲花盛开，大乐光明之景象遍布世界。如今感觉已超越轮回之城，如此证悟后，无需向任何人提问。幸福之日从内升起之威力，今日我心增长此喜悦之光辉。奇哉！诸友啊，自性精华之心，虽然显现种种，然彼即是，无有取舍。不特意执着，本来即是自性解脱，非由勤奋，乃是无作意之安乐。（407）随心所欲，自性五部之音声，大智慧本来即是自生。无分别、离念想之心性，乃是毗卢遮那法界智，如来部。种种显现之基础，无碍自生，乃是不动明镜智，金刚部。于何者无二平等之自性心，乃是宝生平等性智，宝生部。种种显现，不杂各自显现，乃是无量光妙观察智，莲花部。种种所思皆成就之觉性心，乃是不空成就成所作智，事业部。散发、变动或安住之觉知心，无论如何显现，皆是五智之音声。无论如何显现，亦无需取舍。于无生任运自成、本来解脱之法性中，无为之王，自然安住，任运自在，最初降临、自生、任运成就大音声。自性大圆满，何时由谁见？无生任运自成，于虚空之中解脱。根本与心要，一切之精华提取。清净虚空中升起之太阳之相，种种觉（408）知普贤界中显现。不灭之光明遍布世界。如此证悟，则一切显现皆为密严刹土。无论与谁相伴，皆为自性金刚之兄弟。无论如何变动，皆为禅定广大之界。于原始之境地现证菩提。具善缘之士乃是殊胜之持明者。以身与智慧无有分离，于密严刹土现证菩提，以大悲之事业，为轮回之众生，施予无上佛法之喜宴。如是无修而
English
In the immaculate expanse of emptiness, filled with light, like emerging from the lotus's womb, the sun of realization dawns from within, vanquishing all doubts' darkness, the lotus of boundless wisdom blossoms fully, the light of great bliss pervades the world. Now it feels like transcending the city of existence, having realized this, there's no need to ask anyone. By the power of the sun of happiness dawning from within, today my mind expands with this glorious joy. Alas! Dear friends, the mind of essential nature, though various things arise, it is that, without acceptance or rejection. Not deliberately clinging, it is primordially self-liberated, not by effort, but effortless ease of mind. (407) Freely unfolding, the sound of the five natural families, great wisdom that is primordially self-arisen. The very nature of mind, free from non-thought, memory, and conception, is the Vairochana's Dharmadhatu wisdom, the Tathagata family. The basis of various appearances, unceasingly self-arising, is the Akshobhya's mirror-like wisdom, the Vajra family. The mind of the nature of equality, without duality in anything, is the Ratnasambhava's equality wisdom, the Ratna family. Various appearances, appearing distinctly without mixing, is the Amitabha's discriminating wisdom, the Padma family. The mind of awareness that accomplishes whatever is thought, is the Amoghasiddhi's all-accomplishing wisdom, the Karma family. The mind of awareness, whether radiating, changing, or abiding, however it arises, is the sound of the five wisdom families. However it appears, what need is there for acceptance or rejection? In the unborn, spontaneously perfect, primordially liberated Dharma nature, the unmade king, naturally abiding, spontaneously vast, the sound of the great primordial, self-arisen, spontaneously accomplished. When will anyone see the self-nature Great Perfection? Unborn, spontaneously perfect, liberated in the state of space. Extracting the essence of the basis and heart, the image of the sun rising in the pure sky, various (408) awarenesses arise in the expanse of Kuntuzangpo. The undying light pervades the world. Realizing this, whatever appears is the Akanishta realm. Whoever you associate with is a natural Vajra brother. However it changes, it is the expanse of vast samadhi. In the primordial state, it is manifest enlightenment. Fortunate beings are supreme vidyadharas. With body and wisdom inseparable, manifestly enlightened in the Akanishta realm, with the activity of compassion, bestowing the feast of the supreme Dharma upon sentient beings in samsara. Thus, without meditation, primordially