Tibetan
་ག་ལ་འགྱུར། །མོ་གཤམ་བུ་དེ་སྐྱེ་ཤི་བར་དོར་འཇུག། སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞེས་ལྟར་འདུག་གམ། །འོན་ཀྱང་མོ་གཤམ་བུ་ཞེས་མིང་ཙམ་བཏགས། །དེ་བཞིན་བསལ་བཞག་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་སེམས། །མིང་ཙམ་ཉིད་ལས་ངོས་གཟུང་རྡུལ་ཙམ་མེད། །སྐྱེ་ཤིར་སྣང་བ་ཐ་སྙད་རྨི་ལམ་འདྲ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ནང་ན་བདག་ཉིད་ཤི། །དེ་ནས་བར་དོར་འཇུག་དང་སྐྱེར་སྣང་ཡང་། །རང་གི་མལ་ལས་ཅུང་ཟད་གཡོས་པ་མེད། །སྐྱེ་མེད་ཤི་མེད་བར་དོར་ཕྱིན་པ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་རྟོགས་པར་བྱ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་རང་གི་སེམས་ལ་ལྟོས། །གང་གིས་གང་བསྒོམ་སྒོམ་རྒྱུ་འདུག་གམ་ཅི། །བསྒོམས་པས་སེམས་དེ་གངས་རི་ལྟར་དཀར་ཞིང་། །མ་བསྒོམ་སོལ་བའི་མདོག་བཞིན་འགྲོར་འདུག་གམ། །རྟོགས་དང་རྟོག་མེད་བདེ་གསལ་ (༤༠༡)བསྐྱེད་དང་རྫོགས། །གང་ཞིག་བསྒོམས་པས་སེམས་དེ་དེར་གྱུར་ན། །ཕྱིན་ཆད་གཞན་འབྱུང་རྟོག་ཚོགས་ཁེགས་སམ་ཅི། །ཅུང་ཟད་བསྒོམས་པས་ཐེགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། །འབད་པས་རྫིང་བུར་བསྐྱིལ་བའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །ཀུན་རྟོག་སྤྲོས་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཡུལ་ལ་འབབས། །སྣ་ཚོགས་རྟོག་པ་སྔོན་པས་རགས་པར་སྣང་། །དེ་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་གང་ཤར་བས། །སེམས་ནི་བསྒྱུར་ཞིང་ནག་པོར་འགྲོར་འདུག་གམ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་མི་རྟོག་དགེ་བའི་སེམས། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྐངས་འགའ་འབྱུང་མི་སྲིད། །དེས་ན་གང་ཤར་རྩིས་གདབ་མ་བྱེད་ཅིག །འཕྲོས་སམ་འགྱུས་ཀྱང་མི་དགར་དོན་ལ་མེད། །གནས་སམ་ཟིན་ཡང་དེ་ལ་དགར་ཅི་ཡོད། །རང་བཞིན་བབས་ཡིན་བཅོས་པ་སླད་མ་བྱེད་ཅིག །བདེ་བའི་སེམས་ལ་སྟོང་པའི་རྒྱས་གདབ་ཀྱང་། །འདོད་པའི་ཁམས་ལས་ཅུང་ཟད་མི་འདའ་ཞིང་། །གསལ་དང་མི་རྟོགས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དེ། །ཆགས་པ་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒོམ་ཀྱང་སླའི། །བདེར་འགྲོའི་གནས་གསུམ་དག་ལས་འདའ་མི་ནུས། །ཆགས་ན་ངན་སོང་གནས་གསུམ་སོ་སོར་འཆིང་། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྲིད་ལས་གྲོལ་མི་ནུས། ། (༤༠༢)གང་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་ན། །སྲིད་པར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདའ་མི་གནས། །རང་གྲོལ་མཉམ་པའི་ངང་དུ་མྱ་ངན་འདའ། །གྲོགས་དག་སོམས་དང་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་སླའི། །བསྒོམས་པའི་དོན་དེར་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གྲུབ་ཟིན་སྒོམ་ཡང་ཅི་ཞིག་དགོས། །མེད་ན་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་ངལ་བའི་རྒྱུ། །བདེན་ཏེ་དོན་དེར་གསལ་འདེབས་ཡིན་ཞེ་ན། །མེད་ན་མི་གསལ་ཡོད་ན་དགོས་པ་མེད། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བློ་
Chinese
何处转变？ 那孤儿被置于生死中阴。 是否如说经历种种痛苦？ 然而仅是名之为孤儿。 如是，无有取舍、来去的心， 仅是名字，无有丝毫可执之处。 显现生死，名言如梦幻。 如在梦中自身死亡， 之后进入中阴，以及显现出生， 亦未曾稍离自己的床榻。 无生无死，未曾去往中阴， 未曾动摇于本自解脱的法性之中。 应了知一切如虚空。 嗟呼！诸友，观视自心。 以何观何？有可修之物吗？ 修习后，心如雪山般洁白， 不修习，是否如煤炭般变黑？ 觉与不觉，乐明（401）生起与圆满。 若修习后，心即成那样， 此后，是否能阻断外来之念头？ 稍作修习，虽似有所提升， 然如努力将水蓄于池塘， 分别念的波涛涌向四方。 种种念头，因执着而显粗大。 如是，无论生起何种错乱之念， 心是否因此而改变，变得黑暗？ 若果真如此，不分别的善心， 对众生而言，绝不可能带来丝毫利益。 因此，无论生起何种念头，都不要加以计较。 无论扩散或动摇，都无关紧要。 无论安住或抓住，对此又有何可执着？ 自性本然如此，不要妄加改造。 即使在安乐之心上盖上空性的印章， 也无法稍离欲界， 无论明与不明，有色与无色， 即使阻止贪执而修空性，也是徒劳。 无法超越善趣三处。 若有贪执，则会被束缚于恶趣三处。 无论如何努力，都无法从轮回中解脱。 （402）无论显现何种念头，若不执着于它， 则不住于轮回，亦不住于涅槃。 在自解脱平等的状态中证入涅槃。 诸友，思考一下，无论如何修习都是徒劳。 修习的意义，心存在于那里吗？ 若存在，则已成就，又何须修习？ 若不存在，则修习亦无意义，只是徒增疲劳。 若说为了在那意义上加以澄清， 若不存在则无从澄清，若存在则无此必要。 无论如何努力，智慧
English
Where does it transform? That orphan child is placed in the bardo of birth and death. Does it seem as if experiencing various sufferings? Yet, it is merely named an orphan. Likewise, the mind without acceptance or rejection, coming or going, Is merely a name, without a particle to grasp. The appearance of birth and death, words, is like a dream. Just as in a dream, oneself dies, Then enters the bardo, and the appearance of birth, Yet one has not moved even slightly from one's own bed. There is no birth, no death, no going to the bardo, No moving from the naturally liberated nature of reality. Understand that all is like the sky. Alas, friends, look at your own mind. With what do you meditate on what? Is there something to meditate on? After meditating, does the mind become white like a snow mountain, And if not meditating, does it become black like charcoal? Awareness and non-awareness, bliss and clarity (401), generation and completion. If after meditating, the mind becomes like that, Then henceforth, will it block other arising thoughts? Although it seems like progress after meditating a little, It is like water collected in a pond with effort, The river of conceptual proliferation flows to the land. Various thoughts appear coarse due to attachment. Likewise, whatever deluded thoughts arise, Does the mind change because of that, becoming dark? If that is the case, the non-conceptual virtuous mind, Will never bring any benefit to beings. Therefore, do not calculate whatever arises. Whether it spreads or wavers, it is of no importance. Whether it abides or is grasped, what is there to cling to? Its nature is naturally settled, do not fabricate it. Even if you seal the mind of bliss with emptiness, You will not transcend the desire realm even slightly, Whether clear or unclear, form or formless, Even if you stop attachment and meditate on emptiness, it is in vain. You cannot transcend the three places of happy migrations. If there is attachment, you will be bound in the three places of bad migrations. No matter how you try, you cannot be liberated from samsara. (402) No matter what thoughts arise, if you do not cling to them, You will not abide in samsara, nor will you abide in nirvana. You attain nirvana in the state of self-liberation and equality. Friends, think about it, no matter how you meditate, it is in vain. Does the mind exist in the meaning of meditation or not? If it exists, then it is already accomplished, what need is there to meditate? If it does not exist, then meditation is meaningless, only a cause of fatigue. If you say it is to clarify that meaning, If it does not exist, there is nothing to clarify, if it exists, there is no need. No matter how you try, wisdom
Tibetan
ནི་གཉེན་པོའི་ཆོས། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གཟེབ་ཡོད་འཆིང་བྱེད་ཡོད། །གང་དུའང་མི་གཟོ་རང་དགར་གཏང་ཤེས་ན། །སུས་ཀྱང་མི་འཆིང་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་འདས། །ཇི་སྲིད་སྒོམ་ཡོད་ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་ཡོད། །དེ་སྲིད་ཆོས་ཡོད་ཐེག་པའི་ཞེ་འདོད་ཡོད། །དེ་ལ་སྲིད་ཡོད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། །གང་ལ་ཆོས་མེད་ཐེག་པའི་ཞེ་འདོད་མེད། །དེ་ལ་སྲིད་མེད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ་གང་གིས་གོས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གཞི་དང་རྩ་བ་ལེགས་ཆོད་ནས། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཅིར་སྣང་ཁྱད་པར་མེད། །དྲན་པའི་རྩིས་མེད་རྨི་ལམ་བཟུང་ཅི་དགོས། །སྤེལ་དང་བསྒྱུར་མེད་སྦྱང་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་སྐྱེ་བོ་འགྲོ་དང་འདུག །འཆག་དང་ཉལ་དང་ཟ་དང་འབྱུང་བ་དང་། ། (༤༠༣)དགའ་དང་མི་དགའ་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་ཡང་། །རང་འགྲོས་ཉིད་ལས་དྲན་འཛིན་གཉེན་པོ་མེད། །རྨི་ལམ་འདི་ཡིན་རྨིས་པ་པོ་འདི་ཞེས། །གཉིས་སུ་མི་རྟོག་གཉིས་མེད་རྟོག་པ་མེད། །གང་ཤར་དོན་ལས་ལོགས་པའི་རྩིས་གདབ་མེད། །དེ་ཚེ་རྨི་ལམ་དགེ་སྡིག་ཅི་སྣང་ཡང་། །དེར་འཛིན་མེད་པས་ལས་མེད་རྣམ་སྨིན་མེད། །དེ་བཞིན་གཉིད་སད་ཉིན་དུས་སྣང་བ་ཡང་། །འདི་བཞིན་མི་འཛིན་རྨི་ལམ་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །རང་བབས་ཉིད་ལས་གཉེན་པོས་མི་གཟོ་ན། །འཆིང་བའི་གཟེབ་མེད་ལས་འབྲས་རྣམ་སྨིན་མེད། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་དྲན་རིག་འགྱུ་བའི་སེམས། །བུ་ཆུང་བཞིན་ཏེ་རང་བབས་གང་དགར་ཐོངས། །དྲན་བསམ་འཛིན་བྲལ་སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །གང་བབས་གང་བྱུང་ཐོག་བབས་ཆེན་པོར་ཐོངས། །རང་བབས་ལྷོད་ཆགས་རྒན་པོའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །གཟེབ་བྲལ་ཁོང་ཡངས་གང་ཤར་རང་བབས་ཐོངས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་དྲན་རིག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དང་། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཀུན་བཟང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ལྷུན་གྲུབ་ངང་ཡིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཀུན་བཟང་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །རྡུལ་ཙམ་མི་རྙེད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་ལྟར་ (༤༠༤)ཤེས་ཏེ་འཆིང་གྲོལ་ཀུན་ལས་འདས། །རང་བཞིན་གཞི་ཡི་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་སྣ་ཚོགས་རིག་པའི་སེམས། །གང་དུ་ཤར་ཡང་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཚེ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་གང་གིས་མི་གོས་པ། །མེ་ལོང་ངོས་ལ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་དག་པའི་མེ་ལོང་ལ། །སྣ་ཚོགས་དགག་སྒྲུབ་གཟུགས་བརྙན་ཅི་ཤར་ཡང་། །དེ་ཡིས་མི་གོས་འཆར་གཞི་དགག་ཏུ་མེད། །རང་བཞིན་སྒྲུབ་མེད་རང་སྣང་བ
Chinese
是解脱之法。 其中有迷惑的盒子，有束缚。 于任何处不造作，若能任其自然， 则无人能束缚，超越有寂之边。 若有修，则有见和行， 如是则有法，有乘之希求。 彼有生，有轮回之痛苦。 何者无法，无乘之希求， 彼无生，无有生之痛苦。 如虚空般，会被何物所染？ 如是，若能善决基础与根本， 则昼夜显现何物皆无差别。 无需顾及念头，为何要执着梦境？ 无增无减，有何可修习？ 如梦中之人，行走和安住， 行走和睡眠，饮食和出现， (403)喜悦和不悦，显现种种， 然于自性中，无有忆念之对治。 此是梦，此是做梦者， 不作二取，无二取，无分别。 任何显现，皆无异于意义之外的计较。 彼时，梦中显现善恶， 然因无执着，故无业，无异熟。 如是，醒来白昼之显现亦然， 如是，不执着，如梦中之人。 若于自性中，不以对治而造作， 则无束缚之盒，无业果异熟。 嗟呼，诸友！念觉流动的心， 如幼童般，任其自然，随心所欲。 离念离思，具疯子之行仪， 任何降临，任何发生，皆如晴天霹雳般放下。 于自性中放松，具老年人之姿态， 无盒宽广，任何显现皆任其自然。 乃大瑜伽士之广大见地。 种种念觉皆是智慧， 自生自解，普贤法身， 本自俱生，本即安住。 如是，于普贤之外的法， 微尘亦不可得，本即是佛。 如是(404)知晓，则超越束缚与解脱， 乃自性基础之广大见地。 嗟呼，诸友！种种觉性之心， 无论于何处显现，若无执着， 无论如何显现，皆不被任何事物所染， 如镜面上显现的影像。 心性本自清净之镜子上， 无论显现何种破立之影像， 皆不被其所染，显现之基础不可破。 自性无立，自显现。
English
Is the dharma of antidote. In it, there is a box of delusion, there is bondage. If you don't fabricate anything and know how to let it be, Then no one can bind you, you transcend the limits of existence and peace. As long as there is meditation, there are views and conduct, As long as that is the case, there is dharma, there is desire for a vehicle. There is existence in that, there is suffering of samsara. Whoever has no dharma, has no desire for a vehicle, He has no existence, there is no suffering of existence. Like the sky, what can stain it? Thus, if the base and root are well decided, Then there is no difference what appears day and night. Without regard for mindfulness, why grasp at dreams? Without increase or decrease, what is there to practice? Like people in a dream, going and staying, Walking and sleeping, eating and arising, (403) Joy and displeasure, whatever appears, But in its own course, there is no antidote of mindfulness. This is a dream, this is the dreamer, Without dualistic thought, without duality, without concept. Whatever arises, there is no calculation apart from meaning. At that time, whatever good or bad appears in the dream, Because there is no grasping, there is no karma, no ripening. Likewise, the appearance of the daytime when awake, Likewise, do not grasp, like a person in a dream. If you do not fabricate with an antidote in your own state, Then there is no box of bondage, no karmic results, no ripening. Alas, friends! The mind of moving awareness, Like a young child, let it be freely, as you please. Devoid of memory and thought, with the conduct of a madman, Whatever comes, whatever happens, let it fall like a great thunderbolt. Relax in your own state, with the demeanor of an old man, Without a box, with a wide heart, let whatever arises be natural. It is the vast expanse of the great yogi's thought. All kinds of memory and awareness are wisdom, Self-arising, self-liberating, Samantabhadra Dharmakaya, It is spontaneously accomplished, it has been there from the beginning. Thus, other than Samantabhadra himself, A particle cannot be found, it is enlightened from the beginning. Thus (404) knowing, you transcend all bondage and liberation, It is the vast expanse of the ground of nature. Alas, friends! The mind of various awarenesses, Wherever it arises, if there is no grasping there, However it appears, it is not stained by anything, Like the image appearing on the surface of a mirror. On the mirror of mind itself, which is pure from the beginning, Whatever images of affirmation and negation appear, It is not stained by them, the basis of appearance cannot be broken. Self-nature is without establishment, self-appearance.