Tibetan
བཀོད་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་། དགོས་པ། དེ་དག་འདི་འདི་ལྟར་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་ བའི་ཕྱིར་ཏེ། དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས། འབྲེལ་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ། །དངོས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མོད། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རྣམ་འབྱེད་ལས། །དོན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་དགོས་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ། དགོས་སོགས་ཆོས་གསུམ་གཞུང་གི་ཐོག་མར་ཚིག་ཟིན་ལ་དངོས་སུ་བཀོད་པ་དང་། དངོས་སུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་དོན་ཐོབ་ཀྱི་བཤད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ ནི། གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་སྣང་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ནི་བརྗོད་བྱ། དེ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་དགོས་པ། བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ཉིང་དགོས་རྣམས་དངོས་སུ་གསུངས་ཏེ། 1-159 དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་སྟེ། །མཆོད་བརྗོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མོད་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བློ་དང་ ལྡན་པས་མཐོང་གྱུར་ཕྱིར། །བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཞེས། །བྱ་བ་བརྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན། གཞན་ཡང་ཤེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགོས་སོགས་ཆོས་གསུམ་རྩ་བའི་ཐོག་ མར་ཚིག་ཟིན་ལ་མེད་པ་རྣམས་ལ། སྔར་བཤད་པའི་དོགས་པ་བཞི་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་གཞུང་འབྲེལ་རྣམས་སུ་ཁ་བསྐང་ནས་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བར་ཡོད་ དོ། །བཞི་པ་དེ་འཆད་ཚུལ་ལ་དགོས་དོན་ནི། དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་ཐོག་མར་བཀོད་པས། ཚོང་པ་ཚོང་གི་ཁེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ཤེས་ལྡན་དག་གིས་བརྗོད་བྱ་སོགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ནས་བསྟན་བཅོས་འདི་ནི་དམ་པའོ། །ཞེས་གུས་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དབྱིག་གཉེན་ཞབས་ཀྱིས། མདོ་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་ཐོས་ནས། །ཉན་པ་ དང་ནི་འཛིན་པ་ལ། །ཉན་པ་པོ་དེ་གུས་བྱེད་པས། །ཐོག་མར་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བསྟན་བཅོས་དམ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །སྟོན་པས་ཐོག་མར་དགོས་པ་བསྟན། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་དེ་མཐོང་ནས། ། 1-160 དཔྱད་པ་ལ་ཡང་ཅིས་མི་འཇུག །ཅེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། བརྗོད་བྱའི་རྣམ་གྲངས་དགོས་པ་གྲུབ་ཚུལ་སོགས་ལ་དཔག་ནས་ཤེས་དགོས་ཤིང་། ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་སྔར་བཞིན་སྦྱར་བའོ། ། ༄། །གཞན་དུ་བཤད་པ་འདིར་འདུས་ཚུལ་དང་། དེ་དག་ལ་དོགས་པ་བཅད་པ། གཉིས་པ་གཞན་དུ་བཤད་ པ་འདིར་འདུས་ཚུལ་ནི། གང་དག་དཎྜའི་ཚིག་རྒྱན་ལས། ཤིས་པ་བརྗོད་པ་ཕྱག་འཚལ་བའི། །དངོས་པོ་མེད་པས་བསྟན་པའི་སྒོ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མངོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་གསུམ་བཤད་དེ། དེ་ཉ
Chinese
关于编排：为了使人能够领会主题、目的以及它们之间的关联，弥勒菩萨的《现观庄严论》中，世亲论师说：‘关联是通过语言来表达的，虽然它不是实际存在的，但它可以通过区分，从意义上获得。’ 第三，关于目的等的方式，有目的等三种法在论著开头以文字形式明确列出，以及对于未明确列出的内容，通过意义推导进行解释这两种方式。第一种情况在一些伟大的论典中可见。例如，《现观庄严论》中，所有相智之道（一切种智之道）是主题，容易理解它是目的，具有智慧的菩萨能够见到是究竟目的，这些都被明确地说明了。 正如该论所说：‘通过宣说一切种智之道，以及由此所说的内容，他人无法体验，通过十种供养的自性，将重点放在记忆上，有智慧者能够见到，因此，容易理解是开始行动的目的。’正如明确存在的一样，其他也应了解。第二种情况是，对于根本论著开头没有明确列出的目的等三种法，为了消除之前所说的四种疑惑，通过意义推导，在论的关联中补充说明。这种情况非常普遍。 第四，关于解释的方式，目的是：通过首先列出目的和关联，就像商人看到贸易的利润而投入一样，有智慧的人能够正确理解主题等，从而对这部论典产生敬意，并投入其中等等，这就是目的。世亲论师说：‘听到经文的伟大意义后，听者和执持者会因此产生敬意，因此首先要说明目的。’文殊菩萨化身说：‘为了表明论典的殊胜，导师首先说明目的，通过完全理解而见到它，为何不投入研究呢？’ 总结：需要根据主题的类别、目的的实现方式等来了解，词句的解释方式与之前相同。 其他解释的包含方式，以及对它们的疑问的消除：第二，其他解释的包含方式是：在Danda的诗学修辞中，吉祥语、礼敬，以及通过非实在之物来指示，这三种是论著的显现之门。正如它所说：
English
Regarding the arrangement: It is for the sake of understanding the subject matter, purpose, and how they are related. In Maitreya's Ornament for Clear Realization, Vasubandhu says: 'The connection is expressed through language, although it is not actually existent, it can be obtained from meaning through distinction.' Third, regarding the manner of purpose, etc., there are two ways: the three dharmas of purpose, etc., are explicitly stated in the beginning of the treatise in words, and for those that are not explicitly stated, they are explained through inference of meaning. The first case is seen in some great treatises. For example, in the Ornament for Clear Realization, the path of all aspects of knowledge (sarvākārajñatā) is the subject matter, easily understanding it is the purpose, and the wise Bodhisattva being able to see it is the ultimate purpose, all of which are explicitly stated. As the treatise says: 'By explaining the path of all aspects of knowledge, and what is said from this, others cannot experience, through the nature of the ten offerings, focusing on memory, the wise can see, therefore, easily understanding is the purpose of starting the action.' Just as it is explicitly existent, others should also be understood. The second case is that for the three dharmas of purpose, etc., which are not explicitly stated at the beginning of the root treatise, in order to eliminate the four doubts mentioned earlier, they are supplemented and explained in the connection of the treatise through inference of meaning. This is very common. Fourth, regarding the manner of explanation, the purpose is: by first listing the purpose and connection, just as a merchant sees the profit of trade and invests in it, wise people can correctly understand the subject matter, etc., and thus generate respect for this treatise and invest in it, etc., which is the purpose. Vasubandhu says: 'After hearing the great meaning of the sutra, the listener and the holder will generate respect, therefore the purpose should be stated first.' An emanation of Manjushri says: 'In order to show the excellence of the treatise, the teacher first states the purpose, by fully understanding and seeing it, why not invest in research?' In summary: It is necessary to understand based on the categories of the subject matter, the way the purpose is achieved, etc., and the manner of explaining the words and meanings is the same as before. How other explanations are included here, and the elimination of doubts about them: Second, the way other explanations are included is: In Danda's poetics, auspicious words, reverence, and indicating through non-existent things, these three are the doors of manifestation of the treatise. As it says: -------------------------------------------------------------------------------- ིད་ལས།
Tibetan
ཤིས་བརྗོད་ཕྱག་བྱ་དངོས་པོ་ནི། །ངེས་པར་བསྟན་པ་དེ་ཡི་སྒོ། །ཞེས་པ་འདི་རྣམས་སྔོན་འགྲོའི་བཤད་ཚུལ་གཞན་ཡིན་པས་སྔར་གྱི་ལྔ་པོ་དེར་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤིས་པ་ བརྗོད་པ་དང་། ཕྱག་འཚལ་བའི་སྒོ་གཉིས་ནི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཉེས་བསྟན་གྱི་སྒོ་ནི་ལུས་རྣམ་གཞག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཞི་བ་ལྷས། བསླབ་བཏུས་ཀྱི་ཐོག་མར། གང་ལ་ཐོས་པས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་གཡང་སར་ནི། །བསྲེག་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་ཟད་མཐའ་ཡས་དག །སེམས་མ་ཞི་བ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡང་ཡང་མྱོང་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ མཉན་ཕྱིར་གུས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟེན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དང་པོར་མཉེན་པར་བསྐུལ་ནས། དེའི་རྗེས་སུ་མཆོད་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སྔོན་འགྲོ་ལྟར་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བཤད་པར་དམ་བཅའ་བསྐུལ་ཚིག་ཅན་ཡིན་པས་དེས་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། ། 1-161 དེ་བཞིན་དུ་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་འདིར་ལྔར་འདུས་ཚུལ་ཤེས་བྱའོ། ། གསུམ་པ་དེ་དག་ལ་དོགས་པ་དཔྱད་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་གཞུང་ རེ་རེའི་ཐོག་མར་ཚང་བར་དགོས་སམ་མི་དགོས། དགོས་ན་ཕལ་ཆེར་ལ་མི་སྣང་ལ། མི་དགོས་ན་ལྔ་ཀ་སྔོན་འགྲོ་ཡོད་པར་བཤད་པར་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བསྟན་བཅོས་རེ་རེ་ ལ་སྔོན་འགྲོ་ལྔ་ཀ་ཚང་བར་དགོས་ཞེས་མ་སྨྲས་པས་སྐྱོན་ལྔ་པོའི་ནང་ནས་རེ་རེ་འམ། གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་སྔོན་འགྲོའི་ཡིན་པས་སྐྱོན་ཕྱི་མ་མེད་དོ། ། དེ་ཡང་རེ་རེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ནི། མཆོད་བརྗོད་རྐྱང་པ་མཛད་ནས་གཞན་མེད་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་གྲུབ་ཀྱིས་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པར། གང་གི་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་དག །ཚུལ་འདི་ཡི་ ནི་སྤང་གྱུར་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གསུང་བ་ཡི། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་བསྟན་བཅོས་དངོས་གསུང་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་དབུ་མའི་བསྟོད་ཚོགས་ལ་ སོགས་པ་མང་པོར་སྣང་ངོ་། །དམ་བཅའ་ཡོད་གཞན་མེད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གསང་བྱིན་གྱིས། ཆགས་བྲལ་དང་ལྡན་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་། །ངོ་ཚར་དང་ནི་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་དང་། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཅིག་ཏུ་མཉན་བྱ་བའི། ། 1-162 རྟོག་པ་བརྗོད་པ་བདག་གིས་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་པའི་རྗེས་སུ་རྟོག་བརྗོད་དངོས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སྐྱུང་བ་བཀོད་ནས་གཞན་མེད་པ་ནི། ཨཱ་ཏི་ཤས། ལྷ་བཙུན་བྱང་ཆུབ་འོད་ལ་གདམས་པ་ ལས། སྔར་བཤད་པའི་ཚིག་བཅད་ཀྱིས་ཁེངས་སྐྱུང་ནས། དེ་ནས་གདམས་པ་དངོས་གསུང་པ་ལྟ་བུའོ། ལུས་རྣམས་གཞག་ཡོད་ལ་གཞན་མེད་པ་ནི། གོང་དུ་དྲངས་པ་རྒྱུད་བླ་མ་དང་དབུ་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ ཀྱི་ལུས་རྣམ་གཞག་གི་རྗེས་སུ་ཡན་ལག
Chinese
再者说， ‘赞颂、礼敬与事物，是明确指示的入门。’如果认为这些是其他的开场白，不一定属于之前的五种，那是不对的。因为赞颂和礼敬是供养赞颂的类别，而事物（指正法）的指示是正文的结构本身，因此它们都包含在之前的五种之中。此外，寂天菩萨在《学集论》的开头说：‘听闻此法能使你从地狱等悬崖，焚烧等无尽的痛苦中解脱，因为你那未调伏的心将反复体验这些。因此，为了听闻此法，要以极其广大的恭敬心来依止。’等等，首先劝请听闻，然后在之后讲述供养赞颂等，如果认为这不像开场白，那也是不对的。因为这是带有承诺的劝请之词，所以包含在其中。 同样，对于各种论典的开场白进行仔细研究后，应该了解它们是如何包含在这五种之中的。 第三，对这些开场白进行疑问和辨析：这样讲述的开场白，是否需要在每个论典的开头都完整具备？如果需要，那么在大多数情况下都看不到；如果不需要，那么说五种都是开场白就没有意义了。如果这样认为，那是不对的。因为并没有说每个论典都需要完整具备五种开场白，所以五种中的任何一种，或者两种、三种等等，只要存在，就是开场白，因此没有后面的过失。 关于每一种的例子：只有供养赞颂而没有其他的，比如龙树菩萨在《六十正理论》中说：‘对于生灭，已经断除这种方式，宣说缘起的，向那位导师顶礼。’之后直接讲述论典的正文。这在龙树菩萨的许多中观赞颂集中都可以看到。只有立宗而没有其他的，比如静命论师说：‘具有离贪且善说，奇妙以及确定其义，圣者们应一心听闻，我将讲述思择，请谛听。’之后直接讲述思择的正文。只有谦逊而没有其他的，比如阿底峡尊者在对拉尊菩提光（lha btsun byang chub 'od，天王菩提光）的教诲中，先用之前所说的偈颂来表达谦逊，然后直接讲述教诲的正文。只有正文结构而没有其他的，比如上面引用的《宝性论》和《辨中边论》，在正文结构之后直接进入正文。
English
Furthermore, 'Praise, homage, and subject matter are the means of definitely indicating the entrance.' If one thinks that these are other preliminaries and not necessarily included in the previous five, that is not correct. Because praise and homage are categories of offering praise, and the indication of the subject matter (i.e., the Dharma) is the structure of the text itself, therefore they are all included in the previous five. Moreover, Shantideva says at the beginning of the Compendium of Trainings: 'Hearing this Dharma can liberate you from the precipice of hells, etc., and the endless suffering of burning, etc., because your untamed mind will repeatedly experience these. Therefore, in order to hear this Dharma, rely on it with extremely vast reverence.' etc., first urging to listen, and then afterwards explaining offering praise, etc., if one thinks that this is not like a preliminary, that is also not correct. Because this is a word of urging with a promise, so it is included in it. Similarly, after carefully examining the preliminaries of various treatises, one should understand how they are included in these five. Third, questioning and analyzing these preliminaries: Are the preliminaries explained in this way required to be fully present at the beginning of each treatise? If so, then they are mostly not seen; if not, then saying that all five are preliminaries becomes meaningless. If one thinks like this, that is not correct. Because it is not said that each treatise needs to fully possess all five preliminaries, so any one of the five, or two, three, etc., whichever is present, is the preliminary, therefore there is no later fault. Regarding the examples of each one: Only offering praise and no others, such as Nagarjuna saying in the Sixty Stanzas on Reasoning: 'To that one who has abandoned this way of arising and ceasing, who teaches dependent origination, to that Sage I pay homage.' After that, he directly explains the main text of the treatise. This can be seen in many of Nagarjuna's collections of Madhyamaka praises. Only stating the commitment and no others, such as Shantarakshita saying: 'Possessing detachment and well-spoken, wonderful and certain of its meaning, the noble ones should listen with one mind, I will explain the contemplation, please listen.' After that, he directly explains the main text of the contemplation. Only expressing humility and no others, such as Atisha's advice to Lha-tsun Jangchub Ö (lha btsun byang chub 'od, Royal Prince Bodhichitta): first expressing humility with the verses mentioned earlier, and then directly explaining the main text of the advice. Only the structure of the text and no others, such as the Uttaratantra and Madhyantavibhaga cited above, after the structure of the text, directly entering the main text. --------------------------------------------------------------------------------