Tibetan
ི་དུས་སུ་དོན་གོ་རིམ་མི་འཁྲུགས་པས་རྟོགས་སླ། བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་དེའི་དྲིལ་ ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པས་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཕྱི་མའི་གསུམ་ནི། ལུས་དང་ཡན་ལག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་ལྷག་པ། ཆད་པ། འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་ བཅོས་ཡང་དག་པའོ། །ཞེས་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། བཤད་སླ་བ་དང་གཟུང་བདེ་ཞིང་། །བསྟན་བཅོས་ལ་ཡང་རྩོད་བྲལ་ཕྱིར། །མཁས་པ་ལ་ལས་བསྟན་བཅོས་ལུས། །བསྡུས་ཏེ་ཐོག་ མར་འགོད་མཛད་པ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་བསྡུས་དོན་དང་ཚིག་དོན་གཉིས་ནི། ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་བསྡུས་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བར་དོགས་པས་བཞག་གོ །ཞེས་སེངྒེ་བཟང་པོས་གསུངས་ལ། 1-155 འགའ་ཞིག་གིས་དེ་གཉིས་ལས་བསྡུས་ཚིག་གི་བཤད་པ་བྱས་པ་ཡང་སྣང་ངོ་། ། ལྔ་པ་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ་ལ། དགོས་འབྲེལ་གྱི་དོན་བདག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་ཟབ་མོ་ལ་ བལྟོས་ཏེ་ཁེངས་བསྐྱུངས་བ་ནི། སློབ་དཔོན་སེངྒེ་བཟང་པོས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གི་ནི། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཡང་བསོད་ནམས་དག །སྒྲུབ་དང་མཐུན་ཕྱིར་གཞན་དག་ལ། །འཕན་གདགས་འདོད་པས་སྤྲོ་བ་སྐྱེས། །ཞེས་ སོ། །ཡང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ནས་གདམས་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས། དེ་དག་ལ་ཕན་པའི་རེ་བ་མེད་ཅིང་། རང་ཉིད་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་བྱས་སོ་ ཞེས་གཞན་ལ་ཕན་པའི་རེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁེངས་བསྐྱུངས་པ་ནི། སློད་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས། དེའི་ཕྱིར་འདི་རང་ཉིད་འདི་མན་ཆད་དྲན་ཕྱིར་སྔར་གྱི་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་གི་མཆོད་བརྗོད་ དང་། མེ་ཏོག་ཆུན་པོའི་མཆོད་བརྗོད་དང་། འདི་དང་གསུང་ཚིག་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་སྒང་མེ་ཕྱི་མ།རྣ་འདི་མཆན་བུ་ཡིན་པས་མ་དྲངས་སོ། །བྱས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ ལྟ་བུའོ། །འདི་བཞིན་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱའོ། །གསུང་དེའི་འཆད་ཚུལ་ལ་དགོས་དོན་ནི། དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཁེངས་པ་དོར་ནས་བསྟན་བཅོས་བརྩོམ་པ་སོགས་ལ་འཇུག་གོ །ཞེས་བརྗོད་པས་བསྟན་བཅོས་དང་། བརྩོམ་ཇི་གཉིས་ཀ་དམ་པས་དགོས་པ་ཡོད་དེ། 1-156 འཇམ་དབྱངས་སྤྲུལ་པས། ནུས་པ་མེད་ཀྱང་འབད་བཞིན་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཚིག །བསྟན་བཅོས་དང་ནི་སྟོན་བྱེད་པ་གཉིས་དམ་པར་སྟོན་ཕྱིར་ཡིན། །ཞེས་སོ། །བསྡུས་དོན་ནི། གང་ཟག་གང་གིས། ཡུལ་ གང་ལ། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཁེངས་སྐྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚིག་དོན་འཆད་ཚུལ་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱོར། ༄། །ལུས་རྣམ་གཞག་བཤད་པ། བཞི་པ་ལུས་རྣམ་གཞག་ལ། ལུས་རྣམ་གཞག་གི་རང་བཞིན། དེའི་རྣམ་གྲངས། དེ་འཆད་ ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། རང་གི་བརྗོད་བྱ་
Chinese
在（听闻正法）之时，因为次第不紊乱，所以容易理解。在禅修之时，因为能够将（所闻之法）融会贯通并付诸实践，所以能够生起禅修智慧等等。后面的三种殊胜是指：正论的身体和各个部分前后连贯，没有错谬、残缺和颠倒这三种过失。因此，要生起确定的认识。正如文殊菩萨化身所说：‘容易讲解且容易理解，对于论典也没有诤论，因此，智者们将论典的身体，简略地首先进行编纂。’这里所说的简略意义和词义是指：为了通过对各个部分详细讲解的简略词语来理解，并且为了避免重复的过失而设置的。这是僧伽贤所说的。有些人也对这两个（简略意义和词义）中的简略词语进行了解释。第五，解释必要性和关联性。对于必要性和关联性的意义，不是我的智慧所能达到的境界。’这是相对于甚深意义而言的谦逊之语。正如导师僧伽贤所说：‘在任何情况下，都不是我的境界，但为了积累福德，并且为了与他人行善相符，我乐于增益。’此外，大多数人受到与正法相违背的因素的影响，不适合成为接受教诲的法器，因此，对他们没有利益的期望，只是为了自己忆念而做。’这是以不期望利益他人之方式来表达谦逊。正如导师菩提贤所说：‘因此，为了自己忆念，我做了这个，以及之前的如意树的赞颂，和花束的赞颂，以及这个，因为语句非常长，所以没有引用后面的火绒。’做了（这些）对他人没有利益。’就像这样。其他也应如此理解。对于该论的讲解方式，必要性是：像这样，舍弃自满，开始撰写论典等等。’这样说，论典和作者两者都是圣者，因此有必要。正如文殊菩萨化身所说：‘即使没有能力，也努力投入到论典中，因为论典和作者都显示为殊胜。’简略意义是：谁，在何处，为了什么目的，以何种方式谦逊等等。词义的解释方式与之前相同。 第四，论典的组织结构。关于论典的组织结构，分为三个方面：论典组织结构的自性、论典组织结构的名称、论典组织结构的解释方法。首先是论典组织结构的自性，也就是论典所要表达的内容。
English
At the time of (hearing the Dharma), it is easy to understand because the order is not confusing. At the time of meditation, because one can integrate (what has been heard) and put it into practice, one can generate meditative wisdom, etc. The latter three superiorities refer to: the body and parts of the treatise are coherent, without the three faults of error, incompleteness, and inversion. Therefore, one should generate definite knowledge. Just as the emanation of Manjushri said: 'Easy to explain and easy to understand, and there is no dispute about the treatise, therefore, the wise ones compile the body of the treatise briefly at the beginning.' The abbreviated meaning and lexical meaning mentioned here refer to: in order to understand through the abbreviated words that explain each part in detail, and to avoid the fault of repetition. This is what Singhabhadra said. Some people also explain the abbreviated words in these two (abbreviated meaning and lexical meaning). Fifth, explain the necessity and relevance. Regarding the meaning of necessity and relevance, it is not the realm that my wisdom can reach.' This is a humble statement relative to the profound meaning. Just as the teacher Singhabhadra said: 'In any case, it is not my realm, but in order to accumulate merit, and in order to be in line with others doing good, I am happy to increase it.' In addition, most people are influenced by factors that contradict the Dharma and are not suitable to be vessels for receiving teachings, therefore, there is no expectation of benefiting them, but it is done for one's own remembrance.' This is to express humility in a way that does not expect to benefit others. Just as the teacher Bodhibhadra said: 'Therefore, for my own remembrance, I did this, as well as the previous praise of the wish-fulfilling tree, and the praise of the bouquet, and this, because the sentences are very long, the tinder behind was not quoted.' Doing (these) does not benefit others.' Like this. Others should also understand it in this way. Regarding the way of explaining the teaching, the necessity is: like this, abandoning complacency, starting to write treatises, etc.' Saying this, both the treatise and the author are saints, so it is necessary. Just as the emanation of Manjushri said: 'Even if there is no ability, one should strive to engage in the treatise, because both the treatise and the author are shown to be superior.' The abbreviated meaning is: who, where, for what purpose, in what way is humility, etc. The method of explaining the lexical meaning is the same as before. Fourth, the organizational structure of the treatise. Regarding the organizational structure of the treatise, it is divided into three aspects: the nature of the organizational structure of the treatise, the names of the organizational structure of the treatise, and the explanation method of the organizational structure of the treatise. The first is the nature of the organizational structure of the treatise, which is the content that the treatise wants to express. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
འམ། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཟུར་རགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ཐོག་མར་དཀོད་པ་སྟེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ ཐོག་མར། མཚན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དེ་ཁོ་ན། །གཉེན་པོ་དང་ནི་བསྒོམ་པ་དང་། །དེ་ཡི་གནས་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་རྣམ་གྲངས་ བསྟན་པ་ལ། དེས་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ལུས་རྣམ་གཞག་ནི། རྒྱལ་བ་མི་ཕམ་པས། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་ཏེ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི། ངོ་བོ། དེའི་གྲངས་ངེས་ཏེ། དངོས་ཤུགས་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཚུལ། དེ་འཆད་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་མངོན་མཐོའམ། ངེས་ལེགས་སམ། འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྟན་ལ་འབེབས་སོ། ། 1-157 ཞེས་དོན་ངོས་ཟིན་པ་ནི། དེའི་བརྗོད་བྱ། དེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་དགོས་པ། དེ་ལས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པ་དགོས་པའི་དགོས་པའམ་ཉིང་དགོས། དེ་དག་ཐབས་ དང་ཐབས་བྱུང་ངམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་འབྲེལ་བ་སྟེ་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་བྱ་མེད་དོགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ངེས་པས་དེའི་ གཉེན་པོ་ཡང་ཆོས་བཞིར་ངེས་སོ། །དེ་ཡང་གཞུང་འདི་ནི་བྱ་རོག་གི་སོ་རྟོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལྟར་བརྗོད་བྱས་སྟོང་པའོ། །སྙམ་དུ་དགོས་པའི་བློ་ཅན་ལ། འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པས་ སེལ། དེ་བཞིན་དུ་དགོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་དེས་དགོས་པ་འདི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པས་དགོས་པ་ཡོད་པར་ཤེས། ཡོད་ཀྱང་འཇོག་པོའི་གཙུག་རྒྱན་ལེན་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། ། སྙམ་པ་ལ་བརྗོད་བྱ་དེ་དགོས་པ་འདིས་ངེས་པར་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་སྒྲུབ་ནུས་པར་བསྟན། ནུས་ཀྱང་པར་སིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལྟར་འདོད་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། དགོས་པ་དེ་ ལས་ཉིང་དགོས་འདི་ལྟ་བུ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་འདོད་བྱའི་མཆོག་ཏུ་རྟོགས། མཐོ་རིས་འདོད་པས་ཕྱུགས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལྟར་བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་འབྲེལ་ལམ་སྙམ་པ་ལ། 1-158 དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པས་འབྲེལ་མེད་དུ་དོགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགོས་སོགས་ཆོས་བཞིར་ངེས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་བསྟན་བཅོས་འདི་ལ་དགོས་ པ་མེད་པ་ཉིད་དམ། ཡོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་ཉིད་དམ། ནུས་ཀྱང་འདོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དམ། འདོད་བྱ་ཡོད་ཀྱང་མ་འབྲེལ་ལམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བཟློག་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་ལ་སོགས་པ་ བཞི་ཁོ་ན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་འབྲེལ་པ་དངོས་སུ་ཡོད་པ་དངོས་སུ་གསུམ་
Chinese
或者，将表达方式粗略的论述汇集在一起，首先进行陈述。正如怙主慈氏（弥勒菩萨）在《辨中边论》的开篇所说：‘体性障蔽唯是彼，对治以及修习与，彼之处所及果位得，是为无上之大乘。’ 第二，阐述其分类。以其为主的体系是，胜者弥旁巴（无垢友）说：‘此一切二者，以法与法性而善摄故。’法的善分别有：本体、其数量确定，即从直接或间接方面如何阐述的方式，以及如何讲解的方式这四种。第一种是：这部论典是为了阐述增上生、决定胜，还是轮回或涅槃等等而著述的。 1-157 认识到意义，是其所诠释的内容。通过修习它，必须成就暂时的果，并且必须从它那里成就究竟的果，这就是必要或究竟目的。它们以方法和方法所生，或者原因和结果的方式存在，这就是关系，即四种必要关系的法。第二种是：为了确定进入论典的障碍等四种情况，其对治也确定为四种法。也就是说，对于那些认为这部论典就像乌鸦辨认牙齿的论典一样，内容空洞的人，通过指出‘这部论典的所诠释内容是这个’来消除他们的疑虑。同样，对于那些认为没有必要的人，通过指出‘所诠释的内容能够成就这个必要’，让他们知道是有必要的。对于那些认为即使有必要，也像摘取宝顶上的装饰一样无法实现的人，通过说明‘这个所诠释的内容必定能够成就这个必要’，来表明它是能够实现的。对于那些认为即使能够实现，也像腐烂的论典一样不是所希望的目标的人，通过说明‘从这个必要中能够成就这样的究竟目的’，让他们认识到那是所希望的至高目标。对于那些像为了获得天界而进行牲畜祭祀的人一样，认为所诠释的内容等等是不相关的， 1-158 通过说明‘它们以因果等方式相关联’，来消除认为不相关的疑虑，因此确定有必要等四种法。正如论师法胜所说：‘为了遣除对于这部论典没有必要，或者即使有必要也无法实现，或者即使能够实现也不是所希望的目标，或者即使有所希望的目标也是不相关的疑虑，才仅仅阐述了所诠释的内容等四种。’ 它的关系实际上存在，实际上有三种。
English
Or, to compile the rough outlines of expression into one place and state them initially. As Lord Maitreya said at the beginning of *Distinguishing the Middle from the Extremes*: 'The characteristic obscuration is only that, the antidote and also the cultivation, its location and the fruit attained, is the unsurpassed vehicle.' Second, to show its categories. The system that it mainly focuses on is: Victorious Mipham said, 'All of this is twofold, because it is well gathered by Dharma and Dharmata.' The good divisions of Dharma are: the essence, its definite number, that is, how it is shown from direct or indirect aspects, and how it is explained, these four. The first is: this treatise is written to explain higher realms, definite goodness, or samsara or nirvana, and so on. 1-157 Recognizing the meaning is its subject matter. By practicing it, one must accomplish the temporary fruit, and one must accomplish the ultimate fruit from it, which is the necessity or ultimate purpose. These exist as method and method-born, or as cause and effect, which is the relationship, that is, the four dharmas of necessary relationship. The second is: to determine the four obstacles to entering the treatise, etc., its antidote is also determined as four dharmas. That is, for those who think that this treatise is like a treatise that recognizes the teeth of a crow, the content is empty, by pointing out 'the subject matter of this is this' to dispel their doubts. Similarly, for those who realize that there is no need, by pointing out 'the subject matter accomplishes this need', they know that it is necessary. For those who think that even if there is a need, it is like taking the ornament on the crown of a king, it cannot be accomplished, by explaining 'this subject matter will surely accomplish this need', it is shown that it can be accomplished. For those who think that even if it can be accomplished, it is not a desired object like a rotten treatise, by explaining 'from this need, such an ultimate purpose can be accomplished', they realize that it is the supreme object of desire. For those who think that the subject matter and so on are unrelated, like those who perform animal sacrifices desiring heaven, 1-158 by explaining 'they are related by way of cause and effect, etc.', to dispel the doubt that they are unrelated, therefore it is determined that there are four dharmas such as necessity. As the teacher Dharmakirti said, 'In order to dispel the doubts that this treatise has no necessity, or even if it has necessity it cannot be accomplished, or even if it can be accomplished it is not a desired object, or even if there is a desired object it is unrelated, only the four, such as the subject matter, are explained.' Its relationship actually exists, actually there are three. --------------------------------------------------------------------------------