Tibetan
་ལྡན། །སྟེང་འོག་གི་རྭ་ལྔ་ ལ་ལྷ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅུ། སྟེང་འོག་གི་པདྨ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལྟེ་བའི་རྡོར་སེམས་ཡབ་ཡུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །འདི་ལ་མན་ངག་ཏུ། ལྟེ་བའི་ཡབ་ཡུམ་སོ་སོར་བགྲངས་ནས་རྩ་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པའང་བྱུང་ངོ་། ། 15-502 ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའང་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན། དབུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ནི། ཞེས་པས། ལྟེ་བར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ། སྟེང་གི་རྭ་ལྔ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། མཁའ་འགྲོར། ཀུན་གྱི་དབུས་སུ་རྣམ་སྣང་མཛད། ཤར་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་དེ། ལྷོ་ཡི་རྭ་ལ་རིན་ཆེན་འབྱུང་། །ནུབ་ཏུ་འོད་དཔག་མེད་པ་དགོད། །བྱང་དུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་སྟེ། །རྭ་བཞི་ལ་ སོགས་པ་ཡི་ལྷ། །ཞེས་སོ། །འོག་གི་རྭ་ལྔ་ནི། ལྷ་མོ་ལྔའི་ངོ་བོ་སྟེ། དབུས་དང་ཤར་ལ་སོགས་པ་ཡི། །རྭ་བཞིར་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དགོད། །ཤར་དུ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་གྲོ་མ། །བྱང་དུ་ འཇིགས་མ་ཞེས་བྱ་བ། །ནུབ་ཏུ་རོ་ལངས་མ་ནི་གནས། །ལྷོ་རུ་གཏུམ་མོ་གནས་པ་སྟེ། དབུས་སུ་ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མ། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཅན་བསྒོམས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ལྟེ་བའི་ཆ་ལ་ བརྟེན་པ་སྟེང་གི་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་མཚོན་ཞིང་། སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དག་པ་སྟེ། ས་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། བརྒྱད་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོར་ དག་ཅིང་། དེ། ཇི་ལྟ་བ། བཞིན་གྱི། གནས་སུ་བཞག་པ་སྟེ་བཀོད་པར། བྱ་བ། །པདྨའི་ཕྱག་སྤྱན་རས་གཟིགས། དང་བྱམས་པ་དང་། ནམ་མཁའི་མཛོད་དང་ཀུན་དུ་བཟང་། །གནོད་སྦྱིན་བདག་པོ་ཕྱག་རྡོར། འཇམ་པའི་དཔལ། ། 15-503 སྒྲིབ་པ་སེལ་དང་ས་སྙིང་ཉིད། །འདི་ཡི་ལྷ་ནི་བརྒྱད་པོ་རྣམས། །ཇི་བཞིན་འདབ་མར་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འོག་གི་འདབ་མ་བརྒྱད་ནི། པདྨར་ལྷ་མོ་བརྒྱད་གང་ཡིན། །ཇི་བཞིན་གནས་སུ་སྦྱར་ བར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་ཞགས་པ་མ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་དྲིལ་བུ་མ། །ལྷ་མོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། །ཕྱོགས་ཀྱི་འདབ་མར་རྣམ་པར་གནས། །མཚམས་ཀྱི་འདབ་མ་བཞི་པོ་ལ། །ལྷ་མོ་བཞི་ པོ་དེ་ལྟར་ཡང་། །སྐུལ་བྱེད་རིན་ཆེན་སྒྲོལ་ལྷ་མོ། །རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཅེས་དང་། །དེ་བཞིན་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་མ། །ཐམས་ཅད་འདས་མར་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་ལྷ་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོར་རྣམ་ པར་དག་ཅིང་། གཞན་ཡང་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་ནི། ཤེས་རབ་དང་། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཐབས་ཀྱི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པས། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་མུ་ཁྱུད་དང་ཆུ་སྲིན་གྱི་མགོ་བོ་འཁོར་བའི་མཚོན་བྱེད། རྭ་ རྣམས་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ལ། མདོར་ན་མཚོན་བྱེད་རྡོ་རྗེ་འདིས་མཚོན་པའི། །མཚོན་བྱ་སྦྱངས་གཞི་རྣམས་ནི་འཁོར་བ། སྦྱོངས་བྱེད་ལྷ་རྣམས་ནི་མ
Chinese
‘lDan (具足). 上下五根，各有五尊神，共十尊。上下十六瓣莲花，共二十六瓣，加上中央的金刚萨埵（Vajrasattva） 佛父佛母，总共二十七尊。关于此，口诀中也有将中央的佛父佛母分开计算，总数为二十八尊的说法。 如是说。如果详细划分，‘中央为智慧有情’，因此，中央是金刚萨埵。上面的五个根，是五如来（Five Tathagatas）的体性，完全清净： 在《空行母续》中说：‘一切中央为毗卢遮那佛（Vairochana），东方是不动佛（Akshobhya），南方根是宝生佛（Ratnasambhava）。西方是无量光佛（Amitabha），北方是不空成就佛（Amoghasiddhi）。四根等神。’下面的五个根是五位女神的体性：‘中央和东方等四根，是空行母们。东方是金刚空行母，北方是怖畏母（Bhayānī），西方是罗刹女（Rākṣasī），南方是暴怒母（Caṇḍālī），中央是智慧空行母，应观修誓言金刚者。’ 依靠中央部分的上面的八瓣莲花，象征着八正道（Eightfold Noble Path），清净为八位菩萨的自性：八瓣地母，清净为八正道的体性。如其所是，置于其位，即安立。莲花的手是观世音（Avalokiteśvara），以及慈氏（Maitreya），虚空藏（Ākāśagarbha）和普贤（Samantabhadra），金刚手（Vajrapāṇi）和文殊（Mañjuśrī），除盖障（Sarvanivāraṇaviṣkambhin）和地藏（Kṣitigarbha）。 此处的八位神，应如其位，观想于莲花瓣上。’下面的八瓣莲花，莲花中是八位女神：‘如其位安立。金刚钩母（Vajra-aṅkuśī），金刚索母（Vajra-pāśī），金刚锁母（Vajra-sphoṭī），金刚铃母（Vajra-ghaṇṭā）。这四位女神，安住于四方之莲瓣。四隅之莲瓣上，也是这四位女神：催促母（Sañcālanī），宝生度母（Ratna-tārā），金刚鬘母（Vajra-mālā），以及无能胜母（Aparājitā），一切超越母（Sarva-atikrāntā）。’完全清净为八位女神的体性。此外，八瓣莲花是智慧，月亮坛城是方便的象征，象征着方便与智慧双运，摩羯鱼（Makara）头旋转。根象征着涅槃（Nirvana）。简而言之，以金刚象征的，所象征的应是轮回（Saṃsāra），所净化之诸神是...
English
‘lDan (Endowed). The five roots above and below each have five deities, totaling ten. The sixteen lotus petals above and below, totaling twenty-six, plus the Vajrasattva (Vajrasattva) yab-yum (father-mother) in the center, making a total of twenty-seven. In the oral instructions, there is also a saying that the father and mother in the center are counted separately, making a total of twenty-eight. Thus it is said. If divided in detail, ‘the center is the wisdom being’, therefore, the center is Vajrasattva. The five roots above are the essence of the Five Tathagatas, completely pure: In the 'Dakini Tantra' it says: 'In the center of all is Vairochana, in the east is Akshobhya, in the southern root is Ratnasambhava. In the west is Amitabha, in the north is Amoghasiddhi. The deities of the four roots, etc.' The five roots below are the essence of the five goddesses: 'The four roots, such as the center and the east, are the dakinis. In the east is Vajra Dakini, in the north is Bhayānī, in the west is Rākṣasī, in the south is Caṇḍālī, in the center is Wisdom Dakini, one should meditate on the Samaya-vajra.' Relying on the central part, the eight lotus petals above symbolize the Eightfold Noble Path, pure as the nature of the eight Bodhisattvas: the eight earth petals, pure as the essence of the Eightfold Noble Path. As it is, placed in its position, that is, established. The hands of the lotus are Avalokiteśvara, as well as Maitreya, Ākāśagarbha and Samantabhadra, Vajrapāṇi and Mañjuśrī, Sarvanivāraṇaviṣkambhin and Kṣitigarbha. ‘The eight deities here should be visualized on the lotus petals as they are in their positions.’ The eight lotus petals below, in the lotus are the eight goddesses: ‘Establish them in their positions as they are. Vajra-aṅkuśī, Vajra-pāśī, Vajra-sphoṭī, Vajra-ghaṇṭā. These four goddesses reside in the lotus petals of the four directions. On the four corner petals are also these four goddesses: Sañcālanī, Ratna-tārā, Vajra-mālā, and Aparājitā, Sarva-atikrāntā.’ Completely pure as the essence of the eight goddesses. In addition, the eight lotus petals are wisdom, and the moon mandala is a symbol of skillful means, symbolizing the union of skillful means and wisdom, with the head of the Makara rotating. The roots symbolize Nirvana. In short, what is symbolized by the vajra should be Samsara, and the deities to be purified are... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེ་ གཉིས་ཕན་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པའམ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཁོ་བོས་ལེགས་པར་བཤད་པའོ།། །། 15-504 ༈ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས། གཉིས་པ་དྲིལ་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། སྒྲའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། གཟུགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། སྃ་བྷུ་ཊི་ལས། ཤེས་རབ་དཀྲོལ་བའི་དེ་ཉིད་ནི། །ལྷ་རྣམས་ ཀུན་གྱིས་ཐོས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། །ཤེས་རབ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། །དཀྲོལ་བ་ནི། དེའི་དོན་མཚོན་པར་བྱེད་པ། དྲིལ་བུའི་སྒྲ་སྟེ། སྒྲ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད། མངོན་པར་འདུས་ མ་བྱས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་དགོས་པའང་། སྃ་བྷུ་ཊི་ལས། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་རྣམ་པར་གནས། །ཕྱོགས་བཅུ་ཐམས་ཅད་ རིག་པའི་གནས། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་མཐའ་ཡས་པ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དེས། ཕྱོགས་བཅུ་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པ། །དུས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱེད་ པའི་སྒྲས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་བསམ་ཞིང་། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སད་པར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྃ་བྷུ་ཊི་ལས། ཕྱོགས་ནི་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་མོ་བརྒྱད་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས། ཡི་གེ་བརྒྱད་ཀྱི་ས་བོན་ནི། ཕྱོགས་ནི་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་དགོད། ཤར་དུ་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་སྟེ། ཞེས་སོགས་དང་། ནང་གི་ཁོག་པའི། གཟུགས་ནི་ནམ་མཁའ་སྟེ། 15-505 གཟུགས་མེད་མཚོན་ལ། གཟུགས་ཀྱི་གང་བ་གཟི་བརྗིད་ཅན། ནི་ལྷའི་ཞལ་ལ་སོགས་ཏེ་གཟུགས་ཁམས་མཚོན། དབྱིབས་ནི། པདྨ་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུ། ལས་བྱུང་བ། གཟུགས་མེད་སྲིད་ས་མཚོན། པའི་ཁོག་པ་དབུ་ རྟེན་དང་བཅས་པའི། གནས་སུ་ནི། །ཤེས་རབ་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་ལྟ། །ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩིའི་གནས་སུ་ནི། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་ཡིད་ཀྱི་ནི། །ལྷ་མོ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གཟུགས་ནི་མཛེས་ཤིང་ཡོན་ ཏན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས། ནང་གི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་དང་ཆོས་སྐུ། ཁོག་པའི་ལྷ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་སྤྲུལ་སྐུ་དང་འདོད་ཁམས། བུམ་པ་དང་ལྷ་མོའི་ཞལ་ནི་གཟུགས་ ཁམས་དང་ལོངས་སྐུ་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ཕྱེད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱངས་གཞི་ཁམས་གསུམ་དང་། སྦྱོངས་བྱེད་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ཁོག་པ་ཁོ་ན་དང་། སྐུ་གསུམ་མཚོན་བྱེད་དུ་ སྦྱར་ན། ནང་གི་ཁོག་པ་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་སྐུ། དེ་གཉིས་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིག་པ་གནས་བརྒྱད་དུ་བསྐྲོད་པ་སྤྲུལ་སྐུ། གསུང་རྣམ
Chinese
超越痛苦，理解这两者互为因果，融为一体，或者认识到自心本性是唯一的，这就是所谓的‘轮回涅槃无二’，是究竟的真谛。这是我所圆满阐述的。 第二部分是铃的真谛，分为声音的真谛和形象的真谛。首先是声音的真谛，如《桑布扎》所说：‘智慧解脱的真谛，诸天皆可听闻。’因此，智慧即是空性，解脱是指表达其含义，即铃的声音。这声音表明一切法皆是空性，无为且自性清净。其必要性也在《桑布扎》中提到：‘直至虚空界尽头，菩提心始终存在。十方皆是觉悟之所，世界无边无际。’因此，要观想这样的铃声遍布十方虚空，直至菩提心，这声音能使无边众生从无明的沉睡中醒来。 第二是形象的真谛，如《桑布扎》所说：‘所谓八方，是八位著名的天女。八个种子的字母，分别安立于八方。东方是度母。’等等。内部的空性，形象即是天空，象征无色界。形象的圆满是光辉灿烂，指的是天神的容颜等，象征色界。形状如展开的莲花，由业产生，象征无色界的存在之地。在铃的内部，有装有智慧甘露的宝瓶，在智慧甘露的处所，中心是心之天女——般若波罗蜜多，形象美丽且具足功德。 因此，内部的虚空是空性，是无色界和法身；铃内的天神和标志等是化身和欲界；宝瓶和天女的容颜是色界和报身。金刚杵的一半，象征着如此修习的基础——三界，以及所修的三身无二无别的含义。如果只将铃的内部与三身结合起来，那么内部的空性是法身，从这两者中将智慧的光芒驱散到八个方位是化身，所说的...
English
Transcending suffering, understanding these two as mutually cause and effect, merging into one, or recognizing that the essence of one's own mind is unique, is what is called 'samsara and nirvana are inseparable,' which is the ultimate truth. This is what I have perfectly explained. The second part is the truth of the bell, which is divided into the truth of sound and the truth of form. First is the truth of sound, as stated in the 'Sambudha': 'The truth of wisdom's liberation, all the gods can hear.' Therefore, wisdom is emptiness, and liberation refers to expressing its meaning, which is the sound of the bell. This sound indicates that all dharmas are emptiness, unconditioned, and naturally pure. Its necessity is also mentioned in the 'Sambudha': 'Until the end of the realm of space, the heart of bodhi always exists. The ten directions are all places of enlightenment, and the world is boundless.' Therefore, one should visualize that such a bell sound pervades the ten directions of space, until the heart of bodhi, this sound can awaken limitless sentient beings from the sleep of ignorance. The second is the truth of form, as stated in the 'Sambudha': 'The so-called eight directions are the eight famous goddesses. The eight seed syllables are respectively established in the eight directions. In the east is Tara.' and so on. The inner emptiness, the form is the sky, symbolizing the formless realm. The perfection of form is radiant, referring to the faces of the gods, etc., symbolizing the form realm. The shape is like an open lotus, produced by karma, symbolizing the place of existence of the formless realm. Inside the bell, there is a vase filled with the nectar of wisdom, and in the place of the nectar of wisdom, the center is the goddess of the mind—Prajnaparamita, whose form is beautiful and full of merit. Therefore, the inner emptiness is emptiness, which is the formless realm and the Dharmakaya; the gods and symbols inside the bell are the Nirmanakaya and the desire realm; the vase and the face of the goddess are the form realm and the Sambhogakaya. Half of the vajra symbolizes the basis of such practice—the three realms, and the meaning of the inseparability of the three kayas that are practiced. If only the inside of the bell is combined with the three kayas, then the inner emptiness is the Dharmakaya, and from these two, scattering the light of wisdom to the eight directions is the Nirmanakaya, what is said... --------------------------------------------------------------------------------