Tibetan
་ལས་ཟིན། །འགའ་ཞིག་རིགས་པར་ཁ་བསྐངས་པའོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་འཚོ་བདག་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་ མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་བདུད་རྩི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པས་ལུས་མཆོག་བརྟས་པ་དང་། བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་ཁུར་ཆེན་པོ་ཐུགས་རྗེའི་ཕྲག་ པར་ཐོགས་པ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་གྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོག་བསྒྲིགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་འདི་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཆོ་གའི་བཅའ་གཞི་སྟོན་པ་ལ་སྟོན་པ་ལ་ཆོ་ག་བྱེད་པར་འདོད་པས། 4-675 ལུས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། དེ་ནས་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་། དེ་ནས་བཞུགས་པར་བསམ་པ་དང་། དེ་ནས་མཆོད་ཡུལ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་གི་ངོ་བོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བརྒྱད་དང་། ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་ངོ་བོ་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ ཆེ་དང་། དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་གི་ངོ་བོ་འཇམ་དཔལ་དང་། སྐྱབས་སྒྲོལ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མའི་ངོ་བོ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་ དང་། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་མཆོད་ཡུལ་སོ་སོ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཡན་ལག་བདུན་པ་རེ་རེ་སྟེ། ཡན་ལག་བདུན་པ་ཕྲག་བཅུ་བཞི་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདུན་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐ་མ་གསོལ་གདབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་གཟུངས་བཟླས་ཏེ་ཁྲུས་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་སྤྱིར་མཆོད་དེ་སྔར་བསྒྲུབས་ པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་དགེ་ལེགས་སུ་བསྔོ་བ་དང་། དེ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་རྣམས་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་དོན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ལས། ཕལ་ཆེར་ནི་མདོ་ལས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ཏོ། ། 4-676 ཆོ་གའི་གཞི་བཅའ་བ་ནི། མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་དད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ། རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྐུ་ གཟུགས་བྱ། ཉིན་བདུན་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་བསྙེན་གནས་ལ་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱ། ཁ་ཟས་གཙང་མ་བཟའ་ཞིང་ལུས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ། གོས་བཟང་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་ བགོ་ཞིང་ཕྱོགས་གཙང་མར་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་པའི་བསིལ་མ་བཀྲམ་ལ། སྤོས་སྣ་ཚོགས་པའི་བདུག་པ། རས་དང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པའི་ས་ཕྱོགས་དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ དང་། རྙོག་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་། གནོད་སེམས་མེད་པའི་སེམས་དང་། བྱམས་པའི་སེམས་དང་། བཏང་སྙོམས་
Chinese
有些是根据理智补充的。’ 菩萨吉祥寂护（Śāntarakṣita）精通自他宗派之海，以无边中观甘露般若波罗蜜多滋养身心，肩负着教法和一切众生的重担。他依据《七如来往昔愿力殊胜广大经》而造了这部殊胜仪轨论著。 首先，为了阐述仪轨的基础，想要进行仪轨的人，要‘沐浴净身’等等。 然后是加持处所等四事，然后是迎请，然后是安住，然后是依靠四种供养对境行七支供。 然后是佛宝的自性八善逝，法宝的自性宝经，僧宝的自性文殊，救度母，金刚手三尊，护法神自性的大梵天和帝释天，四大天王，以及夜叉部的首领们。 这样，依靠十四种不同的供养对境，各自进行七支供，总共宣说了十四组七支供。 其中，除了七善逝之外，其余的七支供的最后一部分都是以祈请的方式进行。 然后是念诵陀罗尼进行沐浴，然后是普遍供养，并将先前积累的善根回向给暂时和究竟的利益，然后是祈求宽恕，然后是请诸尊返回。 这样，在二十二个要点中，大部分都已包含在经典中。 仪轨的基础是： 经中说：‘文殊，凡是具有信心的善男子或善女子，想要供养如来，就应当塑造如来的形象。 七日内，应近住于具足八支圣道的近住戒。 食用清净的食物，沐浴净身，穿着干净的衣服，在干净的地方铺设各种鲜花，焚烧各种香，用绸缎、伞盖和各种幢幡庄严，以无垢之心，无浊之心，无害之心，慈爱之心，以及平等之心’。
English
Some are supplemented by reason.’ The Bodhisattva Śāntarakṣita, who has crossed the ocean of his own and others' tenets, nourished his supreme body with the nectar of non-extreme Madhyamaka Prajñāpāramitā, and bore the great burden of the teachings and all sentient beings on his shoulders of compassion. He composed this great treatise on the arrangement of rituals based on the sutra that elaborates on the special aspirations of the seven Tathāgatas in the past. First, to explain the basis of the ritual, for those who wish to perform the ritual, it is said to ‘wash the body well,’ and so on. Then, there are four aspects of blessing the place, etc., then the invitation, then the contemplation of dwelling, then the performance of the seven branches based on the four objects of offering. Then, the essence of the Buddha Jewel is the eight Sugatas, the essence of the Dharma Jewel is the Ratna Sutra, the essence of the Sangha Jewel is Mañjuśrī, Tārā, and the three forms of Vajrapāṇi, and the essence of the Dharma-protecting guardians is Brahmā and Indra, the four Great Kings, and the great leaders of the Yaksha hosts. Thus, based on fourteen different objects of offering, each performs the seven branches, and fourteen sets of seven branches are spoken of. Among them, except for the seven Sugatas, the last part of the other seven branches is done in the form of supplication. Then, the dharani is recited and a bath is performed, then a general offering is made, and the previously accumulated roots of virtue are dedicated to immediate and lasting benefits, then forgiveness is requested, and then the deities are asked to depart. Thus, out of the twenty-two points, most are completely contained in the sutra. The basis of the ritual is: The sutra says: ‘Mañjuśrī, any son or daughter of good family who has faith, who wishes to make offerings to the Tathāgata, should make an image of that Tathāgata. For seven days, they should abide in the upavāsa vows that possess the eight branches of the noble path. They should eat pure food, wash their bodies well, wear clean clothes, and spread various flowers in a clean place, burn various incenses, and decorate the area well with silks, umbrellas, and various banners, with a mind free from defilement, a mind free from turbidity, a mind free from harm, a mind of loving-kindness, and a mind of equanimity.’ --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཀྱི་སེམས་དང་། མཉམ་པའི་སེམས་སུ་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་བཀླག་པའི་ ཆོ་གའི་གཞི་ཇི་ལྟར་བུ་བཅའ་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཟུངས་ཆེ་ཆུང་བཀླག་པའི་ཆོ་གའི་གཞི་ཇི་ལྟ་བུ་བཅའ་བ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དག་གིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །གནས་ལ་སོགས་པར་བྱིན་ གྱིས་བརླབ་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་པོ་སོ་སོའི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའི་བཀོད་པ་གསུངས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་ལ་ཕྱག་ལན་བདུན་འཚལ་བ་ནི། མཚན་ལེགས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ། 4-677 བདག་གི་མིང་ཡིད་ལ་གནས་ཤིང་བདག་གི་མིང་ལན་བདུན་བརྗོད་པས་ཞེས་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་བསྟན་ཏོ། །མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ནི། མཚན་ལེགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རབ་ཏུ་གུས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ ལ་མཆོད་པ་བྱས་ན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཟླ་བའི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱང་བྱད་དུ་གཞུག མེ་ཏོག་དང་། བདུག་དང་། སྤོས་དང་། འཕྲེང་བ་དང་། བྱུག་པ་དང་། རོལ་མོའི་ སྒྲ་དང་། མར་མེ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་སྤྱི་དང་སྒོས་ཀྱི་ཡུལ་མཆོད་པ་བྱེད་ཚུལ་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་བསྟན་ཏོ། །སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཡན་ལག་ནི། སྡིག་པ་དང་ལས་ ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་ཡང་གསུངས་པས་བསྟན་ཏེ། གང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕན་ཡོན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བདུན་པོའི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་བརྗོད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་བརྒྱད་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བར་པ་བཞིས་རང་རང་གི་མཚན་བརྗོད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པ་དང་། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོས་རང་གི་མཚན་བརྗོད་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པ་དག་གིས་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། ། 4-678 ཡན་ལག་བར་པ་གཉིས་མདོ་འདི་ལས་དངོས་སུ་མི་གསལ་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་དང་མཐུན་པར་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ཁ་བསྐངས་པ་སྟེ། ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསོད་ནམས་བསོག་པ་ ལ་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡན་ལག་བདུན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ནི། མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་བ་པོ་ཡིན་པ་དང་། བཻ་ཌཱུཪྻའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་གཟུངས་གསུང་ པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་བདུན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་ནི། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བའི་སྐབས་སུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླད་མའི་ཚེ་སླད་མའི་དུས་ན། གང་དག་མདོ་སྡེ་འདི་ འཆང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དེ་དག་དུས་མ་ལགས་པར་འགུམ་པར་མི་འགྱུར། སུས་ཀྱང་མདངས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་ཏེ་འཕྲོགས་ན་ཡང་སླར་སྩོལ་
Chinese
慈悲心和同等心。’这样说过。此外，还多次清楚地说明了如何安排读诵《宝积经》的仪轨基础，特别是读诵大小陀罗尼的仪轨基础。对处所等进行加持，是通过宣说七如来各自清净刹土的庄严来表示的。向七如来顶礼七次，是在《名号功德祈愿文》中，‘我的名字铭记于心，念诵我的名字七次’这样反复宣说来表示的。供养支，是在《名号功德》中，‘以极大的恭敬对如来作供养’这样说，以及在《宝月》中，‘也应塑造如来的身像，用鲜花、熏香、香、花鬘、涂香、音乐声和灯火来供养’这样说，以及其他关于共同和个别对境的供养方式的反复宣说来表示的。忏悔罪业支，是通过反复宣说‘将脱离一切罪业和业障’的利益相来表示的，因为对于将要产生的利益相，是为了趋向于修持，如祈愿文的情况一样。祈愿支，是七善逝中的前两位以念诵自己名号的八种利益作为祈愿，同样，中间四位如来以念诵各自名号的四种利益作为祈愿，药王以念诵自己名号的十二种利益作为祈愿来清楚地表示的。 虽然中间两个支分在这部经中没有直接说明，但与《普贤行愿品》相符，可以认为是补足的，因为对七支供养积累福德非常赞叹。将本师释迦牟尼佛作为七支的对象，是因为他是《宝积经》的宣说者，也是《琉璃光》陀罗尼的宣说者。将正法作为七支的对象，是在文殊菩萨请问时，‘世尊，末世末劫，谁受持此经’，从‘受持此经者，不会未到时而亡’到‘谁也不能夺走，即使夺走也会归还’。
English
With a mind of compassion and a mind of equality.' This is what was said. Furthermore, it is clearly shown by the repeated statements on how to arrange the basis for the ritual of reciting the 'Ratnakuta Sutra', and especially how to arrange the basis for the ritual of reciting the large and small Dharanis. Blessing the places and so on is shown by the declaration of the pure realms of the seven Tathagatas. Paying homage seven times to the seven Tathagatas is shown in the 'Aspiration of Good Names', 'May my name remain in your mind, and by reciting my name seven times,' which is repeatedly stated. The branch of offering is shown by saying in the 'Good Names', 'If one makes offerings to the Tathagata with great reverence,' and in the 'Jewel Moon', 'One should also make images of the Tathagata, and offer them with flowers, incense, perfumes, garlands, ointments, musical sounds, and lamps,' and by the repeated statements on how to make offerings to common and individual objects. The branch of confessing sins is shown by repeatedly stating the benefits of 'being free from all sins and karmic obscurations,' because the aspect of the benefits that will arise is to turn towards practice, just like in the case of aspirations. The branch of aspiration is clearly shown by the first two of the seven Sugatas making aspirations with the eight benefits of reciting their own names, similarly, the middle four Tathagatas making aspirations with the four benefits of reciting their own names, and the Medicine King making aspirations with the twelve benefits of reciting his own name. Although the two middle branches are not explicitly stated in this sutra, they are considered to be supplemented in accordance with the 'Samantabhadra's Aspiration', because the accumulation of merit through the seven-branch offering is highly praised. The reason for making the teacher Shakyamuni Buddha the object of the seven branches is that he is the speaker of the 'Ratnakuta Sutra' and the speaker of the 'Beryl Light' Dharani. The reason for making the Dharma the object of the seven branches is that when Manjushri asked, 'Bhagavan, in the future, in the latter times, whoever holds this sutra,' from 'those who hold this sutra will not die before their time' to 'no one can take it away, and even if they take it away, they will return it.' --------------------------------------------------------------------------------