Tibetan
་མ་གཞན་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཆོ་གར་གཏོགས་ཤིང་། 4-759 གསང་བའི་བདག་པོའི་ཆོ་ག་ནི་རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་གཏོགས་སོ། །འོ་ན་འདིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའམ། བྱེ་བྲག་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བའི་རྒྱུད་རིགས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་བར་གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུང་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། གང་ དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱད་དམ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་དབང་དང་རྗེས་སུ་གནང་བ་བྱེད་དོ་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ། བརྒྱུད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཁུངས་ཡོད་པར་མ་མངོན་ཞིང་བྱེ་བྲག་ཏུ། ཨོཾ་ བྷེ་ཥ་ཛྱེ་ཅེས་པའི་གཟུངས་འདི་སྨན་རྒྱལ་གྱི་སྙིང་པོའི་གཟུངས་སུ་མདོ་འདི་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། ཆོ་གའི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ནའང་སྨན་བླའི་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་རིགས་པ་ལས་མི་ འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་དགོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་། གཟུང་ཀྱི་མདོ་གཞན་ལས་སྨན་བླའི་སྙིང་པོར་བཤད་པ་དེ་ཉིད་འགའ་ཞིག་གིས་འདིར་བྲིས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུངས་སྔགས་བཟླས་ཏེ་ཁྲུས་བྱ་ བའི་གཟུངས་དེ་ནི་བཻཌཱུ་ཪྻའི་འོད་ཅེས་བྱ་བའི་གཟུངས་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་གཏད་ཀྱི་ལག་ལེན་ཡོད་ན། གཟུངས་སྔགས་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་མེད་དོ། །འོ་ན་ཆོ་ག་འདི་ལ་སྨན་བླ་གཙོ་བོར་གྲགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། 4-760 དེ་གལ་ཆེ་བས་བཤད་པ་ནི། འཕགས་པ་སྐྱབས་གྲོལ་གྱིས། སྨན་བླ་ཁོ་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་ན་སྨན་པའི་རྒྱལ་ པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བདུན་བཞུགས་སུ་གསོལ། མཆོད་པའི་ཁྱད་པར་རེ་རེའི་སྤྱན་སྔར་མར་མེ་བདུན་བདུན་དང་། ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་བ་དན་བདུན་བདུན་ལས་མི་ཉུང་བར་ཕུལ། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིན་ ཞག་བདུན་ཕྲག་བདུན་དུ་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་གསོ་སྦྱོང་གི་ཆོ་ག་བདུན་ཕྲག་བདུན་བླངས། ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་གསུམ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོའི་མཚན་ལན་བདུན་བརྗོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བ་གཙོ་ བོར་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལན་བདུན་བདུན་བྱ་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྨོན་ལམ་བཅུ་གཉིས་པོ་ལན་བདུན་བདུན་དུ་བཏབ་ན་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་ནད་ཆེན་པོ་ལས་ཐར་ བ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་དང་རྒྱུ་སྐར་གྱི་གནོད་པ་མི་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་གཞུང་འདིར་འབྱུང་བའི་ཆོ་ག་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། སྔགས་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ
Chinese
因为不具备其他三种（佛部、金刚部、宝生部）的完整特征。而且，八如来仪轨属于如来部的仪轨。 秘密主（金刚手菩萨）的仪轨属于金刚部。那么，此（仪轨）的灌顶是怎样的呢？一般来说，任何如来部的坛城， 特别是仅仅获得释迦牟尼佛坛城的灌顶，就如《秘密总续》所说，可以成为事部、行部、瑜伽部三部本尊的上师。那些 声称进行八如来或药王（药师佛）的灌顶和随许的人，没有发现他们有清净传承的来源，特别是，嗡 贝卡则（藏文：བྷེ་ཥ་ཛྱེ，梵文天城体： भैषज्ये，梵文罗马拟音：bhaiṣajye，汉语字面意思：药）这个陀罗尼，在此经中没有被说成是药王的根本陀罗尼。即使是仪轨的意图，也应该在药师佛的章节中出现，但实际上并没有出现。 也不是论师的意图。有些人抄录了其他陀罗尼经中关于药师佛心咒的内容。因此，念诵陀罗尼进行沐浴的陀罗尼，就是《毗琉璃光》这个陀罗尼。如果存在药王部的传承实践，那么陀罗尼就是那个，没有其他的。 那么，为什么这个仪轨主要以药师佛而闻名呢？ 解释其重要性如下：圣救脱（观世音菩萨）对阿难陀详细讲述了药师佛独有的供养仪轨。如何讲述的呢？供奉药王本身的七尊身像，在每尊身像前供奉不少于七盏酥油灯和七个五色彩幡。在时间上，连续七周进行闭关，在行为上，连续七周进行布萨（持戒）。在仪轨上，每天三次白天和三次晚上念诵药王的名号七遍并顶礼，主要进行七支供七遍，念诵其独有的十二愿七遍，这样做的利益是可以从大病中解脱，并且不会发生来自敌军和星宿的损害。所有这些的总结是，此论中出现的仪轨有三种： 基于经典本身的仪轨，以及仅仅基于咒语的仪轨。
English
Because it does not possess the complete characteristics of the other three (Buddha family, Vajra family, Ratna family). Moreover, the ritual of the Eight Tathagatas belongs to the ritual of the Tathagata family. The ritual of the Secret Lord (Vajrapani) belongs to the Vajra family. So, what is the empowerment in this (ritual) like? In general, any mandala of the Tathagata family, Especially, just by obtaining the empowerment of the Shakyamuni Buddha mandala, one can become the master of all three tantras of Kriya, Charya, and Yoga, as stated in the 'Secret General Tantra'. Those who claim to perform the empowerment and subsequent permission of the Eight Tathagatas or the King of Medicine (Bhaisajyaguru), it is not apparent that they have a source of pure lineage, and in particular, Om Bhaisajye (藏文：བྷེ་ཥ་ཛྱེ，梵文天城体： भैषज्ये，梵文罗马拟音：bhaiṣajye，汉语字面意思：medicine) this dharani, is not said in this sutra to be the root dharani of the King of Medicine. Even if it is the intention of the ritual text, it should appear in the chapter of Bhaisajyaguru, but it does not actually appear. It is also not the intention of the commentator. Some people have copied the content of the Bhaisajyaguru mantra from other dharani sutras. Therefore, the dharani for bathing by reciting the dharani is the dharani called 'Vaiḍūrya Light'. If there is a lineage practice of the King of Medicine, then the dharani is that, and there is no other. So, what is the reason why this ritual is mainly known for Bhaisajyaguru? Explaining its importance is as follows: Arya Kṣemamkara (Avalokiteśvara) extensively explained to Ananda the unique offering ritual of Bhaisajyaguru alone. How was it explained? Offer seven images of the King of Medicine himself, and in front of each image, offer no less than seven butter lamps and seven five-colored banners. In terms of time, close the retreat for seven weeks continuously, and in terms of conduct, take the vows of Uposatha (observance) for seven weeks. In terms of ritual, recite the name of the King of Medicine seven times three times a day and three times a night and prostrate, mainly performing the seven-branch offering seven times, and reciting his unique twelve vows seven times, the benefit is that one can be freed from serious illness and that harm from enemy armies and constellations will not occur. The summary of all that has been said is that there are three rituals in this text: The ritual based on the sutra itself, and the ritual based solely on the mantra. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་དང་། ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་དཀྱུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱད་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། 4-761 ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ན་མཆོད་པའི་ཆོ་གའོ། །གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ཡང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་ཀ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་དམིགས་ ཀྱིས་ཞུས་ནས་སྟོན་པས་གནང་བ་དང་། གླེང་སླེང་མེད་པར་འཕགས་པ་སྐྱབས་གྲོལ་གྱིས་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་མཆོད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་ པ་ལ་ཞུས་ཤིང་། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བསྙད་པའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྒྱད་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་ རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་པོ་དྲུག་པ་ལའང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོ་ག་སོ་སོར་སྦྱར་བས་བཅུ་གཅིག་གོ །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་མཆོད་པའི་ ཆོ་ག་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་བདུན་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲོ། དགོས་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ པའི་ཆོ་ག་གཅིག་འབྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་། སྔགས་ཀྱི་ལུགས་དང་པོ་དེ་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ མདོ་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་རིམ་པ། གསུམ་པ་མདོ་དང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་བའི་རིམ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུན་གྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པའི་མདོ་བརྒྱད་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དོན་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། 4-762 བསྡུས་པའི་དོན། དགོས་པའི་དོན། ཚིག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཞུ་བ་པོ་གང་གིས་ཞུས་པ། སྟོན་པ་གང་ལ་ཞུས་པ། དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་ཞུས་པ། ཞུ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་གང་ ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ཞུས་པ་དང་། ཚིག་དུ་མ་བརྗོད་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་སྐྱེས་པ་མཁྱེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇམ་དཔལ་དང་སྐྱབས་གྲོལ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་ རྗེ་དང་། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྡེ་དཔོན་བཅུ་གཉིས་དང་། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་བཞི་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་འཁོར་དེར་ལྷགས་པའི་ལྷ་ཤེས་རབ་ཆུང་བ་འགའ་ཞིག་གི་བསམ་པ་ལ། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་བཟུང་བ་ཙམ་གྱི་ཕན་ཡོན་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཅི་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་ཟ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་དངོས་སུ་ཞུས་པའི་ལན་གསུངས་པ་དང་། སོམ་ཉི་ཟ་བའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ལ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞུས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ བདུན་གྱི་མཚན་དང་། ཞིང་ཁམས་དང་། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ན
Chinese
以及共同仪轨的通常形式。第一种情况是指八如来（梵文：Tathāgata，汉语字面意思：如实而来者）的灌顶， 而非共同仪轨则是指专门供奉药王（梵文：Bhaiṣajya-rāja，汉语字面意思：药之王）的仪轨。二者的区别在于，文殊（梵文：Mañjuśrī，汉语字面意思：妙吉祥）请示释迦牟尼（梵文：Śākyamuni，汉语字面意思：释迦族之圣者）关于七如来的供养仪轨，并得到佛陀的应允；而圣救脱（梵文：Ārya-vimokṣa，汉语字面意思：圣解脱）则在没有讨论的情况下，直接阐述了药王供养的非共同仪轨。他向佛陀请示：‘药王供养的非共同仪轨是如何进行的？’并由阿难（梵文：Ānanda，汉语字面意思：欢喜）复述。 第二种情况也分为两种：一种是关于八如来的灌顶，另一种是关于金刚手（梵文：Vajrapāṇi，汉语字面意思：持金刚者）的灌顶。总共有五种情况。如果进一步细分，前六位如来也可以各自配以非共同仪轨，这样就有十一种情况。供养释迦牟尼的仪轨不能被归为单一的非共同仪轨，因为它普遍适用于所有七位如来，这是为了明确其必要性。即使出现关于释迦牟尼的非共同仪轨，也不会超出第一个咒语的范畴。 如何与经部结合的次第 第三，关于如何与经部结合的次第，将通过三个方面来阐述《八百部经》，其中详细描述了七如来往昔愿力的殊胜之处： 总摄之义、必要之义、词句之义。首先，谁请问？向谁请问？为何请问？请问的法是什么？ 首先分为两种：通过言辞请问，以及虽然没有说很多话，但佛陀知晓了他们的疑惑。第一种是文殊、救脱、金刚手、十二药叉大将（梵文：Yakṣa-senāpati-dvādaśa，汉语字面意思：夜叉军队之主十二位）、四大天王（梵文：Caturmahārāja，汉语字面意思：四大国王）和阿难。 第二种情况是，聚集在那里的、智慧较弱的一些天人心中疑惑：仅仅忆念居住在恒河沙数佛土之外的诸佛名号，就能产生如此大的利益，这是怎么回事呢？ 第二，分为直接回答所请问的问题，以及知晓他们的疑惑后进行回答。第一种情况是，文殊向释迦王佛请问七如来的名号、刹土以及最初发菩提心的情况。
English
as well as the common ritual in its usual form. The first case refers to the empowerment of all eight Tathāgatas (Those Who Have Thus Come), while the uncommon ritual refers to the ritual of worshiping the Medicine King (Bhaiṣajya-rāja, King of Medicine) alone. The difference between the two is that Mañjuśrī (Gentle Glory) requested Śākyamuni (Sage of the Śākya Clan) to teach the ritual of worshiping all seven Tathāgatas, and the Buddha granted it. Without any discussion, Ārya-vimokṣa (Noble Liberation) directly explained the uncommon ritual of worshiping the Medicine King. He asked the Buddha, 'How is the uncommon ritual of worshiping the Medicine King performed?' and it was recounted by Ānanda (Bliss). The second case is also divided into two: one is about the empowerment of all eight Tathāgatas, and the other is about the empowerment of Vajrapāṇi (Vajra in Hand) alone. There are five cases in total. If further divided, the first six Tathāgatas can also be paired with their respective uncommon rituals, resulting in eleven cases. The ritual of worshiping Śākyamuni cannot be classified as a single uncommon ritual, as it universally applies to all seven Tathāgatas, which is to clarify its necessity. Even if an uncommon ritual for Śākyamuni arises, it will not go beyond the scope of the first mantra. The Order of How to Combine with the Sutras Third, regarding the order of how to combine with the sutras, the 'Eight Hundred Sutras,' which detail the special features of the past aspirations of the seven Tathāgatas, will be explained through three aspects: The meaning of the summary, the meaning of the necessity, and the meaning of the words. First, who asked? To whom was it asked? Why was it asked? What is the subject matter of the Dharma being asked? First, it is divided into two: asking through words, and knowing that they have doubts even though they have not said much. The first is Mañjuśrī, Vimokṣa, Vajrapāṇi, the Twelve Yakṣa Generals (Yakṣa-senāpati-dvādaśa, Twelve Yaksha Commanders), the Four Great Kings (Caturmahārāja, Four Great Kings), and Ānanda. The second case is that some of the deities with lesser wisdom who were gathered there wondered: 'How is it that merely reciting the names of the Buddhas residing beyond the Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges can produce such great benefits?' Second, it is divided into directly answering the questions asked, and answering after knowing their doubts. The first case is when Mañjuśrī asked Śākya King Buddha about the names of the seven Tathāgatas, their Buddha-fields, and the circumstances of their initial generation of Bodhicitta. --------------------------------------------------------------------------------