Tibetan
ོབས་ཇི་ཆེར་འཕེལ་བ་ལ་བརྟེན། དཔྱོད་ལྡན་སྐྱེ་བོ་ཇི་སྙེད་པ་དག་འདུས་པའི་ཁྲོད་དུ། མི་འཇིགས་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ་སྟེ། ཀུན་གྱིས་བསྔགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པར་སྣང་ལ། ཁྱི་ཕག་གི་ལོ་གཉིས་ཀྱང་། ཐུབ་བསྟན་རང་དུ་བཞུགས་ ནས། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཐུགས་གཉེར་ལ་བརྩོན་པར་མཛད་པ་ལ་བརྟེན། ཤེས་པར་བྱ་བའི་གནས་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བའི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ཁྱི་ཕག་གཉིས་ ཀྱི་བར་ཐུབ་བསྟན་དུ་བཞུགས་སྐབས། ངོར་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཆར་གྱི་བཀའ་ཤོག་སོགས་འདི་བྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་གང་ཡང་མ་ཕེབས་པ་ལ་བརྟེན། ཐུགས་ཅུང་ཟད་ཆད་པའི་རྣམ་པས། རྗེ་རང་ངོར་དུ་ཕེབས་ལན་གཅིག་བླ་བྲང་གང་དུ་ཡང་མི་ཕེབས་པར་གནས་ཚང་གཅིག་གཡར་སྡོད་དགོངས་ཕེབས་པ་དང་། 3-359 སྲང་ཁར་ཐར་རྩེ་ནས་གསོལ་དཔོན་དང་མཇལ། ངེད་དོ་ནུབ་གནས་ཚང་གཅིག་ཏུ་སྡོད། སང་སྔ་བར་ཕྱག་འབུལ་ལ་ཡོང་བས། དེ་ཀའི་རྒྱུ་མཚན་འབུལ་གྲོགས་གྱིས་གསུངས་པ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་སངས་རྒྱས་ སེང་གེའི་དྲུང་དུ་ཞུས་འདུག་པས། ད་ལྟ་རང་ཡར་ཤོག་གསུངས་འབོད་མི་གནང་བྱུང་བ། རིམ་པས་ཕེབས་ཤིང་གཟིམ་ཁང་སྒོར་ཅུང་ཟད་འགོར་བ་ཐུགས་ཟིད་ཀྱི་མ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུས། རྗེ་ཉིད་བར་ ཁང་སྒོར་ཕེབས། གནས་ཚང་བཙལ་བས་ཅི་བྱེད། ཐལ་མར་མི་ཡོང་བ་གསུངས་ཅུང་ཟད་བཀའ་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་ཕེབས་ཀྱིན་འདུག་པ་ལ། རྗེ་འདིས་ཀྱང་ཐལ་མར་ཡོང་ལོས་འདོད་དེ། རྗེ་ལྷ་མཆོག་སེང་ གེ་གཤེགས་མན། ལོ་གཉིས་ཀྱི་བར། ཡི་གེ་ན་གཅིག་གི་བསླབ་བྱ་ཡང་མ་ཕེབས་པས་བཀའ་དྲིན་མི་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ། སེམས་ཡང་འཕམ་པོ་བྱུང་ལགས། ཞེས་སོགས་ཡུས་པའི་ཚུལ་དུ་ཞུས་པས། རྗེ་ཉིད་ཀྱང་ཐུགས་ཞི་བ་ཆེན་པོས་དགེས་ཚུལ་མཛད། དེ་ནས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དཀོན་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་དྲུང་དུ་བྱིན་རླབས་ཞུ་བ་ཙམ་མཛད་ནས། ཐར་པ་རྩེ་རང་དུ་མཚམས་དམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ རྒྱུན་རིང་ཙམ་བཞུགས་ཀྱང་། བླ་བྲང་མ་ནས་གང་གི་ཡང་བསླབ་ཆ་སོགས་མ་བྱུང་བ་ནས། ཐུགས་ཡིད་ཆད་པའི་རྣམ་པ་བྱུང་ཞིང་། དེར་སྐབས་གླིང་ཁར་བདག་ཆེན་ཀུན་དགའ་བཀྲ་ཤིས་པའི་དྲུང་སྐུ་གཤེགས་འདུག་པ་ནས། 3-360 རྗེ་སངས་རྒྱས་སེང་གེའི་དྲུང་དགོངས་པ་ཟུར་པ་ཞིག་གི་གཏད་སོ་ལ་བརྟེན། རྗེ་འདི་ཉིད་གླིང་གར་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ཕེབས་རྩིས་ཀྱི་ཁྲེས་པོ་སོགས་གྲབས་བྱས། རྗེ་དཀོན་མཆོག་ལྷུན་གྲུབ་དྲུང་དུ་ཕྱག་ འབུལ་ལ། ཆོས་བརྡ་དང་སྟབས་བསྟུན་མྱུར་བར་ཕེབས་པས། རྗེ་ཉིད་དང་སྒོར་མཇལ། ཕྱག་འབུལ་ཞུས་པས་གར་འགྲོ་གསུངས་པ་ལ། བདག་མུས་ལ་འགྲོ་རྩིས་ཀྱི་དོ་ནུབ་བྱེ་སྤོར་སླེབ་པ་འགྲོ་ལགས་ཞུས་ པས། ཁ་སང་ནས་ངེད་ཚོ་ཡང་ཆོས་སྨྲར་པོ་ཞིག་གིས་གཡེངས་པ་དང་། ཁྱེད་ཀྱང་དཔེ་མཚམས་དམ་པོ་འདུག་པ་ནས་འཕྲད་མ་ཐུབ། དུམ་ཙམ
Chinese
随着他的勇气日益增长， 在众多博学的贤士之中，他获得了无畏的勇气，似乎值得所有人赞扬。在狗年和猪年这两年中，他一直住在寺院里，致力于经论和密法的修习。因此，他对所有需要了解的事物都获得了坚定不移的理解。 就这样，在狗年和猪年之间住在寺院时，由于没有收到来自俄尔寺（Ngor，地名）的任何指示，无论是寺主还是堪布的命令，他感到有些沮丧。他想亲自去俄尔一次，但又不愿去任何寺院，只想借住一个地方。 在街上，他遇到了塔泽（Thartse，地名）的管家，并说：‘我们今晚住在一个地方，明天早上来拜见，请你帮忙说明原因。’管家向仁波切·桑杰僧格（Sangye Sengge）禀告了此事，他立刻派人来叫他上去。他慢慢地走上去，在房间门口稍微耽搁了一下，似乎有些犹豫。他走到房间门口，问道：‘找住处做什么？’似乎有些责备地说：‘不要随便来。’ 这位大师也想随便来，心想：‘拉莫钦·桑杰（Lha mchog seng ge）已经去世了吗？两年了，连一封信的指示都没有收到，难道是不领情吗？’他感到非常沮丧，以抱怨的口吻说道。 仁波切本人非常平静，显得很高兴。之后，仁波切仅在衮秋伦珠（Konchok Lhundrup）尊者那里接受了加持，然后在塔巴泽（Tharpa rtse）闭关很长时间。由于没有收到来自寺院的任何指示，他感到非常失望。当时，林卡（gling kha）的达钦·衮噶扎西（Dagchen Kunga Tashi）尊者已经去世。 由于桑杰僧格尊者的一些特殊指示，他说他必须去林卡，并准备了行李等。他去衮秋伦珠尊者那里拜见，并迅速地表达了自己的想法。他和尊者在门口相遇，行礼后，尊者问他要去哪里。他回答说：‘我打算去木斯（mus），今晚到达杰波（bye spor）。’ 尊者说：‘昨天我们也被一位法师分散了注意力，而且你也在闭关，所以没能见面。’
English
Depending on how much his courage grew, Among the gathering of many learned individuals, he gained fearless courage and seemed worthy of everyone's praise. During the two years of the Dog and Pig, he resided in the monastery itself, diligently engaging in the study of Sutra and Tantra. Therefore, he gained unwavering certainty in all matters that needed to be known. Thus, while residing in the monastery between the Dog and Pig years, due to not receiving any instructions from Ngor Monastery, neither from the abbot nor the khenpo, he felt somewhat disheartened. He considered going to Ngor himself once, but he did not want to go to any monastery, only wanting to borrow a place to stay. On the street, he met the steward from Thartse and said, 'We will stay in one place tonight, and tomorrow morning I will come to pay respects. Please help explain the reason.' The steward reported this to Rinpoche Sangye Sengge, who immediately sent someone to call him up. He slowly went up, hesitating slightly at the door of the room, as if unable to bear it. He went to the door of the room and asked, 'What are you doing looking for a place to stay?' He seemed to say with some reproach, 'Don't come casually.' This master also wanted to come casually, thinking, 'Has Lha mchog seng ge passed away? For two years, not even a single letter of instruction has been received. Is it ingratitude?' He felt very discouraged and spoke in a complaining tone. Rinpoche himself was very calm and seemed very pleased. After that, Rinpoche only received blessings from Konchok Lhundrup, and then stayed in Tharpa rtse in strict retreat for a long time. Since no instructions were received from the monastery, he felt very disappointed. At that time, Dagchen Kunga Tashi of Glingkha had passed away. Due to some special instructions from Sangye Sengge, he said that he had to go to Glingkha and prepared luggage, etc. He went to Konchok Lhundrup to pay respects and quickly expressed his thoughts. He met the venerable one at the door, and after paying respects, the venerable one asked where he was going. He replied, 'I plan to go to Mus, arriving in Jeypor tonight.' The venerable one said, 'Since yesterday, we have also been distracted by a Dharma speaker, and since you are in strict retreat, we have not been able to meet.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་འཐེན་གྱིས། ངེད་ད་ལྟ་སླེབ་ཡོང་གསུངས། ཚོགས་སུ་ཕེབས། དུམ་ཙམ་ཐར་པ་རྩེར་བྱོན་པས། གསུང་ཆོས་འཕྲལ་ལ་གྲོལ་བའི་འབོད་མི་གནང་བྱུང་འཕྲལ་ཕྱིན་པས། གཟིམ་ཆུང་ན་རྗེ་ཉིད་སྐུ་རྐྱང་དུ་བཞུགས་འདུག་པ། ཁ་སང་ནས་ངེད་རང་གཉིས་ཀ་ཆོས་དང་ དཔེ་མཚམས་སྟབས་འཕྲད་ཐུབ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་། ངེད་རང་ཡིད་ལ་ཁྱེད་བརྩེ་ལྷང་ལྷང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཀ་མ་གཏོགས། སེམས་ལ་འཁུ་འཁྲིག་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད། ངེད་ལ་ཚེ་འདི་ཕྱིར་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ ཞིང་། བློ་བརྩེ་གཏད་མཚམས་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཡིན། བླ་མའི་དམ་ཚིག་ལ་བསམས་ཀྱང་། ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀའི་ཁུལ་ནས། ཁྱེད་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་ཞིག་བྱེད་སྙམ་པ་མེད་རི་གསུངས་དབུ་སྙུང་གནང་བྱུང་བས། 3-361 དེ་མ་ཐག་ལུས་སྦྲིད་འགྲོ་བ་ལྟ་བུའི་ཟིལ་དང་། བ་སྤུ་གཡོ་ཞིང་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་ཟུང་སྦྲེལ་དུ་བྱུང་ལ། དེ་ནས་བཟུང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ འདོར་བ་མེད་པར་བཀའ་དྲིན་གྱིས་བསྐྱངས་ཤིང་། ངེད་རང་ཡང་ཁ་ཚིག་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་མོས་གུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དངོས་ཡིན་སྙམ་པའི་དད་པ་བླ་ལྷག་ཏུ་ཡོད་ལ། བཀའ་དྲིན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ རྗེ་འདི་རང་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མོར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ཚེ་དབང་རྡོ་རྗེའི་དྲུང་གིས་ཁྱེད་ཀྱིས་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ལམ་འབྲས་ཚར་དུ་ཐོབ་གསུངས་པ་ལ། བདག་གིས་དབུས་གཙང་ ལ་གྲགས་པའི་ལམ་འབྲས་ཚར་བཅུ་གཉིས་དང་། རྗེ་བཙུན་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གསུང་ངག་རིན་པོ་ཆེ་ཆ་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཚར་གཅིག་སྟེ། བཅུ་གསུམ་ ཐོབ་ཞུས་པའི། ཕྱི་མ་ཡང་རྗེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བར་མངོན་ནོ།། །། ༄། །དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་བཞེས་པ། དེ་ནས་དགུང་ལོ་སོ་གཅིག་ཏུ་ཕེབས་པ། ལྕགས་ཕོ་བྱི་ལོ། རྗེ་འདིའི་དགོངས་པ་ལ། ཐུབ་པ་བཀའ་དྲིན་ ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ལ་མ་རྫོགས་པ་ནི། བདག་གིས་བགྱི་བ་མ་ཡིན་གྱིས། དེ་བས་ན་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་བསླངས་ལ། དགག་སྒྲུབ་གནང་གསུམ་གྱི་གནད་རྣམས་ལ་ངེས་ཤེས་བརྟན་པོ་དང་བཅས་མིག་འབྲས་ལྟར་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ཞིག་གཏན་བྱའི་གཙོ་བོར་འདུག་པས། 3-362 དེ་བཞིན་བགྱིའོ་སྙམ། ལོ་དེའི་ཟླ་བ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལ། དོན་གྱི་སླད་དུ་མཚན་ནས་སྨོས་ཏེ། འཁོན་ས་སྐྱ་པ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོ་ མཁན་པོ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ། བཀྲ་ཤིས་བརྟན་པས་ལས་ཀྱི་སློབ་དཔོན། འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་བཀྲ་ཤིས་གསང་སྟོན། སློབ་དཔོན་ཀུན་བཟང་པས་གྲིབ་ཚོད་པ། གཞན་ཡང་ཁ་སྐོང་ དུ་འོས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་དང་བཅས་པའི་དབུས། ཐུབ་བསྟན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་
Chinese
‘我马上就到’，说完就去参加会议了。 一会儿他去了Tharpa Tser（地名），有人喊他立即去听法，他立刻就去了。在寝宫里，上师独自一人。‘昨天我们两个都没能好好地讨论佛法和典籍。我心里一直想着你，除此之外，心里没有丝毫的芥蒂。你对我今生来世都有大恩，我信任和依靠的唯有杰尊·桑结仁钦（人名）。想到上师的誓言，无论在佛法还是世俗方面，我都希望能对你有所帮助。’说完，上师就感到身体不适。 就在那一刻，他感到一种仿佛身体麻木的震颤，汗毛竖立，喜悦和悲伤交织。从那以后，上师也以极大的慈悲关怀着他，片刻不离。而他自己，也并非只是口头上的，而是发自内心地敬仰上师，认为上师就是金刚持佛。在恩德方面，这位上师也是最伟大的。以前，曲吉坚布·南喀策旺多吉（人名）曾说：‘你已经完整地获得了口头传承的道果法。’我回答说：‘我已经获得了卫藏地区闻名的十二次道果法，以及杰尊·饶觉旺秋（人名）独有的口头传承的完整部分，总共十三次。’这后一次的传授，显然也是完全来自于这位上师的恩赐。 受比丘戒： 此后，当他三十一岁时，在铁鼠年，上师心想：‘进入释迦牟尼佛（Thubpa，能者）的教法，却不圆满，这不是我应该做的。因此，我应该受持清净的比丘戒，对于遮止、修习、行持三方面的要点，要有坚定的认识，像爱护眼睛一样珍惜，这是最重要的事情。’ ‘就这么做吧’他想。在那一年的八月十四日，为了这个目的，他指名邀请了康萨迦派的蒋悲扬·阿旺吉旺秋扎巴坚赞贝桑布（'Khon sa skya pa 'jam pa'i dbyangs ngag gi dbang phyug grags pa rgyal mtshan dpal bzang po，人名），作为堪布（Khenpo，亲教师），他是持律大德；扎西丹巴（Bkras shis brtan pa，人名）作为羯磨阿阇黎（Las kyi slob dpon，行业阿阇黎）；持律大德索南扎西（Bsod nams bkra shis，人名）作为屏教师（Gsang ston，秘密师）；阿阇黎根桑巴（Slob dpon kun bzang pa，人名）作为计时师（Grib tshad pa，量影师）；以及其他适合作为补充的比丘们，在图旦南嘉嘉瓦（Thub bstan rnam par rgyal ba，人名）寺。
English
‘I will arrive soon,’ he said and went to the meeting. After a while, he went to Tharpa Tser (place name). Someone called him to immediately go and listen to the Dharma. He went immediately. In the chambers, the master was alone. ‘Yesterday, we both did not have a good opportunity to discuss the Dharma and scriptures. I have been thinking of you, and besides that, there is not the slightest bit of resentment in my heart. You have been very kind to me in this life and the next. The only one I trust and rely on is Jetsun Sangye Rinchen (person's name). Thinking of the master's vows, whether in Dharma or worldly matters, I hope to be of some help to you.’ After saying this, the master felt unwell. At that moment, he felt a tremor as if his body was numb, his hair stood on end, and joy and sorrow were intertwined. From then on, the master also cared for him with great compassion, never leaving him for a moment. And he himself, not just in words, but from the bottom of his heart, admired the master, thinking that the master was Vajradhara Buddha himself. In terms of kindness, this master is also the greatest. Previously, Chögyal Namkha Tshewang Dorje (person's name) said, ‘You have completely obtained the oral transmission of the Lamdre (Path with Result) teachings.’ I replied, ‘I have obtained the twelve times of Lamdre teachings famous in Ü-Tsang, as well as the complete parts of the unique oral transmission of Jetsun Naljor Wangchuk (person's name), thirteen times in total.’ This last transmission was clearly entirely due to the grace of this master. Taking the Bhikshu Vows: Thereafter, when he was thirty-one years old, in the Iron Rat year, the master thought, ‘Entering the teachings of Thubpa (Shakyamuni Buddha, the Able One), but not completing them, is not what I should do. Therefore, I should take pure Bhikshu vows, and have a firm understanding of the key points of prohibition, practice, and conduct, cherishing them like my eyes, this is the most important thing.’ ‘Let's do it this way,’ he thought. On the fourteenth day of August of that year, for this purpose, he specifically invited Khon Sakya's Jampel Yang Ngagi Wangchuk Drakpa Gyaltsen Palsangpo ('Khon sa skya pa 'jam pa'i dbyangs ngag gi dbang phyug grags pa rgyal mtshan dpal bzang po, person's name), as the Khenpo (preceptor), he was a great holder of the Vinaya; Tashi Danpa (Bkras shis brtan pa, person's name) as the Karma Acharya (action teacher); the great holder of the Vinaya, Sonam Tashi (Bsod nams bkra shis, person's name) as the secret teacher; Acharya Kunsangpa (Slob dpon kun bzang pa, person's name) as the timekeeper; and other Bhikshus suitable as supplements, at the Thubten Namgyal Gyalwa (Thub bstan rnam par rgyal ba, person's name) monastery. --------------------------------------------------------------------------------