Chinese
就像无法超越伟大的海洋一样，所有的乘和宗派都逐渐地汇入和倾向于光明大圆满的见解。最终确定没有超越光明大圆满之境，这是所有智者的心之所向，所有成就者的心之所系，是过去、现在、未来一切善逝的足迹，从内心深处生起这样的确信，对修行产生精进和力量，因此，对闻思进行提炼是道之关键。特别是，对于道的正行，要做到不迷惑于以见解来决断、以修来体验、以行来增进、以果来显现的方式。其中，以见解如何确立的意义就是修行，不应考察见解和修行是否相符。如果见解以一种方式看待，而修行又以另一种方式修持，那么见解和修行就会分离。不仅如此，确立的见解也会变得毫无意义，因为见解是为了修行，而修行者却不修持它。这也与比喻相悖，就像眼睛看着东方，脚步却迈向西方一样。因此，在这里，金刚乘中将器情世界、显现、声音和心都观想为本尊、咒语和智慧的游舞，这是见解的力量所致。就像声闻乘观修无常、无我等，大乘观修远离能取所取的觉性光明，以及观修具足一切功德的空性无执，这些都是依据见解而安立的。如果认为了解世俗的实相不能作为见解，那么，见到缘起也将不能成为中观的见解。因此，在这里，以无上瑜伽的方式，为了消除自生本具的坛城大圆满，被证悟的垢染所遮蔽，在进入修持生圆次第瑜伽之前，必须以独特的理由，将显现和存在确立为清净平等大性。如果不这样确立，即使努力修道，也就像没有看到目标就射箭一样。《道次第》中说：在没有见到不可思议之前，就进入无念的坛城
English
Just as one cannot transcend the great ocean, all vehicles and tenets gradually converge and incline towards the view of the Great Perfection of Clear Light. Ultimately, it is determined that there is no transcendence beyond the realm of the Great Perfection of Clear Light, which is the aspiration of all wise individuals, the focus of all accomplished beings, and the path of all Sugatas of the three times. From the depths of one's heart, a firm conviction arises, generating diligence and strength in practice. Therefore, refining one's understanding through study and contemplation is the key to the path. In particular, regarding the actual practice of the path, one must avoid confusion about how to decide with view, experience with meditation, enhance with conduct, and manifest with result. Among these, the meaning of how the view is established is meditation, and one should not examine whether the view and meditation are consistent. If the view looks in one way and the meditation meditates in another way, then the view and meditation will be separated. Moreover, the established view will become meaningless, because the view is for the sake of meditation, but the practitioner does not meditate on it. This also contradicts the analogy, just like the eyes looking east while the feet step west. Therefore, here in Vajrayana, contemplating the outer and inner worlds, appearances, sounds, and mind as the play of deities, mantras, and wisdom is due to the power of view. Just as the Shravakas meditate on impermanence, selflessness, etc., the Mahayanists meditate on the luminosity of awareness free from grasping and being grasped, and meditate on emptiness endowed with all supreme aspects without attachment, all of these are established according to the view. If it is thought that knowing the nature of conventional reality cannot be a view, then seeing dependent origination will also not be able to become the view of Madhyamaka. Therefore, here, in the manner of Anuttarayoga, in order to eliminate the obscurations of realization that conceal the great mandala of self-existing spontaneous accomplishment, before entering the practice of the two stages of yoga, one must thoroughly establish appearance and existence as the great purity and equality with unique reasons. If one does not establish it in this way, even if one strives on the path, it is like shooting an arrow without seeing the target. The Lamrim says: Without seeing the inconceivable, entering the non-conceptual mandala.
Tibetan
ག་བྱེད་པ། །བླུན་པོ་མུན་སྤྲུལ་བློ་ཅན་དེ། །ལོང་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་འགྲོ། །དེ་བས་མ་རིག་ལིང་ཐོག་མིག །ལྡོང་བ་རྡོ་རྗེ་ཐུར་མ་མཁན། །མཉེས་ཐོབ་སྔོན་བྱས་གཞུང་ཐོས་པས། །སྤྱན་དབྱེ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བྱ་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་རང་བཞིན་འདི་དག་སྣང་ཕྱོགས་ནས་གཞལ་ན་ཀུན་རྫོབ་གཟུགས་སྐུ་ལྔ་ཡི་འཁོར་ལོར་རྫོགས་པ་དང་། སྟོང་ཕྱོགས་ནས་གཞལ་ན་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་ངོས་ནས་གཞལ་ན་ལྷག་པའི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་ངོ་བོར་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། །དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས། །སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་མང་པོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ས་ཆུ་སྤྱན་དང་མ་མཱ་ཀི། མེ་རླུང་གོས་དཀར་སྒྲོལ་མ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མར། །སྲིད་གསུམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མི་བརྙེད་དོ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་སོགས་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཀུན་གཟིགས་རོང་ཟོམ་པ་ཆེན་པོས། ཁ་ཅིག་ན་རེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བཞག་གོ། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྟར་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ལ། སྣང་བ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཞག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་པས་སྤྱིར་གྱིས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཙམ་ཞིག་འདོད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆ་ནས་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་དུ་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱེད་པ་ལ། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་ལྟ་བས་ཁྱད་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ལམ་རིམ་ལས་ཀྱང་། བླ་མེད་ཐེག་པའི་ནང་ནས་ནི། །དོན་དམ་དུ
Chinese
该怎么做呢？愚笨无知的有心者，前往盲人的大城市。因此，以无明为眼翳，以钝椎金刚为手术师，通过欢喜获得、往昔所为、听闻经论，必须开眼，得见坛城。如是说。其中，以蕴、界、处所摄的能依和所依的自性，从显现方面衡量，圆满为世俗五身之轮；从空性方面衡量，任运成就为胜义法身七宝自性；从双运的层面衡量，超胜的真谛无别，离于心识的行境，本来自成双运幻化网的自性。如《吉祥密集续》所说：唉玛火！金刚蕴的支分，称为圆满五佛。诸多的处和界，实为菩提萨埵之坛城。地水眼和嘛嘛格，火风白衣度母也，虚空界自在母，三有本来自成佛刹，一切无余诸法，不是佛陀之外的，佛陀之外的法，不能以佛陀寻获。如是说。如此将蕴等安立为胜者坛城的理由是，全知荣宗巴大师说：有些人说，胜义中无自性故为佛，世俗中是能变成佛的因故安立为佛。事物的体相如不净的显现一样是真实的。不应如此成立。仅仅在世俗中，也应安立为，仅仅显现为蕴的自性，即是无量佛陀圆满清净的刹土的自性。而且，这两个显现互相观待，也成立为如清净显现一样是真实的。如是说，必须了解。其中，虽然理性的宗派一般也认为二谛无别，但是从世俗谛的方面，对轮回和涅槃二者视为好坏而取舍。而在此果乘中，即使在世俗中也视为大平等性，因此差别很大。如道次第中所说：无上乘中，胜义中
English
What should be done? That foolish, ignorant, yet mindful one goes to the great city of the blind. Therefore, with ignorance as the cataract on the eye, and the blunt vajra as the surgeon, through joyful attainment, past deeds, and hearing the scriptures, one must open the eye and see the mandala. Thus it is said. Among these, the nature of the support and the supported, encompassed by the aggregates, elements, and sense bases, when measured from the aspect of appearance, is perfected as the wheel of the five mundane bodies; when measured from the aspect of emptiness, it is spontaneously accomplished as the essence of the seven treasures of the ultimate Dharmakaya; and when measured from the aspect of union, the supreme truth is inseparable, beyond the realm of mind, and is primordially enlightened as the essence of the union of the magical net. As it is said in the Glorious Secret Essence Tantra: Emaho! The limbs of the vajra aggregates are known as the five perfect Buddhas. All the many sense bases and elements are the mandala of the Bodhisattvas themselves. Earth, water, eye, and Mamaki, fire, wind, white-clad Tara, and the sovereign mother of the sphere of space. The three realms are primordially enlightened Buddhafields. All phenomena without exception are not other than the Buddhas themselves. The Dharma that is other than the Buddhas is not found by the Buddhas themselves. Thus it is said. The reason for establishing the aggregates and so forth as the mandala of the Victorious Ones is also explained by the omniscient Rongzompa the Great: Some say that because in the ultimate sense there is no inherent existence, they are Buddhas, and because in the conventional sense they are the cause of becoming Buddhas, they are established as Buddhas. The characteristics of things are true as impure appearances. This should not be established in this way. Even in the conventional sense alone, it should be established that the very nature of what merely appears as aggregates is the nature of the perfectly pure Buddhafields of countless Buddhas. Moreover, these two appearances, in relation to each other, are established as true like pure appearances. Thus it is said, and it is necessary to understand. Among these, although the proponents of the reasoning school generally believe that the two truths are inseparable, they discriminate between samsara and nirvana as good and bad from the aspect of conventional truth and engage in acceptance and rejection. However, in this fruition vehicle, even in the conventional sense, one views it as great equality, and therefore the difference is great. As it is said in the Stages of the Path: Among the unsurpassable vehicles, in the ultimate sense