Tibetan
་བར་བསམ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་དྲག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ༈ །གསུམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་བསམ་པ་ནི། མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབས་པ་ནི། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ས་བོན་མངར་ཁ་ལས་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྨིན་པ་ལྟར། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་ཡིན་པས་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས། ཚེ་རབས་མང་པོར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་འགྱུར་བའི༔ སྡིག་པས་ཚེ་འདིར་བདེ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ༔ ཚེ་འདི་ཡུན་ཐུང་ལོ་ཟླ་འགའ་ཞིག་ཡིན༔ འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཚད་བཟུང་མེད་པའི་ཕྱིར༔ སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ཞིང་༔ བདེ་བའི་ཐབས་སུ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བཞི་སྟེ། དགེ་མི་དགེའི་དབྱེ་བ་ས་མཚམས་ལྕི་ཡང་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་དབྱེ་བ་ལ། དགེ་བ་ནི་སྤང་བྱ་སྤོངས་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་བཅུ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་སྐྱོབས་པ། མ་ཆགས་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ། ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ། བདེན་པར་སྨྲ་བ། ཞི་ཞིང་དེས་པར་སྨྲ་བ། མི་མཐུན་པ་བསྡུམས་པ། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྟེ་ངག་གི་བཞི། ཆོག་ཤེས་པ། གཞན་ལ་བྱམས་པ། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་མོ། །ཡང་བསླབ་བྱ་སློབ་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་བཅུ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་སྟོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་འདི་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་སོ། ཐུན་མོང་རྒྱུད་ལ་བསྐུལ་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་བཅུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགེ་བ་དེ་དག་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། ཆུང་ངུ་བསགས་པས་ཀྱང་ནམ་ཞིག་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྟེ། ཆུའི་ཐིག་པས་བུམ་པ་རིམ་བཞིན་འགེངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྡུད་པ་ལས། ཆུ་ཡི་ཐིག་པས་བུམ་པ་དང་པོ་ཐ་མའི་བར། །རིམ་གྱིས་ཉུང་ངུ་ཉུང་ངུས་དེ་ཡོངས་འགེངས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །རིམ་གྱིས་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགྱུར། ཞེས་སོ། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མི་དགེ་བ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ
Chinese
应当思维，并猛烈修持慈悲。༈ 第三个，思维因果取舍、轮回的过患、解脱的利益等。经中说：“有情众生的业，即使百千劫也不会磨灭，积聚并因缘成熟时，终将成熟为果。”因此，如同从甜或苦的种子中各自成熟果实一样，安乐和痛苦的因是善业和恶业两种，因此希求解脱者必须正确取舍。正如大学者所说：“多生累劫成为痛苦之因的罪业，今生即使带来安乐又有什么用？今生短暂，不过数年光阴，来世却无边无际。为了来世不生痛苦，应取舍善恶作为获得安乐的方法。”如是分为四点：善与非善的区分、界限、轻重、果报。第一，区分方面，善业根据舍弃对治的方式有十种：救护有情生命，不执着地布施，安住于梵行，这是身的三种业；说真实语，说柔和语，调解不和，称扬他人功德，这是语的四种业；知足少欲，慈爱他人，相信业果，这是意的三种业。又，根据学习所学的内容也有十种。《中边论》中说：“书写、供养、布施，听闻、读诵、受持，讲说、开示，思维、修习，此十种行为的自性，是无量功德之聚。”如是。根据劝勉共同相续的方式，有布施等十度。如是之善，即使是微小的善也不应轻视，而应接受，因为积累微小之善，终将变成巨大之善，如同水滴逐渐充满水瓶一样。如《摄颂》所说：“水滴逐渐充满水瓶，从最初到最后，逐渐以微少之水充满。同样，最初的发心也是菩提之因，逐渐圆满白法功德，终将成佛。”如是，与善相对立的非善，从作者方面来说，有身语意三种。
English
One should contemplate and cultivate intense compassion. ༈ Third, contemplate the causes and effects, what to abandon and adopt, the faults of samsara, and the benefits of liberation. As stated in the sutras: "The actions of sentient beings, even after hundreds of kalpas, will not be lost. When they gather and the time is ripe, they will surely ripen into fruit." Therefore, just as fruits ripen differently from sweet or bitter seeds, the causes of happiness and suffering are the two types of actions: virtuous and non-virtuous. Those who desire liberation must correctly adopt and abandon. As the great teacher said: "What is the use of happiness in this life from sins that cause suffering in many lifetimes? This life is short, only a few years, but the next life is boundless. In order not to suffer in the next life, adopt and abandon virtue and non-virtue as a means to attain happiness." It is divided into four points: the distinction between virtue and non-virtue, the boundary, the weight, and the result. First, in terms of distinction, virtue has ten aspects depending on how to abandon what should be abandoned: protecting the lives of sentient beings, giving without attachment, abiding in celibacy, these are the three actions of the body; speaking truthfully, speaking gently, reconciling discord, praising the virtues of others, these are the four actions of speech; being content, loving others, believing in karma and its effects, these are the three actions of the mind. Also, there are ten aspects depending on how to learn what should be learned. As stated in the Madhyantavibhāga: "Writing, offering, giving, listening, reading, memorizing, explaining, instructing, thinking, and meditating, the nature of these ten actions is an immeasurable accumulation of merit." Thus. Depending on how to encourage the common continuum, there are the ten perfections such as generosity. Such virtues, even the smallest ones, should not be despised but should be accepted, because accumulating small virtues will eventually become great virtues, just as drops of water gradually fill a vase. As stated in the Compendium: "Just as drops of water gradually fill a vase, from the beginning to the end, gradually filling it with small amounts of water. Similarly, the initial aspiration is also the cause of enlightenment, gradually perfecting the qualities of white dharma, and will eventually become a Buddha." Similarly, non-virtue, which is the opposite of virtue, from the perspective of the doer, includes the three aspects of body, speech, and mind.