Tibetan
་ནོར། འགྲོགས་པའི་ཉེ་འབྲེལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཆམ་གྱིས་བསྐྱུར་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་མར་གྱི་གསེབ་ནས་སྤུ་བཏོན་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ནམ་འགྲོ་ཆ་མི་འདུག་པས་ཚེ་མཇུག་སྤྲིན་བར་གྱི་ཉི་ཞུར་ཙམ་འདི་ལ་བློ་སྣ་བསྟུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་ཚགས་སུ་ཚུད་པའི་ཆོས་ཤིག་མི་བྱེད་རེ། ཤི་སྙམ་དུ་དྲག་ཏུ་བསམ་པར་རིགས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་ཟིན་ནམ་ཞེས། །འཆི་བདག་སྡོད་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །གང་ཞིག་བསྒྲུབ་དགོས་དམ་པའི་ཆོས། །དེ་རིང་ཉིད་དུ་བསྟུད་ལ་གྱིས། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས། ཡུན་ཐུང་ཚེ་ཡི་ཕྱེད་ཙམ་གཏི་མུག་གཉིད༔ ཕྱེད་ཀྱང་སུམ་གཉིས་རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛི་སྟེ༔ སུམ་ཆ་གཅིག་ལའང་བར་ཆད་རྐྱེན་དབང་མང་༔ དེ་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་བཞིན་གཡོ༔ ཚེ་སྲོག་ནམ་མཁའི་གློག་ལྟར་མི་བརྟན་ཅིང་༔ ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་༔ ལང་ཚོ་ལྡན་པའི་ལུས་ཀྱང་མྱུར་དུ་འཇིག༔ དེ་ཚེ་ཕན་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་གཅེས༔ ཞེས་པས་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྙིང་ཁོང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་ཚུགས་ཐབས་མེད་པའི་བྲེད་ཤ་ཐོན་ཐོན་བསྒོམ་ཞིང་། ཚེ་གང་ཆོས་ཀྱིས་འདའ་བའི་ལམ་ཁྱེར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་ལུས་གནད་གོང་ལྟར་རམ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ལ་དམིགས་པ་ནི། བདག་གང་ནས་ཕྱིན་ཆ་མེད་པར་ལུང་པ་ཁ་བྱང་དུ་བསྟན་པ། ཁ་དོག་ནག་པ་གྱང་སྟོང་དམར་སང་སང་བ། མིའི་རྒྱུ་འགྲུལ་མེད་པ། རྫ་རི་སྔོ་དཔུང་སྤུང་པར་རྫ་ཆུ་སྔོ་ཁྲ་ལ་ལ་འབབ་པ། གྲོག་རལ་ཁམ་ཤལ་བ། འཇག་སྐྱ་སྐྱུ་རུ་རུ་ཟེར་བ། མི་རོ་མང་པོ་གཅན་གཟན་གྱིས་ཕར་ཚུར་འཐེན་པ། ཝ་མོ་ཁེང་ཁེང་བརྒྱལ་པ། བྱ་རོག་སྟོང་སྟོང་གྲགས་པ། འུག་པ་ཧ་ཧ་སྒྲོགས་པ། བྲག་རི་མཐོ་སང་སང་། ལྷག་པ་འུར་རུ་རུ་ཟེར་བ། ཉི་མ་རི་རྩེ་ལ་ནུབ་པ། གྲིབ་སོ་ནག་ངམ་ངམ་པའི་ས་དེར་སླེབས་ཏེ། སྔོན་ཆད་འགྲོ་ནི་མ་མྱོང་། གྲོགས་མེད་གཏད་སོ་མེད་པར་ཐོམ་ཐོམ་དུ། །ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཨ་ཙ་མ། །གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་བདག་ལ་མེད། །བུ་དང་ནོར་རྫས་གར་ཡོད་དམ། །ཡུལ་དང་ཕ་མ་ནམ་སླེབ་བམ། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ང་རེ་སྐྱོ། །ཞེས་ལྷང་ལྷང་ཟེར་ཞིང་ཐོམ་ཐོམ་ཕྱིན་པ་ལས། ནམ་ཞིག་རྩ་ན་བྲག་རོང་ཞིག་ཏུ་ལྷུང་བར། ལག་པ་གཡབ་པས་བྲག་གི་དཀྱིལ་དེར་རྩ་ཕོན་གཅིག་འདུག་པ་དེ་ལ་ཟིན་ཏེ། དམ་དུ་བཅངས་ཤིང་འདར་ཕྲི་ལི་ལི་ཡོད་པ་ལ། མར་ལ་བལྟས་པས་ན་གཏིང་མི་མངོན་པ། ཡར་ལ་བལྟས་པས་ན་གནམ་ལ་སྙེགས་པ་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལྟར་འདྲེད་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རླུང་འུར་རུ་རུ་
Chinese
舍弃所有交往的亲戚等，像从酥油中拔毛一样独自一人，不知何时会去往来世，所以要把心思放在这如云间夕阳般的短暂一生上，难道不做能让生生世世的心愿都圆满的佛法吗？要强烈地想“我要死了”，因为死主不会停留，要修持殊胜的佛法，就从今天开始努力。如云：“死主不会停留，要修持殊胜的佛法，就从今天开始努力。” 大导师说：“短暂一生一半时间在愚痴的睡眠中度过，一半中的三分之二在散乱的喧嚣中度过，剩下的三分之一也多被障碍和因缘所控制，因此诸行如秋天的云一样飘忽不定，寿命如天空的闪电一样不稳定，业如影子般紧随其后，充满青春的身体也迅速衰败，那时努力寻找有益的方法最为重要。”因此，要从内心深处，甚至骨髓里，生起对死亡无常的恐惧，并努力一生都以佛法度过。 再次，身体姿势如前，或者结跏趺坐，观想：自己不知从何处而来，去往一个朝北的山谷。颜色是黑色的，空旷的墙壁是鲜红色的，没有人来往。青色的山峦堆积如垛，青绿色的山水潺潺流淌。山沟纵横交错，茅草灰白而稀疏。许多尸体被野兽拖来拖去，母狐狸发出凄厉的叫声，乌鸦成群哀嚎，猫头鹰发出恐怖的叫声。高耸的悬崖峭壁，狂风呼啸。太阳正在山顶落下，到达阴影黑暗的地方。以前从未去过，没有朋友，没有依靠，茫然不知所措。“哎呀，可怜啊，我该去哪里？我没有依靠。孩子和财物在哪里？家乡和父母何时才能到达？哎呀，可怜啊，我真可怜！”这样大声呼喊着，茫然地走着。不知何时，掉进了一个悬崖峭壁中。挥舞着手臂，抓住悬崖中间的一丛草，紧紧抓住，浑身颤抖。向下看，深不见底；向上看，高耸入云，像镜面一样光滑，宽广无垠，狂风呼啸。
English
Abandon all associating relatives, etc., and like pulling a hair from butter, be alone. Since it is uncertain when one will go to the next world, focus your mind on this fleeting life like the setting sun in the clouds. Shouldn't you practice a Dharma that fulfills the wishes of all lifetimes? You should strongly think, "I am going to die," because the Lord of Death will not wait. Practice the supreme Dharma, and strive from today onwards. As it says, "The Lord of Death will not wait, practice the supreme Dharma, and strive from today onwards." The Great Teacher said, "Half of a short life is spent in the sleep of ignorance, and two-thirds of the other half is spent in scattered distractions and busyness. Even the remaining one-third is often controlled by obstacles and circumstances. Therefore, actions are as fleeting as autumn clouds, life is as unstable as lightning in the sky, and karma follows like a shadow. Even a body full of youth quickly decays. At that time, it is most important to strive for beneficial methods." Therefore, from the depths of your heart, even from your bones, generate fear of the impermanence of death, and strive to spend your entire life in Dharma. Again, with the body posture as before, or in the lotus position, visualize: yourself, not knowing where you came from, going to a valley facing north. The color is black, the empty walls are bright red, and there is no traffic of people. Green mountains are piled up like stacks, and green and blue mountain streams flow gently. The ravines are crisscrossed, and the reeds are gray and sparse. Many corpses are dragged back and forth by wild animals, a vixen cries mournfully, crows caw in flocks, and owls hoot terrifyingly. Towering cliffs, and the wind howls. The sun is setting on the mountaintop, arriving at a place of dark shadows. Never having gone there before, without friends, without support, bewildered. "Alas, how pitiful, where should I go? I have no support. Where are my children and possessions? When will I reach my homeland and parents? Alas, how pitiful, I am so pitiful!" Crying out loudly, walking aimlessly. Suddenly, falling into a ravine in a cliff. Waving your arms, you grab a clump of grass in the middle of the cliff, holding on tightly, trembling all over. Looking down, it is bottomless; looking up, it reaches the sky, smooth as a mirror, vast and boundless, and the wind howls.
Tibetan
ཟེར་བ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པ་ལས། རྩ་ཕོན་དེའི་གཡས་ཕྱོགས་ཀྱི་བྲག་གི་སེར་ཁ་གཅིག་ནས་བྱི་བ་དཀར་པོ་གཅིག་བྱུང་ནས་རྩ་ཉག་མ་གཅིག་བཅད་དེ་ཁྱེར་སོང་། གཡོན་ཕྱོགས་ནས་བྱི་བ་ནག་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་རྩ་ཉག་མ་གཅིག་བཅད་དེ་ཁྱེར་སོང་། དེ་གཉིས་རེས་མོས་བྱས་ཏེ་ཁྱེར་བས་རྩ་ཕོན་དེ་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་ལ་སོང་། བྱི་བ་ལ་རྒོལ་ཐབས་ནི་མེད། ཤི་བ་ལ་ནི་འཇིགས། དངངས་སྐྲག་འདར་ཏེ། ཨ་ཙ་མ། ད་ནི་བདག་ལ་འཆི་བ་སླེབ་ཏེ་གདའ། བོས་པས་ཐོས་པའི་ས་ནི་མེད། སྔོན་ཆད་འཆི་བ་མ་དྲན་པས་ཆོས་ནི་མེད། ཤི་བ་ཡོང་རྒྱུ་ཡིད་ལ་མེད་པར་གློ་བུར་དུ་སླེབས། ད་ནི་བུ་ཚ་ནོར་རྫས་ཉེ་འབྲེལ་ཡུལ་མི་ཁྱིམ་མཚེས་དང་དེ་རིང་ནས་བྲལ་ཏེ་དེང་ཕྱིན་ཆད་འཕྲད་ནི་མི་ཡོང་། སྔོན་ལ་དགེ་བ་ནི་མ་བྱས། ནོར་བསགས་པ་ནི་ཤུལ་དུ་ལུས། །སྔོན་ཆད་འགྲོ་མ་མྱོང་བའི་གཤིན་ཡུལ་མུན་ནག་ཐག་རིང་དུ་གྲོགས་མེད་གཅིག་པུར་འགྲོ་དགོས་པ་ཨ་རྫི་འཇིགས་པ་ལ། འདི་ལས་ཐར་ཐབས་ཅི་དྲག་གམ། གང་ན་ཡོང་། ཅི་ཙུག་བྱེད། ཨ་ཙ་མ། འདི་ལས་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་ཐར། ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་ལྷང་ལྷང་ཡོད་པའི་ཚེ། སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་དྲིན་ཅན་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་པད་ཟླའི་སྟེང་ན་རུས་པའི་རྒྱན་དྲུག་གསོལ་ནས་ཌཱ་དྲིལ་བསྣམས་ཏེ་གར་སྟབས་ལིང་ལིང་བྱོན་ཅིང་འདི་སྐད་དུ། ཀྱེ་མ་ད་ནི་མི་རྟག་མྱུར་དུ་འཇིག །ཕྱི་ཡི་དུས་བཞི་མི་རྟག་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ། རྒན་རིམ་དགྲ་གཉེན་ཐམས་ཅད་འཆི་དང་གུད། །གཞོན་རིམ་དར་མ་ལོ་ཟླ་ཞག་གྲངས་འགྱུར། །འཆི་བ་འདི་ལ་བཟློག་པ་ཅི་ཡང་མེད། །བཟློག་ཐབས་འདུག་གམ་ད་ལྟ་འདི་ལ་ལྟོས། །ད་ནི་ལོང་མེད་བླ་མར་མོས་གུས་མཛོད། །ཅེས་གསུང་པ་དེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས། ཀྱེ་མ་འདི་ལྟ་བུའི་འཆི་བ་ལ་མ་ཐུག་པའི་ཚེ། ཆོས་ཤིག་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་པར་འདུག་པ་ལ། དེ་སྔ་ཆོས་ཤིག་མ་བྱས་ང་རེ་འགྱོད། ད་ནི་ཤི་རུང་གསོན་རུང་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཁྱེན། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཡོད་ན་བདག་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆེན་པོ་འདི་ལས་བསྒྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་བསམ་ཞིང་བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཁྱེན་ཞེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མོས་གུས་དྲག་པོ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་བླ་མའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་སྙིང་པོ་ཞིག་བདག་ལ་ཟུག་པ་དང་རྩྭ་ཕོན་ཆད་པ་དུས་མཚུངས་ཏེ། རང་འོད་ཟེར་དེས་གཡེངས་ཀྱིས་བཏེགས་ནས་བདེ་ཆེན་གྱི་ཞིང་དུ་སླེབ་སོང་སྙམ་པ་དང་། བདག་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཀྱང་འོད་ཟེར་དཔག་མེད་འཕྲོས་པས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་བདེ་ཆེན་གྱི་ཞིང་དུ་དྲངས
Chinese
据说在某个地方，那个草堆的右边的一处岩石缝隙里，跑出一只白色的老鼠，咬断了一根草茎并带走了。左边跑出一只黑色的老鼠，也咬断了一根草茎并带走了。这两只老鼠轮流咬断草茎并带走，草堆变得越来越小。没有办法抵抗老鼠，死亡又令人恐惧，惊慌失措地颤抖着。哎呀！现在死亡降临到我身上了。呼喊也无人听见。以前没有想到死亡，所以没有修习佛法。死亡的到来出乎意料。现在要和儿女、财产、亲戚、乡邻、邻居告别了，从今以后再也见不到了。以前没有行善，积攒的财富也留在了身后。以前从未去过的阴间黑暗而遥远，要独自一人无伴地前往，真是可怕啊！有什么办法可以从中解脱呢？去哪里？做什么？哎呀！怎样才能从中解脱呢？正在这样哀嚎的时候，上方的天空中，慈悲的根本上师坐在莲花月轮之上，身着六种骨饰，手持手鼓和铃铛，翩翩起舞而来，说道： 唉！现在无常迅速逼近。外面的四季无常变迁。年长的、年轻的、敌人、朋友，一切都将死亡和毁灭。年轻的、壮年的，岁月、月份、日子都在流逝。对于死亡，没有任何可以阻挡的。有什么方法可以阻挡吗？现在看看这个吧！现在没有时间了，要对上师生起虔诚的敬仰之心。 听到这些话，心想：唉！如果不是遇到这样的死亡，就应该修行佛法啊。以前没有修行佛法，我真是后悔。现在无论死活，上师三宝请垂知。如果上师三宝有慈悲心，将我从轮回的悬崖峭壁中救度出来该多好啊。这样想着，从内心深处生起强烈的虔诚和敬仰之心，就在那一瞬间，上师的心间射出一道光芒融入我的身体，同时草堆也断裂了。我被那道光芒轻易地托举着，到达了极乐净土。同时，我的心间也放射出无量的光芒，将三界的一切众生都引导到了极乐净土。
English
It is said that in a certain place, from a crack in the rock on the right side of that pile of grass, a white mouse emerged, bit off a blade of grass, and carried it away. From the left side, a black mouse emerged, bit off a blade of grass, and carried it away. The two mice took turns biting off blades of grass and carrying them away, so the pile of grass became smaller and smaller. There was no way to resist the mice, and death was frightening. Trembling with fear, it thought: Alas! Now death is coming upon me. There is no place where my calls are heard. Because I never thought of death before, I have no Dharma. Death comes suddenly, unexpectedly. Now I must part from my children, wealth, relatives, countrymen, neighbors, and from this day forward, I will never meet them again. I did not do good deeds before, and the wealth I accumulated is left behind. I must go alone and without a friend to the dark and distant land of the dead, which I have never been to before. Alas, how frightening! What is the best way to escape from this? Where to go? What to do? Alas! How can I escape from this? As it was lamenting loudly, in the sky above, the kind root guru himself, seated on a lotus and moon disc, adorned with the six bone ornaments, holding a hand drum and bell, came dancing gracefully and said: Alas! Now impermanence is quickly approaching. The four seasons of the outside world are impermanent and changing. The old, the young, enemies, and friends, all will die and be destroyed. The young, the mature, years, months, and days are changing. There is nothing that can stop death. Is there any way to stop it? Look at this now! Now there is no time, develop devotion to the guru. Hearing these words, it thought: Alas! If I had not encountered such a death, I should have practiced the Dharma. I regret that I did not practice the Dharma before. Now, whether I live or die, the guru and the Three Jewels know. If the guru and the Three Jewels have compassion, how wonderful it would be if they could save me from this great precipice of samsara. Thinking this, from the depths of its heart, it developed strong devotion and reverence. At that very moment, a ray of light shot from the guru's heart and pierced into my body, and at the same time, the pile of grass broke. I was easily lifted up by that ray of light and arrived in the Pure Land of Great Bliss. At the same time, immeasurable rays of light emanated from my heart, leading all sentient beings of the three realms to the Pure Land of Great Bliss.