Tibetan
། །ཞེས་དང་། ཡང་དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང་མཐུན་པ་དང་ཕན་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དམན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང་། རྒྱུད་དྲི་མེད་རྣམ་རྒྱལ་ལས། རྒྱལ་བ་ཐབས་མཁས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ། །མ་འོངས་ཕྱི་མར་གྱུར་པ་ན། །ང་ཡང་སློབ་དཔོན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་དང་། ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། །གདུལ་བྱ་གང་དང་གང་འཚམས་པའི། །བློ་ཡི་མོས་པ་དེ་ལྟར་ཡང་། །ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས་ཀྱང་། །ང་ཡིས་འགྲོ་བ་འདུལ་བར་བྱེད། ཅེས་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བས་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་སོགས་པར་ཡང་སྤྲུལ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་དེ། རྒྱུད་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བདེ་བར་འཚོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྱིར་ཡང་བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་སྙིགས་མ་ལྔའི་དུས་སུ་ཐར་པའི་ལམ་མ་ནོར་བར་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ལས་ཀྱང་བདག་ཅག་ལ་ནི་དྲིན་ཆེ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་བྱིན་རླབས་ཡོད་ཀྱང་། བདག་ཅག་ལམ་ལོག་པ་ལས་སྐྱོབས། ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཁྲིད། རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲོད། སངས་རྒྱས་ལག་འཆངས་སུ་གཏོད་པའི་བླ་མ་ལ། མོས་གུས་སངས་རྒྱས་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་བྱེད་དགོས། དེ་མ་སྐྱེས་ན་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཆུག་པས། ཅི་ནས་ཀྱང་སྒོ་དུ་མ་ནས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མོས་གུས་དུང་དུང་བར་སྐད་ཅིག་མི་ཡེངས་བར་བྱས་པས་ཅི་ལྟར་གཅིག་ན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཐུགས་བརྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཕོས་ནས་བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། མོས་གུས་ལ་བཅོས་མ་མི་དགོས་པའི་སྣང་བ་བླ་མས་འཕྲོག་པ། སྣང་བ་བླ་མ་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ནན་ཏན་བྱའོ། །ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་མགོ་སོགས་མཁའ་འགྲོ་སྙིང་ཐིག་གི་ཁྲིད་ཡིག་ཟབ་ལམ་གསལ་བྱེད་སོགས་དང་བསྟུན་ཏེ་བཤད་པ་ལེགས་ཤིང་། ཐུན་མོངས་སྔོན་འགྲོའི་སྐབས། སྐྱབས་ཡུལ་རང་ལ་བསྡུས་པའི་རྗེས་སོགས་ཐུན་མཚམས་རྣམས་སུ་རང་གི་སེམས་ཁོ་རང་ལ་ཁོ་རང་གིས་བལྟས་པས་སེམས་ཉིད་དེ་ཀ་ཅི་ཡང་དྲན་མེད་དུ་ལྷན་ནེར་གནས་འདུག་གམ། རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པར་འཕྲོ་བར་སྣང་ངམ། གང་ལྟར་འདུག་པ་དེ་ལ་འདི་ལྟར་བྱེད་འདུག་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་རྒྱུའམ་ཚོར་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པས། དེ་ལྟར་ཚོར་མཁན་ལྟ་བུ་དེ་དུས་རྒྱུན་དུ་
Chinese
如是说。又，在《意旨授记经》中说：比丘们，当与众生的地域相符且有益的时代，诸佛也应以低劣之相向众生宣说佛法。如是说。在《无垢称王经》中说：胜者善巧方便大悲者，于未来末世之时，我亦化现为导师之身。如是说。在《无垢妙女经》中说：对于任何应调伏之有情，随顺其智慧之意乐，我也将以居士等形象来调伏众生。如是说。佛陀以大悲心，甚至化现为四大等来利益众生。如《秘密藏续》中说：大种世尊，令众生安乐存活。如是等等，总的来说，上师即是真正的佛。特别是，在五浊恶世之时，能引领我们不误入歧途的上师，更是真正的佛。上师对我们的恩德甚至超过了佛陀，即使佛陀的教法具有加持力，上师也能救我们于歧途，引领我们走向解脱之路，让我们认识自心即是法身，将我们置于与佛携手的境地。因此，我们对上师的敬信应超过对佛陀的敬信。如果不能生起这种敬信，那么一生中修持成佛之路的缘起就会错失。所以，无论如何都要从多方面对上师生起如佛般的敬信，念念不忘，片刻不离。如果能做到这样，上师的加持和传承的证悟就会转移到我们身上，从而视上师为佛。对上师的敬信会自然而然地生起，无需造作，上师会夺走我们的执着，使我们的显现与上师不分离。对此，我们应一心一意地努力。历史的开端等，最好结合《空行心髓》的引导文《深道明灯》等来讲述。在共同前行时，皈依境融入自身之后等，在座间休息时，自己观察自己的心，看看心性是处于什么都不记得的坦然状态，还是显现出各种各样的分别念？无论处于何种状态，都要有一种认识或感觉，知道自己正在做什么。像这样，感受者在那个时候总是
English
Thus it is said. Also, in the Sutra of Prophecies of Intentions, it says: Bhikshus, in times when it is in accordance with and beneficial to the realm of beings, the Buddhas should also teach the Dharma to beings in an inferior form. Thus it is said. In the Tantra Stainless King, it says: Victorious One, skillful in means, great compassionate one, in the future, in later times, I will also be in the form of a teacher. Thus it is said. In the Sutra of the Immaculate Goddess, it says: Whichever beings are suitable to be tamed, according to the inclinations of their minds, I will also tame beings in the form of householders and so on. Thus it is said. The Buddha, being of great compassion, also emanates as the four elements and so on to benefit beings. As it says in the Secret Essence Tantra: Great elements, Blessed One, beings live in happiness. Thus and so on, in general, the lama is the actual Buddha. In particular, the lama who leads us without error on the path to liberation during the time of the five degenerations is the actual Buddha. The kindness of the lama is even greater than that of the Buddha, for even though the teachings of the Buddha have blessings, the lama saves us from the wrong path, leads us to the path of liberation, introduces us to our own mind as the Dharmakaya, and places us in the position of holding hands with the Buddha. Therefore, we must have more devotion and respect for the lama than for the Buddha. If that is not born, then the connection for practicing the path to Buddhahood in one lifetime will be missed. So, in any case, from many doors, we must have the devotion and respect for the lama as for the Buddha, without wavering for a moment. If we do that, the blessings of the lama and the realization of the lineage will be transferred, and we will see the lama as the Buddha. The appearance of devotion and respect will arise naturally, without artificiality, and the lama will steal our clinging, and our appearance will become inseparable from the lama. To that, we must apply ourselves with one-pointedness. The beginning of the history and so on, it is good to explain in accordance with the guiding texts of the Dakini Heart Essence, such as the Lamp Illuminating the Profound Path. During the common preliminaries, after the refuge field has been gathered into oneself and so on, during the session breaks, one looks at one's own mind by oneself, and does that mind-nature remain naturally in a state of forgetting everything, or does it seem to scatter into various thoughts? Whatever the state, there is a recognition or feeling that knows what it is doing. Like that, the one who feels is always
Tibetan
མ་བརྗེད་པར་བྱས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཅི་འདྲ་ཞིག་འགྱུས་ཀྱང་འདི་འདྲ་འགྱུས་སྣང་ངོ་སྙམ་མཁན་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་མ་འགྱུས་ཀྱང་འགྱུ་མི་འདུག་སྙམ་མཁན་དེ་ཀ་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུ་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་ན་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཁྲིད་སོགས་ཞུ་མ་མྱོང་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཨ་འཐས་ཉིད་འཁྲུལ་ལ་མ་ཤོར་བའི་དགོས་ཆེད་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་ལ། འདི་ལ་འགྱུ་བ་བཀག་ནས་སེམས་བསྐྱུར་ཏེ་བཞག་པར་བྱེད་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་བབས་ཀྱི་འཕྲོ་གནས་ཅི་འདྲ་བྱེད་འདུག་བལྟ་བ་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ། ད་ལྟའི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཀའི་འཆར་སྒོའི་འདུག་ཚུལ་ཅི་འདུག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་ལྷོད་དེ་སྡོད་ཚེ་གང་ཟག་སོ་སོའི་བབས་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་མོད་ཀྱི་དད་པ་ཅན་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་བསྒོམ་ལྷད་མེད་སྐྱེ་བ་སྲིད་ལ་གང་ལྟར་ཡང་སེམས་ཁོ་རང་རང་བབས་སུ་བཞག་པ་ལས་ལྷག་པའི་བཅོས་མའི་དམིགས་པ་གང་ཡང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཅིང་འགྱུ་བ་གང་འཆར་དང་ཚོགས་དྲུག་ཅིར་སྣང་ལ་ངོས་ཟིན་ཙམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ཙམ་ལ་གོམས་ནས་སེམས་རྒྱ་ཡན་འཁྲུལ་འབྱམས་སུ་མ་ཤོར་ཙམ་དུ་དྲན་པས་ཟིན་ཐུབ་ན་སླད་དུ་བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་དང་འཕྲད་ན་བསྒོམ་ཚུལ་ལྡན་ངོ་འཕྲོད་སླ་བར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སོགས་ཁྲིད་རྐང་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་བར་དུ། ཕྱག་སྐོར་སོགས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པ་གྲུབ་ཐོབ་པདྨ་རིགས་འཛིན་གྱི་ཕྱག་བཞེས་དང་། ཡང་སྔོན་འགྲོ་རེ་རེ་ལ་སྨིན་སློབ་ཀྱི་ཚེ་ཚོགས་ཞིང་སྐྱབས་ཡུལ་ལྟར་གསལ་དུ་བསྒོམ་དགོས་ལ། མོས་སློབ་ཤར་བསྒོམ་རྒྱུན་ཁྱེར་གྱི་དུས་སྐྱབས་ཡུལ་མ་བསྡུས་པར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དཔང་པོ་དང་། མཎྜལ་གྱི་ཚོགས་ཞིང་དུ་བྱ་ཞིང་བསྡུ་བ་ཉམས་ལེན་ལ་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྲིད་སྦྱངས་སྐབས་མིན་པའི་ཆགས་མེད་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཉིན་ཞག་ཕྲུགས་རེ་ལ་དུས་བཞིའམ་དུས་དྲུག་གམ། ཐ་ན་ཐོར་ཐུན་གྱི་སྐབས་སོགས་སུ་སྔོན་འགྲོ་སྐྱབས་སེམས་ནས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཡན་གཏོང་ནས་ཉམས་ལེན་བསྐྱངས་བ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཆོག་ཅེས་བླ་མའི་གསུང་ཡིན་གྱི་དགེའོ། ༈ །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་གཉིས་པ་ཟབ་ལམ་སྒོམ་པ་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་ལ། ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལམ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་སྟོན་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཡང་གནས་ལུགས་གཏན་ལ
Chinese
不要忘记，无论产生什么样的念头，都要认识到“这只是念头的显现”，并且不离开这种认识；即使没有念头产生，也要认识到“没有念头产生”。如果能持续这样练习，即使没有听闻过圆满次第的引导，也能避免念头自然而然地陷入错乱，具有重大的意义。这不是要阻止念头的产生，然后放下心，而是仅仅观察心如何自然地运作。当安住在当下平凡意识的显现方式中时，会根据每个人的情况而出现各种不同的体验，但对于一些有信心并受到加持的人来说，可能会产生没有掺杂任何造作的禅定。无论如何，除了让心自然安住之外，不需要任何人为的造作，应该学习仅仅认识到念头的产生以及六根的显现。如果习惯了这一点，并且能够通过正念来控制心，使其不至于散乱和迷失，那么将来遇到有经验的上师时，就能更容易地理解和掌握正确的禅修方法。 首先，在修习暇满难得等引导文的间隙，要学习顶礼、转绕等符合佛法的行为，这是成就者莲花种姓的修行方式。此外，在每次修习前行时，都要像观想福田和皈依境一样清晰地观想，在修习增长信心的入门引导和日常修持时，不要收摄皈依境，而是将其作为菩提心的见证。坛城也应作为积累资粮的福田，收摄坛城是为了方便实修。 此外，在非引导修习期间，对于无间断的瑜伽，每天可以分四次或六次，甚至在零散的时间里，从前行皈依发心到上师瑜伽之间进行修习，即使没有完成特殊的前行也可以，这是上师的教言，非常好！ 大圆满的特殊要点之二是甚深道实修引导，分为：开显本来清净（藏文：ཀ་དག་，梵文天城体：कादा，梵文罗马拟音：kāda，汉语字面意思：原始清净）之自性离戏论之诀窍——且却之道；以及顿现任运（藏文：ལྷུན་གྲུབ་，梵文天城体：सिद्ध，梵文罗马拟音：siddha，汉语字面意思：成就）之智慧之窍诀——妥噶之道。首先，在第一个方面，也有安住自性之诀窍。
English
Without forgetting, whatever thoughts arise, recognize that "this is just the appearance of thoughts," and do not separate from this recognition; even if no thoughts arise, recognize that "no thoughts are arising." If you continuously practice in this way, even if you have not received instructions on the stages of completion, it will have great significance in preventing thoughts from naturally falling into confusion. This is not about stopping the arising of thoughts and then abandoning the mind, but simply observing how the mind naturally operates. When you rest in the way the present ordinary consciousness manifests, various experiences will arise according to each individual's situation, but for some who have faith and receive blessings, meditation without any artificiality may arise. In any case, apart from letting the mind rest naturally, no artificial contrivance is needed, and you should learn to merely recognize the arising of thoughts and the appearance of the six senses. If you become accustomed to this and can control the mind with mindfulness so that it does not become distracted and lost, then when you later meet an experienced lama, you will be able to understand and grasp the correct method of meditation more easily. First, in the intervals between practicing the instructions on the difficulty of finding leisure and endowments, etc., you should learn practices that accord with the Dharma, such as prostrations and circumambulation, which are the practices of the accomplished master Padma Rigdzin. Furthermore, each time you practice the preliminaries, you should visualize the field of merit and refuge as clearly as possible, and during the practice of the introductory instructions for increasing faith and daily practice, do not dissolve the refuge field, but keep it as a witness to bodhicitta. The mandala should also be used as a field for accumulating merit, and dissolving the mandala is for the convenience of practical practice. In addition, during non-instructional practice periods, for uninterrupted yoga, you can practice from the preliminary refuge and generation of bodhicitta to guru yoga four or six times a day, or even during scattered times. Even if you have not completed the special preliminaries, that is fine, this is the word of the guru, it is very good! The second special point of Dzogchen is the profound path of actual practice instructions, which are divided into: the path of Trekchö, which reveals the nature of original purity (Tibetan: ཀ་དག་, Sanskrit Devanagari: कादा, Sanskrit Romanization: kāda, Chinese literal meaning: original purity) as being free from elaboration; and the path of Tögal, which directly reveals the wisdom of spontaneous presence (Tibetan: ལྷུན་གྲུབ་, Sanskrit Devanagari: सिद्ध, Sanskrit Romanization: siddha, Chinese literal meaning: accomplishment). First, in the first aspect, there are also the instructions for abiding in the nature.