Tibetan
ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤོང་བྱེད་པ། །གཉིས་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་དགེ་སློང་ལའང་། །ངུར་སྨྲིག་ཕྲོག་དང་བརྡེག་པ་དང་། །བརྩོན་རར་གཞུག་པར་བྱེད་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ལས་འབེབས་པ་དང་། །སྲོག་འབྲལ་བྱེད་པ་གསུམ་པ་ཡིན། །མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་དང་། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་དང་། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་རྐུ་བ་དང་འཕྲོག་པ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་སྤོང་དུ་འཇུག་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་མ་འཆལ་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་ལ་ངུར་སྨྲིག་གིས་གོས་འཕྲོག་པ། བརྡེག་པ་བརྩོན་དུ་འཇུག་པ། ཁྱིམ་པར་འབེབས་པ། གསོད་པར་བྱེད་པ། ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་གསུམ་གསོད་པ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན། སངས་རྒྱས་ལ་ངན་སེམས་ཀྱི་ཁྲག་འབྱིན་པ་སྟེ་མཚམས་མེད་ལྔ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་མེད་ཅེས་ལོག་ལྟས་མི་དགེ་བཅུའི་ལས་གང་ཡང་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ལྔ། བློན་པོ་ལ་གོང་གི་བཞི་པོ་དང་། ལོག་ལྟ་འཛིན་པའི་ཚབ་ལ། གྲོང་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་པ་ཡང་། །རྩ་བའི་ལྟུང་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས། ཞེས་གྲོང་ནི་ཁྱིམ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྗོངས་ནི་མི་རིགས་བཞི་གནས་པའི་ཕྱོགས་དང་། གྲོང་ཁྱེར་ནི་བཟོ་སྣ་བཅོ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་གནས་དང་། གྲོང་བརྡལ་ནི་ཚོང་པ་མང་པོ་འདུ་བའི་གནས་དང་། ཡུལ་འཁོར་ནི་ཙམ་པ་ཀ་སོགས་ཡུལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞེ་སྡང་གི་མེ་ལ་སོགས་པས་འཇོམས་པར་བྱེད་པའོ། དེ་ལྟར་བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་དང་། ཕལ་པ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད་ནི། དང་པོ་རིམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པས་སྐྲག་ནས་དེའི་བྱང་སེམས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་། གཉིས་པ་རྫོགས་བྱང་སྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་ལ་ཞུགས་པ་ལས་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་དང་། གསུམ་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས་སློབ་པ་དག་ལ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པར་དེ་སྤངས་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། བཞི་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཉོན་མོངས་སྤོངས་མི་ནུས་པར་རང་ཉིད་འཛིན་ཅིང་གཞན་ཡང་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་དེའི་བཤད་ཉན་འགོག་པ་དང་། ལྔ་པ་རྙེད་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བརྙེད་བཀུར་ཅན། གཞན་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། དྲུག་པ་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོག་ཀྱང་རྟོགས་སོ་ཞེས་མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་སྨྲས་པ་དང་། བདུན་པ་དགེ་སྦྱོངས་དང་རྒྱལ་རིགས་ཕྱེ་ནས་དགེ་སྦྱོངས་ལ་ནོར་གྱི་ཆད་པ་གཅོད་དུ་འཇུག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ལྟུང་བ་དང་། བརྒྱད་པ་ཆོས་ལྡན་གྱི་དགེ་སྦྱོང་ལ་གནོད་པའི་ཁྲིམ
Chinese
想要堕入恶趣。舍弃圣法，这是佛陀所说的第二种堕落。对于破戒的比丘，剥夺袈裟、殴打、关入监狱、使其还俗、乃至杀害，这是第三种堕落。造作五无间罪，持有邪见，盗取或抢夺三宝的财物，舍弃圣法或使他人舍弃圣法，对于无论是否破戒的比丘，剥夺其袈裟，殴打，关入监狱，使其还俗，杀害，杀害父母、阿罗汉，制造僧团分裂，以恶意从佛陀身上取血，这些是五无间罪。持有业果不存在的邪见，造作任何十不善业。对于国王来说有五种（根本堕落），对于大臣来说有上述四种，以及代替持有邪见，摧毁村庄等。佛陀说这是根本堕落。村庄是指一户人家等，地区是指四种姓居住的地方，城市是指有十八种工匠的地方，城镇是指许多商人聚集的地方，国土是指瞻波等大地方，用嗔恨之火等摧毁它们。因此，对于大臣来说有五种确定的（堕落），对于普通人来说有八种确定的（堕落）：第一，没有逐渐地修习大乘，就宣讲空性，使人恐惧而退失菩提心；第二，使人从修持圆满菩提的意乐中退转；第三，对于声闻种姓的人，没有特别的必要，就让他们放弃别解脱而修习大乘；第四，声闻乘不能断除烦恼，自己执着，也让别人执着，从而阻止他们听闻和讲述；第五，为了利养，嫉妒他人，赞扬自己，诽谤他人；第六，没有证悟空性，却说自己证悟了，说大妄语；第七，区分出家众和王族，让出家众受到财产的惩罚，这是相关的堕落；第八，对有佛法的出家众施加有害的法律。
English
Desiring to fall into evil destinies. Abandoning the sacred Dharma, this is the second downfall spoken of by the Victorious One. To monks who have broken their vows, stripping them of their robes, beating them, imprisoning them, causing them to disrobe, and even killing them, this is the third downfall. Committing the five inexpiable sins, holding wrong views, stealing or robbing the property of the Three Jewels, abandoning the sacred Dharma or causing others to abandon it, for monks whether they have broken their vows or not, stripping them of their robes, beating them, imprisoning them, causing them to disrobe, killing them, killing parents, Arhats, creating schisms in the Sangha, drawing blood from the Buddha with malicious intent, these are the five inexpiable sins. Holding the wrong view that there is no cause and effect of karma, committing any of the ten non-virtuous actions. For a king, there are five (root downfalls); for a minister, there are the above four, and instead of holding wrong views, destroying villages, etc. The Victorious One said that this is a root downfall. A village refers to a single household, etc.; a region refers to a place where the four castes reside; a city refers to a place where there are eighteen kinds of artisans; a town refers to a place where many merchants gather; a country refers to a large place like Champa, destroying them with the fire of hatred, etc. Thus, for a minister, there are five definite (downfalls); for ordinary people, there are eight definite (downfalls): First, without gradually training the mind in the Great Vehicle, teaching emptiness, causing fear and the loss of Bodhicitta; second, causing people to turn away from the intention to practice perfect enlightenment; third, for those of the Hearer lineage, without any particular need, causing them to abandon individual liberation and practice the Great Vehicle; fourth, the Hearer Vehicle cannot abandon afflictions, clinging to oneself and causing others to cling, thereby preventing them from hearing and speaking; fifth, for the sake of gain and honor, being jealous of others, praising oneself and slandering others; sixth, without realizing emptiness, claiming to have realized it, telling a great lie about spiritual attainment; seventh, distinguishing between renunciants and royalty, causing renunciants to be punished with property, this is a related downfall; eighth, imposing harmful laws on renunciants who possess Dharma.
Tibetan
ས་ངན་བཅས་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། དགེ་སློང་ཡང་དག་འཇོག་གི་ནོར་འཕྲོགས་ཏེ་ཁ་ཏོན་པ་ལ་སྟེར་བ་རྣམས་ཏེ། བློ་སྦྱངས་མ་བྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་དག །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལྡོག་པ་དང་། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སློབ་པའི་ཐེག་པས་ཆགས་ལ་སོགས། །སྤོང་བར་གྱུར་པ་མིན་ཞེས་འཛིན། ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་འཛིན་འཇུག་དང་། །རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། །ཚིག་བཤད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །བདག་ནི་ཟབ་མོ་བཟོད་པའོ་ཞེས། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བ་དང་། །དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་བྱེད་དང་། །སྦྱིན་པ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཞི་གནས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་འཇོག་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཁ་བཏོན་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་རྣམས། །དེ་དག་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། དེ་ལྟར་རྩ་ལྟུང་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ། ཐེག་པ་དམན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའམ། །སེམས་ཅན་བློས་སྤངས་ན་སྨོན་སེམས་བཏང་བ་དང་བཅུ་དགུ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་འཇུག་པའི་སེམས་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་དང་ཉི་ཤུ་ཡིིན་ནོ། དེ་དག་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། དབང་འབྲིང་ཡིན་གྱི་བསླབ་བྱ་ལ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོའི་དོན། བསླབ་བཏུས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འདོར་དང་། །ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་ཟད་པས། །སློང་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དང་། །སྒྲིམས་ཏེ་དགའ་བ་བྱེད་པ་ན། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་མི་བཟོད་པས། །ཁྲོས་པས་སེམས་ཅན་བརྡེག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་གནས་མཐུན་པས། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། དབང་བརྟུལ་ལ་བསླབ་བྱ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། སྨོན་སེམས་མི་འདོར་བ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་བྱང་སེམས་དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་འབྲིང་གསུམ་མཐའ་དག་གིས་ངེས་པར་སློབ་དགོས་པའི་བསླབ་བྱ་སྟེ། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་སྨོན་སེམས་ཉམས་ན། བྱང་སྡོམ་ཉམས་བྱེད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ནོ། དེའང་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ལ་མང་ཉུང་སོ་སོར་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། བསླབ་བཏུས་ལས། བསླབ་པ་གཅིག་བསྒྲུབ་པ་ན་བསླབ་པ་གཞན་བསྲུང་མ་ནུས་ཀྱང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུ
Chinese
舍弃包括恶劣处所等以止观为代表的瑜伽，以及夺取僧众的财物施予诵经者等等。对于未经调伏的众生，宣说空性，以及已入佛道者，令其退转圆满菩提，以及完全舍弃别解脱戒，而令其修习大乘，以及执着于声闻乘等，认为不是舍弃。以及令他人也执持，以及宣说自己的功德，以及以利养和恭敬，以及言辞辩论来诽谤他人，以及说“我是甚深忍辱”，而说颠倒之语，以及以断善根而令他人断绝，以及对于三宝的施予者，以及施予者接受施舍，以及舍弃止观，以及如法的受用，施予诵经者等等。这些是根本堕罪，是众生堕入大焦热地狱之因。以上是所宣说的内容。如是，在十八根本堕罪之上，生起小乘之心，或者以心舍弃众生，则舍弃愿心，共十九。如《宝积经》中所说，舍弃趣入之心而不行善，共二十。这些是对于上根者不共的根本堕罪。对于中根者，则宣说了四种学处，即《善巧方便经》的意义。《学集论》中说：“完全舍弃菩提心，以及贪着和悭吝无尽，不向乞者布施，以及严厉地作欢喜时，对于众生不能忍受，以嗔恨殴打众生，以及与烦恼同处，宣说如法的伪装。”等等。对于下根者，则宣说了一种学处，即不舍弃愿心，这是菩萨上中下三根者都必须学习的学处。如果为了他利而追求圆满菩提的愿心退失，则是菩萨戒衰损的极重根本堕罪。那么，如何理解根据根器的差别，菩萨的学处有多有少地分别宣说呢？《学集论》中说：“如果成办一种学处时，不能守护其他学处，也不会成为堕罪。
English
Abandoning yoga represented by calming and insight meditation, including bad places, and taking away the possessions of the Sangha and giving them to reciters, etc. To sentient beings who have not trained their minds, speaking of emptiness, and causing those who have entered the path of Buddhahood to turn away from perfect enlightenment, and completely abandoning individual liberation vows, and causing them to practice the Great Vehicle, and clinging to the Hearer Vehicle, etc., thinking that it is not abandonment. And causing others to also hold on to it, and proclaiming one's own qualities, and with gain and respect, and with words and debates, slandering others, and saying, "I am profound patience," and speaking falsely, and causing others to cut off by cutting off roots of virtue, and to those who give to the Three Jewels, and those who give accepting offerings, and abandoning calming and insight meditation, and the enjoyments of proper conduct, giving to those who recite, etc. These are the root downfalls, the cause of sentient beings falling into the great burning hell. These are the things that have been taught up to this point. Thus, on top of the eighteen root downfalls, generating the mind of the Lesser Vehicle, or abandoning sentient beings with the mind, then abandoning the aspiration mind, making nineteen. As it is said in the Sutra of the Heap of Jewels, abandoning the mind of entering and not engaging in virtue, making twenty. These are the root downfalls that are not common to those of sharp faculties. For those of middling faculties, four trainings are taught, namely, the meaning of the Sutra of Skillful Means. In the Compendium of Trainings, it says: "Completely abandoning the mind of enlightenment, and with attachment and miserliness inexhaustible, not giving to beggars, and when making joy strictly, being unable to endure sentient beings, striking sentient beings with anger, and being in harmony with afflictions, showing what is fabricated as Dharma." And so on. For those of dull faculties, one training is taught, namely, training not to abandon the aspiration mind, and this is a training that all three types of Bodhisattvas, sharp, dull, and middling, must definitely learn. If the aspiration mind of seeking perfect enlightenment for the sake of others is lost, then it is an extremely heavy root downfall that causes the Bodhisattva vows to degenerate. Then, how should we understand that the trainings of Bodhisattvas are taught separately with more or less according to the difference of faculties? In the Compendium of Trainings, it says: "If one accomplishes one training, even if one cannot protect other trainings, it will not become a downfall.