Tibetan
འི་སེམས་བསྐྱེད་དོ། སྦྱིན་པ་གཏེར་ལྟ་བུ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་དང་། བཟོད་པ་མཚོ་ལྟ་བུ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དང་། བསམ་གཏན་རི་ལྟ་བུ་དང་། ཤེས་རབ་སྨིན་ལྟ་བུ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུ་དང་། སྨོན་ལམ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་དང་། སྟོབས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གླུ་དབྱངས་སྙན་པ་ལྟ་བུ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །མངོན་ཤེས་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་གཉིས་མཛོད་ཁང་ལྟ་བུ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ལམ་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་། སྙིང་རྗེ་ལྷག་མཐོང་གཉིས་བཞོན་པ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་དང་། གཟུངས་སྤོབས་གཉིས་བཀོད་མའི་ཆུ་མིག་ལྟ་བུ་ལྔ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ་བཅུ་པ་གསུམ་ཀ་ལ་ཁྱབ་པར་ཡོད་དོ། ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་སྒྲ་སྙན་ལྟ་བུ་དང་། བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་གསུམ་ནི་ས་བཅུ་པ་ལ་ཡོད་དེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། །སློབ་ལམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལྟར་ད་བཟོད་ཐོབ་པར་འདོད་པ་མེད་དེ་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁས་བླང་པའི་དུས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཆོ་གས་བླངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཡོད་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོར་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་དོན་མཛད་པ་ཡོད་པས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་གནས་པའི་རྟེན་ཡང་གང་ལ་སྐྱེས་པ་དེའི་རྟེན་ལ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་གནས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཐོས་པ་སྟེ། གསུམ་ལས་སྐྱེ་བར། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ལས། །མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་གྲོགས་སམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསྐུལ་ཞིང་ཐོས་པ་བྱས་པས་སྨོན་སེམས་བརྟན་པར་འགྱུར་ཞིང་། རང་གི་དགེ་བ་གོམས་པ་དང་། རྒྱུ་རིགས་སད་པ་དང་། རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པ་ལས་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་བརྟན་པའི་རྒྱུར་བཤད་དོ།
Chinese
生起菩提心。布施如宝藏，持戒如珍宝之源，忍辱如大海，精进如金刚，禅定如山，智慧如成熟之果，善巧方便如善知识，祈愿如如意宝，力量如太阳，般若波罗蜜多如美妙的歌声，这些是从初地到十地依次具有的。神通如国王，二资粮如仓库，与菩提分法相应的法如大道，慈悲与胜观双运如良驹，总持与辩才如庄严之泉，这五者遍布于八地、九地、十地。如法喜之宴的乐器，唯一行道如河流，与法身同等具有如云，这三者在十地具有，因为以智慧和广大事业利益众生。此处若问佛地是否有菩提心？如学道者的菩提心一般，不再希求获得，因为已经获得，并且已经过了承诺之时，所以没有通过仪轨受持的菩提心。有胜义菩提心，因为以法性获得的菩提心，获得后不退失，并且越来越增上，因为有不可舍弃的空性，并且以无缘大悲成办利他事业。菩提心安住的所依，也是在谁的相续中生起，就安住在那个所依上，直到没有产生退失之因为止。生起菩提心的因是：缘佛的信心，缘众生的慈悲，听闻菩提心的利益，从这三者产生。如《经庄严论》所说： 友力因力与根本力，听力善习之所生，不稳固与稳固生起，宣说由他所教菩提心。 意为由友或善知识劝请并听闻后，愿菩提心变得稳固，并且由自己的善根串习，因的种姓觉醒，以及根本慈悲生起，宣说进入菩提心是稳固之因。
English
Generate the mind of enlightenment. Generosity is like a treasure, discipline is like the source of jewels, patience is like an ocean, diligence is like a vajra, meditation is like a mountain, wisdom is like a ripe fruit, skillful means are like a spiritual friend, aspiration is like a wish-fulfilling jewel, power is like the sun, and the perfection of wisdom is like a beautiful song. These are sequentially present from the first to the tenth bhumis. Supernormal knowledge is like a king, the two accumulations are like a treasury, the dharma that accords with the aspects of enlightenment is like a great path, the union of compassion and insight is like a fine steed, and eloquence and confidence are like a wellspring of adornment. These five are pervasive throughout the eighth, ninth, and tenth bhumis. The dharma feast is like a musical instrument, the single path of progression is like a river, and being endowed equally with the dharmakaya is like a cloud. These three are present on the tenth bhumi because they benefit sentient beings with great wisdom and activity. Here, if it is asked whether there is bodhicitta on the Buddha bhumi, it is not desired to be obtained as in the case of the bodhicitta of those on the path of learning, because it has already been obtained, and because the time of taking vows has passed, there is no bodhicitta taken through rituals. There is ultimate bodhicitta, because the bodhicitta obtained through the nature of reality, once obtained, does not decline, and increases more and more, because there is emptiness that cannot be abandoned, and because great compassion without object accomplishes the benefit of others. The basis in which bodhicitta abides is also in the continuum of whoever it arises, it abides on that basis until the cause of decline has not arisen. The causes for generating bodhicitta are: faith directed towards the Buddha, compassion directed towards sentient beings, and hearing the benefits of the mind of enlightenment. It arises from these three. As stated in the Ornament for the Sutras: 'The power of friends, the power of causes, and the power of the root, the power of hearing, born from the habituation of virtue, unstable and stable arise, bodhicitta taught by others.' This means that by being encouraged by a friend or spiritual mentor and by hearing, the aspiration bodhicitta becomes stable, and by the habituation of one's own virtue, the awakening of the potential of the cause, and the arising of the root of compassion, it is taught that entering the bodhicitta is the cause of stability.
Tibetan
།དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་སྨོན་འཇུག་གི་གོ་དོན་ངེས་པར་བྱས་ནས་སྔར་སྐྱབས་ཡུལ་གསལ་བ་དེ་དག་དཔང་པོའི་ཚུལ་དུ་དམིགས་ལ། གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི༔ སྐྱབས་གནས་དམ་པ་སླུ་བ་མེད་པའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚོགས་དེ་རྣམས་ལ་བློ་ཁྱེད་ཤེས་ཀྱི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་པའི་ངང་ནས༔ འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་པའི་ངེས་འབྱུང་དྲག་པོས་ཀུན་སླངས་ཏེ༔ བདག་དང་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས༔ རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་མ་ཤེས་པར་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པས་ཁ་བརྒྱུད༔ བག་ཆགས་དྲག་པོ་ཨ་འཐས་ཏེ་སྲིད་པ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁྱམས་ཤིང་༔ ཡོངས་སུ་འཁོར་ཏེ་འཁྲུལ་པ་འདི་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ་ན༔ ད་འདི་རྣམས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་འདི་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་༔ ཡེ་ནས་འཕོ་འགྱུར་དང་བགྲེས་རྒུད་མི་མངའ་བ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་རུ་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ༔ རིམ་པ་གཉིསཀྱི་ཆོས་ཚུལ་གྱི་བློ་སྦྱངས་ཤིང་༔ སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནད་གཟིར་བར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་། ཨཱོཾ་ན་མོ་ཧཱུྃ༔ བསམ་བརྗོད་བྲལ་བའི་རང་རིགས་ཡེ་ཤེས་ལ༔ སོགས། དེ་ལྟར་ཐུན་དུ་བཅད་དེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། སེམས་བསྐྱེད་ལན་གསུམ་དུ་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་ཡང་། དང་པོས་སྨོན་སེམས་སྐྱེ། གཉིས་པས་འཇུག་སེམས་སྐྱེ། གསུམ་པས་གཉིས་ཀ་བརྟེན་ཞིང་འཐོབ་པའོ། །གསུམ་པ་ཡན་ལག་བདུན་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་དམ་བཅས་ནས༔ བློ་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་སོང་བར་བྱ་ཞིང་ཚོགས་ཀུན་ཏུ་གསོག་པ་དང་༔ སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཏུ་སྦྱངས་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་རྩེ་གཅིག་གི་ངང་ནས༔ རང་རིག་དམ་པ་མ་ནོར་མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་དང་བྲལ་བ་ལ༔ འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་༔ འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བས་འཛིན་མེད་བློ་བཟུང་མེད་པར༔ ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་རང་ཤར་བ༔ རང་གྲོལ་དུ་མཆོད་པར་འབུལ༔ ཡར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སར་རེ་བ༔ མར་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་དོགས་པ་གཉིས་སུ་གཟུང་བ་ལས་འཁྲུལ་པའི༔ དགེ་བ་དང་སྡིག་པ་བར་མ་དོར་གཟུང་བའི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་ཞུགས་པའི་རྨོངས་པ་རང་རྒྱུད་པར་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་བཤགས༔ སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ
Chinese
如此这般，务必先明确菩萨愿行的意义，先前所明观的皈依境，作为见证者而观想。其次是发心：于殊胜不欺的皈依处，上师、佛陀的众会，以专注一境的心，寄托智慧的希求；以了知轮回是痛苦的强烈出离心策发；我与无边的一切有情，所有这些，于自明自性的本性，自生的智慧，不识自面，以二取之识蒙蔽；强烈的习气深固，于大有情六道三界中漂泊；完全流转，这些迷乱实在可悲啊！现在为了使这些众生从轮回的剧烈痛苦中解脱；为了证得原本不具变迁和衰老的童瓶身；修学二次第的法理；于显空双运的智慧中把握要点，如此发心。嗡啊吽（藏文：ཨཱོཾ་ན་མོ་ཧཱུྃ།，梵文天城体：ओँ नमो हुं，梵文罗马拟音：oṃ namo hūṃ，汉语字面意思：嗡 皈命 吽）。于离思绝言的自性智慧中，等等。如是分时段而努力发心。发心念诵三遍的必要是：第一遍生起愿心，第二遍生起行心，第三遍使二者稳固并获得。第三是七支供：如是发菩提心，并立誓成办自他之利后；不应心生舍弃，应于一切时处积聚资粮；于清净一切罪障中努力，于此一心专注的状态中；于无谬无改的自明殊胜大平等性法身，于离合一如中顶礼；轮回与涅槃的一切法，远离取舍、断立，无执无念；内外秘密，从本来如是的游舞中自显；供养自解脱之供品；向上希求涅槃之境；向下畏惧三恶趣之城，从二取中迷乱；忏悔善与恶及无记，一切陷入执着的愚痴，自相续中迷乱，所有这些无余忏悔；于生住灭三者，远离一切戏论的法身
English
Having thus ascertained the meaning of the Bodhisattva's aspiration and engagement, visualize those former refuges as witnesses. Secondly, the generation of bodhicitta: To those sacred and infallible refuges, the assembly of lamas and Buddhas, with a single-pointed mind, entrust the desire for wisdom; motivated by a strong renunciation that knows samsara as suffering; may I and all these infinite sentient beings, all of us, not recognize the nature of our own awareness, the self-born wisdom, and be obscured by the consciousness that grasps at duality; may strong habitual tendencies be deeply ingrained, wandering in the great existence of the six realms and the three realms; completely revolving, these delusions are truly pitiable! Now, in order to liberate these beings from the intense suffering of samsara; in order to attain the youthful vase body, which is originally free from change and decay; cultivate the Dharma of the two stages; and grasp the key points of the wisdom of the union of appearance and emptiness, thus generate bodhicitta. Oṃ namo hūṃ (Tibetan: ཨཱོཾ་ན་མོ་ཧཱུྃ།, Devanagari: ओँ नमो हुं, Romanized Sanskrit: oṃ namo hūṃ, Literal meaning: Om, Homage, Hum). In the self-existing wisdom beyond thought and expression, etc. Thus, divide into sessions and strive to generate bodhicitta. The necessity of reciting the bodhicitta three times is: the first time generates the aspiration bodhicitta, the second time generates the engagement bodhicitta, and the third time stabilizes and attains both. Thirdly, the seven-branch practice: Having thus generated the mind of enlightenment and vowed to accomplish the benefit of oneself and others; one should not become indifferent, and should accumulate merit at all times and places; strive to purify all obscurations, in this state of single-pointed focus; to the sacred, unerring, and unaltered great equality Dharmakaya of self-awareness, pay homage in indivisible unity; all dharmas of samsara and nirvana, free from acceptance and rejection, affirmation and negation, without grasping or conceptualization; the inner, outer, and secret, self-arising from the play of suchness; offer offerings of self-liberation; hoping upwards for the realm of nirvana; fearing downwards the city of the three lower realms, deluded by dualistic grasping; confessing all the ignorance of clinging to virtue, vice, and neutrality, the delusion in one's own mindstream, without exception; the Dharmakaya, free from all elaboration of arising, abiding, and ceasing.