Tibetan
ན་ཅིང་མི་འཕྲོག་པའི་དད་པ་བྱ་བ་གལ་ཆེ་དེ་ལྟར་དད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། གང་གིས་ཞིང་བཅུའི་རྡུལ་རྙེད་སེམས་ཅན་ལ། །བདེ་བ་ཀུན་གྱིས་བསྐལ་པར་བསྙེན་བཀུར་བས། །ཆོས་འདིར་དད་པའི་བསོད་ནམས་ཅི་འདྲ་བ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལ་མེད། །ཅེས་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་བྱ་དཀའ་བས། །དད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་བྱ་ཞིང་། །རྗེས་མཐུན་གྲོགས་བསྟེན་སྡིག་གྲོགས་ནམ་ཡང་སྤངས། །དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་དེ་ཡི་དོན་བསམ་ཞིང་། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདྲ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུངས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བརྩོན་པས་འབད། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཐོབ། །ཅེས་སོ། ༈གསུམ་པ་གསང་བའི་སྔོན་འགྲོ་ནི་བདུན་སྟེ༔ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ༔ སེམས་བསྐྱེད་པ༔ ཡན་ལག་བདུན་པ༔ རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་བཟླས༔ མཎྜལ་འབུལ་བ༔ བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར༔ དབང་བཞི་ལེན་ཞིང་བསྔོ་སྨོན་ནོ༔ ཞེས་ས་བཅད་སྤྱི་སྡོམས་བསྟན་ནས། དེ་དག་སོ་སོར་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་སྐྱབས་འགྲོའི་གོ་དོན་དང་སྐྱབས་འགྲོ་དངོས་ལས་དང་པོ་ནི། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་བློ་དམན་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་རིམ་པར་འཇུག་ཅིང་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་གདངས་བུ་བཞིན། །ང་ཡིས་བསྟན་པ་ཟབ་མོ་ཡང་། །རིམ་གྱིས་བསླབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱ། །ཐོད་རྒལ་མ་ཡིན་མཐར་ཆགས་སུ། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་དག །རིམ་གྱིས་ལུས་ཤེད་རྫོགས་པ་ལྟར། །ཆོས་འདི་ཡང་ནི་དེ་དང་འདྲ། །དང་པོ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནས། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུའོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། བློ་རབ་མོས་གུས་ཐོད་རྒལ་གྱིས་འཇུག་ཚུལ་གང་ཡིིན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་རྨིང་རྡོ་ལྟ་བུ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཚུལ་ལ་རགས་ལས་ཤིང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟགདེ་ཡང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལས། གང་ཞིག་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྲག་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་འཐོབ་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱའོ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཁོར་བ་ལས་རང་ཉིད་ཙམ་
Chinese
如此不退转的信心非常重要，信心的利益是：在《圣灯炬经》中说：如果有人以一切安乐，于无数劫供养遍及十方世界的微尘数众生，不如对这（正法）生起信心的功德，因为（后者）具有殊胜的功德。此外，《律藏》中说：比丘啊，因为很难获得殊胜的物品，所以应当依止信心这一善知识，依止随顺的道友，永远断绝恶友。寻求解脱之法，思维其意义，守护如珍宝般的戒律，努力生起殊胜的菩提心。不久即可获得佛陀的智慧。第三，秘密之前行有七个：皈依、发心、七支供、金刚萨埵的修持念诵、献曼达、上师瑜伽、领受四灌顶并回向发愿。如是宣说了科判的总义。下面分别解说这些内容。首先是皈依的意义和真实的皈依。首先，作为所依的补特伽罗，对于根器差的人，进入大乘道需要循序渐进，必须从低到高逐步提升的原因是：在《涅槃经》中说：犹如阶梯的梯级一样，我所宣说的甚深教法，也应次第修学并精进，不是顿超而是逐渐的。犹如小孩子一样，逐渐地身体强壮，此法也是如此，从最初进入的次第，直到完全圆满。如是所说。对于上等根器者，以极大的信心顿超进入的方式，无论是哪一种，一切乘的基础和根本，都依赖于皈依之法。皈依的所依补特伽罗，也因发心的不同而分为下士、中士、上士三种。如果有人因为害怕三恶道的痛苦，为了获得善趣和天界的安乐而皈依三宝，那么他所追求的果仅仅是暂时的安乐，除此之外别无所求，因此称为下士。如果有人因为畏惧轮回的痛苦，为了自己获得寂静的安乐而皈依三宝，那么称为中士，他们仅仅是从轮回中解脱自己
English
Thus, unwavering faith is very important, and the benefits of faith are: In the "Noble Lamp of the Teachings Sutra," it says: "If one were to honor sentient beings, as numerous as the dust particles in ten realms, with all forms of happiness for eons, it would not equal the merit of having faith in this Dharma, for it possesses surpassing qualities." Furthermore, the "Vinaya Pitaka" states: "O Bhikshus, since it is difficult to obtain excellent things, one should rely on faith as a virtuous friend, rely on supportive companions, and always abandon evil friends. Seek the sacred Dharma, contemplate its meaning, and protect the precepts like precious jewels. Strive diligently to generate the supreme Bodhicitta. Before long, one will attain the wisdom of the Buddha." Thirdly, the secret preliminaries are seven: Taking refuge, generating Bodhicitta, the seven-branch practice, the meditation and recitation of Vajrasattva, offering the mandala, Guru Yoga, receiving the four empowerments, and dedicating the merit with aspirations. Having thus presented the general summary of the topics, the individual divisions are explained below. First, regarding the meaning of taking refuge and the actual practice of taking refuge: Firstly, the reason why individuals with lesser faculties must gradually enter the Mahayana path and progress from higher to higher is explained. As stated in the Nirvana Sutra: 'Like the rungs of a ladder, the profound teachings I have taught should be learned gradually and diligently, not abruptly but systematically. Just as a small child gradually develops physical strength, so too is this Dharma. From the initial stage of entry to the point of complete fulfillment.' As it is said. Regardless of whether individuals with sharp faculties enter through overwhelming faith, the foundation and cornerstone of all vehicles depend on the practice of taking refuge. The individuals who serve as the object of refuge are also divided into three types—lower, intermediate, and higher—based on their motivations. If someone, fearing the suffering of the three lower realms, takes refuge in the Three Jewels to attain the happiness of good rebirths and heavenly realms, their goal is solely temporary happiness, and nothing else. Therefore, they are called individuals of lower capacity. If someone, fearing the suffering of samsara, takes refuge in the Three Jewels to attain peace and happiness for themselves alone, they are called individuals of intermediate capacity, seeking only to liberate themselves from samsara.
Tibetan
ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་མེད་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་དེ་རྣམས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། དེའང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་ཆ་ལས་ལོག་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། ཇོ་བོ་རྗེའི་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་སྒྲོན་མ་ལས། །གང་ཞིག་རང་ཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱ། །རང་རྒྱུད་རྟོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། དུས་ཀྱང་ཕལ་པ་དག་རང་རང་གི་ལྷ་ལ་འདོད་དོན་གྲུབ་ཀྱི་བར་དང་། ཁྱད་པར་མཐོ་རིས་ཐོབ་ཀྱི་བར་དང་། འབྲིང་གི་གནས་སྐབས་མ་ཤིའི་བར་དང་། མཐར་ཐུག་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དང་། ཆེན་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་བར་རམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་བར་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། བསམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཕལ་པ་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་བར་དུ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཡང་ངལ་བསོ་ལས། དུས་ཀྱང་བསམ་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཆུང་ངུ་རྣམས། །ཕྱི་མའི་བདེ་འབྲས་བར་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། །འབྲིང་གཉིས་གནས་སྐབས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དང་། །མཐར་ཐུག་ཉན་རང་འབྲས་ཐོབ་བར་དུ་འགྲོ། མཆོག་རྣམས་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་རྟག་འགྲོ་ཞིང་། །ཡེ་ཤེས་གཞལ་མེད་བསམ་ཡས་བར་དུའོ། །ཞེས་སོ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཏེ། དུས་གཞན་དུ་འགྲུབ་འདོད་རྒྱུའི་ཐེག་པ། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གྲུབ་འདོད་རང་སེམས་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ། དེའང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཆེན་པོའི་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། དེ་ལ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རིག་པའི་སྐྱེལ་མར་འགྲོ་ལ། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ནི། འབྲས་བུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རང་རྒྱུད་ལ་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་དེ། གཉིས་ཀའི་གྲོགས་སུ་ཁས་ལེན་གྱི། ཆོ་ག་དང་སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དེ་དངོས་འདོད་པས་ཁས་ལེན་དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ལ་རིགས་བྱ། །ཞེས་སོ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པས་ནི། དུས་གཞན་གྲངས་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐར་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ།
Chinese
这是因为目标是解脱的果实。看到无边轮回中其他众生的痛苦，为了将他们从轮回的痛苦中解脱出来，如果皈依三宝，则称为大丈夫，这是因为目标是为了一切众生的利益而希求成佛。这也不同于小士和中士的品格，认为为了所有众生的利益而学习大丈夫的行为非常重要。如乔沃杰的《菩提道灯论》中说： “若唯求自寂，是人名为中。以自相续分别之痛苦，欲令他众之痛苦，完全止息一切者，是人乃为殊胜。” 时间方面，普通人是为了实现各自所求的本尊，特别是为了获得天界，中等是为了未死之前，最终是为了获得阿罗汉果，伟大之人则是为了达到菩提果位，或者直到未获得佛陀的智慧之前而行。以三种发心，从普通、殊胜到无上，直到未获得佛陀的果位而行。如《休息论》中说：“时间也随发心而行，小者行至来世安乐果，中二者行至有生之年，最终行至声缘果位得。殊胜者恒常行至菩提果，智慧无量至无边。” 皈依的对境有共同和不共同两种，即希望在未来成就的因乘，以及希望当下成就的自心果乘。其中，小士和中士的对境是共同的，而大士的对境是不共同的。其中，因的皈依是走向果的智慧的引导，而果的皈依则是希望在自相续中真实地成就果三宝，并承诺作为两者的朋友。仪轨和慈悲平等具备，如《经庄严论》中说：“以欲彼真实故而承诺，彼亦应以慈悲为类。” 宗义的乘是希望在未来无数劫之后获得佛果而皈依。
English
This is because the goal is the fruit of liberation. Seeing the suffering of other beings in endless samsara, if one takes refuge in the Three Jewels in order to liberate them from the suffering of samsara, then one is called a great person, because the goal is to desire Buddhahood for the benefit of all beings. This is also different from the qualities of the lesser and intermediate persons, and it is considered very important to learn the conduct of the great person for the benefit of all beings. As it is said in Jowo Je's "Lamp for the Path to Enlightenment": "If one seeks only one's own peace, that person is called intermediate. Whoever, through the suffering of their own continuum of thoughts, wishes to completely extinguish all the suffering of others, that person is the supreme one." Regarding time, ordinary people are until the fulfillment of their desired deity, especially until the attainment of heaven, intermediate ones are until before death, ultimately until the attainment of Arhatship, and great ones are until the attainment of the state of Bodhi, or until the wisdom of the Buddha is not attained. With three types of motivation, from ordinary, excellent to unsurpassed, one proceeds until the state of Buddhahood is not attained. As it is said in the "Resting Meditation": "Time also follows the motivation, the small ones go until the fruit of happiness in the next life, the two intermediate ones go as long as they live, and ultimately they go until the fruit of Hearer and Solitary Realizer is attained. The excellent ones always go until Bodhi, and wisdom immeasurable to infinite." The objects of refuge are of two types, common and uncommon, namely the causal vehicle that wishes to achieve in the future, and the resultant vehicle of one's own mind that wishes to achieve in the present. Among these, the objects of the lesser and intermediate persons are common, while the object of the great person is uncommon. Among these, the refuge of the cause is to go as a guide to the wisdom of the fruit, while the refuge of the fruit is to wish to actually accomplish the Three Jewels of the fruit in one's own continuum, and to promise to be a friend to both. Possessing equal ritual and compassion, as it is said in the "Ornament of the Sutras": "Because of desiring that reality, one promises, and that should also be classified as compassion." The vehicle of tenets is to take refuge wishing to attain Buddhahood at the end of countless eons in the future.