Tibetan
པ་ལ་སོགས་མང་དུ་བཤད་ཅིང་། འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་གཞི་མ་ཡིན། །ཅེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཐོག་མཐའ་མེད་པ་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །འདི་ཡོད་པས་ནི་འགྲོ་ཀུན་དང་། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། དེའང་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་ངོ་མ་ཤེས། ཀུན་ཏུ་བཏགས་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཟུང་བ་ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་ཕྱི་ནང་གང་ནའང་མེད་ཀྱང་། ཕྱི་ལྟར་དུ་སྣང་བའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལྔ་ཞེས་གཞན་དང་། འཛིན་པ་དོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྒོ་ལྔ་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ཅན་སྟེ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པ། འཁྲུལ་པ་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་བརྟེན་པའི་འགྲོ་དྲུག་གི་གཟུགས་ཡན་ལག་ཉིང་ལག་དུ་མའི་ཚོགས་འདུས་ཤིང་འབྲལ་བས་ལུས་ཞེས་བརྗོད་པ། དེ་ལྟར་བག་ཆགས་གསུམ་གྱིས་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འཁྲུལ་ཞིང་ཁམས་གསུམ་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས། སྣང་བ་དང་། ཕྱེད་སྣང་དང་། མི་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་མི་རྟག་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བ་དང་། འདུ་བྱེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་པ། དེའང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི། ལས་དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དགེ་བའི་ལས་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་སྐྱོབས་པ། སེར་སྣ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། །ལུས་ཀྱི་ལས་གསུམ། རྫུན་མེད་བདེན་པར་སྨྲ་བ། ཞི་ཞིང་འཇམས་པར་སྨྲ་བ། མི་མཐུན་པ་བསྡུམས་པ། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྟེ་ངག་གི་བཞི། །འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་ཆོག་ཤེས་པ། གཞན་ལ་བྱམས་པ། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་མོ། དེ་དག་རང་གི་རྒྱུད་ལ་རྟག་ཏུ་བསྒྲུབ
Chinese
等等说了许多。在《妙吉祥智慧无垢经》中说：阿赖耶是众生的基础，是轮回和涅槃，以及清净的基础。又在《宝性论释》中说：无始无终的时间界，是诸法众生的处所，有此则一切众生，都能获得涅槃。也就是说，心性本来清净，是法身的自性，却被俱生无明所不知。由遍计所执的无明所致，产生三种习气：所取境的习气，无论内外都不存在，却显现为外境的器情世界，即色声香味触五境。能取义的习气，由阿赖耶无明所致，产生五根和阿赖耶识，以及意根和染污意，即八识等能取的分别念，心和意和识三者相同，具有普遍存在的自性。迷乱身的习气，是这些识所依赖的六道众生的色身，由众多支分聚合和分离，所以称为身。这样，由三种习气在三时中不断迷乱，三界成为迷乱的所依。身语意三者有欲界、色界和无色界。具有显现、半显现和不显现的自性，是无常、痛苦、变化和行，普遍存在三种痛苦。而快乐和痛苦的原因是善业和恶业两种。如《宝鬘论》中说：善业产生快乐，同样产生一切善趣。恶业产生痛苦，同样产生一切恶趣。应该修持的善业是：救护众生的生命，不吝啬地布施，安住于梵行。这是身的三业。不说谎，说真实语，说柔和语，调解不和，称扬他人的功德，这是语的四业。少欲知足，慈爱他人，相信业果，这是意的三业。这些要经常在自己的相续中修持。
English
And so on, much is said. In the Sutra of Immaculate Wisdom of Manjushri, it says: Alaya is the basis of all beings, it is the basis of samsara and nirvana, as well as purification. And in the commentary on the Uttaratantra, it says: The beginningless and endless realm of time, is the place of all dharmas, because of this, all beings, can attain nirvana. That is to say, the nature of mind is originally pure, it is the nature of the Dharmakaya, but it is not known by the co-emergent ignorance. Due to the ignorance of the completely imputed, three kinds of habits arise: the habit of the object of grasping, which does not exist either internally or externally, but appears as the outer world of vessel and contents, that is, the five objects of form, sound, smell, taste, and touch. The habit of the meaning of grasping, due to the ignorance of the Alaya, produces the five senses and the Alaya consciousness, as well as the mind and the afflicted mind, that is, the discriminating thoughts of the eight consciousnesses and so on, the mind and the intellect and the consciousness are the same, possessing the nature of being universally present. The habit of the deluded body, is the body of the six kinds of beings that these consciousnesses rely on, composed of many limbs and parts that gather and separate, therefore it is called the body. Thus, by the three habits, constantly deluded in the three times, the three realms become the basis of delusion. The three of body, speech, and mind have the desire realm, the form realm, and the formless realm. Possessing the nature of appearance, semi-appearance, and non-appearance, it is impermanent, suffering, change, and action, universally present in the three sufferings. And the cause of happiness and suffering is the two kinds of karma, good and bad. As it says in the Garland of Jewels: Good karma produces happiness, likewise it produces all good destinies. Bad karma produces suffering, likewise it produces all bad destinies. The good deeds to be practiced are: protecting the lives of sentient beings, giving alms without stinginess, abiding in the practice of pure conduct. These are the three actions of the body. Not lying, speaking truthfully, speaking gently, reconciling discord, praising the virtues of others, these are the four actions of speech. Having few desires and being content, loving others, believing in the law of karma, these are the three actions of the mind. These should always be practiced in one's own mind-stream.