Tibetan
ང་བ་མ་ཡིན་རྣམ་ཤེས་མིན། །ཚོར་བ་མ་ཡིན་འདུ་ཤེས་མིན། །འདུ་བྱེད་མ་ཡིན་རྣམ་རྟོག་མིན། །ཁ་དོག་ལས་འདས་བདེ་བ་མིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་མི་རྟོག་མིན། །དམིགས་བཅས་མ་ཡིན་དམིགས་མེད་མིན། །ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་མ་རིག་མིན། །སེམས་ལ་མི་གནས་སེམས་འབྱུང་མིན། །དབང་པོ་མ་ཡིན་སྐྱེ་མཆེད་མིན། །འཁོར་བ་མ་ཡིན་མྱང་འདས་མིན། །ཕྱོགས་ནི་གང་དུའང་མ་ལྷུང་ཞིང་། །རྒྱ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ། །བགྲེས་རྒུད་མེད་ཅིང་གཞོམ་གཞིག་བྲལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་ཤིང་། །འགྲོ་དང་འོང་བ་དབྱིངས་སུ་ཟད། །བཟང་ངན་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྲལ། །རེ་དོགས་རང་བཞིན་དབྱིངས་ལ་སྟོང་། །གནས་དང་མི་གནས་ཡུལ་གྱི་དག །རིག་དང་མ་རིག་རྐྱེན་ལས་གྲོལ། །བརྗོད་བྱ་དཔེ་མཚོན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཀ་དག་ཆོས་སྐུ་མི་ཟེར་རམ། །གསེར་གྱི་ཁ་དོག་མ་འགྱུར་ཡང་། །བཟོ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་འགྱུར་བ་ལྟར། །འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་མེད་དབྱིངས་དག་ཚེ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མི་ཟེར་རམ། །རྟོགས་གྲོལ་དུས་གཅིག་འཛོམ་པ་ལ། །བླ་མེད་སྐལ་ལྡན་མི་ཟེར་རམ། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་གསང་བླ་མེད་མི་ཟེར་རམ། །བུ་འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་པ་མ་འདེད་ཅིག །འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་པ་དེད་པ་ལ། །རིགས་དྲུག་འགྲོ་བ་མི་ཟེར་རམ། །ཆོས་སྐུ་འདོད་ནས་རྣམ་རྟོག་སྒྲུབས། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་མི་འདྲ་འམ། །བུ་ཆོས་དབྱིངས་དོན་ལ་མཐོང་དུ་མེད། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་རྒྱུ་མེད། །དམ་ཆོས་ཐེག་པའི་མཐར་ཐུག་གཅིག །སྐལ་ལྡན་འགའ་རེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས། །སྐལ་མེད་ཕལ་པ་ཉན་ཐོས་དང་། །རྟོག་གེ་མཁན་གྱི་སྐལ་བ་ཆད། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད། །གནས་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་གནས། །གནས་ཙམ་ཉིད་ན་གནས་པ་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་ལས་འགྲོ་དང་འོང་། །འགྲོ་འོང་ཉིད་ན་འགྲོ་འོང་མེད། །རིག་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་རིག །རིག་ཙམ་ཉིད་ན་རིག་པ་མེད། །རྟོགས་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་རྟོགས། །རྟོགས་ཙམ་ཉིད་ན་རྟོགས་པ་མེད། །ཐོབ་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་ཐོབ། །ཐོབ་ཙམ་ཉིད་ན་ཐོབ་པ་མེད། །འཁྲུལ་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་ཙམ་ཉིད་ན་འཁྲུལ་པ་མེད། །དག་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་དག །དག་ཙམ་ཉིད་ན་དག་པ་མེད། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །དཔེ་ཁང་པའི་དབུས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དེ། །རྐྱེན་རྩིག་ར་ཞིག་ན་དབྱིངས་སུ་འདྲེ། །དོན་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་ཆོས་སྐུ་འདི། །རྐྱེན་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་དབྱིངས་སུ་ཟད། །ཐབས་གདམས་པ་མང་པོའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །
Chinese
不是我，不是识。 不是受，不是想。 不是行，不是分别。 超离色，不是乐。 不是明，不是无念。 不是有相，不是无相。 不是阿赖耶，不是无明。 不住于心，不是心所。 不是根，不是处。 不是轮回，不是涅槃。 不堕于任何方， 周遍亦无有穷尽。 无有衰老，远离毁坏。 无所取，亦无能取，不可得， 行与来，于法界中灭尽。 好与坏，本体上远离。 希冀与恐惧，自性于法界中空。 住与不住，境之清净。 觉与不觉，解脱于缘。 所说之事物，譬喻与戏论皆离。 不就是原始本净法身吗？ 纵然黄金之色未变异， 然工匠之形象却变异， 如是，错觉与无错觉，当法界清净时， 不就是不退转吗？ 证悟与解脱同时具足， 不就是无上具缘者吗？ 一刹那顷成正等觉， 不就是极密无上吗？ 儿子莫以错觉逐错觉， 以错觉逐错觉者， 不就是六道众生吗？ 欲求法身而修分别念， 不就像海市蜃楼之水吗？ 儿子，法界义于何处亦不可见， 本性上无有可住之处。 殊胜正法之究竟一乘， 唯有少数具缘者之行境， 无缘之凡夫声闻众， 以及思辨者皆无份。 从无生中生一切， 然才生起即无生。 从无住中住一切， 然才安住即无住。 从无去来中去与来， 然去来之时即无去来。 从无觉中觉一切， 然才觉知即无觉。 从无证中证一切， 然才证得即无证。 从无得中得一切， 然才获得即无得。 从无错觉中错觉一切， 然才错觉即无错觉。 从无净中净一切， 然才清净即无清净。 唉玛！稀有奇哉之法！ 犹如经堂中央之虚空， 当因缘之墙垣崩塌时，融入法界。 此义不可说，超离心识之法身， 因缘上师之恩德而于法界中灭尽。 是为众多方便诀窍之精髓。
English
It is not self, not consciousness. It is not feeling, not perception. It is not formation, not discrimination. Transcending color, it is not bliss. It is not clarity, not non-thought. It is not with object, not without object. It is not Alaya, not ignorance. It does not abide in mind, not mental events. It is not sense faculty, not sense base. It is not samsara, not nirvana. Not falling into any direction, Its expanse is completely without end. Without aging and decay, free from destruction. Grasping and grasped are not perceived, Going and coming cease in the expanse. Good and bad are inherently free. Hope and fear are naturally empty in the expanse. Abiding and non-abiding are the purity of the realm. Awareness and non-awareness are liberated from conditions. What is expressed, examples and elaborations are absent. Is it not called the Primordial Pure Dharmakaya? Although the color of gold does not change, Yet the image of the craft changes, Likewise, illusion and non-illusion, when the expanse is pure, Is it not called non-returning? When realization and liberation are simultaneously complete, Is it not called the supreme fortunate one? In a single instant, becoming fully enlightened, Is it not called the most secret and supreme? Son, do not chase illusion with illusion, Those who chase illusion with illusion, Are they not called the beings of the six realms? Desiring Dharmakaya, you cultivate discrimination, Is it not like the water of a mirage? Son, the meaning of Dharmadhatu is not seen anywhere, There is no place to abide in its essence. The ultimate single vehicle of the sacred Dharma, Is the realm of experience for a few fortunate ones, The unfortunate ordinary Shravakas, And those who speculate are cut off from it. From the unborn, all is born, But as soon as it is born, there is no birth. From the un-abiding, all abides, But as soon as it abides, there is no abiding. From the non-going and non-coming, going and coming arise, But in the very going and coming, there is no going and coming. From the non-awareness, all is aware, But as soon as there is awareness, there is no awareness. From the non-realization, all is realized, But as soon as there is realization, there is no realization. From the non-attainment, all is attained, But as soon as there is attainment, there is no attainment. From the non-illusion, all is illusion, But as soon as there is illusion, there is no illusion. From the non-purity, all is pure, But as soon as there is purity, there is no purity. Ema! Wondrous and amazing is the Dharma! Like the sky in the center of the library, When the walls of conditions collapse, it merges into the expanse. This Dharmakaya, whose meaning is inexpressible and beyond mind, Ceases in the expanse through the kindness of the causal Guru. It is the essence of many skillful methods.