Tibetan
མེད་པ་དང་། །དོན་མ་རིག་སྒྲིབ་པས་མགོ་འཐོམ་སྟེ། །ཤེས་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་དོགས་ཡོད། །དེ་ལས་ཟློག་ཐབ་གྲོས་འདེབས་གཅེས། །ཤ་ཚ་སྙིང་ལ་མ་བཏབ་ན། །དུས་བསྐལ་པ་ཐ་མར་བབ་པ་དང་། །ཆོས་བསམས་པར་བདུད་ཀྱིས་འཕྲང་དམ་པས། །བདུད་ལ་ལ་ཕ་དང་ལ་ལ་མ། །ལ་ལ་གཉེན་དང་ཉེ་དུ་སྟེ། །ནོར་རྫས་ཞིང་མཁར་ལོངས་སྤྱོད་སོགས། །འཛའ་དང་མི་འཛའ་མང་པོ་རུ། །སྤྲུལ་བསྒྱུར་མང་པོ་ཡོང་བའི་ཚེ། །ཆོས་བསམ་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་དོགས་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་ཤ་ཚའི་གཏམ། །དོན་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་འདེབས་པ་གཅེས། །དེ་ནས་ཕྱི་མ་མ་གཞིག་ན། །སྐྲ་བཅད་མིང་བསྒྱུར་སེར་གོས་གྱོན། །ཕྱི་ཚུལ་ཆོས་ལ་ཞུགས་ན་ཡང་། །འབྲས་བུ་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་པ་ཡི། །དད་ཟས་དཀོར་ནག་འགམ་པ་དང་། །གྲོང་ཆོག་འདྲེ་བརྡུང་རོ་མགོ་བཏོགས། །དམ་ཆོས་གསེར་ཕྱེ་སིལ་མ་དང་། །ལྟོ་གོས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པ་ཡི། །ཆོས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་སྒྲུབ་དོགས་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་ཕྱི་མ་གཞིགས། །ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ཆེན་བསམས་ནས་ཀྱང་། །དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་བྱེད་སྨྲས་ཀྱང་། །རྒྱུ་འབྲས་འདོར་ལེན་མ་བྱས་ན། །ནེ་ཙོས་ཆོས་སྐད་གཏོང་དང་འདྲ། །དགེ་བར་སྨྲ་ཞིང་སྡིག་པ་བསྒྲུབ། །ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་ང་རྒྱལ་བྱེད། །མེད་པར་གྱུར་ན་གཞན་ལ་འགྲན། །རང་དང་འདྲ་ན་མཐོ་གནོན་གཏོང་། །ཆོས་ལ་བསྟེན་ཏེ་སྡིག་པ་གསོག། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་རྒྱུ་འབྲས་གཞིག །རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལ་གཞིག་བསམས་ཀྱང་། །གཅིག་པུར་རི་ཁྲོད་མ་འགྲིམས་ན། །ལས་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ཆེ་བ་དང་། །སྣང་བ་ཟློག་འགྱུར་རྐྱེན་པ་དང་། །དགྲ་གཉེན་མང་པོའི་ཆགས་སྡང་གིས། །ཤེས་བཞིན་དུ་ཐར་ལམ་འགག་དོགས་གདའ། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་རི་ཁྲོད་འགྲིམ། །དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་འགྲིམ་ན་ཡང་། །ལྟོ་གོས་གྱོང་དུ་མ་བསྐུར་ན། །ཞིམ་མངར་ལོངས་སྤྱོད་དྲན་པ་དང་། །མཛེས་ལེགས་གོས་སོགས་འདོད་ནས་ཀྱང་། །ཚེ་སྟོད་སྡུག་བསྲན་བྱས་པ་དེ། །ཚེ་སྨད་ཟོང་དུ་འཚོང་དོགས་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་ལྟོ་གོས་ཀྱི། །འཁྲི་བ་ནང་ནས་བཅད་ན་ལེགས། །དེས་ན་ཆོས་བརྒྱད་སྤང་གལ་ཆེ། །ཆོས་པས་ཆོས་བརྒྱད་མ་སྤངས་ན། །གཅན་སེང་ཕྲུག་ཁྱི་རུ་འཁྱམས་པ་ཡིན། །ཁོང་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་པའི་འཁོར་བ་པས། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་འདོད་མ་ཆོད་ནས། །ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་བརྗེས་པ་ཡིན། །ཚེ་འདི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་ཙམ། །དེ་ཡོད་ན་ཆོས་པ་ཐ་མ་ཡིན། །ཆོས་བརྒྱད་རེ་དོགས་མེད་པ་ཞིག །དེ་ཡོད་ན་ཆོས་པ་འབྲིང་དུ་འ
Chinese
没有，因为无明的遮蔽而感到困惑，恐怕会在知情的情况下于轮回中漂泊。因此，提出避免这种情况的建议至关重要。如果不将热切之心注入内心，当末劫时期到来，恶魔会阻碍对佛法的思考。有些恶魔是父亲，有些是母亲，有些是亲戚和近亲。财富、财产、田地、房屋、享用等等，在涨价和不涨价的许多情况下，会变幻出许多化身。即使思考佛法，也恐怕会被阻碍。因此，避免这种情况的热切之语，务必铭刻于内心深处。之后，如果不考虑来世，只是剃发、改名、穿上僧衣，外表上进入佛门，却为了今生的利益，吞食信徒的食物和黑财，进行村落仪式、驱魔、祭拜尸体，将神圣的佛法当作金粉和零食，做食物和衣服的买卖，恐怕会用佛法来成办今生的事情。因此，避免这种情况，要考虑来世。即使思考来世的重大意义，口中说着神圣的佛法，如果不进行因果的取舍，就如同鹦鹉学舌。口中说着善行，却做着恶事；有了功德就生起傲慢，没有功德就与他人竞争；与自己相同的人，就加以压制。依靠佛法，却积累罪恶。因此，避免这种情况，要重视因果。即使重视因果的佛法，如果不是独自前往寂静的山中，不善业的习气就会变得强大，显现会颠倒错乱，被众多仇敌和亲友的贪嗔所扰，恐怕会在知情的情况下阻碍解脱之路。因此，避免这种情况，要前往山中。即使前往寂静的山中，如果不减少对食物和衣服的执着，仍然想着美味的食物和享用，贪恋美丽的衣服等等，那么前半生所忍受的痛苦，恐怕会在后半生当作商品来出售。因此，避免这种情况，最好从内心深处斩断对食物和衣服的执着。因此，舍弃八法至关重要。修行人如果不舍弃八法，就像凶猛的狮子幼崽流浪成狗一样。他们这些为了今生而奔波的轮回者，因为无法割舍对八法的贪恋，而将今生与来世交换。仅仅是今生方面的八法稍微平衡，这样的人是下等的修行人。没有任何对八法的期望和恐惧，这样的人是中等的修行人。
English
Without it, being confused by the obscuration of ignorance, there is a risk of wandering in samsara knowingly. Therefore, it is crucial to offer advice on how to prevent this. If fervent concern is not planted in the heart, when the final age arrives, demons will obstruct the contemplation of Dharma. Some demons are fathers, some are mothers, some are relatives and close kin. Wealth, possessions, fields, houses, enjoyments, etc., in many situations of rising and falling prices, will manifest many transformations. Even when contemplating Dharma, there is a risk of being interrupted. Therefore, words of fervent concern to prevent this should be engraved in the depths of the heart. After that, if one does not consider the future life, but only shaves the head, changes the name, and wears yellow robes, outwardly entering the Dharma, yet seeks only the benefits of this life, devouring the food of faith and black wealth, performing village rituals, exorcising demons, and subjugating corpses, treating the sacred Dharma as gold dust and snacks, and engaging in the trade of food and clothing, there is a risk of using the Dharma to accomplish the affairs of this life. Therefore, to prevent this, one must consider the future life. Even if one contemplates the great meaning of the future life and speaks of the sacred Dharma, if one does not engage in the acceptance and rejection of cause and effect, it is like a parrot repeating Dharma words. Speaking of virtue while committing evil, becoming arrogant when one has qualities, competing with others when one lacks them, and suppressing those who are similar to oneself. Relying on the Dharma, yet accumulating sins. Therefore, to prevent this, one must value cause and effect. Even if one values and contemplates the Dharma of cause and effect, if one does not go alone to a solitary mountain retreat, the imprints of non-virtuous actions will become strong, appearances will be inverted and confused, and one will be disturbed by the attachment and aversion of many enemies and friends, there is a risk of knowingly obstructing the path to liberation. Therefore, to prevent this, one must go to the mountains. Even if one goes to a solitary mountain retreat, if one does not reduce attachment to food and clothing, still thinking of delicious food and enjoyments, and craving beautiful clothes, etc., then the suffering endured in the first half of life may be sold as merchandise in the second half of life. Therefore, to prevent this, it is best to cut off attachment to food and clothing from within. Therefore, it is crucial to abandon the eight worldly concerns. If a practitioner does not abandon the eight worldly concerns, it is like a fierce lion cub wandering as a dog. These samsaric beings who strive for this life exchange this life for the next because they cannot relinquish their attachment to the eight worldly concerns. Merely balancing the eight worldly concerns in favor of this life, such a person is a lower-level practitioner. Having no expectation or fear of the eight worldly concerns, such a person is a middling practitioner.
Tibetan
དོད། །ཆོས་བརྒྱད་ངོ་བོའི་དབྱིངས་སུ་དག །དེ་ལྡན་ན་ཆོས་པ་རབ་ཏུ་འདོད། །ཆོས་བརྒྱད་ལ་ཆགས་ཕྲི་མེད་པའི་མི། །ཁོང་ཆོས་བྱེད་ཀྱི་གླིང་ན་ཐེ་ཐབས་མེད། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ཕོ་ཚུགས་ཞིག་ན་ཡང་། །གཉན་སར་ཚར་ལྷོངས་མ་བསྲེས་ན། །རིག་པ་རྗེན་ལ་མི་འབུད་པས། །ཉམས་ལེན་བོགས་འདོན་གཉན་ས་བཟང་། །གཉན་སར་བོགས་རེ་མ་བཏོན་ན། །བྱིང་རྨུགས་འཐིབ་གསུམ་རྐྱེན་དབང་གིས། །ཉམས་ལེན་ཚད་དུ་མི་འཁྱོལ་ཏེ། །བར་དུ་གཅོད་པས་འཁྱེར་ཉེན་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་གཉེན་ས་འགྲིམས། །གཉེན་སར་ཚར་སློངས་བསྲེ་བའི་ཚེ། །སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་མ་ནུས་ན། །བདུད་བཞིའི་ཐོག་བརྫིས་ཡོང་དོགས་ཡོད། །བདེ་སྡུག་སྤང་བླང་མེད་པ་དང་། །བཟང་ངན་འདོར་ལེན་བྲལ་བ་དང་། །སྙེམ་ཐག་ནང་ནས་ཆོད་པ་བཞི། །ལེགས་པར་དགོས་སོ་རྩིས་སུ་ཆེ། །དེ་ལྟར་རོ་སྙོམས་སྤྱོད་པའི་ཚེ། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བདེ་སྡུག་སྟེ། །བདེ་ལ་ཆགས་སེམས་མེད་པ་དང་། །སྡུག་ལ་སྡང་སེམས་མེད་པ་ཅིག །འདོད་པ་ནང་ནས་ཟད་གལ་ཆེ། །དེ་ལྟར་བདེ་སྡུག་ལས་གྲོལ་ཀྱང་། །ཡོན་བདག་སྐྱོང་བྲན་མ་བཞགས་ན། །མི་ངོ་དཀར་ནག་ཆགས་སྡང་གིས། །ལས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་རྐྱེན་བྱེད་དེ། །གཡེང་བའི་དབང་གིས་ཉམས་ལེན་དག །སྤང་གསེབས་ཕྱེ་བཞིན་འགྱུར་དོགས་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་ཡོན་བདག་སྤོངས། །ཡོན་བདག་འབྲེལ་རྐྱེན་བྱུང་བ་ཡང་། །དགྲ་གཉེན་གྱི་འདུ་ཤེས་འདི་ཡིན་པས། །ཚེ་འདི་ལ་གནོད་པའི་དགྲ་དང་བགེགས། །སྔོན་ལས་ངན་གྱི་བག་ཆགས་ཡིན་པ་དང་། །བྱམས་པའི་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་། །མར་འཐེན་གྱི་གྲོགས་པོ་ཡིན་པས་ན། །དགྲ་གཉེན་ཀུན་རྨི་ལམ་བདེ་སྡུག་བཞིན། །ཆགས་སྡང་གི་མདུད་པ་རྩད་ནས་ཆོད། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ཡི་ཉེས་ཚོགས་རྣམས། །བློ་ཆོས་ལ་མོས་ནས་བསྡམས་ན་ཡང་། །ནང་རང་གི་སྒྱུ་ལུས་སོས་དལ་ནས། །བློ་ལུས་ངག་ཆོས་ལ་མ་རེམ་ན། །དེ་སང་བྱ་གནང་བྱ་དང་ངང་རིང་གིས། །དོན་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཡ་བྲལ་ནས། །དཔེ་བྱིས་པས་བྱེ་ཁང་ཕུབ་པ་བཞིན། །ལས་བདེ་བའི་ཆ་ལ་མི་ཕན་ལྟར ། །ཆོས་བྱེད་བསམ་དུ་ལུས་ན་དོན་མགོ་ཆུང་། །ཚེ་ལོང་ཡོད་འདུག་ཆིས་མ་སྤངས་ན། །ལམ་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་མི་རྙེད་དེ། །དེ་རིང་སང་དང་ལོ་ཟླ་ཡི། །མི་ཕྱིད་མི་ལྡང་བསམ་གཞིག་མནོ། །ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འཛད་ཐབས་མེད། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དལ་མེད་པར། །ཚེ་འདིའི་བྱ་བས་འཁྱེར་དོགས་ཡོད། །ལས་དེ་ལས་ཟློག་ཐབས་ཚེ་འདི་ཡི། །ཤོམ་ར་དང་རྒྱ་འདེང་མི་བྱེད་པར། །ཅི་བྱུང་དང་དེས་ཆོག་ལིང་སྐྱུ
Chinese
唉！八法自性的法界中，若具足此，则被认为是殊胜的修行人。对于八法没有贪恋和厌恶的人，他无疑是在修法的洲岛上。即使摧毁了八法的堡垒，如果不掺杂恶劣的处境和兴盛，由于智慧不会显露出来，所以修行的增益在于恶劣的处境。如果在恶劣的处境中没有获得增益，由于昏沉、沉没、迷茫三种因素的影响，修行无法达到标准，因为会有阻碍而有被带走的危险。为了避免这种情况，要接近恶劣的处境。在恶劣的处境中掺杂兴盛的时候，如果不能做到行为的平等，恐怕会被四魔压制。对于苦乐没有取舍，对于好坏没有取舍，以及从内心深处断绝攀比之心这四点，要好好地重视。像这样在平等中行事的时候，一切的根本在于苦乐，对于快乐没有贪恋之心，对于痛苦没有厌恶之心。从内心深处断绝欲望至关重要。像这样即使从苦乐中解脱，如果不供养施主和侍从，由于对人情世故的黑白善恶的贪恋和嗔恨，业会成为修法的障碍，由于散乱的影响，修行可能会像扬糠一样被抛弃。为了避免这种情况，要远离施主。与施主产生联系也是因为有敌友的分别念。所以，对今生有害的敌人和魔障，是往昔恶业的习气，而所谓的慈爱的亲友，也是把你往下拉的同伴。所以，要把所有的敌友都看作是梦中的苦乐一样，从根本上断绝贪恋和嗔恨的束缚。像这样，即使通过对佛法的信仰来约束外在的罪恶，如果内在自己的幻身安逸懈怠，身语意不专注于佛法，那么今天明天的事情和漫长的等待，会使意义、佛法和修行人分离，就像孩子堆沙堡一样，对快乐的一面没有帮助。如果修行停留在思虑上，意义就会变得渺小。如果不能抛弃对今生的贪恋，就无法获得通往安乐的果实。所以，要思考今天明天和年月的事情，不要犹豫不决，不要拖延。没有办法耗尽业的联系。身语意不停歇地，恐怕会被今生的事务所牵走。为了避免这种情况，不要为今生做过多的准备和扩张，随遇而安，知足常乐。
English
Alas! In the realm of the eight worldly dharmas' essence, if one possesses this, they are considered an excellent practitioner. A person without attachment or aversion to the eight worldly dharmas is undoubtedly on the island of Dharma practice. Even if the fortress of the eight worldly dharmas is destroyed, if adverse circumstances and prosperity are not mixed, wisdom will not arise. Therefore, the benefit of practice lies in adverse circumstances. If no benefit is gained from adverse circumstances, due to the influence of dullness, sinking, and confusion, practice cannot reach the standard, as there is a danger of being obstructed and carried away. To avoid this, approach adverse circumstances. When mixing prosperity with adverse circumstances, if one cannot maintain equanimity in conduct, there is a risk of being overwhelmed by the four maras. Having no acceptance or rejection of pleasure and pain, being free from abandoning or adopting good and bad, and severing the cords of comparison from within—these four points must be well valued. When acting in equanimity in this way, the root of everything lies in pleasure and pain: having no attachment to pleasure and no aversion to pain. It is crucial to exhaust desire from within. Even if liberated from pleasure and pain in this way, if one does not support patrons and attendants, due to attachment and hatred towards the black and white of human affairs, karma will become an obstacle to Dharma practice. Due to the influence of distraction, practice may be scattered like winnowed chaff. To avoid this, distance yourself from patrons. Contact with patrons also arises from the distinction between enemies and friends. Therefore, enemies and obstacles that harm this life are the habitual tendencies of past negative karma, and so-called loving relatives are companions who pull you down. Therefore, view all enemies and friends as pleasure and pain in a dream, and sever the bonds of attachment and aversion from the root. In this way, even if external accumulations of faults are restrained through faith in the Dharma, if one's own illusory body is at ease and lazy, and body, speech, and mind do not focus on the Dharma, then the affairs of today and tomorrow and prolonged waiting will separate meaning, Dharma, and the practitioner, just as a child builds a sandcastle, which is of no benefit to happiness. If practice remains in contemplation, meaning becomes insignificant. If one cannot abandon attachment to this life, one cannot attain the fruit of the path to happiness. Therefore, contemplate the affairs of today, tomorrow, and the years and months, without hesitation or procrastination. There is no way to exhaust the connections of karma. Without rest for body, speech, and mind, there is a danger of being carried away by the affairs of this life. To avoid this, do not make excessive preparations or expansions for this life, be content with what comes, and be satisfied.