Tibetan
བས་ཀྱིས་རླུང་དབུ་མར་སྡུད་པའི་ནུས་པ་ཅན་ནོ། །ངེས་ཚིག་པྲ་ཏྱཱ་ཧ་ར་སྟེ། ཐ་མལ་པའི་དབང་ལྔ་ཡུལ་ལྔའི་འབྲེལ་བ་གཅོད་ཅིང་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་བསྡུས་ནས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་མངོན་སུམ་འཇུག་ཅིང་། ལེན་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །འདི་ལམ་ཕྱི་མ་ལྔ་པོའི་གཞི་དང་རྨིང་འགྲམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རྟགས་ཚད་དུ་ཕྱིན་ངེས་འབྱོང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་བསམ་གཏན་ནི། ལས་དང་པོ་པས་སྟོང་གཟུགས་གསལ་བའི་ཕྱིར་མཚན་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་བྱེད་ཀྱང་། སྤྱིར་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀར་བསྒོམ་སྟེ་སྟོང་གཟུགས་གསལ་ན་ཁྱད་མེད་དོ། །ལུས་ངག་སེམས་གསུམ་གྱི་གནད་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཡང་། དམིགས་པ་སྟོང་གཟུགས་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་གཏད་ནས་སེམས་གནས་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཟུགས་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་མི་ཆོག སྟོང་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་བརྟན་ཆ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འདི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྟོང་གཟུགས་ཕྱོགས་སུ་འཕྱོ་བའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་པར་ལྟ་སྟངས་དང་རིག་པ་དང་པོའི་གཏད་ས་དེར་ཁོ་ནར་གཏད་ཅིང་། སྟོང་གཟུགས་ལ་དཔྱད་ར་སོགས་རྣམ་རྟོག་གཞན་གང་ཡང་མི་འཇུག་པར་མཐོང་བ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་ཙམ་གནད་དོ། །ཅིས་ཀྱང་སེམས་འཕྲོ་ན་སྟོང་གཟུགས་ལ་འབའ་ཞིག་ལས་གཞན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅད་དེ་སྟོང་གཟུགས་ཆ་ཕྲ་མོའི་དབུས་སུ་སེམས་ཞུགས་ནས་ཐིམ་པ་ལྟར་གཏད། དེ་ལྟར་རྒྱུན་བསྐྱངས་བས་སྟོང་གཟུགས་ལ་དངོས་པོའི་མཚན་མ་མེད་པར་རང་སེམས་ཀྱི་རྩལ་སྣང་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཅི་རིགས་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་རབ་ལྷག་མཐོང་གི་ཆ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མི་འབྲལ་བའི་མཁའ་ལྟར་གཡོ་མེད་དྭངས་པའི་སེམས་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞིག་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱི་རགས་པ་མཐོང་བའི་རྟོག་པ། དེའི་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པའི་དཔྱོ༷ད་པ། སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་སམ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྔོན་མེད་ཀྱི་དགའ་བས་ཡིད་ དགའ་བ་ལུས་ལས་སུ་རུང་བའི་བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་འབྱུང་ངོ་། །འདི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་མིང་གཅིག་ཀྱང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལྔ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་མི་དགོས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ནི་འདོད་ཉོན་སྤངས་ཟིན་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་ཡིན་པས། འདིར་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་ཀྱི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ལའང་ཡན་ལག་ལྔ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་སྟོང་གཟུགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་། སླར་ཡང་ཤིན་སྦྱང་གི་བདེ་བས་ཟིན་པའི་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་གྲུབ་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་དེས་གོ་ཆོད་ལ་ཆེར་གོམས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་སོགས་དང་བརྟན་ཆ་མཚུངས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྲུབ་ན་སྨྲོས་ཅི་དགོས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཡན་ལག་ལྔ་བགྲང་ཚུལ་ལ། རྩེ་གཅིག་སེམས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོར་བྱས་ནས། ཤེས་རབ་རྟོག་དཔྱོད་དགའ་བདེ་ལྔ་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་ཏེ། འོད་གསལ་རྟགས་བཅུ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་གཏོད་པ་ཤེས་རབ། རྟོག་པ་ཞེས་ སྟོང་གཟུགས་དེའི་མཚན་ཉིད་རང་སེམས་ཙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། རྟགས་སྣང་དེ་ཉིད་ལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་ཀྱིས་སྤྲོས་མཚན་གང་དུའང་མི་གནས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དཔྱོད་པ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྔར་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་བའི་རྟགས་རྣམས་མཐོང་བས་དགའ་བ། ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་མི་གཡོ་བ་བདེ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ། དེའི་དབང་གིས་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱང་གི་བདེ་བའང་དེའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ། དེ་ནས་རིམ་གྱི་རྟོག་པ་དང་གཉིས་ལྡན་དཔྱོད་པ་དང་སུམ་ལྡན། དགའ་བ་དང་བཞི་ལྡན། བདེ་བ་དང་ལྔ་ལྡན་དུ་འབྱུང་སྟེ། ལྔ་པོ་ཚོགས་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེས་ཁྲིད་ཡིག་མཐོང་བ་དོན་ལྡན་སོགས་སུ་གསུངས། གང་ལྟར་ཡང་དོན་འདྲ་སྟེ་རྟགས་སྣང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སོར་བསམ་གྱི་རྟགས་སྣང་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་ན། འོད་གསལ་གྱི་རྟགས་སྣང་སྔར་ལས་ཚད་མེད་པ་འཕེལ་ཞིང་། དབུ་མའི་རྩ་ལ་རི་མོ་ནག་པོ་སྐྲ་ཡི་ཚད་ལྟར་ཕྲ་བའི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོའི་དཀྱིལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་དང་། གཞན་ཡང་ཁམས་གསུམ་བརྟན་གཡོའི་སྣང་ བ་རབ་འབྱམས་དང་། གཞོམ་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་རྡོ་རྗེའི་སྣང་བརྙེན་མཐའ་ཡས་པ་འཆར་ཞིང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་འོད་འཕྲོ་བ། ཆ་ཕྲ་བ། འཚེར་བ། འདར་བ། གཞིག་པར་དཀའ་བའི་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དུ་མཐོང་ཞིང་། དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པ་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་འགྲུབ་ཅིང་། རླུང་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཞིང་། དེའི་མཐུས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་། །འདིར་ནི་ལྷའི་མིག་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སྟེ། དེ་ལས་མངོན་ཤེས་ལྔ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་། གཞན་ཡང་སོར་སྡུད་ཀྱི་རྟགས་
Chinese
因此，它具有将风聚集到中脉的能力。定义是 प्रत्याहार (藏文：པྲ་ཏྱཱ་ཧ་ར་，梵文天城体：प्रत्याहार，梵文罗马拟音：pratyāhāra，汉语字面意思：内摄)。它切断了普通五根与五境的联系，并将存在于境上的意识收摄。它直接进入智慧的显现，具有领受之义。这如同后面五个道的基础和地基，因此必须确定无疑地达到标准。第二是禅定。对于初学者来说，为了使空色清晰，主要在夜晚进行瑜伽，但通常白天和夜晚都可以修习，如果空色清晰，则没有区别。身语意的要点与之前相同，但专注于唯一的空色，从而成就住心。仅仅看到空色是不够的，为了使专注于空色的心获得稳固，所以修习这个。也就是说，不要追随空色飘向的方向，而是将目光和觉知仅仅专注于最初的目标。不要让对空色的分析等任何其他分别念进入，关键在于不要与所见分离。如果心散乱，则断绝除了空色之外的任何念头，将心注入空色微小部分的中心，如同融入其中一般。如此持续修习，则会生起禅定，即住心，它如虚空般不动摇，清澈透明，与智慧胜观的成分和自性不可分离，从而体验到空色没有实物之相，仅仅是自心的力量显现的各种殊胜空性。任何能够见到空色总体的粗略之想，辨别其细微差别的分析，以及由身心堪能的轻安或由寂静产生的无与伦比的喜悦所带来的身心堪能的快乐，以及由此产生的专注一境的五支禅定。这与初禅的五支名称相同，但不一定就是初禅实际的五支。因为初禅实际的心是已经断除了欲界烦恼的五支，所以在这里，即使是包含在欲界的止的成就，也有五支。总之，以空色为所缘境
English
Therefore, it has the power to gather the wind into the central channel. The definition is pratyāhāra. It cuts off the connection between the ordinary five senses and the five objects, and gathers the consciousness that exists on the objects. It directly enters the manifestation of wisdom and has the meaning of receiving. This is like the foundation and base of the latter five paths, so it must be practiced to reach the standard without doubt. The second is dhyana. For beginners, night yoga is mainly practiced to make the empty form clear, but generally, it can be practiced both day and night, and if the empty form is clear, there is no difference. The key points of body, speech, and mind are the same as before, but the mind is fixed on that single empty form, thereby accomplishing the abiding of the mind. It is not enough to merely see the empty form; this is practiced in order to gain stability of the mind focused on the empty form. That is, do not follow the direction in which the empty form floats, but keep the gaze and awareness focused only on the initial target. Do not allow any other conceptual thoughts, such as analysis of the empty form, to enter; the key is simply not to separate from what is seen. If the mind wanders, cut off any thoughts other than the empty form, and fix the mind as if it has entered and dissolved into the center of the subtle parts of the empty form. By continuously practicing in this way, dhyana will arise, which is the abiding of the mind, unwavering and clear like the sky, inseparable from the component of wisdom vipassanā and its nature, thereby experiencing the various excellent emptinesses in which the empty form has no characteristics of substance, but is merely a manifestation of the power of one's own mind. Any gross thought that sees the general outline of the empty form, the analysis that distinguishes its subtle differences, the joy of mind with the pleasure of body and mind made workable by pliancy of mind or the unprecedented joy born of solitude, and the resulting one-pointedness of mind, the five-limbed dhyana arises. This has the same name as the five limbs of the first dhyana, but it is not necessarily the actual five limbs of the first dhyana. Because the actual mind of the first dhyana is the five limbs that have already abandoned the afflictions of the desire realm, here, even the accomplishment of śamatha included in the desire realm has five limbs. In short, with the empty form as the object of focus
Chinese
一心一意地修习，再次成就被轻安之乐所摄的无过失寂止，是禅定的实际修习，因此，如果精通并熟练，成就与四禅等同的等持，那还用说什么呢？此处计算五支的方法是，以一心为禅定的自性，以智慧、寻、伺、喜、乐五者为支分，对光明十相倾注一心是智慧，所谓寻，即是体验空色之自性唯是自心，并且对于彼相，不以能所等任何戏论之相而安住，是为伺。因见到外境前所未有的光明之相而生喜，内在等持之乐不动摇是乐之支分，以其力量，身心轻安之乐也是其利益。其中，最初唯是智慧，之后次第生起与寻二者俱全，与伺三者俱全，与喜四者俱全，与乐五者俱全，当五者聚集之时，便是圆满生起禅定之支分，如《引导文·见即有义》等中所说。无论如何，意义相同，即是依靠相而修成止观双运之等持。当手印观的相达到顶点时，光明之相较之前无量增长，于中脉中，在如头发般纤细的黑色纹路中，于微细明点的中央，显现佛之身像，以及其他三界有情无情的显现，以及无量不坏之色、声、香、味、触之金刚影像，那些具有各种颜色，发光、微小、闪耀、颤动、难以摧毁的五法，并且知晓那些无自性唯是自显现，从而体验具足一切殊胜之空性，成就止观双运，是成为能自在风心的特殊道，凭借此力，自然而然地证悟一切显现如幻。此处是天眼之根的现量，由此成就五种神通，此外，手印收摄之相
English
Single-mindedly practicing, and again accomplishing the flawless tranquility abiding seized by the bliss of pliancy, is the actual practice of dhyana, therefore, if one is proficient and skilled, what need is there to say if one accomplishes samadhi equal to the four dhyanas, etc.? Here, the method of counting the five limbs is to take single-mindedness as the essence of dhyana, and to take wisdom, investigation, analysis, joy, and bliss as the five limbs, focusing single-mindedly on the ten signs of luminosity is wisdom, so-called investigation, that is, experiencing the nature of emptiness-form as only one's own mind, and for that sign, not abiding in any elaborative characteristics such as subject and object, is analysis. Because of seeing the unprecedented luminous signs in the external environment, joy arises, the unwavering bliss of inner samadhi is the limb of bliss, and by its power, the bliss of physical and mental pliancy is also its benefit. Among them, at first only wisdom, then gradually arising with both investigation and analysis, with three including analysis, with four including joy, and with five including bliss, when the five are gathered together, it is said in texts such as the "Meaningful to See" guidance manual that the limb of dhyana is completely born. In any case, the meaning is the same, that is, relying on signs to accomplish the samadhi of uniting tranquility and insight. When the sign of the hand-seal contemplation reaches its peak, the sign of luminosity increases immeasurably from before, in the central channel, in the black lines as thin as hair, in the center of the subtle bindu, the body of the Buddha appears, as well as the appearances of the three realms of sentient and insentient beings, and the infinite indestructible vajra images of form, sound, smell, taste, and touch, those with various colors, radiating light, being minute, shimmering, trembling, and difficult to destroy, possessing the five qualities, and knowing that those are without inherent existence, only one's own appearance, thereby experiencing the emptiness that possesses all perfections, accomplishing the union of tranquility and insight, is a special path to becoming able to control the winds and mind, by this power, the realization that all appearances are like illusions naturally arises. Here is the direct perception of the power of the divine eye, from this the five kinds of clairvoyance are accomplished, furthermore, the sign of gathering the hand-seal