Tibetan
།འོ་ན་མེ་དང་གྲང་རེག་སྣང་མུན་གཉིས་ཀ་ཡོད་ནས་ཕྲད་དགོས་དེའི་ཚེ་གཅིག་ཤོས་མ་འགག་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འགག་པ་ ཆ་མཉམ། ས་བོན་འགག་པ་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དཔྱད་ན་དུས་མི་མཉམ་ཀྱང་། དེའི་མཚམས་ཟིན་མི་ནུས་ཏེ། ཡང་དག་པར་འགག་ནས་སྐྱེ་བའང་མིན་ཏེ། འགག་ནས་སྐྱེ་ནུས་མེད་དོ། །དེས་ན་དོན་དམ་རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་མེད་ཀྱང་། སྐྱེ་འགག་གི་ཐ་སྙད་གནོད་མེད་དུ་མཐོང་བ་ལ། སྔ་ཕྱི་མིན་པ་ལ་དུས་མཉམ་ཟེར་རམ། དེ་ལྟ་ན་ས་སྨྱུག་ལའང་མཚུངས་པས། དངོས་པོ་མི་འགལ་བ་རྒྱུ་འབྲས་ལྟ་བུ་དུས་མི་མཉམ་པར་རྒྱུན་རིམ་སྐྱེ་རུང་། འགལ་བ་ལ་དངོས་རྒྱུ་ཚང་བའི་སྐབས་སུ་འགལ་བ་གཉིས་ཀ་ཕྲད་མཉམ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་ནས། དངོས་སུ་ཕྲད་དུས་གཉིས་ཀ་འགག་པ་མེ་ཆུ་སྟོབས་མཉམ་ལྟ་བུའམ། སྟོབས་ལྡན་གྱིས་གཅིག་ཤོས་གསོད་པ་ཁས་ལེན་ནམ། ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་དགོས། ཧ་ཧ། ཁ་དོག་ཡིན་ན་དཀར་པོ་ཡིན་པ། མིན་པ། གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་གང་ཡང་ཁས་བླང་མི་རུང་སྟེ། མུ་དང་པོ་འདོད་ན། པདྨ་རཱ་གའི་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་པར་དུང་དཀར་པོ་དཀར་པོ་མིན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཡིན། དེ་གཉིས་མིན་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དུང་གི་ཁ་དོག་ཆོས་ཅན། དཀར་པོ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁ་དོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། འདོད་ན་དམ་བཅའ་ལ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་བསལ་བ་འཇུག་གོ། འོ་ན་མུ་དང་ པོ་ཁས་བླང་ན། པད་རག་དཀར་པོ་ཡིན་པ། གཉིས་པར་དུང་དཀར་པོ་མིན་པར་ཐལ་ནའང་། དུང་དཀར་པོར་ཁས་བླང་དགོས་པ་འདི། ཁ་དོག་ཡིན་ན་ཞེས་སྨྲོས་པས། ཁ་དོག་ཡིན་ཚད་ཀྱི་དོན་བསྡོམ་པའི་ཕྱིར་གོ་ལ། དུང་གི་ཁ་དོག་སྨྲོས་ཚེ་ཁ་དོག་གི་བྱེ་བྲག་དུང་གི་ཁ་དོག་དམིགས་ཀྱིས་འཛིན་པ། རྟག་ཁྱབ་ཚིག་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཁས་ལེན་དངོས་འགལ་དུ་མི་འགྱུར་བར་འདོད་དགོས། ཁ་དོག་ཡིན་ན་མདོག་རུང་ཡིན། ཁ་དོག་ཡིན། གཟུགས་ཡིན། མིག་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡིན་སོགས་ཁས་ལེན། དཀར་པོ་ཡིན་མིན་གང་ཡང་མིན་པའི་ཁ་དོག་ཁས་ལེན་རིགས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་ན། ཁ་དོག་ཡིན་ན་དཀར་པོ་ཡིན་པ་དང་མིན་པ་གང་རུང་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་དངོས་འགལ་གྱི་བར་ན་ཕུང་སུམ་མེད་པས། དེ་གཉིས་གང་རུང་དུ་ཁས་མ་བླང་ན། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པའི་ཁ་དོག་འཇོག་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཁ་དོག་རྫས་སྤྱི་ལ། རང་ལྡོག་ནས་བསམ་ན་ཁ་དོག་མིན། ཁ་དོག་གི་ལྡོག་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ན་ཁ་དོག་ཁ་དོག་མིན། མདོག་རུང་མིན། མི་རྟག་པ་མི
Chinese
那么，火和冷触、光明和黑暗两者都存在并且需要相遇，在那时，其中一个不停止，而另一个随后停止，这是相等的。如果分析种子停止和幼苗生长，时间是不相等的。但是，无法确定它们的界限。因为，不是完全停止后才生长的，停止后无法生长。因此，即使从究竟的智慧来分析是无法忍受的，但看到生和灭的说法没有损害。不是先后发生，这叫做同时吗？如果是这样，也和泥土棍子一样。不矛盾的事物，如因果，即使时间不相等，也可以连续产生。对于矛盾的事物，在具备所有实际因素的情况下，就有了两种矛盾相遇并同时聚集的说法。实际上，相遇时两者都停止，就像火和水力量相等一样，或者承认强者杀死弱者吗？需要仔细分析。哈哈。如果是颜色，那么是白色，不是白色，这是两者。两者都不是，任何一个都不能承认。如果想要第一个方面，那么红莲花的颜色是白色，第二个方面，白色的海螺不是白色，必须承认，这就是两者。就像那两者都不是一样。海螺的颜色，有法，不能承认是白色，因为是颜色。周遍关系承认。如果这样认为，那么对立的承诺会被现量推翻。那么，如果承认第一个方面，红莲花是白色，第二个方面，即使海螺不是白色，也必须承认海螺是白色，因为说了“如果是颜色”。因为总结了所有是颜色的意义。当说海螺的颜色时，特别执着于颜色的差别，海螺的颜色。即使常遍词没有差别，也必须认为承认不会变成实际的矛盾。如果是颜色，那么就是可显色。是颜色。是形。是眼识所认识的。是无常等等，这些都承认。因为想要承认既不是白色也不是非白色的颜色是合理的，如果这样认为，那么颜色必须是白色或非白色。因为这两者之间没有第三者。如果不承认这两者中的任何一个，如果必须安立既不是这两者任何一个的颜色，那是不可能的。对于颜色和事物总体，从自相的角度来思考，就不是颜色。因为是颜色的反面。如果是这样，那么颜色就不是颜色。不是可显色。不是无常。
English
So, fire and cold touch, light and darkness both exist and need to meet, at that time, one does not stop, and the other stops afterwards, which is equal. If analyzing the cessation of a seed and the growth of a sprout, the time is not equal. However, it is impossible to determine their boundaries. Because, it is not that it grows after completely ceasing, it is impossible to grow after ceasing. Therefore, even if it is unbearable to analyze from ultimate wisdom, seeing the statement of arising and ceasing is harmless. Is it called simultaneous if it is not before and after? If so, it is the same with a mud stick. Non-contradictory things, such as cause and effect, can continuously arise even if the time is not equal. For contradictory things, when all actual factors are present, there is a statement of two contradictions meeting and gathering simultaneously. In reality, both stop when they meet, just like fire and water having equal power, or do you admit that the strong kills the weak? It needs to be carefully analyzed. Haha. If it is a color, then it is white, not white, these are both. Neither of the two, none can be admitted. If you want the first aspect, then the color of a red lotus is white, the second aspect, a white conch is not white, it must be admitted, these are both. Just like those are neither. The color of the conch, the subject, cannot be admitted as white, because it is a color. The pervasion is admitted. If you think so, then the opposing commitment will be overturned by direct perception. So, if you admit the first aspect, the red lotus is white, the second aspect, even if the conch is not white, you must admit that the conch is white, because it is said "if it is a color". Because it summarizes all the meanings of being a color. When talking about the color of the conch, especially clinging to the difference of color, the color of the conch. Even if the constant pervasive word has no difference, it must be thought that the admission will not become an actual contradiction. If it is a color, then it is manifestable. It is a color. It is a form. It is what is perceived by eye consciousness. It is impermanent, etc., these are all admitted. Because wanting to admit that a color that is neither white nor non-white is reasonable, if you think so, then a color must be either white or non-white. Because there is no third between these two contradictions. If you do not admit either of these two, if you must establish a color that is neither of these two, that is impossible. For color and the totality of things, thinking from the perspective of its own characteristic, it is not a color. Because it is the opposite of color. If so, then color is not color. It is not manifestable. It is not impermanent.
Tibetan
ན་སོགས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས། དེས་ན་དེ་ལའང་སྔ་ཕྱིའི་ཁས་ལེན་ཚུལ་འགལ་བ་འོང་། དམ་བཅའི་འགྲོ་ཚུལ་འདིས་ཤེས་བྱ་ཡིན་ན་རྟག་མི་རྟག་མུ་བཞི་ཁས་མི་ལེན། མི་ ཡིན་ན། ཕོ་མོ་མ་ནིང་གང་རུང་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་རིགས་འགྲེ་སྟེ། སྤྱི་བརྗོད་ཀྱང་། སྤྱི་རྐྱང་བརྗོད་བྱ་མིན་ལ། བྱེ་བྲག་བརྗོད་ཀྱང་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་མི་སྤོང་བ་སོགས་སྤྱི་རང་འདྲེས་པའི་གོ་ཚུལ་གཏད་སོ་མེད་པར་གར་བབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཡིན། དེ་བཞིན་ཡིན་ལོག་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཤན་ཕྱེ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཞིབ་ཏུ་སྤྲོ་བར་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་གཅིག་གིས་གཞལ་ནས་རིགས་འགྲེ་ཁ་འཕང་བྱའོ། །བསྡུས་ཚན་སྐོར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཁ་དོག་ཡིན་ན་དཀར་པོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁ་དོག་དམར་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འཕེན། འདོད་ན། ཆོས་དུང་དཀར་པོའི་ཁ་དོག་ཆོས་ཅན། དཀར་པོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་དཀར་པོ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དཀར་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིའི་སྐབས་སུ། སྔར་ཁ་དོག་ཡིན་ན་དཀར་པོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་ཁས་བླང་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས། ཆོས་དུང་དཀར་པོའི་ཁ་དོག་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ཚེ་རྟགས་ཁྱབ་ཚད་མས་གྲུབ་ཀྱང་། འདོད་ལན་མི་ཐེབ་སྟེ། དུང་དཀར་པོའི་ཁ་དོག་དཀར་པོ་མིན་པར་བསྙོན་འདིང་དུ་མེད་པས་འཁོར་གསུམ་སོགས་ཏེ། དམ་བཅའ་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ཁས་བླང་དང་པོའི་སྐབས་སུ། ཁ་དོག་ཡིན་པ་ཙམ་ལས་བྱེ་བྲག་གི་དམིགས་མ་བཟུང་། ཕྱི་མའི་སྐབས་སུ་དུང་དཀར་པོའི་ཁ་ དོག་དམིགས་སུ་བཟུང་བས་འདིའི་ཁྱབ་པ་མི་འགལ་ཏེ། སྔར་གྱི་ཁ་དོག་ཡིན་ན་ཞེས་པ་ཁ་དོག་གི་སྤྱིར་སྙེགས། འདིའི་ཁ་དོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དུང་གི་ཁ་དོག་ལ་གོ་བས། བཀོད་ཚོད་ལ་འགལ་ཏེ་ཚིག་མཚུངས་ཀྱང་སོང་ཚོད་ཀྱི་ཁས་ལེན་མི་འགལ་ཏེ། ཁ་དོག་ཡིན་ཞེས་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དོན་དུ་སོང་། ཁ་ཅིག་གིས། དུང་གི་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་རུང་སྟེ། ཁ་དོག་ཡིན་དཀར་པོ་ཡིན་པར་ཁས་མ་བླང་ཡང་། མིན་པར་ཡང་ཁས་མ་བླང་བའི་ཕྱིར། འདིར་དཀར་པོ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་རུང་ཟེར་བ་གྱི་ན་སྟེ། དུང་གི་ཁ་དོག་ཆོས་ཅན། དཀར་པོ་ཡིན་པ་དང་མིན་པ་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཤེས་བྱ་རྟག་མི་རྟག་སོགས་དེའི་རིགས་འགྲེས་ཏེ་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སོང་བཀོད་ཀྱི་ཁས་ལེན་འགྲོ་ལུགས་འདི་དག་སྐྱེས་བུའི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བ་མིན་ཡང་། ཚིག་བརྗོད་པ་རང
Chinese
等等都需要承认。因此，那样也会出现前后承认方式相矛盾的情况。按照这种立宗的方式，如果是所知，就不会承认常、无常四句。如果是人，就不会承认是男、女、非男非女中的任何一种，等等，所有这些都是同类比。即使表达一般，也不是仅表达一般，即使表达个别，也不会否定一般是表达对象，等等，对于这种总和自相混合的理解方式，是毫无依据的随意承认。同样，对于是与非、因与果等等所有这些，都要详细区分，仔细阐述，用一种方式衡量，进行同类比的扩展。归纳部分：以所知为法，如果是有颜色，就不遍是白色，因为有红色。这样提出。如果承认，那么以法螺白色的颜色为法，不遍是白色，因为承认。如果承认，那么它遍是白色，因为是白色。在这种情况下，之前承认如果是有颜色，就不遍是白色，并将其作为理由，如果以法螺白色的颜色为法，即使理由的周遍已经成立，也不会驳倒对方的观点，因为无法否认法螺白色的颜色是白色，所以是三相等等。虽然立宗前后似乎矛盾，但并不矛盾，因为在第一个承认的时候，仅仅是一般地承认有颜色，而没有特别指定。在后面的情况下，特别指定了法螺白色的颜色，因此这个周遍并不矛盾。之前的“如果是有颜色”是指颜色的总类。这里的“因为是有颜色”是指法螺的颜色。表面上似乎矛盾，虽然词语相同，但实际上承认并不矛盾。因为“是有颜色”是指总和个别的含义。有些人说，法螺的颜色可以承认是白色，即使没有承认有颜色就是白色，也没有承认不是白色。这里说可以承认是白色，这是不对的。以法螺的颜色为法，既不承认是白色，也不承认不是白色，这是不合理的。如果承认，那么所知是常还是无常等等，都可以用这种方式类推，这样就什么都不能承认了。因此，这种实际表达的承认方式，即使不是人们主观意愿的安排，但词语本身
English
etc. must be admitted. Therefore, there will also be contradictions in the way of admitting before and after. According to this way of establishing a proposition, if it is knowable, then the four possibilities of permanence and impermanence will not be admitted. If it is a person, then it will not be admitted as any of male, female, or hermaphrodite, etc. All of these are analogies. Even if expressing the general, it is not merely expressing the general, and even if expressing the particular, it does not negate that the general is the object of expression, etc. For this way of understanding that mixes the general and the specific, it is an admission without any basis, just as it comes. Similarly, for all things such as yes and no, cause and effect, etc., there is a need to carefully distinguish and elaborate, and to measure with one method and expand the analogy. Summary section: The subject is knowable. If it is a color, then it is not necessarily white, because there is red. This is how it is proposed. If you accept, then the subject is the color of a white conch shell. It is not necessarily white, because it is accepted. If you accept, then it is necessarily white, because it is white. In this case, previously it was admitted that if it is a color, then it is not necessarily white, and this was used as a reason. If the color of a white conch shell is made the subject, even if the pervasion of the reason is established, the opponent's argument will not be refuted, because it cannot be denied that the color of a white conch shell is white, so it is the three aspects, etc. Although the proposition seems to contradict before and after, it does not contradict, because in the first admission, it was only a general admission of color, without specifying any particular. In the latter case, the color of the white conch shell was specifically designated, so this pervasion does not contradict. The previous "if it is a color" refers to the general category of color. The "because it is a color" here refers to the color of the conch shell. Superficially, it seems contradictory, and although the words are the same, the actual admission does not contradict. Because "it is a color" refers to both the general and the specific meaning. Some say that it is permissible to admit that the color of the conch shell is white, even if it is not admitted that having color is white, it is also not admitted that it is not white. Here, saying that it is permissible to admit that it is white is incorrect. The subject is the color of the conch shell. It is unreasonable to admit neither that it is white nor that it is not white. If you accept, then knowable is permanent or impermanent, etc., can be analogized in this way, so that nothing can be admitted. Therefore, this way of admitting what is actually expressed, even if it is not arranged by people's subjective intentions, but the words themselves