Tibetan
་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཡོད་དེ་སྤྲོས་བྲལ་དུས་ཀུན་ཏུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཅན་མེད་པར་ཐལ། ཞེ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་གཏན་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཅི་སྟེ་ན་བུམ་པ་མེད་པར་བུམ་པའི་སྤྱི་བཞིན་ཡོད་དམ་དཔྱད་མེད་དམ་དཔྱད་དོ། །གཞན་ཡང་གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་ན་ཁས་བླང་དཀའ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་གཟུགས་གཏན་ནས་ཁས་མི་ལེན་པའང་མིན། སྤྱི་དོན་གྱི་གཟུགས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་པ་མིན་སྟེ་འོན་ཀྱང་གནས་ཚུལ་ལ་དཔྱད་ཚེ་ཁས་མི་ལེན། སྣང་ཚུལ་ལ་བུམ་པ་སྤྱི་དོན་མེད་ན་ཁས་ལེན་དུ་དཀའོ། །དེ་བཞིན་དབུ་མས་ཀྱང་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད། མེད་པ་གནས་ཚུལ་དབང་བྱས་གོ་དགོས། སྔགས་ལམ་དུའང་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའང་གནས་ ཚུལ་ལ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་སྦྱར་མི་དགོས་སྣང་ཚུལ་ལ་རང་བཞིན་མ་སྦྱར་ན་ཁས་ལེན་མི་བདེ། སངས་རྒྱས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་ཐལ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་སྟོང་དམྱལ་བ་སོགས་འཕེན། སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གོང་གི་ཐལ་བ་དེ་ལ་འགལ་ཁྱབ་དུ་གོ་བ་ལྟ་བུ་བྱུང་ན་གོ་བ་ལེགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ངོས་ན་དམྱལ་བར་སོང་བ་མེད་དེ། བདེན་སྟོང་གི་དབང་དུ་ནི་དམྱལ་བར་སོང་བ་མི་བདེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཟན་ཟ་ན་སེམས་ཅན་ཟ་བར་སེམས་ཙམ་པ་ལ་ཐལ་བ་འཕེན་ན་ཡང་འགལ་ཁྱབ་ཏུ་སོང་སྟེ། སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟན་ཟ་བ་དངོས་མེད་དེ། སེམས་དེར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སེམས་འདི་ནི་དོན་དུ་ན་ཟན་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་དབང་དུ་ན་ང་དམྱལ་བར་འགྲོ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མ་ཁྱབ། གནས་ཚུལ་ལ་འདོད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་འདོད་དོ། །གནས་སྣང་ལ་རྣམ་ཀུན་མི་མཐུན་པ་སུ་ལའང་ཡོད་པས་ན་མགོ་བསྒྲེའོ། །ཡོད་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་འཕེན། དོན་དམ་ཡོད་པ་མིན་ཟེར་ན། ཡིན་པར་ཐལ་བདེན་པ་གཉིས་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་ཁྱབ། གཅིག་ཤོས་ལ་དོན་དམ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་ན། དངོས་པོ་ཡིན་པར་ཐལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་འོང་སྟེ། གཉིས་ཀ་ཁྱབ་པའི་འཛིན་མཚམས་ལ་གཏུག་དགོས་ཀྱི། དོན་དུ་གཅིག་ནི་བརྡ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཞག གཅིག་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པར་བཞག་པའོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་ཐལ། མེད་པ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་ན། དེ་གཉིས་འགལ་བ་ཡིན་པར་ཐལ་ཟེར་ན་དེས
Chinese
是平等的。然而，在名言中，法性是存在的，因为无戏论是恒常的。因此，没有法相是荒谬的。如果有人问为什么，那是因为法相瓶子从未真正产生过。如果法性是某种东西，那么在没有瓶子的情况下，瓶子的共相存在吗？是需要考察还是不需要考察？此外，如果不区分实相和显相，就难以承认。即使是唯识宗，也并非完全不承认色。他们并非不承认总相的色，然而，当考察实相时，他们不承认。在显相上，如果没有瓶子的总相，就难以承认。同样，中观宗也通过后得智来区分承认和不承认。必须理解，不存在是基于实相的。在密宗道中，众生是佛，如果考察实相，则不需要附加自性；如果在显相上不附加自性，则难以承认。如果说佛陀会生于地狱，那是因为什么？因为众生是佛。以胜义谛的空性来投生地狱等。因为众生的自性是佛。如果将上述推论理解为具有周遍关系，那么理解就很好，因为在佛的层面上，没有堕入地狱的情况，而在胜义谛的层面上，堕入地狱是不真实的。如果吃食物，那么对唯识宗来说，推论说是在吃众生，这也是一种周遍关系，因为是心。吃食物不是真实的，因为那是心的显现。因为这个心实际上不是食物。同样，在佛的层面上，我从未去过地狱。如果说众生不会生于地狱，那是因为什么？如果说是由于是佛，那就不周遍。在实相上是承认的，但在显相上是不承认的。由于任何人在实相和显相上都有各种不一致之处，所以要低下头。如果存在就必然是无常，那么就会推论出胜义谛。如果说胜义谛不存在，那么就会推论出存在，因为二谛 存在，所以是周遍的。另一方面，会推论出胜义谛存在。如果承认，那么会推论出是实有，因为存在。这是可以周遍的，因为两者都需要追溯到周遍的界限。实际上，一个是安立在名言中存在的存在，另一个是安立在事物上的存在。存在和不存在两者都存在是荒谬的。不存在存在是荒谬的。如果承认，那么如果说这两者是矛盾的，那么
English
is equality itself. However, in conventional terms, there is suchness, because the absence of elaboration is always the case. Therefore, it follows that there is no subject of suchness. If asked why, it is because a pot, as a subject of suchness, has never been produced at all. If suchness is something, then does the generality of a pot exist without a pot, or is it not to be examined, or is it to be examined? Furthermore, if one does not distinguish between the way things are and the way they appear, it is difficult to accept. Even Mind-Only proponents do not completely deny form. They do not deny the form of generalities either, but they do not accept it when examining the way things are. In terms of appearance, it is difficult to accept if there is no generality of a pot. Similarly, Madhyamikas also distinguish acceptance and non-acceptance through subsequent cognition. It must be understood that non-existence is based on the way things are. In the Mantrayana path, even the fact that sentient beings are Buddhas, if examined in terms of the way things are, does not require the addition of inherent existence; if inherent existence is not added in terms of appearance, it is difficult to accept. If it follows that a Buddha is born in hell, why is that? Because sentient beings are Buddhas. One casts emptiness of truth, hell, and so on. Because the nature of sentient beings is Buddha. If the above inference is understood as having pervasion, then the understanding is good, because on the level of being a Buddha, there is no going to hell, and in terms of emptiness of truth, going to hell is not true. If one eats food, and the Mind-Only proponent is inferred to be eating sentient beings, it also becomes a pervasion, because it is mind. Eating food is unreal, because it appears as mind. Because this mind is not actually food. Similarly, in terms of being a Buddha, I have never gone to hell. If it follows that sentient beings are not born in hell, why is that? If it is said because they are Buddhas, it is not pervasive. It is accepted in terms of the way things are, but not accepted in terms of the way things appear. Since everyone has various inconsistencies between the way things are and the way things appear, one must bow one's head. If existence is pervaded by impermanence, then one infers ultimate truth. If one says that ultimate truth does not exist, then it follows that it exists, because the two truths exist, so it is pervasive. On the other hand, it follows that ultimate truth exists. If one accepts that, then it follows that it is a thing, because it exists. This can be pervasive, because both need to be traced back to the boundary of pervasion. In reality, one is established as existing in conventional terms, and the other is established as existing in things. It follows that both existence and non-existence exist. It follows that non-existence exists. If one accepts that, then if one says that these two are contradictory, then that
Tibetan
་འགྲེའོ། །དགེའོ།། །། བསྡུས་ཚན་རྩོད་རིགས་སྨྲ་བའི་སྒོ་འབྱེད།
Chinese
འགྲེའོ། 善哉！ 摄类辩论理路开显之门。
English
འགྲེའོ། Auspicious! A Compendium of Reasoning: Opening the Door to the Art of Debate.