Tibetan
།དང་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཇིག་རྟེན་མ་ཆགས་གོང་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ། རླུང་བྱུང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཆགས་ནས་དེ་དུས་སྤྲིན་སོགས་ཡོད་པའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་སོགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཞིག་ནས་ནམ་མཁའ་འབའ་ཞིག་གི་ངང་དུ་གྱུར་ཚེ་སྤྲིན་དང་བྲལ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཡོད་པ་ལྟར་ཡེ་ཐོག་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་མ་བྱུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་མ་ཆགས་གོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ་གཞིའི་འོད་གསལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་ ཆགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟར་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་འོད་གསལ་ལོ། །འཇིག་རྟེན་ཞིག་པའི་རྗེས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ནི། སེམས་ཟད་ནས་འབྲས་བུའི་འོད་གསལ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་སེམས་ཟད་ནས་གྲོལ་ཏེ། ཡང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱང་ཕྱིས་སླར་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་སླར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་ཟིན་འགག་ཟིན་སླར་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། སྔར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་སླར་སྐྱེ་བའོ། །གྲོལ་ཟིན་རྣམས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་གཏན་ལོག་ནས་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་ན། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པ་རྫོགས་ཆེན་རྒྱུད་སྡེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གདོད་མའི་མགོན་པོ་གཅིག་ཡིན་ནམ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རེ་རེ་ཆགས་པའི་ཐོག་མ་དང་དུས་མཉམ་རེ་རེ་ཡོད་ཟེར་ན། རེ་རེ་ཡོད་ཀྱང་སྔར་གྱི་གདོད་མའི་མགོན་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དུས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ཡིན་ཡང་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་སངས་རྒྱས་ནས་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་། སྔོན་གྱི་ཐུགས་རྗེ་སོགས། སངས་རྒྱས་གཅིག་མིན་མང་པོའང་མིན། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བྱུང་ན་འགྲོ་བ་འབྱུང་གི། མ་བྱུང་ན་གྲོལ་བའང་མེད་པས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ དུ་མི་བྱ་སྟེ། གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་ཐེབ་རེ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན། གདོད་མགོན་དུ་མའམ་གཅིག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཅིག་ཡིན་ཏེ་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་ཤར་ཙམ་ནས་ང་བདག་ཏུ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་ནི་དུ་མ་སྟེ་ང་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་རྒྱུད་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡིན་རུང་ངོ་ཟེར་ན། གཅིག་པུ་ཞིག་ལས་མི་འཁྲུལ་བའི་ངེས་པ་མེད་དེ། དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལས་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གཡོས་པས་དབྱངས་ཀྱི་གར་ཁྱབ་སེ
Chinese
起初，在虚空界中世界尚未形成之前，只有虚空。风产生后，世界形成，那时有云等的时候，虚空被云等遮蔽，但世界毁灭后，虚空变成纯粹的虚空状态时，虽然没有云，但虚空仍然存在一样，在原始光明状态中，没有出现迷惑的众生，就像世界未形成之前的虚空一样，是基的光明。世界 形成的时候，就像天空一样，是带有突发污垢的光明。世界毁灭后的天空一样，是心耗尽后的果光明。那么，众生在原始界中耗尽心而解脱后，又像世界形成一样，即使获得果，后来又再次迷惑吗？不是的。不是之前的世界再次出现，已经出生和停止的不会再次出生，而是之前没有的众生再次出生。已经解脱的众生，心的流动完全停止，变成智慧后，果成熟不会倒退为因，如大圆满续部中所说。那么，原始怙主是一个吗？据说每个众生的界形成之初和同时各有一个。即使各有一个，也不是之前的原始怙主，是那个时候的。无论那是谁，都是原始怙主，是未曾迷惑的佛，在法身界中成佛后没有差别，但之前的慈悲等。佛不是一个也不是很多。就像这样。总之，如果突然产生迷惑，就会产生轮回。如果没有产生，也不会有解脱，所以不要用佛和众生的名称 来称呼，因为基不是佛也不是众生。因为这样说。就像每次迷惑都会产生众多众生一样，原始怙主是众多还是一个呢？是一个，因为从基中仅仅显现基现时，没有迷惑为我执，所以没有用不同的相续来区分。众生是众多，因为执着于我执，所以会变成多个相续。即使那样，即使只有一个众生也可以吗？不能确定不会从一个众生迷惑，因为从界的状态中，摇动的作用之风摇动，所以音声的舞遍布
English
Initially, before the world was formed in the realm of space, there was only space. After the wind arose and the world was formed, when there were clouds etc., the sky was obscured by clouds etc., but when the world was destroyed and the sky became a pure state of space, even though there were no clouds, the sky remained, just as in the primordial clear light state, no deluded beings appeared, like the sky before the world was formed, it is the clear light of the ground. The world When it is formed, like the sky, it is the clear light with sudden impurities. Like the sky after the world is destroyed, it is like the clear light of the fruit after the mind is exhausted. So, after sentient beings exhaust their minds and are liberated in the primordial realm, do they again become deluded after attaining the fruit, just as the world is formed again? No. It is not that the previous world appears again, what has been born and ceased will not be born again, but sentient beings that did not exist before are born again. Those who have been liberated, the flow of mind has completely stopped and become wisdom, the ripening of the fruit does not revert to the cause, as stated in the Dzogchen tantras. So, is the primordial protector one? It is said that there is one for each sentient being's realm at the beginning of its formation and at the same time. Even if there is one for each, it is not the previous primordial protector, it is of that time. Whoever that is, is the primordial protector, is the Buddha who has never been deluded, and although there is no difference after becoming a Buddha in the realm of Dharmakaya, the previous compassion etc. The Buddha is neither one nor many. Like that. In short, if delusion arises suddenly, samsara will arise. If it does not arise, there will be no liberation, so do not use the terms Buddha and sentient being to refer to it, because the ground is neither Buddha nor sentient being. Because it is said so. Just as each delusion produces many sentient beings, is the primordial protector many or one? It is one, because from the ground, only when the ground appearance arises, there is no delusion of self-grasping, so there is no distinction made by different continuums. Sentient beings are many, because they grasp at self-grasping, so they will become many continuums. Even so, is it okay even if there is only one sentient being? It is not certain that there will be no delusion from one sentient being, because from the state of the realm, the wind of movement stirs, so the dance of sound pervades.
Tibetan
མས་ཅན་ཚད་མེད་པ་འཁྲུལ་རུང་སྟེ། ཆུ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཆུ་བུར་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གདོད་མགོན་དུ་མའང་སྲིད་དམ་སྙམ་ན། སྲིད་ཀྱང་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ལ། འོན་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། ང་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་བ་དེ་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དུ་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆུ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ཀྱང་ཆུ་བུར་འབྱུང་བ་དེ་ཆུའི་རང་བཞིན་ལས་གཡོ་མ་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཧ་ཧ། འོ་ན་སྔར་གྱི་གདོད་མའི་མགོན་པོ་སོགས་དུ་མར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱོན་མེད་དེ། སྔར་གྱི་སངས་རྒྱས། ད་ལྟ། མ་འོངས་པའི་དེ་བཞིན་ནོ། །གདོད་མགོན་ལ་གཞི་སྣང་གང་ཤར་ཡང་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པའི་སྐུ་ལ་ཁྱད་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་སྤྱིའི་གདོད་མགོན་དེའི་ཐོག་མ་ གང་ཞེ་ན། བློས་མི་ཟིན་པའི་ཐོག་མ་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ནམ་མཁའི་ཐོག་མ་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཅན་སྤྱིའི་ཐོག་མའི་མཐའ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཚད་ནམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐྱོན་གང་ཡང་མི་འཇུག་གོ། འཇིག་རྟེན་འདི་ཆགས་ནས་བཟུང་སྟེ་དཔྱད་ན་ཀུན་ལས་སྔ་བར་སངས་རྒྱས་པ་སྲིད་ལ། ཀུན་གྱི་ཕྱིས་སངས་རྒྱས་སྲིད་པ་བཞིན། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་གདོད་མགོན་སྲིད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སྲིད་པ་ལ་མི་སྲིད་པར་སུས་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། དེ་གཉིས་སྔ་ཕྱིའང་སུས་གཞག་མི་ནུས། གདོད་མགོན་མེད་ན་སེམས་ཅན་སྔ། སངས་རྒྱས་ཕྱི་དགོས་ཏེ། འཁྲུལ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལས་མ་འཁྲུལ་བའི་སེམས་ཅན་མི་སྲིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་དུས་མཁའ་ལས་རླུང་གཡོས་ནས་རླུང་གཅིག་པུས་མཐུས་སྣོད་རྣམས་ཆགས་ནུས་ཀྱི། ས་སོགས་སྔོན་སོང་གི་རིགས་འདྲའི་རྡུལ་རྒྱུར་མི་དགོས་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས། དགོས་པ་གཅེར་བུ་པའི་ལུགས་ཡིན། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་ཚེ་ཀུན་གཞི་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་ལས་རླུང་གཡོས་པ་གཅིག་པུས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དབང་བསྐྲུན་ནུས་ཀྱི་དབང་སོགས་བེམས་པོ་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་མི་དགོས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་མཐུས་ས་སོགས་ འབྱུང་གི། ས་སོགས་ཀྱི་མཐུས་སེམས་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་པའང་སེམས་ཅན་གྱི་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་མཐུས་སེམས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བའི་རྩ་བ་སྲོག་གི་རླུང་གཡོས་པས་སེམས་སུ་ཤར་བ་ཡིན་པས། སྲོག
Chinese
有情眾生無量無邊，容易迷惑，就像風吹動的水泡一樣。那麼，會有很多本初怙主嗎？即使有，有什麼過失呢？然而，不會有。因為沒有執著我為自我的那個，不會因為不同的傳承而分成多個。就像風吹動水泡，水泡的產生也無法脫離水的本性一樣。哈哈。那麼，以前的本初怙主等會變成多個嗎？名言上沒有過失。就像以前的佛、現在、未來的佛一樣。無論本初怙主顯現什麼樣的基相，都是解脫的，就像以前的佛一樣。與法界無二無別的法身沒有差別。如果是這樣，那麼總體的本初怙主的最初是什麼呢？不承認心識無法理解的最初，就像虛空的最初一樣。所有有情眾生的最初的終結也是如此。應當承認，方位和時間的界限永遠不存在。這樣不會有任何過失。如果從這個世界形成開始研究，有可能比一切都早成佛，就像有可能比一切都晚成佛一樣。有情迷惑和不迷惑的本初怙主存在是法性，迷惑不迷惑、佛、有情兩種存在，是誰也無法證明不存在的。這兩者的先後，誰也無法確定。如果沒有本初怙主，有情就必須先存在，佛必須後存在，因為不可能從迷惑中成佛，而不存在不迷惑的有情。世界形成時，從虛空中生起風，僅僅憑藉風的力量就能形成器物，不需要像地等先前存在的同類微塵作為原因，這是佛的觀點。需要的是裸體外道（耆那教）的觀點。有情迷惑時，僅僅從普賢王如來光明本性中生起的業風，就能創造有情的界和能力，不需要像能力等物質同類的先前存在的原因，因為憑藉心的力量，地等產生，不是憑藉地等的力量產生心。世界的形成也是憑藉有情執著我為自我的力量，通過心念而成就的。因此說：世界萬象由業生。所以，產生器情世界萬象的根本，是生命之風的生起，顯現為心，所以是生命。
English
Sentient beings are immeasurable and easily deluded, like bubbles moved by the wind. So, could there be many primordial protectors? Even if there were, what fault would there be? However, there will not be. Because that which does not grasp me as self will not be divided into many by different lineages. Just as the bubbles that arise when the wind blows the water cannot move away from the nature of water. Haha. Then, will the former primordial protectors, etc., become many? There is no fault in terms of terminology. Like the Buddhas of the past, present, and future. Whatever ground appearance arises for the primordial protector is liberation, just like the Buddhas of the past. There is no difference in the Dharmakaya, which is inseparable from the Dharmadhatu. If that is the case, then what is the beginning of the general primordial protector? We do not accept a beginning that cannot be grasped by the mind, just like the beginning of space. The end of the beginning of all sentient beings is also the same. It should be acknowledged that there is never a limit to direction and time. There is no fault in that. If we examine it from the time this world was formed, it is possible that one could become a Buddha earlier than all others, just as it is possible to become a Buddha later than all others. The existence of the primordial protector of sentient beings who are deluded and not deluded is the nature of reality. No one can prove that the two, deluded and not deluded, Buddhas and sentient beings, do not exist. No one can determine the order of these two. If there is no primordial protector, sentient beings must exist first, and the Buddha must exist later, because it is impossible to become a Buddha from delusion without the existence of sentient beings who are not deluded. When the world was formed, wind arose from space, and the vessels could be formed by the power of wind alone. It is the view of the Buddhas that there is no need for dust of similar kinds, such as earth, to be the cause. It is the view of the naked ascetics (Jainas) that it is needed. When sentient beings are deluded, the realm and power of sentient beings can be created by the force of karma wind arising from the luminous nature of the ground of all, and there is no need for pre-existing causes of similar kinds of matter such as power, because earth and so on arise from the power of mind, and mind does not arise from the power of earth and so on. The formation of the world is also accomplished by the power of sentient beings grasping me as self, through mental activity. Therefore, it is said: The manifold world arises from karma. Therefore, the root of the arising of the manifold world of vessel and content is the arising of the life-force wind, which appears as mind, so it is life.