Tibetan
རིགས་ཀྱི་རྟག་མིན་ཞེས་པས་སྒྲ་སྦྱར་བ་དོན་མེད། དེས་ན་རྟག་མིན་རང་མིན་ལྡོག་ཆོས་བུམ་སྤྱི་ལྟར། དགེ་ལྡན་པ་གང་ཟག་ཡིན། གང་ཟག་དགེ་ལྡན་པ་མིན་སོགས། བྱེ་བྲག་སྤྱི་ཡིན། སྤྱི་བྱེ་བྲག་མིན་པར་ཁས་ལེན། ཤེས་བྱའི་བྱེ་བྲག་བུམ་པ་ཡིན། བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་བྱ་མིན་ཟེར་ན། གསེར་བུམ་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱ་མིན་པར་ཐལ། བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྗོད། ཡིན་ཟེར་ན། ཤེས་བྱའི་སྤྱི་བུམ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྗོད། དེ་ཡང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བུམ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་འཇོག་ཚུལ་བརྗོད་ནས་ཚིག་འདི་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་དེ་ཤེས་བྱ་ཡིན་མིན་བརྗོད་ན་དེ་ལྟར་ཏེ། འདིར་ཚིག་མ་ཕྱེ་བར་སྤམ་པོའི་ངག་སྟེ། དེང་སང་གི་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་འདི་འདྲ་ལས་ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་ཆོད་རྒྱུ་མེད་ཚུལ་བཤད་སོགས་དཔྱད། མེ་བྱ་ཟླ་བཅུ་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་དྲན་དགེ། །།ཡང་བུམ་པ་ཤེས་བྱའི་བྱེ་བྲག་ཡིན། ཤེས་བྱ་བུམ་པའི་བྱེ་བྲག་མིན་སོགས་གང་འགྲིགས་དང་། ཕ་རོལ་ཁས་ལེན་དང་བསྟུན་ཏེ་བརྗོད་འདོད་གཙོ་བོ་མི་བྱེད་པར། སྒྲ་རྐྱང་ཙམ་གཙོ་བོར་བྱེད་ན་རང་ལུགས་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་ཚུལ་དཔྱད། དགེ། ཁྱི་རྒན་རྒྱ་བོའི་རྒྱུད་ན་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཡོད་གསུངས་པ་རྒྱལ་བ་དང་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་རེད། དེ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱི་རྒན་རྒྱ་བོའི་རྒྱུད་ན་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འདྲ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་འགོག་ནུས་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་ཙམ་བྱམས་པས་དགོངས་རིགས་ལ། ལས་སླ་མོ་དེ་འདྲ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་གང་སུས་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ། ཚད་མས་བསལ་ཕྱིར་དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་སུས་འཇོག མངོན་སུམ་ཚད་མས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་སྨྲ་བ་དེ་མཁས་པར་རློམ་ཡང་གཤེགས་སྙིང་ཡོད་གསུངས་ཚུལ་རྩ་བ་ནས་མ་གོ་བའི་བླུན་པོ་ཡིན། དེ་འདྲའི་གཞུང་དེས་སུ་གཅིག་དྲངས་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་ཚད་མས་བསལ་ཕྱིར། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལུང་གིས་དྲང་ དོན་དུ་སྒྲུབ་ཅི་དགོས། རིགས་པས་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱི་རྒྱ་མཁྱེན་ལྡན་དུ་ཐལ་བ་འཕེན་པ་འདིས་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་རྒྱུད་བླ་ལ་གོ་བ་དེ་འདྲ་ཞིག་བླངས་བའི་རྟགས་རེད། དེ་ཡིན་ན་དེ་འདྲའི་གཞུང་མངོན་སུམ་ལ་བསྙོན་འདིང་བ་ཙམ་ལ་སུས་ཡིད་ཆེས། ཆོས་ཅན། རྒྱ་བོའི་རྒྱུད་ན་ཆོས་ཉིད་གཤེགས་སྙིང་བྲི་གང་བྲལ་བ
Chinese
以“种姓非常”来附加声音没有意义。因此，如瓶总相一样，非常、非自性是相违品。格鲁派是补特伽罗，补特伽罗不是格鲁派等等。差别是总相，承认总相不是差别。所知法的差别是瓶子。如果说瓶子的差别不是所知法，那么金瓶，有法，成为不是所知法，因为是瓶子的差别。说。如果说“是”，那么所知法的总相成为瓶子，因为瓶子的差别是所知法。说。这也是因为在说想要表达的瓶子和所知法的总相和差别的安立方式之后，才说这句话的场合。否则， 如果把瓶子的差别作为有法，然后说它是不是所知法，那样也可以。但这里是不区分词句的夸大之语。现在所有的争论都是这样，说没有办法断定词句的繁琐等等，请思考。火鸡年十月十八日记。 还有，瓶子是所知法的差别，所知法不是瓶子的差别等等，哪个合适呢？如果不顺应对方的承认，不把想要表达的重点放在首位，只把声音本身作为重点，那么自己宗派的承认什么也无法成立，请思考。好。说老狗的血脉中有具足十力智慧的是胜者和补处弥勒。并非如此，因为在老狗的血脉中没有发现那样的智慧。如果仅仅这样就能遮破，那么弥勒应该想到这一点。如果有那么容易的事情，那么谁也不应该去成立它，因为已被量否定，所以谁会去安立它的成立方式呢？因为已被现量否定。因此，说那样话的人，即使自诩为智者，也是根本不理解说有如来藏的愚者。那样的论典谁也无法引导，因为已被自己的量否定。就像说“你是佛”一样。因此，对于已被理否定， 用教证引导有什么必要呢？因为已被理否定。把狗和汉族混为一谈，说汉族有智慧，这是获得了补处血脉高贵的理解的标志。如果是那样，谁会相信仅仅是否定现量的那种论典呢？有法，汉族的血脉中，法性如来藏是离有离无的。
English
It is meaningless to add sound by saying "the lineage is impermanent." Therefore, like the general characteristic of a vase, impermanence and non-self are contradictory qualities. A Gelugpa is a person, a person is not a Gelugpa, and so on. A particular is a general characteristic, and it is acknowledged that a general characteristic is not a particular. A particular of knowable things is a vase. If you say that the particular of a vase is not a knowable thing, then a golden vase, the subject of debate, becomes not a knowable thing, because it is a particular of a vase. It is said. If you say "it is," then the general characteristic of knowable things becomes a vase, because the particular of a vase is a knowable thing. It is said. This is also because it is the occasion for saying this phrase after expressing the way of establishing the general and particular characteristics of the vase and knowable things that one wants to express. Otherwise, If you take the particular of a vase as the subject of debate and then say whether it is a knowable thing or not, that is also possible. But here it is an exaggerated statement without distinguishing the words. All the arguments nowadays are like this, saying that there is no way to determine the verbosity of words, etc., please consider. Written on the eighteenth day of the tenth month of the Fire Bird year. Also, a vase is a particular of knowable things, and a knowable thing is not a particular of a vase, etc., which is appropriate? If you do not follow the opponent's acknowledgment and do not prioritize what you want to express, but only prioritize the sound itself, then no acknowledgment of your own system can be established, please consider. Good. It is said that the Victor and the Regent Maitreya have the wisdom of the ten powers in the lineage of an old Chinese dog. That is not the case, because such wisdom of knowledge is not found in the lineage of an old Chinese dog. If it is possible to refute it just by saying that, then Maitreya should think about it. If there is such an easy thing, then no one should establish it, because it has been negated by valid cognition, so who would establish its way of establishment? Because it has been negated by direct valid cognition. Therefore, the person who speaks like that, even if he boasts of being a wise man, is a fool who does not understand at all what it means to say that there is the Tathagatagarbha. No one can be guided by such a treatise, because it has been negated by one's own valid cognition. It is like saying "you are a Buddha." Therefore, what is the need to establish it with scripture, when it has been negated by reason? Because it has been negated by reason. Throwing the assertion that a dog and a Chinese person are knowledgeable is a sign that one has gained such an understanding of the nobility of the Regent's lineage. If that is the case, who would believe in such a treatise that only denies direct perception? The subject of debate, in the lineage of the Chinese, the nature of reality, the Tathagatagarbha, is free from existence and non-existence.
Tibetan
ར་ཡོད་ཀྱང་། དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཡིན་པས་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུང་སྟེ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་གསུངས་པ་དོན་ཡོད་ཀྱི། མངོན་གྱུར་དུ་བཞེད་ན་དཔེ་དགུས་ཚུལ་དུ་མི་སྟོན་ཏེ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་བཞིན། མངོན་དུ་མ་གྱུར་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་སྟོབས་བཅུ་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབུལ་མོའི་ཁྱིམ་འོག་གཏེར་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡིན་ཏེ། ཁྱིམ་འོག་ན་གཏེར་ཡོད་ཀྱང་མ་ཤེས་པའི་དབུལ་མོ་ཆོས་ཅན། ཕྱུག་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱིམ་འོག་ན་གཏེར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །བུམ་པ་མིན་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་རྣམ་གཅོད་ཀྱིས། བུམ་པ་མིན་ཚད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཀུན་སྟོན། བུམ་པ་མིན་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་ན། དངོས་པོ་མི་གཅོད་པས་བུམ་པ་མིན་པའི་བེམས་ཤེས་ལྡན་མིན་གསུམ་བཟུང་། བུམ་པ་མིན་པའི་བེམས་པོ་ཞེས་པ་བརྗོད་ན། བུམ་པ་མིན་པའི་བེམས་པོ་འབའ་ཞིག་བཟུང་། བུམ་པ་མིན་པའི་ཀ་བ་ཞེས་བརྗོད་མི་དགོས་ཏེ། དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོགས་པ་ཟ་བ་ཡོད་ན་བརྗོད་དེ། གཙོ་བོ་མིན་པའི་སྒྲ་ཞེས་བརྗོད་པ་སོགས་ལྟ་བུའོ། །ཀ་བུམ་གཉིས་ལས་བུམ་པ་མིན་པ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཀ་བ་ཁོ་ན་གོ། དེ་ལྟར་ཚིག་གི་རྣམ་བཅད་ཀྱི་དོན་སྟོན་ལུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །བུམ་པ་ཡིན་པ་བུམ་པ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ། བུམ་པ་ཡིན་པའི་བེམས་པོ་སོགས་བརྗོད་རིགས། བུམ་པ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་སོགས་སོ། །སྤྱིར་སྒྲ་ཡི་ལྡོག་པའམ་རྣམ་བཅད་ནས། བུམ་པ་བུམ་སྤྱི་མིན་པ་དང་། བུམ་སྤྱི་མིན་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་དབང་ཆེ་བར་མ་བྱས་ཏེ། སྒྲ་དོན་གྱི་འཇུག་པ་དབང་ཆེ་བར་བྱས་པའི་བུམ་མིན་བུམ་སྤྱི་ཡིན་པ་དོན་སོ་སོ་བ་བསྲེས་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཁས་ལེན་སོང་བ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་སྒྲ་དོན་ལ་གོ་ན། བུམ་སྤྱི་བུམ་སྤྱི་ཡིན། དེ་མིན་བུམ་སྤྱི་མིན། གཉིས་ཀ་དོན་ལ་གོ་ན། བུམ་སྤྱི་བུམ་སྤྱི་མིན། དེ་མིན་བུམ་སྤྱི་མིན་པས་འདི་ལེགས་སོ། །སྤྱིར་རང་མཚན་ལ་གོ། དེ་མིན་སྒྲ་དོན་ལ་གོ་ན། བུམ་སྤྱི་བུམ་སྤྱི་ཡིན། བུམ་སྤྱི་མིན་པ་བུམ་སྤྱི་མིན་སོགས་དཔྱད། བུམ་པ་ཞེས་པ་མིང་ཡིན་ལ། བུམ་པའི་སྤྱི་སོགས་མིང་གཉིས་སྦྱར་ན་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བས་གོ་རྒྱུ་གཅིག་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་གི་གཞན་སེལ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བསམ་ན་མི་དེ་སྐྱེས་པ་སོགས་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ནས་མིན་ཡང་། མི་དེ་གང་ལ་འཇུག་པའི་དོན་གྱི་ཆ་ནས་བསམ་ན་བྱེ་བྲག་གང་ཡང་མིན་པའི་ མི་མེད་དེ། མིའི་མཚན་གཞི་བཞག་ན་མིའི་བྱེ་བྲག་ཅིག
Chinese
虽然存在，但因为被自身相续的法性所遮蔽，所以不会显现，这样说，说遮蔽的垢染是有意义的。如果认为显现，就不会用九喻来表示，如同远离垢染的菩提一样。仅仅因为没有显现，它也不会变成具有十力，如同贫女家下的宝藏一样。这是因为，虽然家下有宝藏，但不知晓的贫女，应是富有的。因为家下有宝藏的缘故。如是。用“非瓶”这个词的遣余，显示所有非瓶的所知。如果说“非瓶的事物”，因为不遮事物，所以涵盖非瓶的有色、识、非相应行三种。如果说“非瓶的有色”，就只涵盖非瓶的有色。没有必要说“非瓶的柱子”， 因为意义已经成立的缘故。如果有疑惑，就说，比如“非主要的声”等等。如果从柱子和瓶子两者中说“非瓶”，就只理解为柱子。像这样，词的遣余的意义显示方式会变成多种多样。可以说“是瓶”、“是瓶的事物”、“是瓶的有色”等等。不可能有“是瓶的识”等等。一般来说，从声音的遮返或遣余来说，不要过分强调“瓶子不是瓶总”和“不是瓶总”的声音意义。而是要强调声音意义的用法，将“非瓶是瓶总”这些不同的意义混淆。如果那样承认，如果两者都理解为声音意义，瓶总就是瓶总，否则就不是瓶总。如果两者都理解为意义，瓶总就不是瓶总，否则就不是瓶总，所以这样好。一般来说，理解为自相。否则如果理解为声音意义，瓶总就是瓶总，不是瓶总就不是瓶总等等，要进行分析。瓶子是名称，如果将瓶子的总相等等两个名称结合起来，就会变成词，因为不是一个意思的缘故。如果仅仅从名称的排除异体方面来考虑，那个人不是男人等等，虽然不是每一个差别，但如果从那个人所指代的意义方面来考虑，就没有不是任何差别的 人，如果设立人的定义，那就是人的一种差别。
English
Although it exists, it is obscured by the nature of its own continuum, so it does not manifest. Saying this, saying that the obscuring defilement is meaningful. If it is thought to be manifest, it will not be shown in the manner of the nine similes, like enlightenment that is free from defilement. Just because it has not manifested, it will not become endowed with the ten powers, like a treasure under the house of a poor woman. This is because, although there is treasure under the house, the poor woman who does not know it should be rich, because there is treasure under the house. Thus. By the exclusion of the word "non-pot," all knowables that are non-pots are shown. If one says "a thing that is non-pot," because it does not exclude things, it includes the three: non-pot form, consciousness, and non-associated formations. If one says "non-pot form," it only includes non-pot form. There is no need to say "non-pot pillar," because the meaning is already established. If there is doubt, one should say, for example, "non-primary sound," and so on. If one says "non-pot" from the two, pillar and pot, only pillar is understood. In this way, the way of showing the meaning of the exclusion of words will become diverse. One can say "is a pot," "a thing that is a pot," "form that is a pot," and so on. It is impossible to have "consciousness that is a pot," and so on. In general, from the reversal or exclusion of sound, do not overemphasize the sound meanings of "pot is not pot-general" and "not pot-general." Rather, emphasize the usage of sound meanings, mixing the different meanings of "non-pot is pot-general." If one acknowledges that, if both are understood as sound meanings, pot-general is pot-general, otherwise it is not pot-general. If both are understood as meanings, pot-general is not pot-general, otherwise it is not pot-general, so this is good. In general, understand it as self-character. Otherwise, if one understands it as sound meaning, pot-general is pot-general, non-pot-general is non-pot-general, and so on, analyze it. "Pot" is a name, and if one combines the two names, pot-general, and so on, it will become a word, because it is not the same meaning. If one considers it only from the aspect of excluding others by name, that person is not a man, and so on, although it is not every difference, but if one considers it from the aspect of the meaning to which that person refers, there is no person who is not any difference. If one establishes the definition of a person, that is a difference of a person.