Tibetan
་འཇོག་གོ། མི་ཙམ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །མཚན་གཞི་མ་བཟུང་བར་མཚོན་བྱ་མིང་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། མཚན་གཞི་བཟུང་ན་སྐྱེས་པ་དེ་མི་ཡིན་སོགས་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ནས་མི་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། དེ་གཉིས་མི་འགལ་ལོ། །གོ་ཚུལ་གཉིས་ཡོད་པ་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བའི་མིང་བརྗོད་པའི་སྐབས་དང་། སྦྱར་བའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་གོ་ཚུལ་ཏེ། མི་ཞེས་དང་། སྐྱེས་པ་མི་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །མི་མ་སྨོས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་མི་ཡིན་པར་དོན་གྱིས་གོ་ཞིང་། མི་ཡིན་ན་སྐྱེས་པ་ཡིན་པར་མི་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཡིན་ན་རྟག་དངོས་སམ། དངོས་དངོས་མེད་རེ་རེ་མིན་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས་དགོས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཙམ་ལྡོག་སྟེ། རྟག་པར་ཡང་ཁས་མི་ལེན། མི་རྟག་པར་ཁས་མ་བླང་ན། ཤེས་བྱ་ལ་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མིན་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མིན་པའང་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཏེ། རྟག་མི་རྟག་གང་ཡང་མིན་པར་ཤེས་བྱ་ཡིན་ལ། ཤེས་བྱ་མིན་པ་ཤེས་བྱ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་མིན་པར་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཞེས་པར། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་བློས་ཡུལ་དུ་བྱ་རུང་ཡིན། མཚོན་བྱ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་བློས་ཡུལ་དུ་བྱ་རུང་མིན་པ་མིན་དགོས་པའི། བློས་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་རུང་ བ་བློས་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཞེས་དྲི། བློའི་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་རུང་བར་ཤེས་ཞེ་ན། བློས་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་རུང་བ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་། བློའི་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་རུང་བའི་ཐ་སྙད་ཤེས་ཀྱི། དོན་བྱར་རུང་མིན་པ་བྱར་རུང་དུ་སོང་བ་མིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་དང་གང་ཟག་རྫས་སྤྱི་མ་ཤེས་བྱ་དང་གང་ཟག་གི་མིང་ཡིན་གྱི་དོན་མིན། མིང་གི་ངོས་ནས་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱ་ཡིན། མི་མི་ཡིན་ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་ཀྱང་། དེ་མི་མཚན་ཉིད་པར་ཁས་བླང་བ་མེད་དེ། མི་བཏགས་པར་རམ། མིང་ངམ། རྫས་སྤྱི་མ་མི་མིན་པས་སོ། །སྙམ་དཔྱད།། ༈ །།སེམས་ཅན་གསར་སྐྱེས་མཚན་ལེན་སྐོར། སེམས་ཅན་ཡིན་ན། གསར་སྐྱེ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དེར་མ་ཟད་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་གསར་སྐྱེ་ཡིན་པས་ཁྱབ། གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་སོགས་སྐྱེ་ལྡན་མིན་པ་ནི། གདོད་ནས་མེད་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མིན་ཏེ། སྐྱེ་ན་མི་རྟག་པ་དང་གསར་སྐྱེས་ཡིན་པས་ཁྱབ་པས་སོ། །དེའི་དོན་མིན་ཏེ། སེམས་ཅན་སྔོན་མེད་གསར་སྐྱེའམ། གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་དོན་གྱི་གསར་སྐྱེ་ཡོད་མེད་རྩོད་དོ་སྙམ་ན། སེམས་ཅན་སྐྱེ་ན་སྔོན་མེད་གསར་སྐྱེའམ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ། སྔོན་ཡོད་སྐྱེ་བ་དང་། གློ་བུར་མིན་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་དོ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་དབང་དུ་རྒྱུན་སྔོན་མེད་གསར་སྐྱེ་ལ་བཤད་དོ་བསམ་ན། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་གསར་སྐྱེ་མིན་ པ་མེད་ལ། ཡོད་ན་གདོད་ནས་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ་གཉུག་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུན་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་སྔར་ཡོད་ཅིང་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་པས་རྒྱུན་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་འཁྲུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་མིན་ལ། སྔར་དང་ད་ལྟའི་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྒྱུན་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་བྱའོ། །ཧ་ཧ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྔ་ན་མེད་པ་འབྱུང་བ་ལ། །ཆགས་སོགས་ངེས་མེད་ཐལ་བར་འགྱུར། །གསུངས། ས་སོགས་འབྱུང་བ་སེམས་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པ་རྒྱང་འཕེན་པའི་ལུགས་ལ་འཇུག་གི། གདོད་མའི་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་འཁྲུལ་སེམས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། འོད་གསལ་བའི་སེམས་སྔོན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་སྔོན་སོང་མེད་པ་མིན་ལ། འཁྲུལ་བ་མ་བྱུང་ན་སེམས་ཅན་དུ་འབྱུང་མི་སྲིད་པས། ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ལས་འཁྲུལ་ཏེ་ང་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་དེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཐོག་མ་ཡིན་པས། དེ་ཕན་ཆད་དེ་ཡི་རིགས་འདྲའི་རྒྱུན་ནུས་པ་ཇེ་བརྟས་སུ་སོང་ནས་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ། ཇི་སྲིད་འཁྲུལ་སེམས་ལྡོག་པའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུན་ཡོད་ལ། མཐར་སེམས་ལྡོག་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་བཙན་པ་གཏན་ སྲིད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ནམ་བྱུང་ཞེས་འཁྲུལ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་དང་ཡུན་གྱི་ཐོག་མ་འདི་ཞེས་བཟུང་མི་ནུས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་པ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་དབྱིངས་ལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ཀ་གློ་བུར་བར་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་ལས་གསུངས་སོ། །སྔོན་ནས་གློ་བུར་བ་མིན་ན་ཕྱིས་ཀྱང་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་དེ། ནམ་མཁའ་མེད་ན་སྤྲིན་དང་བཅས་པ། ནམ་མཁའ་ཡོད་ན་སྤྲིན་ཡོད་པས་ཁྱབ་ན། ཕྱིས་ཀྱང་སྤྲིན་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་སྤྲིན་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གློ་བུར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། ནམ་མཁའ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཡོད་པ་ཙམ་ནས་སྤྲིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ན། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལྟར། སྤྲིན་བྱང་དུས་ཀྱི་ཚོད་བཟུང་ནས་ཐོག་མ་འདི་ཞེས་མི་ཟིན་པ་བཞིན་ནོ།
Chinese
放置。就像不放置人一样。没有抓住体性之前，从所诠释的名言的角度来说是这样，如果抓住体性，那么男人是人等，必须从每个差别上是人，但这二者并不相违。有两种理解方式，即没有附加差别的名言的场合，和附加差别的词句的场合的理解方式，就像“人”和“男人人”一样。即使不提人，如果是男人，那么实际上理解为是人。如果是人，那么不理解为是男人。如果是所知，那么必须承认周遍于常有事物或者事物非事物中的每一个，但仅仅是所知则并非如此。也不承认是常有。如果不承认是非常有，那么会变成所知中存在既非常有也不是无常有的情况。如果这样认为，那么没有过失。因为既非常有也不是无常有的也是所知，因为既非常有也不是无常有是所知，就像承认非所知是所知一样。对于说非所知是所知，所知的定义可以用意识来作为对境。如果所诠释不是所知，那么定义的意识对境不是不可能的。不能作为意识对境
English
To place. It's like not placing a person. Before grasping the entity, it is so from the perspective of the expressed name. However, if the entity is grasped, then the male is a person, etc., and it must be a person from each particular aspect. But these two are not contradictory. There are two ways of understanding: the way of understanding when expressing a name without adding a distinction, and the way of understanding when expressing a phrase with a distinction added, just like "person" and "male person." Even if a person is not mentioned, if it is a male, then it is actually understood as a person. If it is a person, then it is not understood as a male. If it is knowable, then it must be admitted that it pervades each of the permanent things or things and non-things. But merely knowable is not so. It is also not admitted to be permanent. If it is not admitted to be impermanent, then it will become that there is something in the knowable that is neither permanent nor impermanent. If you think so, then there is no fault. Because that which is neither permanent nor impermanent is also knowable, because that which is neither permanent nor impermanent is knowable, just like admitting that non-knowable is knowable. Regarding saying that non-knowable is knowable, the definition of knowable can be used as an object of consciousness. If what is expressed is not knowable, then the object of consciousness of the definition is not impossible. Not to be made an object of consciousness
Chinese
如果不是突发的，产生是不可能的。如果认为心的相续是以前没有的新的产生，那么心的相续是指刹那的部分，那样的话，没有不是新产生的。如果有，那就是本来就有的，产生是不合理的，就像本有心和虚空一样。虚空没有相续，因为它不是刹那。如果认为虚空以前有，后来也有，所以有相续，那是对相续的错觉，它不是刹那，而且以前和现在没有差别，哪里有相续呢？就这样说。哈哈。在《释量论》中说：以前没有的产生，贪等不确定会变成过失。说。如果承认地等产生是心的因，那就是进入了顺世外道的宗派。不会认为从本初的光明状态中突然产生错觉的心，因为光明的心是先前就有的，所以心的近取因不是先前没有的。如果没有错觉，就不可能成为众生。因此，从俱生和遍计的无明中产生错觉，执着我为自体，那是众生的开始。从那以后，那种同类的相续力量越来越强大，由于业和烦恼的力量，在三界六道中受生。只要没有生起能遣除错觉的对治法——无我的智慧，相续就一直存在。最终，心转变，在光明的法界中，智慧本身变得强大，永远稳固。错觉是什么时候产生的呢？无法确定错觉众生的时间和期限的开始，就像认为是从无始以来就存在一样。在法界中，佛和众生都是突发的，在经和伟大的论典中这样说过。如果先前不是突发的，后来也不可能转变。如果虚空不存在，就遍布云朵；如果虚空存在，就一定有云朵。那样的话，永远不可能有脱离云朵的虚空，就像那样。因此，云朵是突然在虚空中产生的，而虚空是没有产生的。如果仅仅因为虚空存在，就认为云朵是同时产生的，虚空就不能脱离云朵。即使那样，就像虚空没有开始一样，也无法确定云朵消失的时间，从而抓住这个开始。
English
If it is not sudden, it is impossible to arise. If you think that the continuum of mind is explained as a new arising that did not exist before, then the continuum of mind refers to the part of the moment. In that case, there is nothing that is not newly arising. If there is, then it is originally there, and arising is unreasonable, just like the innate mind and space. Space has no continuum because it is not momentary. If you think that space existed before and still exists later, so there is a continuum, then it is a delusion of continuum, it is not momentary, and there is no difference between before and now, so where is the continuum? That's how it is said. Haha. In Pramāṇavārttika it says: If something that did not exist before arises, then attachment and so on will inevitably become faults. It is said. To admit that the elements such as earth are the cause of mind is to enter the system of the Lokāyata. It does not accept that the deluded mind suddenly arises from the state of primordial luminosity, because the luminous mind existed before, so the immediately preceding cause of the mind is not non-existent. If there is no delusion, it is impossible to become a sentient being. Therefore, delusion arises from the co-emergent and imputed ignorance, and grasping the self as self is the beginning of sentient beings. From then on, the power of that similar continuum becomes stronger and stronger, and due to the power of karma and afflictions, one takes birth in the three realms and six realms. As long as the antidote to reverse delusion, the wisdom of selflessness, has not arisen, the continuum exists. Finally, the mind reverses, and in the realm of luminous dharmadhatu, wisdom itself becomes powerful and permanently stable. When did delusion arise? It is impossible to grasp the beginning of the time and duration of deluded sentient beings, as if thinking that it has existed since beginningless time. In the dharmadhatu, both Buddhas and sentient beings are sudden, as stated in the sutras and great treatises. If it was not sudden before, it is impossible to reverse it later. If space does not exist, it is covered with clouds; if space exists, there must be clouds. In that case, it is never possible to have space without clouds, just like that. Therefore, clouds suddenly arise in space, while space is unborn. If clouds are considered to be co-emergent simply because space exists, then space cannot be separated from clouds. Even so, just as space has no beginning, it is impossible to determine the time when clouds disappear and grasp this beginning.