Tibetan
ན་པ་ལྟར། རིག་པ་དབྱིངས་ཡེ་གཉིས་མེད་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་སྟེ་དེའི་ངང་དུ་ཀུན་སྣང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་ན་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་བེམ་པོ་རྣམས་དང་། ཡུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཤེས་པ་རྣམས་དང་། འདུས་མ་བྱས་སུ་སྣང་བ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུའི་ངང་ན་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་ཆོས་སྐུ་ནི་བེམ་པོའམ་ཤེས་པའམ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མིན་ཏེ། དེ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དངོས་དངོས་མེད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡིད་དཔྱོད་བྲལ་བར་བཞག་པའི་གཤིས་རྒྱ་ཡན་གྱི་ངང་དུ་ངོ་འཕྲོད་ཚེ་གཉུག་མ་ལྷན་སྐྱེས་སམ་རང་རིག་ངོ་འཕྲོད་པ་ཞེས་བྱའོ།’།ཚིག་རྐང་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ངོ་སྤྲོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ལས་རླུང་གི་ལྟ་བ་ངན་པས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཨ་ཡི་གདངས་ཨེར་གྲུབ་པའི་སྒྲས་རོལ་པའི་འཆར་ཚུལ་ངོ་སྤྲད་དེ་གནས་ལུགས་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་བྲི་གང་འགྲོ་འོང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ངང་ན། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་འགག་གནས་ པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསླུ་བ་མེད་པར་སྣང་ཞིང་། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་སྣང་བ་མི་འགག་པར་དབྱིངས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བའོ། །དཔེར་ན་མིག་བཙིར་བའི་ནམ་མཁའ་ལ་སྟོང་གཟུགས་སྣང་བ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལྟར། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་འདི་དག་བརྟག་ན་དབེན་ཡང་སྣང་བ་མི་འགག་པར་སྣང་བ་འདི་དགག་མི་དགོས་ལ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ན་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་སྤང་བླང་མེད་པར་དེ་གར་བཞག་པས་ཆོག་པར་ཤེས་པ་ནི་ངོ་སྤྲོད་གཉིས་པ་སྟེ་སྣང་བ་ཅོག་བཞག་གོ། གསུམ་པ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད། དེ་གཅིག་པུར་རྫོགས། དེ་གཅིག་པུ་ལས་མི་འདའ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་ལ་ཟློ་བ་སྟེ། ཨེ་ནི་ཨེ་ཀ་ཞེས་གཅིག་གི་མིང་གི་དང་པོ་ཡིན་པས་བརྗོད་བྱས་མཚོན་པ་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་སྟོན་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལས་བརྒལ་བའི་ཞིང་ཞིག་རྙེད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་རིག་པ་ཅོག་བཞག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་གནས་ཀྱི་དོན་རང་སར་ངོ་འཕྲོད་པའི་ཚེ་བྱ་རྩོལ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་རླབས་དང་བྲལ་བའི་སྒོམ་རང་གནས་ཀྱི་རྣལ་ འབྱོར་འབྱུང་བས་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་བྱ་སྟེ། རྫོགས་ཆེན་ཀ་དག་གི་གནད་ཐམ
Chinese
如是，觉性法界本初无二之坛城，犹如虚空，于彼之中，一切显现。如何于境显现之色法等，于有境显现之识法等，于非为所作显现之虚空等，亦于实相法身之中显现。是故法身非如色法或识法或虚空等，乃彼一切之自性，超越有无也。彼于离意念思虑而安住之自性宽坦之中，若能认识，则名认识本元俱生或自明。首二句之义，乃介绍本体之安住方式也。如是知已，因不为业风之恶见所动摇故，名如山王安住。第二，以阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无）之音声，介绍埃（藏文，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：来）所成之语，即介绍戏舞之显现方式，故实相离言，各各唯自证知，彼于三时平等性中安住之故，于减增来去有无等戏论之外，轮回涅槃之种种显现，如生灭住般显现者，乃依缘起之方式，无欺而显现，显现之时，即于无生灭之界平等性中，未曾少许异变，然显现不灭，而为法界之戏舞也。譬如眼花缭乱之虚空，所显现之空花等，非由虚空之外所成般，此等境与有境，若细察之，虽寂然，然显现不灭，此等显现，不需遮止，亦无可成立，于法界之中，唯显现尔，无有取舍，于彼处安住即可，如是知者，乃第二介绍，即显现安住也。第三，乃基道果之诸法，于彼一者圆满，不超于彼一者，离彼之外，无有丝毫转变而作是言说，埃（藏文，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：来）乃埃嘎（藏文，梵文天城体：एक，梵文罗马拟音：eka，汉语字面意思：一）也，以一之名之首字，表示所说之义，乃于一处截断之表示，如无有超越虚空之刹土可寻得也。此乃显示觉性安住也。如是自住之义，于自处认识之时，远离作为与作意之修习波涛，生起修习自住之瑜伽，故名如海安住，大圆满本初清净之要诀尽于此。
English
As such, the mandala of awareness, the indivisible nature of the absolute space, is like the sky, and within it, everything appears. How do the material phenomena that appear as objects, the consciousness that appears as subjects, and the unconditioned phenomena such as the sky, all appear within the reality of the Dharmakaya? Therefore, the Dharmakaya is not like material phenomena, consciousness, or the sky; it is the nature of all of these, transcending existence and non-existence. When one recognizes this in the vast expanse of its nature, free from mental fabrication, it is called recognizing the innate co-emergent or self-awareness. The meaning of the first two lines is to introduce the way the essence abides. Knowing this, one is not moved by the negative view of karmic winds, hence it is called abiding like a mountain king. Secondly, the sound of A (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal Chinese meaning: without), the speech that arises from E (Tibetan, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, Literal Chinese meaning: come), introduces the way appearances play out. Therefore, reality is beyond words, known individually by oneself. Because it abides in the equality of the three times, beyond the elaborations of decrease, increase, coming, going, existence, non-existence, etc., the various appearances of samsara and nirvana appear as if they arise, cease, and remain, appearing infallibly through the way of dependent origination. At the very moment of appearance, there is not the slightest change from the equality of the unborn and unceasing realm, yet appearances do not cease, but arise as the play of the absolute space. For example, just as the empty forms that appear in a sky distorted by squinting eyes are not made from anything other than the sky, when these objects and subjects are examined, although they are solitary, appearances do not cease. These appearances do not need to be negated, nor can they be established; they are merely appearances within the absolute space, without acceptance or rejection. Knowing that it is sufficient to leave them as they are is the second introduction, which is abiding in appearances. Thirdly, all the dharmas of the ground, path, and fruition are complete in that one, do not go beyond that one, and there is not a particle of change from that. E (Tibetan, Devanagari: ए, Romanized Sanskrit: e, Literal Chinese meaning: come) is Eka (Tibetan, Devanagari: एक, Romanized Sanskrit: eka, Literal Chinese meaning: one). The first letter of the name of one indicates that the meaning of what is said is cut off at one point, just as there is no realm to be found that transcends the sky. This shows the abiding of awareness. Thus, when the meaning of one's own place is recognized in its own place, the yoga of abiding in one's own place arises, free from the waves of effort and mental activity, hence it is called abiding like the ocean. All the key points of the Great Perfection, primordial purity, are exhausted here.
Tibetan
ས་ཅད་ཨེ་གཅིག་གིས་ངང་དུ་འདུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཨེ་བུ། གནས་ལུགས་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ངོ་འཕྲོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཨེ། སྣང་ལུགས་རོལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རང་གྲོལ་བར་ལྟོས་ཤིག་ཨེ། ཉག་གཅིག་ཐིག་ལེ་ཡི་ཀློང་དུ་ཐག་ཆོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཨེ། ཨེ་མ་ཧོ། རྒྱ་ཡན་བཞག་པས་གཤིས་དོན་མཐོང་ངོ་ཨེ། །རང་རིག་འོད་གསལ་རིས་མེད་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །ཡེ་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་ཟང་ཐལ་ངང་དུ་གསལ། །ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་ཕྱིར་འཕོ་འགྱུར་དང་། །མཚན་མའི་ཆོས་ཀྱིས་རྡུལ་ཙམ་གོས་པ་མེད། །མཁའ་དབྱིངས་དྭངས་བའི་ངོས་ནས་འཇའ་བཞིན་དུ། །ཡུལ་དང་ཚོགས་དྲུག་སྣང་བ་དེ་ངང་བཀྲ། །དེ་དག་སྣང་སྟོང་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ལས་གཞན་དུ་མེད་མོད་ཀྱི། །དེ་ལས་དབྱིངས་གཞལ་ཉི་ཚེའི་རྟོག་བསླད་བཅོས། །རིག་པ་ཡེ་གདངས་འོད་གསལ་གཉུག་མ་སྟེ། །སུས་ཀྱང་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་གཤིས། །འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ལ་དེ་མི་ལྟོས། །སེམས་ནི་དེ་ཡི་ངང་ན་རྩལ་དུ་ཤར། །འགྱུར་བཅས་ཉི་ཚེ་ང་བདག་རིས་སུ་འཛིན། །རྐྱེན་ ལས་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་པ་འདྲ། །གོ་བར་བྱོས་ཤིག་སེམས་ལ་ལམ་བྱེད་དང་། །རིག་པ་ལམ་བྱེད་འདྲའམ་རིགས་ཀྱི་བུ། །ནམ་མཁའ་སྨྲིག་རྒྱུ་འདྲ་བར་མ་འཛིན་ཞིག །ངང་ཉིད་ཡེ་ནས་གནས་ཀྱང་རོལ་པའི་རྩལ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འགྱུར་བའི་དྲི་མས་བསླད། །གཉིས་ཆོས་ཞེན་པས་གཉིས་མེད་དོན་མི་མཐོང་། །ཆོས་ཉིད་གཤིས་ལ་གཉིས་ཆོས་ཡེ་ནས་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་ང་དང་གཞན། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དག་དང་མ་དག་སོགས། །གང་ལ་མི་གནས་གཉུག་མའི་གཤིས་དེ་ནི། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡིན། །ཡེ་གདངས་རང་འོད་གསལ་ཚེ་རིག་པ་ཞེས། །བཏགས་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད། །འཕོ་བའི་རླུང་དང་ཐིག་ལེའི་འགྱུར་བ་ཅན། །རིས་ཆད་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྒྲིབ་བྱས་ཤིང་། །ང་བདག་གཟུང་འཛིན་ཞེན་པས་ཀུན་ཏུ་འཁོར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཉིད་ཡུན་དུ་སྟོར། །ཐབས་ཀྱི་མཐུ་དང་བླ་མའི་མན་ངག་དང་། །དམ་པའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་པ་ལ། །རང་གི་དེ་ཉིད་རང་ལས་མངོན་སུམ་སྣང་། །དེ་ཚེ་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་མ་རྙེད་པ། །དེ་སྲིད་རོལ་པ་ཀུན་ཀྱང་འཆིང་བའི་ལམ། ། གང་རྙེད་ནས་ནི་ཀུན་ཀྱང་རོ་མཉམ་སྟེ། །འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེ་ལས་གཞན་མི་རྙེད། །ཨེ་མ་ཧོ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན། །གཤིས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ
Chinese
应当了知一切皆于一味之中汇聚。唉！儿子。请领会实相之自性安住之方式啊！请观视显现之嬉戏神变自然解脱啊！请于唯一明点的虚空中获得定解啊！唉玛火！放任自如便能见到本性之实义啊！自明光明无有分别周遍一切。原始本性任运自成于空性中明现。本体从一开始即清净，故无有迁变，亦无有丝毫名相之法沾染。犹如彩虹于虚空清净之表面，境与六识之显现于彼性中焕发。彼等显现空性犹如水中之月。然彼虽不异于法界，然于彼法界衡量，当修正庸常之分别念错谬。觉性原始本性光明本初，不由任何所作改造，乃是法性之本性。无有改变，遍及一切。一切之自性，于何者亦不依赖。心乃于彼性中显现之妙力。伴随改变，庸常之我执分别执持。因缘所生之显现，犹如幻化之化身。应当了知，心为行道，觉性为行道，如是乎，种姓之子？莫执持如虚空阳焰。性即本初安住，然嬉戏之妙力，为境与有境改变之垢染所染污。以二法执着，不见二无之义。法性之本性，本初即离二法。是故，有与无，我与他，境与有境，清净与不清净等，于何者皆不住留，本初之本性即是，自性光明，唯一明点。原始本性，自光明显，名之为觉性，然亦无有境与有境二者。具有迁变之风与明点之变化，遮蔽无有分别之心性法界，以我执能取所取之执着而不断流转。俱生之本性，长久遗失。以方便之威力与上师之口诀，及圣者之加持融入心间，自之本性从自心中现量显现。彼时一切嬉戏皆成自然解脱。未曾寻得俱生之自性，如是，一切嬉戏皆成束缚之道。何时寻得，何时一切皆成平等一味，除却无有迁变之广大的安乐，更无所寻得。唉玛火！心性光明，即是咒语之真实义。见及本性之实义
English
One should know that all are gathered in the state of one taste. Emaho! Son, realize the way the essence of reality abides! Look upon the magical displays of phenomenal play as self-liberated! Settle definitively in the expanse of the single bindu! Emaho! By letting go, the meaning of the essential nature is seen! Self-cognizant luminosity, without limit, pervades all. Primordial resonance, spontaneously present, is clearly manifest in emptiness. Since the essence is pure from the beginning, there is no change or alteration, and not even a particle is stained by the qualities of characteristics. Like a rainbow on the surface of clear space, the appearances of objects and the six aggregates shine forth in that state. Those appearances, empty of inherent existence, are like the moon in water. Although they are not other than the expanse, correct the errors of limited conceptualization by measuring the expanse against them. Awareness is primordial resonance, luminous and innate, the nature of reality, unaltered and untransformed by anyone. It is unchanging and pervades all. The nature of all does not depend on anything. Mind arises as a display within that state. It grasps at the limited sense of "I" and "mine" with attachment. Appearances arising from conditions are like illusory emanations. Understand that mind is the path, and awareness is the path, O son of noble family! Do not grasp at it as if it were a mirage in the sky. The nature itself abides from the beginning, yet the power of play is obscured by the impurities of changing objects and subjects. By clinging to duality, the meaning of non-duality is not seen. The nature of reality is inherently free from duality. Therefore, that innate nature, which does not abide in anything—neither existence nor non-existence, neither self nor other, neither objects nor subjects, neither purity nor impurity—is the self-luminous nature, the single bindu. Primordial resonance, self-luminous and clear, is called rigpa (awareness), but it is not divided into object and subject. The winds of change and the transformations of bindus obscure the expanse of the mind, which is free from limitations, and one wanders endlessly due to clinging to the grasping and fixation of "I" and "mine." The co-emergent nature is lost for a long time. Through the power of skillful means, the instructions of the lama, and the blessings of the holy ones entering the heart, one's own nature appears manifestly from within oneself. At that time, all displays become self-liberated. If the co-emergent nature is not found, then all displays become a path of bondage. When it is found, everything becomes of equal taste, and nothing other than the great bliss of unchanging is found. Emaho! The nature of mind is luminosity, the very essence of mantra. Seeing the meaning of the essential nature.