Tibetan
རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བའི་ཉམས་མགུར་སྒྲ་སྙན་གྱི་རོལ་མོ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བའི་ཉམས་མགུར་སྒྲ་སྙན་གྱི་རོལ་མོ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བའི་ཉམས་མགུར་སྒྲ་སྙན་གྱི་རོལ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། སེམས་ཉིད་ཆོས་སྐུ་རུ་ངོ་སྤྲོད་བླ་མ། །བཀའ་དྲིན་འཁོར་མེད་དེ་སྙིང་དབུས་བཞུགས་ཤིག །རིག་གསང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་བསམ་ནས། །ངོ་མཚར་དགའ་བའི་ཚིག་གསུམ་རེ་སྨྲའོ། །རིག་ཤེས་ནོར་བུ་དེ་ཡུན་རིང་སྟོར་བའི། །སེམས་ལྡན་དབུལ་ཕོང་ངས་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཏེ། །རང་བྱུང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆོས་སྐུའི་རང་ཞལ། །མཇལ་མ་མྱོང་བ་དེ་མཇལ་ལ་ཁད་སྣང་། །གང་ཤར་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་རལ་གྲི། །ཐད་ཀ་ཁོལ་བྱུང་གི་སེམས་ལ་བཏབ་པས། །དེ་ཡིན་འདི་མིན་གྱི་ངོས་བཟུང་བྲལ་ཙམ། །ངོ་བོ་སྐྱོང་ རྒྱུ་དེ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་མོ། །གཟུང་འཛིན་སྣ་ཚོགས་འདི་རིག་པའི་རང་རྩལ། །ཁམས་གསུམ་བདེ་སྡུག་འདི་རིག་པའི་རྦ་རླབས། །འཁྲུལ་མེད་རིག་པ་དེས་མ་སྐྱོབ་ལུས་པའི། །འཁྲུལ་སེམས་ཁོ་ན་རང་ཟད་པར་རེའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་རང་བྱུང་རིག་པ། །ཁོ་ནའི་དྲིན་གྱིས་ནི་གྲོལ་བར་རེ་སྟེ། །གཤིས་ངན་འཁྲུལ་སེམས་འདི་ཚུགས་ཐུབ་ཞིག་ན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བས་ཀྱང་འདུལ་ཐབས་མི་འདུག །འགྱུར་བ་སྣ་ཚོགས་འདི་འགྱུར་མེད་རིག་པའི། །རྣམ་འགྱུར་ཡིན་པས་ན་གྲོལ་རྒྱུ་འདུག་གོ། ཅིར་ཡང་མ་ གྲུབ་པའི་སེམས་ཉིད་འདི་ཀ །ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ཡི་མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་། །བཟུང་བས་ཟིན་མེད་ཀྱི་ཆུ་ནང་ཟླ་གཟུགས། །འདི་ཀ་ཙམ་ཞིག་ལ་གོ་རྒྱུ་འདུག་གོ། སྣ་ཚོགས་འགྱུ་དྲན་གྱི་སེམས་དེ་བཙལ་བས། །རྙེད་མེད་གཤིས་ལུགས་ཀྱི་བབས་སུ་ཤར་བ། །དྲི་མེད་རིག་ཁམས་ཁོ་ཡིན་པར་འདུག་པས། །འཁྲུལ་བྲལ་ཡེ་ཤེས་དེས་སྐྱོབ་པར་རེའོ། །རང་བྱུང་ཟག་མེད་ཀྱི་རིག་པའི་བཞིན་རས། །ཀུན་གཞི་དྭངས་བ་ཡི་མེ་ལོང་ངོས་ན། །ཟིན་པ་མེད་ཚུལ་གྱི་ཡོད་ཡོད་འདྲ་སྟེ། །སྨྱོན་པ་ང་འདྲས་ནི་རྟོག་དཔྱོད་མ་ཞུགས། །བརྒྱུད་གསུམ་བླ་མ་ཡི་ཞལ་ཆེམས་མཐར་ཐུག །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཡིས་བྱ་ཞིག་བཏང་བས། །ཐག་རིང་འཚོལ་བ་ཡི་དཀའ་ལས་བཤོལ་ནས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་རེ། །ད་ལྟར་རང་རེ་ཡི་རྟོགས་ལྡན་འགའ་ཞིག །བསྒོམ་ཞེས་འཛིན་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ལ་རེ་བས། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ངོ་བོ་གཞི་གྲུབ། །ཨ་ཏིའི་དགོངས་དོན་ནི་ཡིན་པར་རློམས་ཀྱང་། །མཐའ་བཞི་རང་སང་གི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར། །ཕུང་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་ཅིག་ཡོད་སྐད་མི་འདུག །སྤྲོས་བྲ
Chinese
大圆满见之体验歌，名为音声之乐。 大圆满见之体验歌，名为音声之乐。 大圆满见之体验歌，名为音声之乐，如是安住。 心性即法身，引见之上师， 无有轮回之恩德，祈请安住于心间。 思维明觉秘密法性之境况， 略说三句稀有喜悦之语。 明觉智慧之宝，长久失落之， 有心贫困我，当作何状？ 自生俱生之法身自面， 未曾相见者，似将得见。 任运顿断之智慧利刃， 直截安住于自生之心上， 离于此是彼非之定见， 本体护持，如是思量。 所取能取诸般乃明觉自力， 三界苦乐乃明觉之波涛， 不为无谬明觉所救护者， 唯有错乱心，期望自灭。 另一方面，唯有自生明觉， 唯有彼之恩德，期望解脱， 若此恶劣错乱心能立足， 三世诸佛亦无调伏之法。 种种变化乃不变明觉之， 显现，因此定能解脱。 无有丝毫成立之心性此者， 于一切显现之现量体验， 执取不可得之水中月影， 对此略微知晓即可。 寻觅种种迁动念头之心， 于不可得自性之本然中显现， 似为无垢明觉界， 期望无谬智慧能救护。 自生无漏明觉之面容， 于阿赖耶清澈之镜面上， 以无有执着之方式，似有若无， 如我疯狂者，未入于分别。 三传承上师之究竟遗教， 以金刚心要放飞一只鸟， 免除远处寻觅之劳苦， 期望得见俱生之智慧。 如今我等有些证悟者， 执着于有可修之物而期望， 虽自诩为非有非无之本体本成， 阿底之密意即是， 然于四边自解脱之大圆满中， 并无常存之三蕴，如是说， 离戏论。
English
The Experiential Song of the Great Perfection View, called The Music of Sound. The Experiential Song of the Great Perfection View, called The Music of Sound. The Experiential Song of the Great Perfection View, called The Music of Sound, thus it abides. The lama who introduces the mind itself as the Dharmakaya, May the kindness without turning back abide in my heart. Thinking about the state of the secret nature of reality, I will speak three words of wondrous joy. That jewel of awareness and knowledge, which has been lost for so long, What am I, a sentient and impoverished being, to do? The self-face of the spontaneously arisen, coemergent Dharmakaya, It seems as if I am about to meet that which I have never met. The wisdom sword of cutting through whatever arises, When applied directly to the spontaneously arisen mind, Just the absence of identifying this as that, I wonder if that is protecting the essence. All kinds of grasping and being grasped are the self-display of awareness, The happiness and suffering of the three realms are the waves of awareness, Those who are not protected by the unerring awareness, Only the deluded mind, I hope, will exhaust itself. In one way, only the spontaneously arisen awareness, Only by its kindness, I hope to be liberated, If this evil, deluded mind were to take hold, Even the Buddhas of the three times would have no way to subdue it. All kinds of changes are the expressions of the unchanging awareness, Therefore, there is a way to be liberated. This mind-essence that is not established in any way, The direct experience of appearing in everything, The moon's reflection in water, which cannot be grasped by grasping, It seems that one should understand just this much. Searching for the mind of various moving thoughts, It arises in the natural state of the unobtainable, It seems to be the stainless realm of awareness, I hope that the unerring wisdom will protect me. The face of the spontaneously arisen, uncontaminated awareness, On the surface of the clear mirror of the all-ground, In a way that is without grasping, it seems to be there and not there, I, a madman, do not engage in conceptual analysis. The ultimate testament of the lamas of the three lineages, By releasing a bird with the vajra essence, Relieving the hardship of searching far away, I hope to see the coemergent wisdom. Now, some of our realized ones, Hoping that there is something to grasp as meditation, Although they boast that the essence of neither being nor non-being is primordially established, That is the intent of Ati, But in the Great Perfection of self-liberation on all four sides, There is no permanently existing three aggregates, it is said, Free from elaboration.
Tibetan
ལ་ཟང་ཐལ་གྱི་གནད་ལ་ཕིག་ན། །འདི་ཡིན་འདི་བསྒོམ་འདི་ཅི་འགྱུར་ཆ་མེད། །ཡོད་ན་ཡོད་རྒྱུ་དེ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་མོད། །ཡོད་ པའི་ཡོད་ཚུལ་དེ་ནམ་ཡང་མ་མཐོང་། །མེད་ན་མེད་པ་ཞིག་ཕྱོགས་གཅིག་བསྒོམ་མོད། །མེད་པའི་ཁ་ཚོན་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཆོད། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ནི་ཡིན་པའི་དབྱེ་ཆོས། །སེམས་ཉིད་གཤིས་ལ་ནི་ནམ་ཡང་མི་གནས། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ལས་བསྐལ་པའི་ཤེས་བྱ། །ཕུང་གསུམ་བདེན་གྲུབ་ཅིག་ནམ་ཡང་མ་དམིགས། །འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་མ་རྙེད་ནས། །འདི་བསྒོམ་དེ་བསྒོམས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་མོད། །ད་དུང་ཚོལ་འདོད་ཀྱི་ངལ་དུབ་ཟད་དེ། །བག་ཡངས་བློ་བདེ་ཡི་ངང་ལ་གནས་སོ། །སྣ་ཚོགས་འགྱུ་དྲན་གྱི་རྦ་རླབས་འགག་མེད། །ཡོད་ཞིག་ཡོད་མོད་དེ་ད་ལྟའི་འདི་འདྲ། །ཧྲག་ཧྲག་རྩུབ་རྩུབ་ཅིག་ཡིན་ཚོད་མི་སྣང་། །འཁྱག་རོམས་ཆུ་བོ་ལ་ཞུ་བ་ཇི་བཞིན། །འཇམ་འཇམ་སྐྱིད་སྐྱིད་ཅིག་ཡིན་པར་སྣང་ངོ་། །བྱེ་མདོ་རྣམ་རིག་དང་དབུ་མ་ཕལ་གྱིས། །རིག་ཁམས་དྲི་མེད་ཀྱི་ནོར་བུའི་གཟུགས་ལ། །ཕྱི་དོན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ས་ཡི་གོང་བུ། །འཛིན་པ་བདེན་བཟུང་གི་ལྕགས་གོང་ངར་མ། །མཚན་ཉིད་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་འོད་བཟང་མར་མེ། །མེད་དགག་སྟོང་རྐྱང་གི་འཇའ་ཡི་དུམ་བུ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་ཞེན་གྱི་ནམ་མཁའི་འོད་མདངས། །བདེན་གཉིས་མངོན་ཞེན་གྱིས་ཤེལ་ གོང་དྲི་མེད། །ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་ཤིག་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱང་། །རིག་ཁམས་ནོར་བུ་དེ་སྟོར་ནས་འདུག་གོ། ས་དགེ་ཀར་འབྲུག་གི་མཁས་གྲུབ་མང་པོས། །གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དྭངས་མ། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ། །མ་བཅོས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་ཁས་བླང་བྲལ་སོགས། །སྣ་ཚོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཞལ་ཕོ་སྒྲོག་ཀྱང་། །ལུང་རིགས་མན་ངག་དང་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། །སེམས་འདས་ཡེ་ཤེས་ཤིག་ཡིན་ན་ལེགས་ཏེ། །མཛུབ་མོ་འཛུགས་ས་དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཨང་། །ཕྱི་དོན་རྒྱང་ཆད་དུ་དགག་པ་མིན་པས། །དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་རྣམས་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །རང་བཞིན་སྟོང་ན་ཡང་མཁྱེན་ཆ་འཐད་པས། །རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་ཀུན་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །སྤྲོས་དང་བྲལ་ན་ཡང་སྣང་ཚུལ་བཀྲ་བས། །ཤར་གསུམ་མཁན་པོ་ཀུན་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །ཡོད་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་པས། །མེད་དགག་སྨྲ་བ་རྣམས་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པས། །སྟོང་ཉིད་རྟག་སྨྲ་ཀུན་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །བདེན
Chinese
若于了然敞开之要诀中探究，此为何物，修持何物，将成何状，皆无定准。 若说存在，则如是修持存在之物，然存在的存在之方式，却从未得见。 若说不存在，则于一方面修持不存在之物，然不存在之定论，却从未裁决。 有与无二者，乃是存在之区分方式，然心性之本性，却从未安住于此。 有与无二者，乃是超脱之知识，三蕴之真实成立，却从未执著。 未寻得此为何物，彼为何物之境，仅有修此修彼之执持。 如今寻觅之疲惫已尽，安住于坦然自在之状态。 种种流转念头之波涛，连绵不绝，若说存在，确有存在，然即是如今这般。 似非粗糙生硬之物，犹如冰川融化为水，显现为柔和安乐之状。 经部、唯识与中观之庸常者，于明觉无垢之宝珠形象上，施加外境真实成立之土块，执著真实之铁球，自性成立之明亮灯火，无遮止空性之彩虹片段，空性执实之虚空光彩，二谛显现执著之水晶无垢。 虽施加种种名相，然明觉宝珠已失落。 萨迦、格鲁、噶举、宁玛之众多智者成就者，虽宣说光明空性无执之清净实相，具足一切胜妙之离戏空性，无作任运之大手印，非有非无之无所承诺等等，种种名相之豪语，然以教理、诀窍与经验之力，若是超离心识之智慧则善哉，然指认之处究竟为何？ 既非断然否定外境，故请实事求是之二宗派皆大欢喜。 虽自性空，然通晓一切，故请唯识宗之诸位皆大欢喜。 虽离戏论，然显现鲜明，故请夏尔三之堪布们皆大欢喜（夏尔三指萨迦派的三位祖师）。 虽存在，然无真实成立之承诺，故请无遮止论者皆大欢喜。 既已超离微尘与刹那之法，故请空性常有论者皆大欢喜。 真实
English
If one probes into the key point of utter openness, there is no certainty as to what this is, what to meditate on, or what will become. If it exists, one meditates on that which exists as it is, but the way in which it exists is never seen. If it does not exist, one meditates on something that does not exist in one direction, but the conclusion of non-existence is never decided. Both existence and non-existence are ways of distinguishing what is, but the nature of mind never abides in them. Both existence and non-existence are knowledge that transcends, and one never fixates on the true establishment of the three aggregates. Since the realm of what this is and what that is has not been found, there is only the grasping of meditating on this and meditating on that. Now, the exhaustion of the weariness of wanting to search is over, and one abides in a state of ease and contentment. The waves of various moving thoughts are incessant, and if it exists, it does exist, but it is just like this now. It does not seem to be something rough and coarse, but like ice melting into water, it appears to be gentle and pleasant. Common followers of the Sutra system, Mind-Only, and Madhyamaka schools, place on the image of the stainless jewel of awareness the lump of earth of truly established external objects, the red-hot iron ball of grasping at truth, the bright lamp of inherent characteristics, the piece of rainbow of mere negation emptiness, the radiance of the sky of emptiness clinging to truth, and the stainless crystal ball of clinging to the two truths. Although they attach various names, the jewel of awareness is lost. Many scholars and accomplished ones of Sakya, Gelug, Kagyu, and Nyingma, although they proclaim the clear and empty, non-grasping pure state of affairs, the emptiness free from elaboration that possesses all supreme aspects, the unmade, spontaneously arisen Great Seal, the absence of affirmation of neither existence nor non-existence, and so on, with various boastful words, it would be good if it were a wisdom beyond mind, by the power of scripture, reason, instructions, and experience, but what exactly is the place to point the finger? Since it is not a rejection of external objects at a distance, may all the two schools of realists be pleased. Although it is empty of inherent existence, it is reasonable to know everything, so may all the Mind-Only proponents be pleased. Although it is free from elaboration, the appearance is bright, so may all the Khenpos of Shar Sum be pleased (Shar Sum refers to the three founders of the Sakya school). Although it exists, there is no affirmation of true establishment, so may all the proponents of negation be pleased. Since it transcends the phenomena of particles and moments, may all the proponents of eternal emptiness be pleased. Truth.