Tibetan
ན་བླུན་པོ་འཁྲུལ། །སེམས་ནི་མི་རྟག་གློག་འདྲས་མ་ཆགས་སྡུད། །རང་ངོ་ཤེས་པར་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་འདྲ། །ནམ་མཁའི་ངང་ནས་འགག་མེད་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ། །རྒྱུན་མར་བྱུང་ལ་དམིགས་ནས་བཟླ་འཚལ་ལོ། །རྒོས་གཅོད་བྱུང་ན་ཚུལ་བཞིན་བཅད་པར་བྱ། འཇིགས་པ་བྱུང་ན་འཇིགས་མེད་དཔའ་གདིང་བཟུང་། །ཅི་ཡིན་ཡིན་ཆུག་ཅི་བྱུང་བྱུང་དུ་ཆུག །རེ་དོགས་མེད་པར་གང་ཤར་རང་བབ་སྐྱོང་། །ལྕགས་ཕག་ཟླ་༡ཚེས་༦ལ་དགེ་བར་བྲིས་དོན་ཆེཿ རང་ཁོ་ན་ལའོ།། ༈ །།འདྲེ་ཕུག་དེ་དོན་རྣམ་པར་རྟོག་ལ་གཏུགས། །རྣམ་རྟོག་ཕུག་དེ་རང་སེམས་འདི་ལ་གཏུགས། །རང་སེམས་ཕུག་དེད་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུར་གཏུགས། །ཆོས་སྐུའི་ངང་དུ་འདྲེ་གཅོད་གཅོད་པ་ཡིན། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཆོ་འཕྲུལ་མ་ཤེས་པར། །གང་སྣང་འདྲེར་མཐོང་ཕཊ་ཀྱིས་འདྲེ་ བཀར་ཞིང་། །ལག་པས་འདྲེ་བརྡུང་ཀུན་ལ་འདྲེར་འཛིན་སྐྱེད། །དེ་འདྲ་གཅོད་པ་མ་ཡིན་འདྲེས་ཁྱེར་ཡིན། །ཡང་དག་དོན་ལ་ལྷ་དང་འདྲེ་མེད་ཅིང་། །རྣམ་རྟོག་ཅན་ལ་ལྷ་དང་འདྲེ་རུ་སྣང་། །རྣམ་རྟོག་མི་རྟོག་ལྷུམས་སུ་གཞུག་ནས་ཀྱང་། །རྟོག་ཅན་རྟོག་འདུལ་ཨ་མའི་ཆོས་ལུགས་ཏེ། །ང་མེད་བདག་མེད་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཀྱི། །དོན་ཤེས་ནས་ནི་དེ་དོན་མ་རྟོགས་གཞན། །རང་ལུས་མཆོད་སྦྱིན་དངོས་པོས་ཚིམ་བྱས་ནས། །གཉིས་མེད་དོན་ལ་འཛུད་པའི་གཅོད་པ་བཟང་། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཆོད་ན། །བདེན་འཛིན་ཁྲོ་བོའི་སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཆོད། །རྣམ་རྟོག་མ་ཆོད་གཅོད་བྱ་གཞན་གཅོད་པ། །ཡང་དག་གཅོད་ཀྱི་ལུགས་དང་ཆེས་ཆེར་འགལ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་རང་རྩལ་དྲག་པོ་ཡི། །འདུལ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཤར་བས་ཐབས་མཁས་ལ། །གཅོད་འདུལ་ཞེས་གྲགས་དྲག་ལས་སྤྱི་དང་མཚུངས། །གནད་མ་ཤེས་ན་གཅོད་ལོག་སྒྲོལ་ལོག་འགྱུར། །ཅེས་ཀྱང་མི་ཕམ་པས་སྨྲས་སོ།། ༈ །།རང་རིག་དོགས་གཅོད་རྡོ་རྗེའི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། ཐོས་ཆུང་མྱོང་བ་མེད་པ་རྣམས། །རྫོགས་ཆེན་རང་རིག་ཅེས་པ་འདི། །དབུ་མའི་མཉམ་ བཞག་ཡེ་ཤེས་ལས། །ས་མཚམས་དམན་པ་ཞིག་ཏུ་འཛིན། །ཀ་ཡེ་དབུ་མར་རློམས་ཁྱོད་ཀྱི། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མཉམ་གཞག་ཚེ། །བློ་རྒྱུན་ཆད་དམ་མ་ཆད་འདོད། །རྒྱུན་ཆད་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་བསྒོམ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བློས་ཆོས་ཉིད། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་དམ་མེད། །མེད་ན་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །ཡོད་ན་དེ་འདྲའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཆོས་ཀུན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་ན། །ཡུལ་ཅན་དེའི་ངོར་ཆོས་ཅན་རྣམས། །མ་འགག་སྣང་བ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གཉིས་སྣང་ཇི་ལྟར་ནུབ། །མེད་ན་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཡི། །བློ་ཡིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞེས་པ། །ཇི་འདྲ་ཞིག་ལ་མཛུབ་མོ་འཛུག །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བྲལ་བ་ཡི། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཙམ། །ཡིན་ཟེར་ན་ནི་དེ་དག་ལ། །རང་རིག་ཅེས་སུ་མིང་འདོགས་པ། །ཡིན་ཕྱིར་རང་རིག་ཅེས་པ་འདི། །སེམས་ཙམ་ལུགས་ཀྱི་གསལ་རིག་དང་། །ཕྱི་དོན་མེད་པར་མ་ཤེས་པའི། །ཤེས་པ་ཉི་ཚེའི་སྟོང་ཉིད་དུ། །གོ་བ་གནས་ལུགས་མྱོང་མེད་གཏམས། །ཆོས་དབྱིངས་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་དོན། །སོ་སོ་རང་གིས་ཉམས་མྱོང་བ། །མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་ཆོས་ཉིད་ག་ལ་ཡིན། །སེམས་ཙམ་ རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་འདོད། །འདིར་ནི་རང་རིག་སྟོང་པ་ཆེ། །མངོན་སུམ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིས། །མཚན་མའི་དམིགས་གཏད་ཞིག་པ་ཡིན། །ཟུང་འཇུག་དབྱིངས་ལ་སུས་རེག་པ། །དེས་ནི་ཆོས་ཀུན་དེ་ཉིད་མཐོང་། །ཆོས་ཅན་རེ་རེའི་ཆོས་ཉིད་དག །སོ་སོར་ཡོད་ན་ཐུག་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཟུང་འཇུག་དབྱིངས་ལ་མཉམ་བཞག་པས། །ཡིད་དཔྱོད་གྲུབ་མཐས་བསྐལ་མང་དུ། །གྲུབ་འབྲས་འདི་ན་མངོན་དུ་གྱུར། །ཅེས་པའང་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་དཀར་མོ་སྟག་ཚང་རི་ཁྲོད་དུ་ཐུན་གསིང་ཞིག་ལ་ཤར་མར་བྲིས་པའོ།། ༈ །།ཨོཾ་སྭ་སྟི། དག་དང་མ་དག་ཟླས་ཕྱེ་བའི། །དག་པ་ཁོ་ནར་མི་གྲུབ་ཀྱང་། །དག་དང་མ་དག་པ་གཉིས་ཀ །གློ་བུར་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆེན་པོར་གནས། །དེ་ནི་དག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟག་ཏུ་གནས། །དེ་བཞིན་རྟག་དང་མི་རྟག་དང་། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དང་། །ཆོས་ཅན་དང་ནི་ཆོས་ཉིད་ལའང་། །གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱི་མ་ནི། །སྔ་མ་དང་ནི་སྟོབས་མཉམ་སྟེ། །སྣང་ཚུལ་ལ་ནི་དང་པོ་བཙན། །གནས་ཚུལ་ལ་ནི་གཉིས་པ་བཙན། །མཐར་ཐུག་དོན་ལ་གཉིས་ཀ་རྫུན། །གཉིས་ཀ་མགོ་ མཉམ་དུ་དག་པའི། །དབྱིངས་ནི་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པ། །རྟག་ཆེན་འདུས་མ་བྱས་པ་ཆེ། །དོན་དམ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་ཆེ། །ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཡིས་གང་བསྔགས་པ། །གཞི་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ་ཐིག་ལེ་གཅིག །རང་གི་ངོ་བོ་བློ་ལས་འདས། །རྗེས་ཐོབ་རྟོགས་པས་རྟག་སོགས་གདགས། །འདི་ཁྱད་ཕྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ། །འདི་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །དུས་གསུམ་ཀུན་ཀྱང་དེ་ཡི་ངང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་ཡི་ངང་། །དེ་ཡི་ངང་དུ་མ་གྱུར་ཆོས། །མེད་ཕྱིར་སྣང་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས། །གཞལ་ཀྱང་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་ནི། །མི་འགྱུར་ཕྱོ
Chinese
纳，愚者迷茫！心如无常闪电，莫执着聚集。认识自性，如虚空晴朗。从虚空中，无间断咒语之声，持续不断生起，专注而念诵。若生起阻碍，当如法断除。若生起恐惧，当持无畏之勇气。无论如何，顺其自然。无有希冀与担忧，守护当下所显现。铁猪年一月六日吉祥日书写，意义重大，仅为自用。 ༈ །།魔窟之义，在于追究分别念。分别念之窟，在于追究此自心。追究自心之窟，在于追究本元法身。于法身之中，断魔即是断除。若不识自之分别念幻化，则见何皆为魔，以“呸 (藏文：ཕཊ།)”驱魔，以手击魔，于一切生起魔之执念，如是断除非真断，乃魔所持。于真实义中，无有神与魔，于具分别念者，显现神与魔。将分别念与无分别念置于心中，调伏有分别念者，乃阿妈之法。无我无自，无神无魔之义，知晓此义后，他人不解此义。以自身供养，以事物满足，融入二取不二之义，此断法甚妙。若不以空性大悲之心断除，如何以执真相忿怒之心断除？若不调伏分别念，而断除他者所断，则与真正断法之理相违背。以空性大悲之自力，生起种种猛烈调伏之方便，善巧方便，是为断除调伏，与猛烈事业共通。若不识要点，则断法成邪断，度化成邪度。如是亦是米滂仁波切所说。 ༈ །།名为“自识断疑金刚镜”之论著。 纳摩曼殊师利耶！于闻思少，无有体验者，此名为大圆满自识之法，于中观之等持智慧，执为境界低下。嘉耶！自诩中观者，汝于法界等持之时，心识之流是断灭还是不断灭？若认为断灭，则是无有觉知之禅修。如后者所言，以心识体验法性，是有还是没有？若没有，如何证悟法性？若有，如是之法性，乃一切法之本性，因此，于有境者而言，有法诸法，不
English
Na, the fool is confused! The mind is impermanent like lightning, do not cling to gathering. Recognizing one's own nature is like the clear sky. From within the sky, the uninterrupted sound of mantra continuously arises, focus and recite. If obstacles arise, they should be cut off according to the Dharma. If fear arises, hold the fearless courage. Whatever it is, let it be. Without hope and worry, maintain whatever arises naturally. Written on the auspicious day of the 6th of the first month of the Iron Pig year, the meaning is great, only for personal use. ༈ །། The meaning of the demon cave lies in pursuing conceptual thoughts. The cave of conceptual thoughts lies in pursuing this own mind. Pursuing the cave of one's own mind lies in pursuing the primordial Dharmakaya. Within the Dharmakaya, cutting demons is cutting off. If one does not recognize the magical manifestations of one's own conceptual thoughts, then whatever appears is seen as a demon, using "Phat (Tibetan: ཕཊ།)" to drive away demons, striking demons with hands, and generating the clinging to demons in everything. Such cutting is not true cutting, but being carried away by demons. In the true meaning, there are no gods and demons, but to those with conceptual thoughts, gods and demons appear. Placing conceptual and non-conceptual thoughts in the heart, taming those with conceptual thoughts is the Dharma of Ama. The meaning of no self, no owner, no gods, no demons, after knowing this meaning, others do not understand this meaning. By offering one's own body and satisfying with objects, merging into the meaning of non-duality, this Chöd is excellent. If not cutting with the mind of emptiness and compassion, how to cut with the mind of clinging to reality and wrath? If conceptual thoughts are not tamed, and cutting what others cut, then it greatly contradicts the principle of true Chöd. With the self-power of emptiness and compassion, various fierce methods of taming arise, skillful means, which is called Chöd and Taming, is common with fierce activities. If the key point is not known, then Chöd becomes wrong cutting, and liberation becomes wrong liberation. Thus also spoke Mipham Rinpoche. ༈ །། A treatise called "The Vajra Mirror of Self-Awareness Cutting Doubts" is present. Namo Manjushriye! Those who have little learning and no experience, this Dharma called Great Perfection Self-Awareness, from the Samadhi wisdom of Madhyamaka, hold it to be a lower realm. Kaye! You who boast of Madhyamaka, when you are in Samadhi of the Dharmadhatu, is the flow of consciousness cut off or not cut off? If you think it is cut off, then it is a meditation without awareness. As the latter says, do you experience Dharmata with consciousness or not? If not, how do you realize Dharmata? If yes, such Dharmata, is the nature of all Dharmas, therefore, for the object-possessor, all Dharmas,
Chinese
显现存在还是不存在？如果存在，二取显现如何泯灭？如果不存在，那“远离对境的，心识所体验”这句话，是指向什么样的东西呢？如果说是远离对境和有境的，各自自证智，那么对于这些，为何要安立“自证”之名呢？因此，这个“自证”的概念，是心识派对于明觉，以及不了解外境不存在的，片面意识的空性，所理解的，没有体验实相的空谈。法界不可思议之义，各自自己所体验的，等持犹如虚空一般，怎么会是片面的法性呢？唯识宗认为，名言识是真实成立的。而这里，自证是大空性，以现量体验所成立的，是能摧毁相执的对境的。谁触及了双运法界？那人就能见到一切法即是此（双运法界）。每个法的事物，如果各自有其法性，那就没有边际了。因此，以体验的方式，等持于双运法界，以分别念宗派，经历无数劫，也无法实现的果，在此显现。这是麦彭南嘉（米庞·蒋贡仁波切）在嘎莫达仓山静处，于一次禅定休息时，即兴写下的。 嗡 索斯帝（藏文，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥！）。 清净与不清净，虽然区分开来，但并不能仅仅成立清净。清净与不清净二者，都是暂时的，而法性，安住于自性清净的伟大之中。那就是大清净，它恒常安住于此。同样，常与无常，有为与无为，世俗与胜义，有法与法性，对于这些二分法，后者与前者力量相等，在显现上，前者强大，在安住方式上，后者强大，在究竟意义上，二者都是虚假的。二者平等地清净的，法界不是各自成立的。是大常，是大无为，是大胜义，是大法性。以“大”字赞叹的，是基界，即一个明点。其自性超出心识，后得智安立常等概念。区分这一点非常重要。因为这是平等性，所以三时的一切，都在其中。有与无都在其中。没有不属于其中的法，因此无论以何种显现来衡量，它都不会变成其他。
English
Do appearances exist or not? If they exist, how does the dualistic appearance subside? If they do not exist, then what kind of thing does the statement "experienced by the mind, separate from objects" point to? If it is said to be the self-aware wisdom that is separate from objects and subjects, then why give the name "self-awareness" to these? Therefore, this concept of "self-awareness" is what the Mind-Only school understands as the clarity of awareness, and the emptiness of a partial consciousness that does not understand the non-existence of external objects, an empty talk without experiencing reality. The meaning of the inconceivable Dharmadhatu, experienced by each individual themselves, is like equanimity, like the sky, how could it be a partial Dharma nature? The Mind-Only school believes that nominal consciousness is truly established. Here, self-awareness is great emptiness, established by direct experience, which destroys the object of attachment to characteristics. Who touches the realm of union? That person will see all phenomena as it (the realm of union). If each phenomenon has its own Dharma nature, then there is no limit. Therefore, by the way of experience, by meditating in equanimity on the realm of union, the result that cannot be achieved by conceptual schools for countless eons, manifests here. This was written spontaneously by Mipham Namgyal (Mipam Jampel Gyamtso) during a meditation break at the Gakarmo Taktsang mountain retreat. Om Swasti (Tibetan, Devanagari: ओṃ स्वस्ति, Romanized Sanskrit: oṃ svasti, Literal Chinese meaning: Om, auspicious!). Although purity and impurity are distinguished, purity alone cannot be established. Both purity and impurity are temporary, but Dharma nature abides in the great self-nature purity. That is great purity, it constantly abides in it. Similarly, with permanence and impermanence, conditioned and unconditioned, conventional and ultimate, phenomena and Dharma nature, for these dichotomies, the latter is equal in strength to the former, in appearance, the former is strong, in the way of abiding, the latter is strong, in the ultimate meaning, both are false. The realm in which both are equally pure is not established separately. It is great permanence, great unconditionedness, great ultimate truth, great Dharma nature. What is praised by the word "great" is the base realm, that is, a single bindu. Its self-nature is beyond mind, subsequent wisdom establishes concepts such as permanence. It is very important to distinguish this point. Because this is equality, all three times are in it. Existence and non-existence are in it. There is no Dharma that does not belong to it, therefore no matter what kind of appearance is measured, it will not become other.